Titulus. XVII.
Itē cū littere dirigūtur ad oēs: vt extra de peni. etre. Cū ex eo. Spale reſcriptum eſt qd̓ īter certosdirigitur: ⁊ ſuper certis ⁊ exp̄ſſis rebꝰ ſeu negocijsſine clauſula generali: vt extra eo. ti. c. i. ⁊. c. paſtoralis. Et tale reſcriptū nō extenditur ad aliās res vl̓perſonas: vt. jͣ. de offi. deleg. c. p. ⁊. g. ⁊. c. cū olī. Sicergo ⁊ pͥuilegiū perſonale perſonā nō tranſgredit̉:vt. jͣ. de vſu. pal. c. ij. jͣ. de offi. deleg. Qm̄ abbas. ff. ꝗbus modis vſufruc. amit. l. ſi vſufructus. ⁊. vij. q. i.petiſti. Inſti. de iure na. gen. ⁊ ciui. §. ſꝫ qd̓ pͥncipi. ff.de iudi. l. ſed ⁊ ſi reſtituat̉. f. de reg. iu. l. p̓uilegia. ij.q. vi. ſi qn̄. §. diffinitiua in. v. Qn̄qꝫ. nō obſtat extrade iudi. Ꝙ v̓o. Nā ibi agit̉ per pͥmas lr̄as: ſed aucͣtoritate ſcd̓arū. Nō ob. jͣ. de offi. dele. Qm̄. cum fitcōmiſſio expreſſo noīe dignitatis Ibi enim litteretrāſeūt ad ſucceſſorē ꝗ ſuccedit pͥmo ī onere ⁊ honore: vt. jͣ. de offi. ordi. paſtoralis. Item nō obſtat. jͣ.de offi. deleg. c. i. vbi iuriſditio ex litteris ſpālibusextēditur ad alios. Nam ille caſus ſpālis eſt vt extendatur iuriſditio ad illos: ꝗ proceſſū iudicū impediunt: vt. jͣ. de offi. iudi. dele. ex litteris. Sꝫ de ꝓrogatōe iurīſditionis nō proſequor hic ampliusqꝛ noͣ. plenius. jͣ. de offi. dele. Iuriſditiōem ꝯferūtoēs ille littere: in quibus cāe cognitio demandat̉:quod ex forma colligitur litterarū: vt cū in lr̄is ꝯtīnet̉. Si eſt ita. Si premiſſis veritas ſuffragat̉. Cognita veritate: iuſticia mediante: ſicut de iure fuerit: qd̓ canonicū: quod iuſtū: vt ꝓmiſit: vt tenet̉. ꝓut in inſtr̄o inde cōfecto: vel litteris cōtinet̉. Et tal̓iudex cui negociū a pͥncipe cōmittit̉: ſub aliqua dehis formis p̄nt in figura iudicij procedere. Pōt etalij vel alijs cām cōmittere totā vel ꝑtē: vt. jͣ. de offi. dele. Cū te. Prīcipium medium vel fineꝫ cognitionē vel executionē: vt. jͣ. de offi. dele. Super qōnū. Ialis pōt recuſari ex cā: niſi fuerit iudex petitꝰvt extra de offi. dele. Cū olim magr̄. iij. q. iij. Inducie. §. ſpaciū. In auten. offerat̉. iiij. q. iij. §. Itē in criminali. In. ꝟ. ſi ꝗs teſtibus. Sed ⁊ tūc poterit recuſari ex noua cā: vt extra de offi. dele. īſinuante.¶ Executorie lr̄e ſunt per qͣs ſine aliqͣ iudiciali cognitōe: factū ſeu miniſteriū delegat̉: vt extra de offi. dele. c. vlti. Aalis nō eſt iudex: ſꝫ auditor vel executor vt extra de offi. dele. ſuꝑ qōnum. §. porro. Talis ⁊ ſi poſſit recuſari: niſi det̉ de volūtate partiū: vl̓recipiatur aſſenſu: vt in decre. ſuꝑ qōnum. §. nosaūt ⁊. §. porro. a tali appellari nō pōt: niſi fines mādati excedat: vt ī eadem decre. ſuꝑ q̄ſtionū. Et. jͣ. deappellatio. nouit. ij. q. vi. ſi qn̄. §. diffinitiua. In. v̓.ab executore. C. Quoꝝ app. nō re. l. ab executore.Fines aūt excedit. cū aliud vel aliter exeꝗt̉ qͣꝫ mādatur. Ul̓ cū exequēdo mādatū: p̄ter cōmiſſū iuiuriā īfert. Nam ⁊ tūc pōt ab iniuria appellari: vt. C.de app. l. ſi ꝗs prouocatōe. Tal̓ cū non ſit iudex: vtͣdictū ē: nec ei ſit iuriſditio ſed executio demādata:vt extra de offi. dele. c. vlt. alteri delegare n̄ pōt: qꝛex iuriſditiōe procedit iudicis dādi ptās: vt. ff. d̓ iuriſdi. o. iu. l. iij. Et qꝛ cū miniſteriū cōmittitur īduſtria eligitur ꝑſonalis. Et iō a ꝑſona recedi nō dꝫ
vt. ff. de offi. dele. c. vlt. C. de cadu. tol. l. vna. ff. de ſolu. l. inter artifices. Tales ī exequendo ꝑtes iudicꝭn̄ aſſumat: vt. C. de executōe rei iudi. l. ſi vt proponis. Cōtinēt ius cōe lr̄e: ī ꝗbus mandat̉ quod cōſonat iuri ⁊ eꝗtati: ⁊ maxīe cū ip̄e lr̄e continent iurꝭ d̓terminatiōes: puta ꝑtibꝰ ꝯuocatis vel vocatꝭ q̄ fuerint euocandi: quod iuſtū vel qd̓ canonicū ⁊c̄. Itēiuſticia mediante: vl̓ prout de iure fuerit ⁊c̄. vl̓ al̓sꝯſil̓es clauſulas. Gratiam cōtinent ille q̄ continent diſpenſatione: pene debite remiſſionem: ⁊ inbus ob fauorem: vtilitatē: ſeu neceſſitatem recedatur a iure cōi. Tria enī ſunt q̄ faciunt a iure diſcēdneceſſitas: vtilitas ⁊ euidens meritorū p̄rogatiua:vt i. q. vij. tali: extra de elec. Innotuit. ¶Reſtat videre de pena īpetrātiū lr̄as ꝑ ſubreptionē. Et ē ſciendū: ꝙ cōdēnandi ſunt ad expenſas qͣs altera ꝑsfecit in ea re: ⁊ circa ip̄m iter: vt extra eo. ti. Ceterūin fi. C. de his ꝗ accu. poſ. l. ꝗ crimen. Et alias ſeueritati ſubiaceāt iudicātiū: vt. xxv. q. ij. Et ſi non cognitio. Nā ⁊ ꝑ. l. corneliā de falſis puniri poſſūt vt.ff. ad. l. cor. de ſal. l. ſi ꝗs irrepſerit. .§. XVIIIDe doctrinis eccleſiaſticis p̄cipue doctorū. Nota triplicē dr̄iaꝫ. Quedāenī ſunt reprobate tāqͣꝫ falſe ⁊ heretice de ꝗbus habetur. xxiiij. q. iij. c. penul. Et di. xv. Sācta romanaIn palea. Et extra de ſū. tri. ⁊ fi. ca. damnamus.Quedam v̓o doctrine declaratur apocrife: de ꝗbus habet̉ ī dicto ca. Sācta romana. In palea. diſxv. Dicit̉ aūt apocriphū ẜm archi. di. xvi. ī pͥncipio:quaſi occultū ſeu ſecretū: qꝛ .ſ. nō in eccleſia ſed remote ſecrete ē eligendū. Dicit̉ aūt aliꝗd dupliciterapocriphū: vꝫ: qꝛ ignoratur quis fuerit auctor tal̓libri ⁊ ſic in biblia dicuntur aliqui libri apocriphi:⁊ tamen legūtur publice in eccleſia: vel qꝛ dubitatur de veritate talis libri: ⁊ de huiuſmodi apocriphis dicitur in dicto. c. Sācta romana. Et alioꝝ librorum liber eſt quilihet ad credendum vel non.¶ Tertiū genus doctrinaꝝ eſt: quod ē approbatuꝫab eccleſia. Et he ſūt pͥmū ꝗdem ⁊ pͥncipaliter doctrīe ſeu libri biblie: qͣs ita vniuerſatiter ⁊ firmiteroꝑꝫ credere: ꝙ nullo modolꝫ de veritate ip̄arumdubitare: qꝛ hoc eſſet hereticuꝫ: cum ſint dictate aſpūſſancto: vt pꝫ in ſymbolo qui errare non poteſtDeinde ordinationes ſeu ꝯſtitutiones ⁊ detminatiōes facte ꝑ ſūmos pontifices vel ꝯcilia vl̓ia approbata: ēt īdubitanter: credende: ⁊ tenende ſunt.Poſt hec ēt opuſcula ſanctorum patrum ⁊ doctorū eccleſie ſunt approbata: et p̄cipue hoꝝ .ſ. Cipryani. greg. nazāgeni: anaſtaſij: vel athanaſit: Hiero.proſꝑi. iohānis chryſoſtomi. valerij. Ambroſij: auguſtini: leonis pape: vt pꝫ in dicto. c. Sācta romana. Et in fine dicti. c. dicit. Opuſcula atqꝫ tractatꝰoīuꝫ patꝝ orthodoxoꝝ: qui in nullo a ſancte romane eccleſie ꝯſortio deuiauerūt: nec ab eiꝰ fidei p̄dicatōe ſeuienti ſunt: ſꝫ cōionis ip̄ius gratia vſqꝫ advltimū diem ꝑticipes fuerūt legere decernimus.Et d̓cretales epl̓e ſummoꝝ pontificū venerabilit