.XV.Titulus
De hac tn̄ materia ſolicitudinis: hēs diffuſe iu 2.§. VII.ꝑte ti. i. c. xxv. de inꝗetudine.Quod in lege euangelica ꝯuenienter tradunt̉ ꝯſilia q̄ſi addita p̄ceptismultū vtilia: vn̄ ꝓuer xxv. dr̄. Unguento ⁊ variis odoribꝰ delectat̉ cor: ⁊ bonis amici ꝯſilijs aīadulcorat̉. Maximꝰ ⁊ vltimꝰ amicꝰ nr̄ ieſus. xp̄s.Un̄ in canti. Ipſe ē amicꝰ meꝰ filie irl̓m. Conſiliaeiꝰ vtilima ⁊ dulcedīe plena .ſ. q̄ tradit ī euāgeliovn̄ p̄s. Aīalia tua hītabunt ī ea .ſ. hereditate: paſtiin dulcedine tua pauꝑi deꝰ. Aīalia mundi ſūt viuentes beſtial̓r. Sꝫ aīalia dei ſūt q̄ ducūtur ſpudei n̄ ꝓpͥo ẜm oꝑa virtutū. vn̄ deſignant̉ ꝑ qͣtuoraīalia q̄ vidit ezech. c. i. Deſignant̉ .n. ex ſpe ſua qͣtuor v̓tutes cardinales ẜm expoſitōem grego. ſuꝑ ezech. Iſta hītabūt demū ī hereditate dn̄i. i. patria ſuꝑna: quā ipſe deꝰ dat filijs ſuis ad Ro. viijDeredes ꝗdē dei coheredes at xp̄i: vn̄ ⁊ illa ead̓aīalia vidit Io. an̄ thronū dei ſtatīa apo. iiij. Qūoāt ꝑueniant ad hanc hereditatem īſinuat pͣsͣ. ſubdens: ꝑaſti ⁊cͣ. i. ī dulcedine dilectōis quā ꝯtinetlex euāgelica quā tu deꝰ ꝑaſti pauꝑi. Sic expōitgr̄a. xxiij. q. vi. §. ij. Ad perfectōem dilectōis ꝑueuit̉ ꝓpter obẜuatiā ꝯſilioꝝ: qͦꝝ pͥmū ē paupertasxp̄i fundamentuꝫ alioꝝ: ⁊ iō ſignanter dic̄ pauꝑi.Pro hoꝝ declaratōe dicit. b. tho. pͥª 2ᵉ. q. cviij. ariiij. ꝙ iſta ē dr̄ia īter p̄ceptū ⁊ ꝯſilium: qꝛ p̄ceptū īportat nccͣitatē. Conſiliū āt ponit̉ in optōe eiꝰ cuidatur. Et ad hͦ facit qd̓ ait augu. Qd̓ p̄cipit̉: īꝑat̉:qd̓ īꝑatur neceſſe ē fieri: ſi n̄ fiat pena hꝫ. Cōſiliodn̄i ſi vti nolueris minꝰ boni adipiſcerꝭ. xiiij. q. i.Ꝙ ꝯuenienter āt ī lege noua q̄ ē libertatis: dicittho. vbi. sͣ. Preceptis addita ſūt ꝯſilia: non at inveteri lege q̄ erat lex ẜuitutis. Oꝫ ergo ꝙ p̄ceptanoue legis ītelligātur eē data de his q̄ ſūt ncc̄iaad ꝯn̄dū fine eterne beatitudīs: in qua lex nouaīmediate ītroducit. Conſilia v̓o ſunt de his per q̄meliꝰ ⁊ expeditiꝰ pōt hō ꝯſeꝗ finem p̄dictū. Eſt āthō ꝯſtitutꝰ īter res hꝰ mundi ⁊ ſpūalia bōa: in ꝗbꝰeterna beatitudo conſiſtit: ita ꝙ qͣꝫto plus īheretvni eoꝝ: tāto plus recedit ab altero ⁊ eꝯͣº. Qui ergo total̓r ī heret rebꝰ hꝰ mūdi vt ī eis ꝯſtituat finēſuū: hn̄s eas qͣi rōnes ⁊ rl̓as opeꝝ ſuoꝝ total̓r excidit a ſp̄ualibus bonis: ⁊ hiꝰ inordinatio tollit̉ ꝑp̄cepta. Sꝫ ꝙ hō total̓r ea q̄ ſunt mundi abijciat:n̄ ē nccͣium ad ꝑuēiēdū ad finē p̄dictū: qꝛ pōt hōvti rebus hꝰ mūdi: ita ꝙ ad eternā btītudineꝫ ꝑueniat: dūmō in eis ſinē n̄ ꝯſtituat: ſed expedituꝑuenit̉ ad ipſā beatitudinē iſta tꝑalia abdicādo:⁊ iō de hoc dant̉ ꝯſilia euangelij. Bona āt hꝰ mūdi q̄ ꝑtinent ad vſū humane vite: in tribus conſiſtūt .ſ. ī diuitijs rerū exterioꝝ q̄ ꝑtinēt ad ꝯcupīaꝫoculoꝝ: ⁊ delicijs carnis q̄ ꝑtinent ad ꝯcupīaꝫnis: ⁊ honoribus ꝗ pertinet ad ſuperbiā viteꝫpꝫ. i. Io. ij. Hec igr̄ tria relinq̄re ꝑtinet ad conſiliaeuāgelica: relinque̓ dico ẜm ꝙ poſſibile ē ī ꝗbustribus fundat̉ oīs religio: q̄ ſtatum perfectionis
perficit. Nā diuitie abdicātur ꝑ pauꝑtatem: delicie caruis ꝑ perpetuā caſtitateꝫ: ſuꝑbia ꝑ obedīeẜuitutem. Hec at ſimpl̓r obſeruata: pertinent adꝯſilia ſimpl̓r ꝓpoſita. Sꝫ obſeruatio vniuſcuiuſqꝫ eoꝝ in aliqͦ caſu ꝑtinet ad conſiliū ẜm ꝗd .ſ. ī caſu illo: puta cū hō dat aliquā elemoſynā pauperiquā dare non tenet̉: ſeꝗt̉ conſiliū qͣꝫtum ad fctm̄illud. Sil̓r qn̄ in aliqͦ tꝑe determīato a dilectationibus carnis abſtineat: vt or̄onibus vacet conſiliū ſeꝗtur ꝓ tꝑe illo. Sil̓r qn̄ aliꝗs non ſeꝗt̉ volunitatē ſua in aliqͦ fctō quo licite facere poſſet: ſeꝗt̉ confiliū ī caſu illo. Sil̓r ſi bn̄faciat inimicꝭ qn̄n̄ tenet̉. Uel ſi offenſā remittat cuius iuſte poſſetexigere vindictā: conſiliū ſeꝗtur ī caſu illo. Et ſicoīa conſilia ꝑticularia ad illa tria generalia ⁊ perfecta reducūtur. Et nota qͣꝫuis p̄dicta ꝯſilia de ſefint oībus expedientia: tn̄ ex indiſpoſitōe aliquorū contingit: ꝙ alicui expediētia n̄ ſunt: qꝛ eorūaffectus non īclīatur ad hoc. Et iō xp̄s cū iſta cōſilia ꝓponit: ſꝑ facit mentōem de idoneitate hoīnum ad obſeruantiā ꝯſilioꝝ. Dās enī conſiliū ꝑpetue paupertatis p̄mittit. Si vis perfectus eſſemath. xix. Et ſubdit: vade ⁊ vende oīa q̄ ha. ⁊ da.pau. Sil̓r das ꝯſiliū perpetue caſtitatis qſet: ſūt eunuchi qui cāſtrauerūt ſeipſos: ꝓgnū celoꝝ ⁊ ſtatim ſubdit. Qui pōt capere capiatSil̓r apl̓s dato cōſilio v̓gītatis ſubdit hoc ad vtilitate vr̄am: dico non vt laqueū vobis inijciā. Cōſiliū āt obedīe particulariter dedit xp̄s: cū dixit.Uade ⁊ vende oīa ⁊ ſequere me. Uel et cum ait:Qui vult venire pꝰ me to. cru. ſu. ⁊ ſe. me: q̄ ſequela intell̓r non ſolū imitando opera ſua: ſꝫ et obediendo mandatis ẜm illud. Ques mee vo. meamau. ⁊ ſe. me. Io. x. Que at dicunt̉ a xp̄o de dilection inimicoꝝ ⁊ ſil̓ibus que hn̄tur math. v. ⁊ lucevi. qͣꝫtum ad p̄paratōem aī ſūt ī p̄cepto: vt .ſ. ſit hōparatus bn̄ facere ēt īimicis cū ſubeſt aliqͣ neceſſitas. Sed ꝙ aliꝗs in ꝓmptu hec exhibeat inimicꝭ vbi neceſſitas ſp̄alis non occurit ē ī cōſilio. Etde conſilio v̓gītatis ſeu caſtitatis dicit Amb. Integritas corporis expectanda a nobis eſt: qua ꝓconſilio ſuadeo non ꝓ īperio p̄cipio. Sola enī vginitas ē que ſuaderi pōt īperari non pōt. Resmagis voti .i. voluntatis libere qͣꝫ precepti: hn̄tihec. xxxij. q. i. integritas. De cōſilio obedīe ait ſtephanus papa cuida vxoricide. Placeat tibi conſilium meū qd̓ tibi melius ⁊ vtilius videri pōt.Relinque hoc ſecl̓m malū: īgredere monaſterium: humiliare ſub manu abbatis: cuncta facitoſimplici aīo que tibi fuerīt īperata. xxxiij. q. ij. acmonere. De paupertate dicit Urba. papa. Quiciqꝫ nr̄am cōem vitā ſuſceptā hꝫ: ⁊ vouet ſe nihil ꝓpͥum hr̄e: videat ne pollicitatōem ſuā irritaꝫ faciat: ſed hoc ꝙ dn̄o ē pollicitus fidel̓r cuſtodiat nedānatōem ſed p̄miuꝫ ſibi acꝗrat. xij. q. i. ſcimus.Et nota ꝙ iſta que de ſe ponunt̉ ſub conſilio: pꝰqͣꝫ ꝓmiſſa fuerīt per votū cadunt in p̄ceptum: vtpꝫ ī religioſis qͦ ad pauꝑtatē: caſtitatē: ⁊ obedīam.