Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.XV.Titulus

De hac tn̄ materia ſolicitudinis: hēs diffuſe iu 2.§. VII.ꝑte ti. i. c. xxv. de inꝗetudine.Quod in lege euangelica ꝯuenienter tradunt̉ ꝯſilia q̄ſi addita p̄ceptismultū vtilia: vn̄ ꝓuer xxv. dr̄. Unguento variis odoribꝰ delectat̉ cor: bonis amici ꝯſilijs aīadulcorat̉. Maximꝰ vltimꝰ amicꝰ nr̄ ieſus. xp̄s.Un̄ in canti. Ipſe ē amicꝰ meꝰ filie irl̓m. Conſiliaeiꝰ vtilima dulcedīe plena .ſ. tradit ī euāgeliovn̄ p̄s. Aīalia tua hītabunt ī ea .ſ. hereditate: paſtiin dulcedine tua pauꝑi deꝰ. Aīalia mundi ſūt viuentes beſtial̓r. Sꝫ aīalia dei ſūt ducūtur ſpudei ꝓpͥo ẜm oꝑa virtutū. vn̄ deſignant̉ qͣtuoraīalia vidit ezech. c. i. Deſignant̉ .n. ex ſpe ſuatuor v̓tutes cardinales ẜm expoſitōem grego. ſu ezech. Iſta hītabūt demū ī hereditate dn̄i. i. patria ſuꝑna: quā ipſe deꝰ dat filijs ſuis ad Ro. viijDeredes ꝗdē dei coheredes at xp̄i: vn̄ illa ead̓aīalia vidit Io. an̄ thronū dei ſtatīa apo. iiij. Qūoāt ꝑueniant ad hanc hereditatem īſinuat pͣsͣ. ſubdens: ꝑaſti ⁊cͣ. i. ī dulcedine dilectōis quā ꝯtinetlex euāgelica quā tu deꝰ ꝑaſti pauꝑi. Sic expōitgr̄a. xxiij. q. vi. §. ij. Ad perfectōem dilectōis ꝑueuit̉ ꝓpter obẜuatiā ꝯſilioꝝ: qͦꝝ pͥmū ē paupertasxp̄i fundamentuꝫ alioꝝ: ſignanter dic̄ pauꝑi.Pro hoꝝ declaratōe dicit. b. tho. pͥª 2ᵉ. q. cviij. ariiij. iſta ē dr̄ia īter p̄ceptū ꝯſilium: qꝛ p̄ceptū īportat nccͣitatē. Conſiliū āt ponit̉ in optōe eiꝰ cuidatur. Et ad facit qd̓ ait augu. Qd̓ p̄cipit̉: īꝑat̉:qd̓ īꝑatur neceſſe ē fieri: ſi fiat pena hꝫ. Cōſiliodn̄i ſi vti nolueris minꝰ boni adipiſcerꝭ. xiiij. q. i. ꝯuenienter āt ī lege noua ē libertatis: dicittho. vbi.. Preceptis addita ſūt ꝯſilia: non at inveteri lege erat lex ẜuitutis. Oꝫ ergo p̄ceptanoue legis ītelligātur data de his ſūt ncc̄iaad ꝯn̄dū fine eterne beatitudīs: in qua lex nouaīmediate ītroducit. Conſilia v̓o ſunt de his permeliꝰ expeditiꝰ pōt ꝯſeꝗ finem p̄dictū. Eſt āt ꝯſtitutꝰ īter res hꝰ mundi ſpūalia bōa: in ꝗbꝰeterna beatitudo conſiſtit: ita qͣꝫto plus īheretvni eoꝝ: tāto plus recedit ab altero eꝯͣº. Qui ergo total̓r ī heret rebꝰ hꝰ mūdi vt ī eis ꝯſtituat finēſuū: hn̄s eas qͣi rōnes rl̓as opeꝝ ſuoꝝ total̓r excidit a ſp̄ualibus bonis: hiꝰ inordinatio tollit̉p̄cepta. Sꝫ total̓r ea ſunt mundi abijciat: ē nccͣium ad ꝑuēiēdū ad finē p̄dictū: qꝛ pōtvti rebus hꝰ mūdi: ita ad eternā btītudineꝫueniat: dūmō in eis ſinē ꝯſtituat: ſed expedituꝑuenit̉ ad ipſā beatitudinē iſta tꝑalia abdicādo: de hoc dant̉ ꝯſilia euangelij. Bona āt hꝰdi ꝑtinent ad vſū humane vite: in tribus conſiſtūt .ſ. ī diuitijs rerū exterioꝝ ꝑtinēt ad ꝯcupīaꝫoculoꝝ: delicijs carnis ꝑtinent ad ꝯcupīaꝫnis: honoribus pertinet ad ſuperbiā viteꝫpꝫ. i. Io. ij. Hec igr̄ tria relinq̄re ꝑtinet ad conſiliaeuāgelica: relinque̓ dico ẜm poſſibile ē ī ꝗbustribus fundat̉ oīs religio: ſtatum perfectionis

perficit. diuitie abdicātur pauꝑtatem: delicie caruis perpetuā caſtitateꝫ: ſuꝑbia obedīeẜuitutem. Hec at ſimpl̓r obſeruata: pertinent adꝯſilia ſimpl̓r ꝓpoſita. Sꝫ obſeruatio vniuſcuiuſqꝫ eoꝝ in aliqͦ caſu ꝑtinet ad conſiliū ẜm ꝗd .ſ. ī caſu illo: puta dat aliquā elemoſynā pauperiquā dare non tenet̉: ſeꝗt̉ conſiliū qͣꝫtum ad fctm̄illud. Sil̓r qn̄ in aliqͦ tꝑe determīato a dilectationibus carnis abſtineat: vt or̄onibus vacet conſiliū ſeꝗtur tꝑe illo. Sil̓r qn̄ aliꝗs non ſeꝗt̉ volunitatē ſua in aliqͦ fctō quo licite facere poſſet: ſeꝗt̉ confiliū ī caſu illo. Sil̓r ſi bn̄faciat inimicꝭ qn̄ tenet̉. Uel ſi offenſā remittat cuius iuſte poſſetexigere vindictā: conſiliū ſeꝗtur ī caſu illo. Et ſicoīa conſilia ꝑticularia ad illa tria generalia perfecta reducūtur. Et nota qͣꝫuis p̄dicta ꝯſilia de ſefint oībus expedientia: tn̄ ex indiſpoſitōe aliquo contingit: alicui expediētia ſunt: qꝛ eorūaffectus non īclīatur ad hoc. Et xp̄s iſtaſilia ꝓponit: ſꝑ facit mentōem de idoneitate hoīnum ad obſeruantiā ꝯſilioꝝ. Dās enī conſiliūpetue paupertatis p̄mittit. Si vis perfectus eſſemath. xix. Et ſubdit: vade vende oīa ha. da.pau. Sil̓r das ꝯſiliū perpetue caſtitatis qſet: ſūt eunuchi qui cāſtrauerūt ſeipſos:gnū celoꝝ ſtatim ſubdit. Qui pōt capere capiatSil̓r apl̓s dato cōſilio v̓gītatis ſubdit hoc ad vtilitate vr̄am: dico non vt laqueū vobis inijciā.ſiliū āt obedīe particulariter dedit xp̄s: dixit.Uade vende oīa ſequere me. Uel et cum ait:Qui vult venire pꝰ me to. cru. ſu. ſe. me: ſequela intell̓r non ſolū imitando opera ſua: ſꝫ et obediendo mandatis ẜm illud. Ques mee vo. meamau. ſe. me. Io. x. Que at dicunt̉ a xp̄o de dilection inimicoꝝ ſil̓ibus que hn̄tur math. v. lucevi. qͣꝫtum ad p̄paratōem ſūt ī p̄cepto: vt .ſ. ſitparatus bn̄ facere ēt īimicis ſubeſt aliqͣ neceſſitas. Sed aliꝗs in ꝓmptu hec exhibeat inimicꝭ vbi neceſſitas ſp̄alis non occurit ē ī cōſilio. Etde conſilio v̓gītatis ſeu caſtitatis dicit Amb. Integritas corporis expectanda a nobis eſt: quaconſilio ſuadeo non īperio p̄cipio. Sola enī vginitas ē que ſuaderi pōt īperari non pōt. Resmagis voti .i. voluntatis libere qͣꝫ precepti: hn̄tihec. xxxij. q. i. integritas. De cōſilio obedīe ait ſtephanus papa cuida vxoricide. Placeat tibi conſilium meū qd̓ tibi melius vtilius videri pōt.Relinque hoc ſecl̓m malū: īgredere monaſterium: humiliare ſub manu abbatis: cuncta facitoſimplici aīo que tibi fuerīt īperata. xxxiij. q. ij. acmonere. De paupertate dicit Urba. papa. Quiciqꝫ nr̄am cōem vitā ſuſceptā hꝫ: vouet ſe nihilpͥum hr̄e: videat ne pollicitatōem ſuā irritaꝫ faciat: ſed hoc dn̄o ē pollicitus fidel̓r cuſtodiat nedānatōem ſed p̄miuꝫ ſibi acꝗrat. xij. q. i. ſcimus.Et nota iſta que de ſe ponunt̉ ſub conſilio: pꝰqͣꝫ ꝓmiſſa fuerīt per votū cadunt in p̄ceptum: vtpꝫ ī religioſis ad pauꝑtatē: caſtitatē: obedīam.