Capitulū Unicū

oīa que ꝗs facit ad refrenādum ſeip̄m a ſuis cōīipiſcētijs: reducunt̉ ad ieiuniū. Quecūqꝫ v̓o fiit ꝓpter dilectōem ꝓximi reducūt̉ ad elemoſynā. Quecūqꝫ v̓o ꝑꝑ cultum dei: reducunt̉ ad or̄oneꝫ. Ponit aūt hec tria qͣi p̄cipua: qꝛ ꝑ hec maxime hoīes ſolent gloriari. Scd̓o docuit ꝙ n̄ debemꝰ ꝯſtitue̓ finē ī diuitijs dicens. Nolite theſaurizare. Scd̓ario ordinat hoīs īteriorē motum quopximū vt .ſ. eū non temerarie: aut iniuſte autptioſe iudicemꝰ: dicēs. Nolite iudicare ⁊ n̄ iudicabimī: math. vij. Neqꝫ ēt ꝙ ſimꝰ erga ꝓximuꝫnimis faciles: vt eis .ſ. ſacr̄a cōmittamus vel demus ſi ſunt indigni vt dicit. Nolite ſctm̄ dare canibus neqꝫ mittatis margaritas an̄ porcos: qꝛ. f.indis n̄ ſunt dāda ſacra. Hoc tn̄ cū diſtinctōeligendū eſt: vt hētur in. iij. ꝑte. Ubi ēt ſciendūoralia veteris legis: oīno ī lege nouaebuerunt: qꝛ ẜm ſe ꝑtinent ad rōneꝫitis. Und̓ ⁊ Gr̄a. dicit in prin. decreto. ꝙ iusirale qd̓ .ſ. eſt de moralibꝰ in lege ⁊ euangelioiet̉ quo .ſ. ꝗs iubet̉ alteri non ſacere: qd̓ ſibi n̄vult fieri ⁊ alteri facere qd̓ ſibi vult fieri .ſ. quodvult ẜm rōem vt dic̄ glo. ibi. Iſtud aūt ẜm .ſ. oīa q̄vultis vt faciant vobis hoīes ⁊ vos facite illis: dichriſtꝰ in illo ẜmone. Precepta āt iudicialia nōianēt in lege noua ex neceſſitate: ẜm ꝙ lex deꝫ relinquebāt̉ arbitrio hoīum: vtrūt determinādum: ⁊ iō circa iſta duora p̄ceptoꝝ nos ordinauit. Preceptorū autēnonialiū obſeruatio total̓r ꝑ impletionē tolt̄: ⁊ iō circa hiꝰ precepta cerimonialia ī illa doermonis nihil ordīauit. On̄dit tn̄ alibi: ꝙultꝰ corporalis ꝗ erat determinatꝰ ī lege:ualem cōmutandus: vt pꝫ Io. iiij. cū diſamaritane. Uenit hora qn̄ neqꝫ ī monte hoc:neqꝫ hieroſolymis adorabitꝭ patreꝫ: ſed veri adoadorabunt pr̄em ī ſp̄ū ⁊ v̓itate. Circa triaepta ex moralibꝰ ad impletionem poſuit.a circa homicidium ⁊ adulteriuꝫ exiſtimabātibe ⁊ phariſei actum exteriorē ꝓhiberi nō moum interiorē: qꝛ hiꝰ motus ire ⁊ ꝯcupīe vident̉eē nobis a natura. Sed dn̄s on̄dit ꝓhibituꝫ ētpetitum interiorem hiꝰ dicēs. Qui viderit muerem ad ꝯcupiſcendum eā: iam mechatus ē eāin corde ſuo Math. vij. Et illud. Qui iraſcit̉ frai ſuo reus erit iudicio. Iuramentum ēt exiſtīaant vt per ſe appetendū: qꝛ videtur ad reuerētiin ꝑtinere: vn̄ frequentandum. Sed on̄dit dn̄sin̄ appetendum vt bonum ⁊ melius ſine iuraento loꝗ niſi neceſſitas vrgeat. Un̄ dixit in ſerone illo Nolite iurare oīno .i. ſine cā rōnabili.Circa iudicialia errabant ſcribe ⁊ phariſei.imo qꝛ quedam que in lege Moyſi erant traa tanqͣꝫ ꝑmiſſiones reputabant per ſe iuſta: vtudium vxoris ⁊ accipere vſuras ab extraneEt iō dn̄s in ſermone ꝓhibuit ⁊ repudiū vxos. Hath. v. ⁊ vſuras accipere dicens. Luce. vi.Mutuum date nihil inde ſperantes. In hoc enī

conſiſtit vſura ſperare lucrum ex mutuo. Scd̓oerrabant eſtimantes penam quā lex inſtituerat:ꝓpter iuſticiā exequendā ex appetitu vindicte vl̓cupiditate tꝑalium rerum vel odium inimicorūeē licitum ꝓpter p̄ceptum talionis datum: quoddatum fuit vt iuſticia ſeruaretur non vt vindicta quereretur. Un̄ dn̄s ad hoc remouendum docet aīum debere quis hr̄e paratum ad plura etiāſuſtinendum ſi neceſſe ſit: vn̄ dixit. Ego dico vobis non reſiſtite malo: ſꝫ ſi ꝗs te percuſſerit ī dexteram maxillam prebe ei ⁊ alteram Math. v. qd̓intelligitur qͣꝫtum ad animi p̄parationem: ſꝫ Augu. xxiij. q. i. paratus. Motum cupiditatis eſtimabant licitū ꝓpter p̄cepta iudicialia: quibꝰ mādabatur fieri reſtitutio cū additione. Sed dn̄s docꝫvt ex cupiditate nr̄a ēt non reputamus: ſed ſimꝰꝑati ēt ampliora dare ſi neceſſe fuerit ibi. Si ꝗsacceperit tunicam: dimitte ei ⁊ palliuꝫ. Odiuꝫ credebant licitum: ꝓpter hoſtium interfectionem cōceſſam: ſed ad hoc tollendū mandauit dn̄s ēt inimicis bn̄facere Math. v. Ego dico vobis. Diligte inimicos veſtros: ⁊ bn̄facite his ꝗ oderūt vos⁊cͣ. Tertio ⁊ vltimo docet modum īplendi doctrinam euangelicam .ſ. per or̄onem. Et hoc hꝫ nosordinare ad deum ꝑ conatum nr̄m: qꝛ qui fec̄ teſine te: non iuſtificabit te ſine te: ait Aug. Et ideoait. Contendite intrare ꝑ anguſtam portam: ⁊ regnum celoꝝ vī patitur ⁊ violenti rapiunt illd̓ mathe. vij. Et ꝙ cautelam adhibeamus ne ſeducamur ꝑ falſos p̄dicatores ibi. Attendite a falſis ꝓphetis ꝗ veniunt ad vos in veſtimentis ouium: ītrinſecus aūt ſunt lupi rapaces. Et demuꝫ ꝙ obſeruatio mandatoꝝ eſt neceſſaria ad virtute necſufficit confeſſio fidei vel oꝑatio miraculorū: vn̄ait. Non oīs qui dicit mihi dn̄e dn̄e ⁊cͣ. Et poſteaMulti dicent in illa die: dn̄e nonne in noīe tuoꝓph̓auimus ⁊cͣ. Nec etiaꝫ ſufficit auditus ſolushoꝝ v̓boruꝫ ſed executio vn̄ dicit. Oīs qui auditv̓ba mea hec ⁊ non facit. ſimilis eſt hoī qui edificauit domum ſuā ſuꝑ arenam: ſed faciens ſimil̓eſt edificanti ſupra petram. Prohibet etiam ſolicitudinem circa tꝑalia dicens. Math. vi. Noliteſoliciti eē. Et hoc non neceſſariam ſed inordinatam. Hec aūt inordinata ē quadruplex ⁊ iō vitāda. Primo vt in eis finem non ꝯſtituamus: neqꝫdeo ſeruiamus ꝓpter victum veſtitum: vn̄ dicit.Nemo pōt duobus dn̄is ẜuire. Scd̓o vt n̄ ſolicitemur de tꝑalibus cū d̓ſperatione diuini auxilijvn̄ dn̄s. Scit pater veſter qꝛ his oībus indigetisTertio ne ſolicitudo ſit p̄ſumptuoſa vt .ſ. hō confidat per ſuam ſolicitudinem ſe poſſe ꝓcurare neceſſaria vite: qd̓ remouet per hoc ꝙ dicit ꝙ hōnon pōt adijcere ad ſtaturam ſuā cubitum vnuꝫQuarto ꝑ hoc ꝙ ſolicitudinis p̄occupat tēpꝰ: qꝛ.ſ. ſolicitus eſt nunc de eo qd̓ non ꝑtinet ad curāpn̄tis tꝑis ſed futuri. Sicut cum tꝑe meſſis ſolicitatur circa vindemiam propter qd̓ dixit. Nolite ſoliciti eē in craſtinum .i. in futurum remotum