Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. V.

docet eccl̓a. Nec crudū ēt: vt comedamꝰ carnemhumanā chriſti crudū: ſed igne aſſatum ſp̄s ſctī:q de eo loꝗtur ī ſcripturis. Quartuꝫ vt affectꝰ ſitfincerꝰ ſine aliqua mala ītentione duplicatōne.i. Corī. v. Epulemur in azimis ſinceritatis vitatꝭ. Teo papa nullꝰ fictꝰ accedat: nullꝰ fucato aīonec īſidie mente ꝯdātur: precedat veritas ꝯfeſſionis debite. Quintū vt ſit ibi ꝯtritio peccatorumrlactucas agreſtes ſignificatur ipſa amariꝯtritōis: qꝛ ille lactuce amare erant. Debꝫꝗs examinare ꝯſcīam dolere de oībus: recōgnoſcere ſe īdignū ꝓpter pctā ſua dicere centurione. Dn̄e non ſū dignꝰ vt ītres ſub tectū meūomo corporis mei: ſed tm̄ dic v̓bo .i. oꝑee mīe remittētis culpas: ſanabit̉ aīa meaMath. viij. Sextū vt hēatur ī mente medipem memoria paſſionis eiꝰ qd̓ ſignificat̉ perl̓m quē tenebant ī māibus: vt .ſ. ꝑati ſint īmitari in oꝑibus ſuis vt patienter ferāt aduerſaug. de con. di. ij. qꝛ morte dn̄i liberati ſumꝰ: hurei memores ī edendo corpꝰ: bibēdo ſāguihriſti debemꝰ: hoc facite ait ipſe in meanoratōem .ſ. paſſionis. i. Lo. xi. Septimuꝫeducātur ad effectu imitatōis exempla ſane hoc ē hr̄e calciamenta ī pedibꝰ. Calciamenn. fiunt de pellibꝰ aīalium mortuoꝝ: ſignantpla ſctōꝝ qui deceſſerunt. Hos debemꝰ hr̄e īpedibꝰ affectōum vt deſideremꝰ imitari eos. Antiꝗ fideles totā ſeptimanam ſctām ceſſabāt aboꝑibꝰ vt pꝫ de con. di. iij. ꝓnunciādum: vt ſe cumfuma diligentia p̄ꝑare poſſent ad cōionē: ſepam ēt paſce ſequentē ad referēdum gr̄as d̓oanto bn̄ficio. hodie āt nullā qͣſi p̄ꝑatōem falunt ſubito pꝰ paſca ad vana redeunt. Octaī eſt caſtitas p̄miſſa mente corpore: hoc ē rer̄e accintos .i. reſtrictos lūbos ī ꝗbus eſt ſeuxurie. Propter qd̓ ab actu ꝯiugali ēt abſtinere dꝫ accedens vt dicit̉. xxxiij. q. iiij. c. i. Non nuptias ꝯtēnamus: ſꝫ eo tꝑe quo carnes agnimanducaturi ſumꝰ: vacare a carnalibꝰ oꝑibꝰ debeamꝰ. Nonū vt ſumat̉ ad veſꝑuꝫ qd̓ ſoluꝫpōt intelligi: qꝛ iſtud paſcale ſacr̄ꝫ eſt nobis datuin veſꝑa mundi .i. ī ſexta etate de quo apl̓s. Nosmꝰ in quos fines ſcl̓orum deuenerunt. Sꝫ ēt tanta denotione dꝫ ſumere ꝗs hute: ac ſi ī veſꝑe ſuo .i. in fine vite ſue acciꝑetrmo ꝓpoſito non recidiuādi. Decimū eſtnatur feruenter .i. cum magno deſiderio ſevniendi deo: hoc ē ſumere feſtinanter tepide. Io. da. Ignis nr̄i deſiderij ſumens que eſacro eſt ignitōem: illuminabit corda nr̄a:cipatione eius igneamur deificemur: tanto ꝗs ex hꝰ ſumptiōe ſuſcipit maiorem fructū:xto maiori deſiderio amoris accedit ad ipſum.Indecimū qd̓ eſt ſeruādum ē nullo modemittatur aſſūptio eiꝰ in figurā cuiꝰ eſt: qꝛ omnes tenebantur annuatim ad illiꝰ agni paſcaliselum. Et ſi hūiſſet aliqd̓ īpedimentum in illa ſo-

lennitate: debeat in̄ ad breue tp̄s ſupplere. Sic ētꝗlibet fidelis in annis diſcretōis exijs: tenet̉ ī paſca reſurrectionis ſumere euchariſtiam. Et ſi obaliqd̓ īpedimentū ln̄ia ꝯfeſſoris dimitteret:bet ſupplere qͣꝫcitius vt nullo omittat quolꝫanno: exͣ de pe. re. oīs. Alias incurrit culpa mortalem vn̄ danatōem. Sed deuote comedendoliberat̉ de manu Pharaonis .i. diaboli: paſcit̉deiū manna celeſtis gr̄e verbi dīni: vt demuꝫueniat ad terrā ꝓmiſſionis. Chryſo. vt leones flāmam īſpirantes: ſic ab illa menſa dn̄i diſcedimꝰ:diabolo terribilis effecti .ſ. v̓tutem ſacr̄i. Baraſti ergo menſā ⁊cͣ. Et maducat carnē meā ī memanet ego ī eo. De multis alijs que ꝑtinent adhoc ſacramētuꝫ: habes diffuſe ī tertia ꝑte ti. xiiij. in ſecunda parte ti. ix. c. xiij. ſequenti de omiſſione diuinorum..§. VIII.De pariis purationibus veteris legis figurātibus ſacr̄m pn̄ie baptiſmum paſſione chriſti in cuiꝰ v̓tute ſacr̄umpn̄ie alia hn̄t effectū. Pro cuiꝰ declaratione ſcīedum ẜm Lho. pͥª 2ᵉ. q. cij. ar. v. purificatiōeslegis veteris ordinabantur ad remouēda impedimentū diuī cultus qui ē duplex .ſ. ſpualis quiꝯſiſtit in deuotōe mentis ad deū: corporal̓ quiꝯſiſtit ī ſacrificijs oblatiōibꝰ alijs hiꝰ. A cuituſpuali īpediūt̉ hoīes pct̄a ꝗbꝰ hoīes pollui dicebāt̉ ſic̄ idolatriā: homicidiū: adulteriū hiꝰ. Etab iſtis pollutōibꝰ purificabātur hoīes aliquaſacrificia vel cōiter oblata tota multitudine: vl̓ pctīs ſinguloꝝ illa ſacrificia hr̄ent ex ſe virtutem expiādi pctm̄: ſꝫ qꝛ figurabant expiatōemfuturā xp̄m: cuiꝰ ꝑticipes erant ēt antiq̇ ꝓteſtātes fidē redēptoris in figurꝭ ſacrificioꝝ. A cultu v̓o exteriori īpediebatur hoīes qͣſdam īmūditias corporales: vel ī hoībus ī alijs aīalibꝰ: inveſtimētis: domibꝰ: vaſis. Et in hoībꝰ ꝗdem autex ſe: vt ī cadauere hoīs aut ī īfirmitate lepra velfluxū ſanguīs vel ſemīs hiꝰ: ꝓcedunt ex corruptione humoꝝ. Aut ēt ꝯtrahebat̉ īmundicia illaex cōtactu reꝝ īmundaꝝ: vt cadauerꝭ: lepre hiꝰ. āt haꝝ īmundiciaꝝ erat lr̄alis ꝓpter reuerētiā eoꝝ ad diuinū cultū ꝑtinent: tuꝫ qꝛ p̄cioſasres hoīes ſolent ꝯtingere ſunt īmundi: tumqꝛ ex raro acceſſu ad ſacra ea hoīes magis venerantur: tuꝫ ēt qꝛ ī ꝗbuſdā erat vitandi ritꝰ occaſiones idolatrie ad quā erant īclinati: gentitiles multi ex his vtebant̉ ī cultū ſuoꝝ deoꝝ. Huiuſmodi āt īmundicie corporales purificabāturvel aſꝑſionem aq̄ luſtratōis de dicet̉ vel quemaiores īmūditie erant aliqua ſacrificia.āt figuralis ē: qꝛ iſte īmundicie corꝑales ſignificant īmundicias culpaꝝ varias: īpediunt a v̓ocl̓tu īt̓iori d̓i. Et eaꝝ purificatio ſignificat purgationem eaꝝ ſacr̄m baptiſmi vel pn̄ie: v̓tute paſſionis chriſti: in illis ſacrificiis figurate: vn̄ poteſtad hoc induci illud p̄s. Aſꝑges me domine iſopo