Titulusᵈ. XIIII.
corruptionis fienda ꝑ xp̄ꝫ: q̄ perfecte ꝯplebit̉ in octaua etate mūdi: q̄ eſt etas reſurgentiū. Nam pͥmaetas fuit ab adam vſqꝫ ad noe. Scd̓a a noe vſꝫ adabraam. Tertia ab abraaꝫ vſqꝫ ad dauid. Quartaa dauid vſqꝫ ad trāſmigratōem babylonis. Quītainde vſqꝫ ad xp̄m. Sexta inde vſqꝫ ad finē mundivel antixp̄m. Septīa dormientiū. Octaua reſurgētiū. Et. qꝛ oīs corruptio culpe et pene ꝑuenit ī nosꝑ carnalē originē ex peccato pͥmi parentis: iō taliscircunciſio fiebat in mēbro generationis. Figurabat aūt circunciſio baptiſmuꝫ: qꝛ dabat̉ ad tollendum defectum pctī original̓: quem tn̄ n̄ tollebat eomodo quo baptiſmus. In effuſione autem ſanguinis ī circunciſiōe ſignabat̉ xp̄s: in cuiꝰ v̓tute tollit̉pctm̄ ip̄ꝫ .ſ. ī v̓tute ſanguinis xp̄i effuſi. Suſcepit ātxp̄s hanc circunciſioneꝫ multis de cāis: quas hicnon declarabo. Et īter ceteras vt doceret nos circuncidere: nō corꝑaliter qꝛ hoc eſſet iudaizare: ſꝫſpiritualit̓. Un̄ apl̓s ad col. ij. circunciſi eſtis circūciſione non manufacta: ī expoliatōe corꝑis carnis.ſ. ī circunciſione dn̄i noſtri ieſu xp̄i. Dꝫ aūt ꝗlibetbaptizatꝰ eſſe circūciſus ī tribꝰ: pͥmo. Quo ad potētiā ītellectiuā. Scd̓o quo ad potentiā affectiua. Tertio quo ad potentiā ſenfitiuā. Quo ad ītellectū vtinde remoueat oēm errorē ⁊ ſuꝑſtitōem. Et hec figurata ē ꝑ circūciſionē factā in galgal̓ trāſito iordane ꝑ Ioſue: vt habet̉ Ioſue. iiij. Et ſignat errorumremotionem gentiliū quā debent facere hoīes pꝰbaptiſmū. Un̄ Hiero. Eſt ⁊ illud opprobriū egyptiꝙ ſi neglexeritꝭ pꝰ iordāis trāſitū ⁊ pꝰ baptiſmi ẜcircūciſionem vetuſte ꝯſuetudinis ī vſtiōe ſuggrit̉ obſeruare auguria: ⁊ reꝗrere ſtellaꝝ curſus: eteuentꝰ futuroꝝ ex his rimari: ceſeriſqꝫ hiꝰ ſuꝑſtitionibꝰ īplicari: idolatrie nāqꝫ mr̄ eſt egyptus: ex quacertū eſt hꝰ opprobria pullulare ⁊c̄. xxvi. q. ij. ſꝫ illd̓Et de ſuꝑſtitōibꝰ q̄ fiūt in calendis ianuarij: q̄ eſt dies circūciſionis xp̄i habes. xxvi. q. vij. ſi ꝗs calendas. ¶ Dꝫ etiā fidel̓ circūcidere affectū a ſuꝑfluitate affectꝰ terrenoꝝ. Hiere. iiij. Circūcidimini dn̄o: ⁊afferte p̄putia cordiū vr̄oꝝ .i. ſuꝑfluitatem affectuūDꝫ etiā circūcidere ſenſitiua .i. ſenſus exterioreſUiſū a vano aſpectu. Auditū a detractionibꝰ ⁊ adulatōibꝰ. Guſtū ab īmoderatꝭ cibis. Odoratū a ſuauibꝰ odoribꝰ. Tactū a voluptatibꝰ. Os a loquacitatibꝰ. Totū corpꝰ a pompoſis veſtibꝰ: ⁊ a vanis ornatibꝰ: qd̓ tangit Beda ī homel̓. Un̄ Stephanꝰ dixͣ iudeis eos ꝯprehendens. Incircūciſi cordibꝰ ⁊ auribus: vos ſemꝑ ſpūſācto reſtitiſtis. Act. vij. Et ẜuataiſta triplici circūciſiōe: xp̄s nos ducenas ad gloriāibi circūcidet demū ab oī corruptōe miſerie corporis ⁊ aīe. Un̄ ⁊ moyſes in egyptū vadens: qꝛ ducebat ſecū duos filios incircūciſos: āgelus voluit occidere eū: ſꝫ ſubito circuncidit ⁊ euaſit: ⁊ ſignificaduplicē affectū .ſ. ſēſitiuū ⁊ ītellectiuū: quos debemus a ſuꝑfluis remouere ⁊ mortificare. .§. VII.De agno paſcali ſacramēto veteris legis ⁊ figuratiuo ſacramēti euchari
ſtie: ⁊ p̄cipue quo ad modū debitū ſūptiōis: d̓ quopōt exponi illud p̄s. Paraſti ī ꝯſpectu tuo menſaꝫaduerſus eos ꝗ tribulāt me. Ad lr̄aꝫ vtiqꝫ illa mēſa .i. illud conuiuiū agni paſcal̓: fuit parata iudeisꝯͣ egyptios: ꝗ eos affligebāt. Nā moͣtuis pͥmogenitis egyptioꝝ ⁊ ip̄is intactis ab exterminatore anglo ꝑ ſignū thau: ex ſanguine agni in ſupliminaribꝰdomoꝝ cogerūt egyptij illos recedere ſubito ne peiora paterent̉. Et iſta eſt rō litteral̓: quare deꝰ ſtatuit agnuꝫ ānuatī comedi: ⁊ talibꝰ circunſtātijs: vt recordarēt̉ ſepiꝰ bn̄ficij ſue liberatiōis a tribl̓atōibꝰNā ille cerimonie oēs inſinuāt feſtinantiā exitꝰ eorū de egypto: ſicut lactuce agreſtes d̓ſignant amaritudinem tribulationū: quas patiebant̉ in egypto. Moraliter aūt ſeu ẜm rōem figuralem: ſꝫ Tho.vbi ſupra figurabat xp̄m paſſū pro nobis: ꝗ proponit̉ ſumendus ī ſacramento aduerſus eos ꝗ tribulant nos .i. demones. Un̄ apl̓s. i. Cor. v. Paſca nr̄mīmolatꝰ eſt xp̄s. Et Greg. in omel̓. inꝗt. Quid ſit ſanguis agni n̄ iam audiendo: ſꝫ bibendo didiciſtis.Qui ſanguis ſuꝑ vtrūqꝫ poſtē ponit̉: qn̄ n̄ ſolū orcorꝑis: ſꝫ ⁊ ore cordis hauriret: de ꝯſe. di. ij. ꝗd ſitEt ſic ab exterminatore tribulāte liberamur. Illeaūt cerimonie comedendi agnū: figurant ꝯdiiōesſeruandas ī ſumendo agnū xp̄m ī ſacramento. Dr̄.n. de ipſo agno. Exo. xij. Caput cū ī teſtinis ⁊ pedibꝰ vorabitis: vt nil vſqꝫ mane remaneat. Si ꝗd ātreſidui fuerit: igni ꝯburat̉. Ꝙ ſi tanti n̄ fuerint infamilia vt ſufficiant ad eſū agni: aſſumāt ſecū vicinum ꝯiunctuꝫ domui ſue: nil de carnibꝰ exͣ doferendo. ¶ Nō aūt crudū vel aqua coctū: ſꝫ taigni aſſatū dꝫ comedi. Et hoc ad veſꝑum cū pāibꝰazimis ⁊ lactucis agreſtibꝰ. Accinctis quoqꝫ renibus ⁊ baculos habentes ī manibꝰ ⁊ calciamenta inpedibꝰ: ⁊ feſtinanter. ¶ Notant̉ in his ꝯditiōes qͣsdꝫ habere digne ſumens agnū ſacramentalem ſeuxp̄m. Prīo exigitur plena fides in ītellectu circa ipſum ſacramentū .i. ꝙ ī eo eſt diuinitas ⁊ corpꝰ ⁊ aīaSignantur illa ꝑ caput: pedes: ⁊ īteſtina. Caput eſtxp̄s deus: ait apoſtolus. Pedes ꝗbꝰ corꝑalit̓ ībat eſt corpꝰ: īteriora occulta eſt aīa. Totuꝫ vototū credit. Nil dubites: ait Hilariꝰ: ſꝫ potius ſuipe verba ſaluatoris in fide: ꝗ ait. Caro mea verecibꝰ. Sed ſi ꝗd eſt durū ⁊ arduū rationi qd̓ capi n̄poſſit: ꝯburatur igni .i. totū credatur ex īmenſo īamore proceſſiſſe. Ad firmandū cor ſincerū ſola fides ſufficit: ait Tho. In cōioribus aūt ſententidicūtur de hoc ſacramento qd̓ ꝑ ſe comedere nvꝫ .i. intelligere: adiutoriū ſumat aliquem .ſ. ꝑitumdomui ſue vicinū .i. eccleſie vnitū ꝗ valet ei declarare. Nil exͣ domū eſt ferendum de hoc agno.Et nec incircūciſus dꝫ admitti ad hoc: quod eſt ſecundo ſeruandum vt ſcꝫ nulli conferatur extra eccleſiam exiſtenti: nec aliquis hereticus: ſciſmaticꝰ:excōicatus accedat: qꝛ ad ſui iudicium ſumeret.Tertium obſeruandum ꝙ aqua .i. ſapientia ſeculari coqui .i. examinari non d̓bet: que vult ꝙ accidētia non poſſint eſſe ſine ſubiecto ⁊ alia multa q̄