Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.V.

trant tm̄ ſigna ſacrarum rerum: non autē cātiuanec ꝯtentiua gratie vt ſacramenta eccl̓ie: de ꝗbusdn̄s Leuit. xx. Ego dn̄s ſcīfico vos. Pro quorūp̓claratōe dic̄. b. Lho. 2ᵉ. q. cij. arti. v. ſacramēta propͥe dicūt̉ illa: adhibebātur dei cultoribꝰ adquādā ꝯſecrationē: per quā .ſ. d̓putabātur quodāmodo ad cultū dei. Cultꝰ āt dei general̓r pertīet adtotū ppl̓ꝫ: ſꝫ ſpāliter pertīet ad ſacerdotes leuitaserāt cultꝰ diuini miniſtri. Un̄ in ſacramētis vetegis: q̄dā pertinebāt cōiter ad totū ppl̓m: q̄dāter ad miniſtros: circa vtroſqꝫ tria erant neneſſaria. Quorū pͥmū eſt īſtitutio in ſtatu colendium: hec inſtitutio qͣꝫtū ad oēs fiebat per circunciē ſine nullus admittebatur ad aliꝗd legaliūv̓o ad ſacerdotes: per ſacerdotū ꝯſecratōem.Scd̓o reꝗrebat̉ vſus eorū pertinent ad diuinūcultū: ſic qͣꝫtū ad ppl̓m erat vſus paſcal̓ ꝯuiuij adquē nullus incircūciſus admittebat̉: vt pꝫ exo. xij.ū ad ſacerdotes oblatio victimarū eſus pazopoſitōis alioruꝫ erāt ſacerdotū vſibusita. Tertio reꝗͥrebat remotō eorū per aliꝗ impediebāt̉ a cultū diuino .ſ. īmūdiciaꝝ: ſic qͣꝫtuꝫ adnerāt inſtitute q̄dā purificatōes a ꝗbuſdā exribꝰ īmūdicijs etiā expiatōes a peccatꝭ: qͣꝫtuꝫcerdotes leuitas: erāt inſtituta abſolutō maquū pēdū raſio piloꝝ: hec oīa habebāt rōnabiles cās litterales: ẜm ordīabāt̉ ad cultū dei proillo tꝑe: figurales: ẜm qd̓ ordinabāt̉ ad figurādūxp̄m. Et ad hoc pōt induci illd̓ p̄s. Bn̄dictꝰ es dn̄e:doce me iuſtificatōes tuas. Illa veteris legis p̄ceppīa: qͣꝫuis poſſint dici iuſtificatōes: qͣſi q̄dā execus iuſticie: ex ſe vel ex inſtitutōe diuina: p̄cipue tn̄illa ſacramenta pn̄t dici iuſtificatōes: qꝛ ex ſe iucarent: ſꝫ ex fide deuotōe vtentiū: etiā qꝛ diſebāt ad xp̄m iuſtificantem: figurabāt ꝑmaxiſacramenta eccl̓ie v̓e iuſtificāt: vt contentiuaie. Sꝫ qūo iſta figurent debitū vſū ip̄oꝝ ſacrantoꝝ obſcuꝝ eſt: potentū a dn̄o vt doceat ẜꝫillud. Bn̄dictꝰ es dn̄e doce ⁊c̄. Et ẜm tho. vbi ſupra:circūciſioni correſpondet baptiſmꝰ figurat̉ ip̄aꝫUn̄ apl̓s ad colo. ij. Circūciſi eſtis ī circūciſiōe dn̄inoſtri ieſu xp̄i: ꝯſepl̓ti in baptiſmo: Conuiuio agnipaſcal̓ correſpondet ī noua lege ſar̄m euchariſtie.Purificatōibꝰ oībꝰ veteris legis correſpondet ī noua lege ſacr̄m pn̄ie. Cōſecratōi pontificū correſpōacramentū ordinis. Matrimoniū fuit ī vetege prout eſt ī officiū nature: ꝓut ē ſacramentu eccl̓ie: ſignificās ꝯͣiūctōem xp̄i eccl̓ie: nōduꝫerat facta. Sacramentū āt ꝯfirmatōis: habuit figura ſeu correſpondens ſacramentū in veteri legeeo eſt ſacramentū plenitudinis gratie: nōdumerat data .ſ. in plenitudīe illa. Et ſil̓r ſacramentū exſe vnctōis: qꝛ ip̄m fit q̄dā īmediata p̄paratioroītu gl̓ie: ſꝫ eiꝰ aditꝰ nondū patebit in veter☞e. He his ergo quatuor generibꝰ ſacramentoꝫſeris legis videndū .ſ. circūciſione: agno paſcali: pufilicationibꝰ: vnctōe ſacerdotū. In his .n. figurāt̉ſacramenta eccl̓ie qūo ſint ſumenda. Petendum

ergo v̓t doceat dn̄s iſta: ꝗbꝰ ſeruatis iuſtificemur.Bn̄dictꝰ es dn̄e doce me iuſtificationes tuas. Etde circūciſione..§. V I.Tircunciſio primum ſacramentū veterꝭ legꝭ eſt hn̄s pͥncipiū ex moyſe .i. inle. ſua: ſꝫ ex patribꝰ inꝗt xp̄s. Io. vij. Huit .n. pͥncipium ī Abraā cui deꝰ hoc prīo mādauit: vt pꝫ Gn̄. xvij. vbi dic̄ dn̄s abrahe. Circuncidetur ī vobismaſculinū circūcidetis carnē p̄putij veſtri. Maſculꝰ cuiꝰ p̄putij caro circūciſa fuerit. delebo illaꝫde ppl̓o ſuo .i. de cetu ſcōꝝ. qꝛ pctm̄ me irritū fec̄ .ſ.adā in ꝑadiſo trāſgrediendo mādatū dei: ꝓpt̓ quātrāſgreſſionē traducit̉ generatōem in oēs pctm̄originale: qd̓ niſi tollat pͥuat aīam gloria dei: vt exponit. Beda. Ad tollendū igit̉ hoc pctm̄ origīale fuit inſtituta circunciſio. Un̄ greg. Qd̓ apud nos vꝫ aqua baptiſmatis: hoc apd̓ veteres egit vl̓ pro ꝑuulis ſola fides: vel pro maioribꝰ v̓tꝰ ſacrificij: vel prohis de abraā ſtirpe prodierūt myſteriū circunciſionis. de ꝯſe. di. v. qd̓ apud. Sciendū tn̄ ẜm. Tho. īt̓tia ꝑte: eomodo circūciſio tollebat pctm̄ originale ſic̄ modo baptiſmꝰ: circunciſio proteſtatiue cātiue. Tollebat̉ ergo originale fidē ꝑentū:cuiꝰ proteſtatio erat illa circūciſio: ita eſſet ſin̄qua non tollebat̉. Sꝫ baptiſmꝰ eſt qua tollit̉ originale: qꝛ eſt ꝯtentiuꝰ gratie iuſtificatiuus. Triplex āt eſt ratio iuſtificationis circūciſiōis pͥma obfidei proteſtatōem: ſcd̓a ob ꝯcupīe debilitatem: t̓tiaob noſtre purgationis figuratōeꝫ. Prīa ergocircūciſionis ẜꝫ. Tho. vbi ſupra: eſt pͥncipal̓ lr̄al̓:fuit ad ꝓteſtatōeꝫ vniꝰ d̓i: qꝛ abrahā fuit pͥmꝰ ſe abīfidelibꝰ ſeꝑauit: exiēs de domo ſua ꝯgnatōe ſua ip̄e pͥmꝰ circūciſionē accepit. Et hanc cām aſſignat apl̓s ad Ro. iiij. dicēs. Signū accepit circūciſionis ſignaculū iuſticie fidei ē ī p̄putio: qꝛ .ſ. inlegit̉ fides abrahe reputata ad iuſticiā: qꝛ in ſpe ꝯͣſpe credidit .i. ꝯͣ ſpē neͣ ī ſpē gratie: vt fieret pat̓ ml̓ta gētiū: ip̄e eēt ſenex vxor ſua anꝰ ſteril̓. Etvt hec ꝓteſtatio mutatio fidei abrahe firmaret incordibꝰ iudeoꝝ: acceperūt ſignū ī carne ſua cuiobliuiſci poſſēt. Un̄ Gn̄. xvij. dr̄. Erit pactū meūī carne veſtra ī fedꝰ et̓nū. Et Gratianꝰ di. abraaꝫaccepit circūciſionē ī ſignū iuſticie: ī cāꝫ iuſtificatōnis: pe. di. i. Scd̓a ratio circūciſionis potuitad d̓bilitationē ꝯcupīe: maxīe māifeſtat ī illobro: qd̓ ē īſtrumētū generationis: eo tp̄e dicēs ſuit dari ſignū ī ꝯcupīe debilitationem: magꝭ vigebat in hoībꝰ ip̄a ꝯcupīa incipientibus hoībus declinare ꝓpter inordinationem eius ad vitia ꝯͣ naturāvt pꝫ in ſodomitꝭ. Fiebat āt octauo die natiuitatispueri: vt dicit̉ Gn̄. xvij. āte: qꝛ puer erat valde tenellus poterat inde grauiter ledi. Non āt poſteatardabat: ne aliꝗ propter dolorem circūciſionis ipſaꝫ refugerent: ne parentes quoꝝ amor eſt nimius ad filios poſt eoꝝ frequentem ꝯuerſationem etaugmentū: eos circūciſioni ſubtraherent. Tertia eſt figural̓: qꝛ hoc deſignabat̉ ablatio omnis