Capitulum. V.
reſtamēti ī lege mādatis: qͣre inſtituta ſūt: ⁊ ꝗd ſignificauerunt dr̄ Leuit. i. Adolebat ea ſacerdos ſuꝑaltare in holocauſtū ⁊ odorē ſuauiſſimū dn̄o. Dicūtur illa ſacrificia odorē p̄ſtare dn̄o ſuauiſſimuꝫ: qꝛd̓o erāt accepta. Nō ꝙ deus illis īdigeret. p̄s. Nūquid māducabo carnes thaurorū. Aut ꝙ illa de ſeplacerent deo: tāqͣꝫ expiatiua culparū. Uū dic̄ apl̓sad heb. ꝙ ſacerdos offerebat ſepe hoſtias: q̄ nunqͣꝫpn̄t auferre peccata: ſꝫ ꝓpter rōnes ꝓpter quas offerebantur grata hēbat. ¶ Aſſignatur aūt triplexillorū ſacrificioꝝ: qͣre talia aīalia vel alia offereir: ⁊ tali modo ẜm tho. iª 2ᵉ. q. cij. arti. iij.pter idolatrie deteſtationem euitandam.pter offerentis diſpoſitionem ſignandam.p̄ter xp̄i paſſionē figurandā.a ⁊ ſcd̓a rō ē litteral̓. tertia myſtica ⁊ figural̓.id hoc pōt induci illud p̄s. Sacrificiū ⁊ oblatōīnoluiſti: aures āt ꝑfeci. mi. Polocauſtū ⁊ procato non poſtulaſti: tūc dixi ecce venio. q. d. Sacrificium ⁊ oblationē noluiſti ꝓpter ſe: qͣſi delectaillis rebus: ſꝫ ꝓpter idolatriā vitandā. Et eſtcium in aīalibus: oblatio in alijs terre naſcēus. Aures aūt perfeciſti mihi .i. dediſti mihi ꝑfeintellectū in his: vt intelligerē mentis diſpoſiiē: quā reꝗͥris in offerente tibi placitam: ⁊ hoc qͦolocauſtū ⁊ pro peccato non poſtulaſti: ⁊ecipua īter ſacrificia: tūc .ſ. cum dixi per affectū ecce venio .ſ. ī mundū ad ſuſtinendaꝫ paſſioūc ergo īpleta figura illorū ſacrificiorū nōīmo reſpuo illa ſacrificia: q̄ figurabāt iſtudperfectū ſacrificiū. Quātū ergo ad pͥmum: dicitPiero. xxij. q. i. Conſidera: ꝙ cū iudei eſſent pronidolatriā: in qua gentiles offerebāt aīalia occiſaſuis: voluit vt iudei potius illa offerrent deoonorē ſuuꝫ: qͣꝫ dijs ſeu demonijs: ⁊ ſic retraherentur a ſacrificijs idolorū. Un̄ non fuerūt data ilepta de ſacrificijs niſi poſtqͣꝫ declinauet ad idolatriā adorando vitulū cōflatileꝫ: ⁊ hīceſt ꝙ illa aīalia q̄ non offerebant egyptij: īter quoserant conuerſati dijs ſuis: vt oues ⁊ boues ⁊ arietes. illa iuſſi ſunt offerre: non alia q̄ offerebant gendijs ſuis. Et ꝓpter hoc etiā ꝓhibebatur d̓o oſīſanguis aīalium: ⁊ adipem: ⁊ mel: ⁊ fermentūa offerebant gentiles in ſuis ſacrificijs. Auēsebantur: vt turtur. Pulli columbarū ⁊ paſſeꝓpter pauꝑes qui nō poterant ī alijs aīalibusiltu expendere. Haꝝ āt auiū eſt copia ī illis parus. Nō aūt offerebatur piſces in ſacrificiuꝫ: qꝛcum in aꝗs viuant: magis ſunt alieni ab homine qͣꝫalia animalia q̄ viuunt in aere. Modus ēt occidēdi q̄dam animalia vt aues: determinabat̉ a lege:ad excludendum ēt idolatrarum modum quē teiebant. ¶ Quantum ad 2ᵐ dicit tho. vbi ſupra: ꝙper ſacrificia repreſentabat̉ ordinatio mētis in deum: ad quam excitabat̉ ſacrificium offerēs. Ad reciam aut ordinationē in deū ꝑtinet: ꝙ oīa q̄ hꝫ ꝗsrecognoſcat a deo tāqͣꝫ pͥmo pͥncipio ⁊ ordinet ī deum tāqͣꝫ in vltimū finē. Et hoc repn̄tabat̉ ī ſacrifi-
cijs ⁊ oblationibꝰ: ẜm ꝙ hō ex rebus ſuis quaſi inrecognitionē ꝙ ea haberet a deo: in honorem deiea offerebat ẜm illud quod dixit dauid .i. paralyp.xxix. Que de manu tua accepimus: dedimus tibi.Et ideo ī oblationibus ſacrificioꝝ ꝓteſtabat̉ hō: ꝙdeꝰ eſſet pͥmū pͥncipiū creatōis rerū: ⁊ vltimꝰ finis:ad quē eſſent oīa referenda: vt mens humana nōrecognoſcat aliū actorem pͥmū rerū niſi ſolum deum: nec in alio finem ſuū conſtituat. Et ꝓpter hocprobibetur in lege ſub pena mortis: non offerri ſacrificiū alteri niſi deo ſoli. Exo. xxij. Offerebanturaūt aīalia occiſa ⁊ coq̄bantur: qꝛ ſic veniūt taliain vſum hominū: ſcd̓m ꝙ a deo dātur ad eſum hominuꝫ. Sil̓r etiā per occiſionē illoꝝ aīalium ſignificabatur deſtructio peccatoꝝ: que dꝫ eſſe in offerētibus deo ſacrificia bonoꝝ operuꝫ. Un̄ glo. Leuit.pͥmo. Uitulum offerimus cū ſuperbiā auertimusAgnū: cuꝫ irrōnabiles motus corrigimus. Eduꝫdum laſciuiā ſuꝑamus. Turturē: dum caſtitatemſeruamus. Azimos panes: cum azimis ſinceritatꝭepulamur. In colūba ſignātur ſimplicitas ⁊ charitas mentis. Gallina ⁊ porcus non offerebātur: qꝛhꝫ īmūdū nutrimentū. Deo aūt quod ē purū ⁊ mūdū tribuendū ē. Aīalia v̓o ſilueſtria n̄ ſūt cōiter hominū vſui deputata. Maculoſa ēt aīalia: clauda ⁊hiꝰ ꝓhibebāt̉ offerri: qꝛ vt ait Hiero. di. xlix. ca. vl̓t.Indignū eſt dare deo q̄ dedignat̉ hō. Et qꝛ ſignatdefectus mentis a ꝗbus offerentes debent cauerEt notādū ſcd̓m Tho. vbi ſupra: ꝙ triplex eſt genſacrificiorum: quod mandabatur offerri: quod .ſ.deſignat triplicem ſtatum fidelium. Primum dicebatur holocauſtū qd̓ īterp̄tat̉. q. totum incenſū. qꝛtotum aīal offerebat̉ ⁊ cremabat̉ ad honorem diuine maieſtatis ⁊ amorem ſue bonitatis. Et ſignatſtatum perfectionis in obſeruatione conſiliorumꝗbꝰ ꝗs totū ſe deo ⁊ oīa ſua offert ī honorē ſuuꝫ: nihil ſibi reſeruās. Aliud dicebat̉ ſacrificiuꝫ ꝓ pctō:qꝛ offerebat̉ deo ꝓ remiſſione pctī: ⁊ conueniebatſtatui penitentiū ī ſatiſfactōe pctōꝝ: qd̓ ſacrificiumdiuidebat̉ in duas ꝑtes quaꝝ vna incēdebat̉: aliacedebat in vſum ſacerdotis ad ſignificanduꝫ ꝙ expiatio pctōrū fit a deo ꝑ miniſteriū ſacerdotuꝫ perſacramēta: ⁊ hoc niſi cū offeret̉ ꝓ pctō ſacerdotꝭ tūcetiam totum comburebat̉: ad innuendū ꝙ nil peccati remaneret in ſacerdote. Tertiuꝫ dicebat̉ hoſtiapacifica qd̓ offerebatur deo ꝓ gratiaꝝ actiōe vel ꝓſalute ⁊ proſperitate offerentium: ex debito beneſicij accepti vel accipiendi. Et conuenit ſtatui proficientium in obſeruatione mandatorum. Et diuidebatuc tale ſacrificium in tres partes. quarumvna cedebat in honorē dei: que ſcꝫ comburebat̉:alia in vſum ſacerdotis. Tertia in vſum offerentium. Ad figurandum ꝙ ſalus hominis prouenita deo mediantibus ſacerdotibus vt miniſtris d̓i: ⁊cooperantibus hominibus ipſis qui ſaluantur.Sacerdotum autem erat pectuſculum et armusdexter animalis: ad deſignandum: ꝙ debet habere ſapientiam cordis ad inſtruendum populuꝫ et