Titulus. XIIII.
Nō ꝯcupiſces rem ꝓximi tui. ⁊c̄. exo. xx. Poſt precepta ꝗbꝰ ꝓhibent̉ exp̄ſſe peccata oris ⁊ oꝑis ponūtur ea q̄ ꝓhibent peccata cordisꝭ cōcupīam .ſ. ſeu d̓ſideriū. Iſta .n. eſt dr̄ia: vt dictū eſt ſupra: īter legemdiuinā ⁊ hūanam: qꝛ hūana ſoluꝫ iudicat. de pctīsoris ⁊ oꝑis: n̄ aūt de peccatꝭ cordis. Lex aūt diuinaiudicat de occultis cordis peccatꝭ: ⁊ on̄dit ea eē punienda. Chryſo. Deꝰ non ex oꝑibus tm̄ iudicat ſꝫ excogitationibus ⁊ ex corde. xxij. q. v. Iuramenti. Etrō eſt vt dicit̉ .i. regū. xvi. qꝛ homines vident q̄ forꝭapparent: deꝰ aūt intuet̉ cor. Cū ēt dicit̉: ꝙ lex vetꝰcohibet manū n̄ animā vt noua: n̄ ſic intelligenduꝫē qͣſi lex vetꝰ n̄ ꝓhibeat peccata cordis: qꝛ huiꝰ ꝯtrariū apparet in iſto p̄cepto: ſꝫ iō dicit̉ cohibere manū n̄ animā: qꝛ n̄ puniebat pena tꝑali ſeu corporali peccata cordis ⁊ malas concupiſcentias: ſic̄ peccata oꝑis ꝓhibita ꝑ p̄cedentia p̄cepta. Et v̓t dic̄ augu. Bona eſt lex .ſ. iſta q̄ dū cōcupīaꝫ ꝓhibet oē malum ꝓhibet exͣ de conſti. nam cōcupiſcētiā. Cōcupiſcētia .n. mali: eſt radix omnis maliⁱ ⁊ pͥncipium. Niſi .n. ꝗs cōcupiſceret malum n̄ faceret. Un̄. Math.xv. Ex corde exeunt cogitatōes male: hōicidia. adulteria. ⁊c̄. Ex hec ſunt q̄ coinꝗuant hominē. Et qͣꝫtum ad concupīam rerum de qͣ hic dicit̉: n̄ concupiſces rē ⁊c̄. dicit p̄s. Rapinas nolite concupiſcerediuitie ſi affluant: nolite cor apponere. ¶ Propterqͣtuor aūt rōnes dꝫ ꝗs abſtīere ab iſta concupiſcētia. ẜm. tho. ī tractatu de decem p̄ceptis.Propter concupiſcentie infinitatem.Propter inꝗetudinis anxietatem.Propter iuſticie contrarietatem.Propter ſubſtantie inutilitatem.Quantum ad pͥmuꝫ ſciendū ꝙ cupiditas ſeucupīa hꝫ quandam infinitatē. Quilibꝫ aūt ſapiensdꝫ intēdere fineꝫ aliquē ī ſuo facto. Nullꝰ .n. dꝫ ireꝑ viam īfinitam. Concupīa aūt reꝝ ē īfinita. Un̄ dicit̉ eccl̓iaſtes. v. Auarꝰ n̄ īplet̉ pecunia. Et Ambro.Nec finis nec ſatietas vnqͣꝫ aderit cupiditati. di. x.lvij. ſicut hi. Et Iſa. v. dicitur. Ue ꝗ ꝯiungitꝭ domū⁊ agrū agro copulatꝭ ⁊c̄. q. d. Nūquaꝫ poteſtis finēponere veſtre concupīe reꝝ. Rō huiꝰ eſt: qꝛ cor humanum ē factū ad recipiendū deū ꝑ gratiam: ⁊ poſtea ꝑ gl̓iam. Et ideo ꝗcꝗd habeat minꝰ deo n̄ pōt finire deſideriū eiꝰ. Ip̄e .n. maior eſt oī re. p̄s. Qui. ſ.deꝰ replet in bōis deſideriū tuū. ¶ Scd̓o dꝫ caueri ꝯcupīa ꝓpter īꝗetudinē quaꝫ hꝫ in ſe. Quilibernatural̓r appetit ꝗeteꝫ: qꝛ hoc eſt valde delectabilecuilibet. Sꝫ cupiditas facit hoīes ſemꝑ inꝗetos pūctōibꝰ ſolicitudinū. Un̄ ꝯꝑant̉ cupidi terre ſpinoſeq̄ ſeminata v̓bo dei: ſuffocat̉ a ſpinis creſcentibꝰ ſolicitudinū reꝝ: vt dicit̉ luce. viij. Sēꝑ .n. cupidi ſūtſoliciti: n̄ habita acꝗrere: acꝗſita cuſtodire: ⁊ augere ip̄a n̄ amittere. Eccl̓iaſles. v. Saturitas diuitꝭ n̄ſinit dormire eū. Math. vi. Ubi eſt theſaurus tuꝰibi eſt cor tuum. Ambro. Mēs auari vincul̓ cupiditatis aſtricta: ſemꝑ auꝝ videt ſemꝑ argētum cogitat: ſemꝑ redditꝰ ꝯputat gratius auꝝ qͣꝫ ſolē intuet̉ip̄a eius oratio a deo petit auꝝ. di. xlviij. Sic̄ hi.
¶ Tertio propter iuſticie ꝯͣrietatē. Remota iuſticiaait. Aug. de ci. dei. Quid ſunt regna niſi magna latrocinia: ⁊ ſic tollitur recta ꝯuerſatio hūana. Et acupiditas ꝯtraria iuſticie: qꝛ vt acꝗrat ſibi cupiduſfacit oēm iniuſticiam in negociationibꝰ: in iudicijs⁊ alijs. Un̄ dicit̉ eccle. xxxi. Qui diligit aurū n̄ iuſtificabitur .i. n̄ faciet iuſticiam. Et de iudicibꝰ diciturexo. xxiij. Non accipies mūera: qꝛ mūera excecantoculos ſapientū: ⁊ ꝑuertūt v̓ba iuſtoꝝ. Legit̉ d̓ quodam iudice cupido: ꝙ cum haberet quandaꝫ cauſam pre manibꝰ: vna ꝑs obtulit ei ꝓ mūere vnij vitulun vt pro ſe ſententiam daret: altera vaccam.Cum aūt deberet ſn̄iam proferre: dixit ꝗ vitulumdederat. Loqͣtur vitulus pro me. At ille iudex reſpondit. Uacca n̄ ꝑmittit. Uoluit dicere: ꝙ qꝛ maimunꝰ acceꝑat ab alio: iō pro eo debebat dare ſniaꝫ.¶ Quarto propter ſubſtantie ſeu diuitiaꝝ inutilitem. Nec .n. ſibi proſūt corꝑi: qꝛ tales ſuſtinēt multa īcōmoda ⁊ penurias ad ꝯſeruandū ⁊ augenduꝫEccleſtiaſtes. v. Diuitie congregate in malū dn̄i ſuinec anime ꝓſunt: qꝛ cupiditas n̄ ꝑmittit ſibi facereelemoſynas: ⁊ īde ſibi q̄rere theſauꝝ ⁊ manſionē īcelo: ſcd̓m illud luce. xvi. Facite vobis amicos demāmona iniꝗtatis: vt cū defeceritis recipiāt vos īeterna tabernacula. Et demū ducit eū ad īteritū i.ad Timo. vi. Qui volūt diuites fieri īcidūt ī tentationem ⁊ laq̄uꝫ diaboli ⁊ deſideria ml̓ta īutilia etnociua q̄ mergūt hoīem ī īceritū. Et Greg. Bonorū actori īherere n̄ poſſumꝰ niſi cupiditate q̄ radixeſt oīum maloꝝ radicitꝰ euellanꝰ: di. xlvij. Triplexāt talis ꝯcupīe reꝝ poteſt eſſe mortale pctm̄. Prīoꝯcupiſcit̉ res tp̄al̓ vt habeat̉ quocūqꝫ modo ſi ꝑteſt de facto: vt per furtum: rapinā: vſurā: fraue⁊ hiꝰ. Ei de hoc ītelligitur illud apl̓i. Oīs īmunduſaut auarꝰ n̄ hꝫ hereditatem ī regno xp̄i ⁊ de i. Auarus qͣſi auidus eris. Scd̓o cū concupiſcit̉ ſubſtantia terrena: ⁊ ſi per licitā acꝗſitionem: tn̄ ad malumfinem: vt .ſ. īde poſſit ludere fornicari: ⁊ alia malafacere: acꝗrere īde amicos ad ꝓcurandum regnuꝫ⁊ tyrānięandum ⁊ hiꝰ. Et de hoc eccle. x. Auaro nihil eſt celeſtiꝰ. hic .n. aīam ſuā venaleꝫ hꝫ. Tertio cūnimis diligit ēt iuſte acꝗſita: adeo ꝙ nō amittat eaparatꝰ eſt facere contra dei mandata. vt peierare ethiꝰ. Uel etiam n̄ eſt paratꝰ ſubuenire ī extrema neceſſitate indigentibꝰ ne ea diminuat. Tal̓ ponit finēſuū vltimū in terrenis: q̄ ita inordinate concupiſcitEt iſto modo īpoſſibile ē diuitē ītrare ī regnū celorū ait xp̄s Math. xix .ſ. ponētē finē ſuū in diuitijsAl̓s aūt inordinate concupiſcere ſeu amare diuitias: citra .ſ. dilectionē dei vl̓ ꝓximi tal̓ concupiſcetia eſt veniale. Sed vt dicit̉ hiere. vi. A maiori vſoad minorem: a ſacerdote vſqꝫ ad leuitam oēs au.§. xIIIIitie ſtudent.Decimum et vltimump̄ceptū decalogi ē. Non deſiderabis vxorē ꝓximitui: exo. xx. Ut dicit Ioh. in pͥma canonica. c. iij. Dequod eſt in mūdo .i. in mundanis peccatoribꝰ au-