Titulus. XIIII.
intrat ꝑ hoſtiū: ſꝫ aſcēdit aliūde: ille fur eſt ⁊ latro.Scd̓o fit ꝯtra iſtud p̄ceptū ꝑ prauā cooꝑatōem adtalia acꝗſita illicita: ēt ſi nihil ip̄e inde ꝑcipiat: vt ꝯſulendo: ꝑſuadendo īꝑando: ⁊ hiꝰ. ad ro. i. Digni ſūtmorte n̄ ſolū ꝗ faciūt: ſꝫ ꝗ conſentiūt facientibꝰ. Etſolū peccāt mortal̓r: ſꝫ et tenent̉ ad reſtitutōeꝫ dānoꝝ ⁊ ablatoꝝ: qn̄ tal̓ cooꝑatio fuit ꝙ ſine ea n̄ fuiſſet facta rapina vel furtū: vſura vel dānū. ij. q. i. notū in fi. Facientē ⁊ conſentiente par pena conſtringit: qd̓ ītelligit̉ de conſenſu cooꝑationis: ſine qͣ nōfieret malū in glo. Et ad hoc fac̄ qd̓ dr̄ exͣ de iniu. ⁊dā. da. ca. vl̓t. ꝗ occaſionē dāni dat dānū quoqꝫ dediſſe videt̉. Et in ꝓuer. vulgari dicit̉. Tanto fa. chi.tiene el ſacho: quato ꝗ inuola. Si aūt n̄ ita cooꝑatiſūt qn ēt ſine eis fieret dānū: peccant ꝗdem grauiter. ſꝫ n̄ tenent̉ ad reſtitutōeꝫ niſi qͣꝫtū ꝑueniſſet adeos de furto vel rapina ⁊ hiꝰ. Ul̓ in qͣꝫtū ex ſuo conſilio vel alia cooꝑatōne plus dāni fuiſſet factū ẜmTho. in qͣrto ⁊ alber. Un̄ Iſa. i. Prīcipes tui infideles ſocij fuꝝ oēs diligūt mūera: ſequūt̉ retributiones. ⁊ ꝑ hiꝰ cooꝑant̉ rapinis alioꝝ. De reſtitutione ⁊mō eiꝰ hēs diffuſe in. ij. ꝑte. ti. ij. per totuꝫ. ¶ Tertioſit furtū per retentione rei aliene ꝯͣ volūtatem dn̄iſui: apl̓s ad Ro. viij. Reddite oībꝰ debita: ⁊ infra.Nemini ꝗcqͣꝫ debeatꝭ. Qui .n. detinet rē alteriꝰ ꝯtravolūtatem eiꝰ vtiqꝫ fac̄ ei iniuriā: qꝛ īpedit eum abvſu eiꝰ: niſi hoc faceret ad horā: ad obuiādū malo:puta cū n̄ reddit gladiū ſuum furioſo: poſtulāti eūab eo penes quē depoſuit: ⁊ hoc ne ſe vel aliū ledathoc .n. licitū eſt. Facere āt iniuriā ꝓxīo hoc eſt pctm̄qꝛ ꝯtra iuſticiam: n̄ autem licet nec in modico pctōmorari ſꝫ ſubito dꝫ egredi. Iuxͣ illud eccle. xxi.Quaſi a facie colubri fuge pctm̄. Qui āt detīet alienuꝫ ꝯtra voluntatē dn̄i morat̉ in pctō: ⁊ ſic ſemperauget pctm̄. Et quotiens menti occurrit ſe d̓tinerealienum ⁊ ꝓpōit retinere ⁊ n̄ reddere: totiens d̓ nouo peccat mortal̓r: ⁊ penitere n̄ pōt: nec abſolui. Un̄Aug. Si res aliena ꝓpter quam pctm̄ eſt reddi poſſit: ⁊ n̄ reddit̉: pn̄ia nagit̉ ſꝫ ſil̓at̉. Si autem veraciter agit̉: n̄ remittit̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatuꝫ ſi reſtitui pōt: xiiij. q. vi. Si res. de re. iur. li. vi. Quāuisergo ꝗs n̄ acceꝑit ip̄e per furtū vel fraudulentiamvl̓ vſurā ſacrilegiū ⁊ hiꝰ: ſꝫ pater vl̓ alij ꝯſanguinetvel amici. Si tn̄ ad eū peruenit hereditas: tenet̉ illa reſtituere in quantū ſuffic̄ hereditas. Ideꝫ d̓ legatꝭ qn̄ n̄ ſufficeret hereditas. extra d̓ vſurꝭ michaelQuarto fit ꝯtra hoc p̄ceptū ꝑ indebitā diſtributōem. Apl̓us .i. ad cor. iij. Hic iā q̄rit̉ inter diſpenſatores: vt fidelis ꝗs inueniat̉. Eccl̓iaꝝ p̄lati ſunt diſpenſatores reꝝ eccl̓ie: potius qͣꝫ dn̄i. Un̄ Aug. Nōilla noſtra ſunt quorū ꝓcuratiōeꝫ quodāmo gerimus: vt ꝓpͥetatem nohis dānabili vſurpatōe vēdicamꝰ. xij. q. i. §. vlt. Ubi dicit glo. ꝙ p̄lati ſi bn̄ adminiſtrant loco dn̄oꝝ ſunt: ſi male loco p̄donum. ff. ꝓemp. l. ꝗ fundum. §. ſi tutor. Eccl̓ia .n. tꝫ locuꝫ pupilli: ⁊ p̄latus locum tutorꝭ. Sicut ergo tutor ſi maleadminiſtrat dilapidādo bona pupilli vt fur habet̉ita ⁊ p̄latꝰ: dum ꝑmittit deſtruere bona eccl̓ie: vel
vſurpare: vl̓ indebite aliēat: ⁊ tenet̉ ſatiſfacere. Sꝫetiā expendit in malos vſus: dādo ſine neceſſitateꝯſanguineis vl̓ ꝯuiuijs: ludis: canibꝰ: ⁊ turpibꝰ ꝑſonis exponit: qd̓ dꝫ dare pauꝑibꝰ qͣſi furat̉. Nec dubiuꝫ ꝙ mortaliter peccat. Utꝝ āt teneat̉ ad reſtitutionem: vide. jͣ. in. ij. ꝑte ti. ij. Qui etiā hn̄t aliqͣ pauperibꝰ vl̓ eccleſijs diſtribuere vt hoſpitalarij ⁊ ſocietates laicoꝝ: ſi n̄ fideliter faciunt: ſin indigentibustribuunt: furtum cōmittunt. Religioſi ꝗ ꝓpͥum tenent vel exͣ conuentum ſine licentia ⁊ rationabilicauſa bona diſtribuunt furtum ꝯmittūt. Seculares de bonis ꝓprijs n̄ dantes elemoſynas indigentibus quos ſciūt: cū decenter pn̄t: furtū faciūt: lꝫ n̄teneant̉ ad reſtitutionem. Un̄ Ambro. Eſurientiūeſt panis quem tu detines. Nudoꝝ veſtimentū qd̓recludis. Captiuoꝝ pecūia quam in terra defodisTantoꝝ ergo te ſcias inuadere bona: quanti poſſisp̄ſtare qd̓ vales: di. xlvij. Sic̄ hi. Contra omnes fures dicit̉ Iſa. xxxiij. Ue ꝗ p̄darꝭ: nonne ⁊ ip̄e p̄daberis cū conſumatꝰ fuerꝭ dep̄dationem: ⁊ ip̄e p̄daberꝭvel ſubſtantiam vl̓ aīam. Et vt dicit Tho. ī tractatude. x. p̄ceptꝭ. Nullū pctm̄ eſt qͣſi periculoſius iſto.Nam de alijs pctīs homo dolendo ⁊ ꝯfitendo ſaluat̉: ſꝫ de iſto oꝑꝫ ꝙ etiam ſatiſfiat de alieno ablato ſi poteſt: al̓s nil valet penitentia: ſꝫ nimis difficilevidet̉ hoībus exburſare pecuniaꝫ ⁊ reſtituere: ⁊ facilius īducūt̉ ad dandū elemoſynas vel faciendūeccl̓ias ⁊ hoſpitalia: qͣꝫ ad reſtituendū: qd̓ n̄ ſuffiEt ideo bn̄ dicit̉ abacuch. ij. Ue his ꝗ congregan̄ ſua vſqꝫ quo aggrauant contra ſe denſum lutuꝫDe denſo luto difficile exit̉. Achor qꝛ furatus eſt:tulit de bonis Hierico ꝯtra ordinationem dei: lapidatus eſt a toto populo. De ſingulis modis furti q̄ſunt ſpeciēs auaricie habes diffuſe in ſecunda ꝑtetitulo pͥmo.Octauuꝫ preceptum ē.Non loq̄ris contra ꝓximū tuum falſū teſtimoniūexo. xx. inter oīa aīalia ſoli hoī datū eſt loꝗ vt conceptū ſue mentis poſſit alteri manifeſtare: ꝓpt̓ qd̓dicit phūs: ꝙ ea q̄ ſūt in voce ſunt note eaꝝ q̄ ſunt īaīa paſſionū. Ꝙ ergo aliꝗs ſcienter falſū dicat abutit̉ līgua: nec eſt ſine peccato: etiam ſt faciat ad bonum ꝯſeq̄ndum vel malum vitandum: qꝛ n̄ ſuntmala facienda vt veniant bona: ait apl̓s ad Ro. iij.Et Aug. ad ſalutem ſēpiternam nullus ducēdus ēopitulante mendacio. xxij. q. ij. pͥmū. Eſt aūt vitardum mendacium propter tria. ẜꝫ Tho. in dicto tractatu. x. preceptorum.Propter diaboli aſſimilationem.Propter ſocietatis diſſolutionem.Propter fame amiſſionem.Primo ꝓpter diaboli aſſil̓ationem. Efficitur .n.mendax ſil̓is diabolo: qꝛ ip̄e vt dicit̉ Ioā. viij. mendax eſt ⁊ pater eiꝰ. Ip̄e īuenit pͥmū mendacium cudixit pͥmis parentibꝰ. Neqͣqͣꝫ moriemini ⁊c̄. Gn̄. iij.Ambro. Omnes ꝗ dicūt mendaciū filij ſunt diaboli. xxij. q. v. Cauēte. filiꝰ autem ſil̓is eſt patri. Scd̓o