Titulus.XIIII.

ſeptima .ſ. ſabbati mandat̉ ſctīficāda .i. deputādaad vacādū deo ⁊ colendū eū. Eſt āt iſtud p̄ceptuꝫmorale ẜm lr̄aleꝫ intellectū qͣꝫtū ad hoc: vt hō aliqd̓ tp̄s deputet vite ſue ad vacandū deo ⁊ dīuīsrebꝰ: ⁊ ſic ſꝑ obligans. Sed cerimoniale ē qͣꝫtumad determīatōem diei .ſ. ſepteni: ⁊ ẜm hoc non obligat: īmo nec dꝫ ẜuari ſicut nec alia cerimonialiahec Tho. 2ª. 2ᵉ. q. cxxij. ar. iiij. Et ad hoc pōt induci illud p̄s. lxxx. Succinate in neomenia tuba ī īſigni die ſolennitatis veſtre: qꝛ p̄ceptū in iſrl̓ eſt.Ubi tria nota. Qd̓ feſtū ē obſeruandū ibi: qꝛ preceptū in iſrl̓ ē. Scd̓o ꝙ tp̄s eſt determinandū: ibiin īſigni die ſolē veſtre. Tertio ꝙ opꝰ ī eo eſt declarandū. ibi buccinate ī neo. tu. ¶ Quantū ad pͥmūnota ꝙ pl̓es ſolennitates hēbant iudei figuratiuas noſtraꝝ vt dicet̉. Et hi dies dicebant̉ īſignesꝑꝑ inſignia aliqͣ fct̄ā in eis: ⁊ p̄ceptū erat illa cuſtodire ſic̄ chriſtianis ſua. Frequētior āt ſolennitas erat ſabbatū in qͣ repn̄tabat maius ⁊ generalius īſigne .ſ. creationis mundi: cui fidelibꝰ ſuccedit dn̄ica in qͣ cōmemorat̉ inſigne renouationismundi ꝑ xp̄i reſurrectionem ⁊ nr̄am. Preceptuꝫāt in iſrl̓ erat ſabbatū cuſtodiri: ꝑꝑ qͣtuor rōnesẜm. b. Tho. ī tractatu de decē p̄ceptis. Primo addeſtructionem erroris: p̄uidit .n. ſps ſanctꝰ ꝙ aliꝗ venturi erant ꝗ dicerent mundum ſꝑ fuiſſe vtph̓i antiqui. Uoluit ergo deꝰ vt cuſtodiret̉ vnꝰ dies hebdomade: in memoriā ꝙ deus oīa creauerit in. vi. diebus. Et in ſeptima reꝗeuit .i. ceſſauita nouis ꝯdendis creaturis. vn̄ exo. xx. Aſſignasdn̄s hanc rōem. ¶ Sex diebus oꝑaberis omīaoꝑa tua: ſeptima dies ſabbatum dn̄i eſt. Non facies in ea opꝰ. Et paulo poſt. Sex .n. diebꝰ fecit deus celum ⁊ terra ⁊ q̄ in eis ſunt ⁊ ſeptimo die reꝗeuit. Iudei ergo celebrabant ſabbatum in memoria pͥme creationis: ſed qꝛ chriſtus adueniēsfecit nouā creationem vt Apoca. xxi. Ecce nouafacio oīa: que melior eſt pͥma: qꝛ ꝑ pͥmaꝫ homo factus ē terrenus: ꝑ ſcd̓am factus eſt celeſtis. vn̄ adGala. vi. In chriſto ieſu nec circunciſio nec p̄pucium aliquid vꝫ: ſed noua creatura q̄ eſt ꝑ gratiāq̄ incepit in reſurrectione chriſti: vn̄ ad Ro. vi. dicit. Sicut chriſtus reſurrexit a mortuīs ꝑ gliampatris: ita ⁊ nos ī nouitate vite ambulemꝰ. Quereſurrectio qꝛ facta eſt ī dn̄ica. Ideo eccl̓a p̄cepit:de con. di. iij. Pronunciandū oēm diem dn̄icamad honorē reſurrectionis ieſu chriſti dn̄i nr̄i deveſꝑa ad veſꝑam feſtiue obẜuari. ¶ Scd̓a ratioqͣre precepta fuit dies ſabbati: eſt ad inſtructionefidei redēptoris. Quieſcendo .n. ſabbato figurabant iudei ꝙ chriſtus in ſepulchro mortuꝰ debeat ꝗeſcere ī ſabbato. Quieuit āt ꝑ hoc ꝙ caro eiꝰnon vidit corruptionem p̄s. Caro mea reꝗeſcet īſpe .ſ. reſurrectionis. Et iteꝝ. Non dabis ſanctuꝫtuum videre corruptionem. Eſt .n. qͣſi quedā ꝗes hoīs dum qd̓ natural̓r appetit .ſ. non corrūpiſed cū ſuo corpore manere vnitā: hoc euenit ſic̄ īchriſto. Sicut ergo ſacrificia iudeoꝝ ſignificabāt

chriſti mortē: ita ſabbatū chriſti ꝗetem ī ſepl̓chroqd̓ credere ꝑtinet ad fidem. Et qꝛ adueniente v̓itate figura dꝫ ceſſare. Ideo ex qͦ chriſtus iam qeuit in ſepulchro ⁊ a mortuis reſurrexit: ideo nōſabbatum ſed dn̄icam debemus celebrare: vndede con. di. iij. ꝑuenit. dicitur ꝙ illi ꝗ dicunt ſabbatum cuſtodienduꝫ: ſunt predicatores an̄chriſti q̄faciēt celebrari ſabbatum ⁊ dn̄icā. Uerum eſt ꝙtalem diem .ſ. ſabbati deputamꝰ ſpal̓r honori virginis marie. Quia in illa die .ſ. ſepulture chriſti īea ſola remanſit fides plena de chriſto. Et qꝛ ſic̄deus requieuit ſeptimo die in creatione mundi:ita reꝗeuit in v̓gine ꝑ incarnationem recreandomūdū: aliqua ergo facere illa die ob honorē virginis laudabile eſt: non tn̄ ab oꝑibus ceſſare: nevideamur iudaizare. ¶ Tertia rō eſt ad inflāmationem amoris. Corpus .n. terrenum de ſui natura terrēa appetit. Et iō homo ẜm illā ꝑtem a quacōiter deprimitur: ſemꝑ ad terrena tendit niſi conet̉ ſe eleuare ab eis. Et ideo oportet habere certum tempus: in quo cum liceat ei vacare oꝑbꝰ:detur ei materia vacādi ſpiritualibus. Sicut n.corpus indiget aliquo tempore ad refectionemſui: qͣ fit per ſōnum: comeſtionem ⁊ hiꝰ: al̓s deficeret in oꝑando ⁊ viuendo. Ita ⁊ aīa indiget refectione ſpirituali ne deficiat: que fit ꝑ oratiōes ⁊ſpirituaſia. Et aliꝗ ꝗdem ſēper faciunt ſabb.ſ. ſēper vacando deo vt ꝑfecti. Aliqui frequētervt boni clerici ⁊ religioſi. Sꝫ ⁊ laici debent habere ſuū ſabbatum: quo ꝗeſcentes ab oꝑbꝰ exterioribus: vacēt deo .ſ. feſta chriſtianoꝝ ne nimis tepeſcant in diuīs. Iſa. lviij. Erit ſabbatum delicatum ⁊ ſctm̄ dn̄i glorioſū: ⁊ qꝛ etiam ſerui ⁊ ancilledebent habere tꝑs ad vacandum deo. Ideo dn̄sp̄cepit deutro. v. Cuſtodi ſabbatū dei tui vt reꝗeſcat ẜuus tuꝰ ⁊ ancilla tua: qd̓ eſt contra illos ꝗ faciūt diebus feſtiuis ẜuos laborare. ¶ Quarta rōeſt ad roborandam veritatē ꝓmiſſionis: ꝓmittitur enī nobis quies perfecta ī alia vita: quā ſignicabat dies ſabbati: ſed oportet prius operari ſexdiebus .i. in vita pn̄ti quod eſt modicum reſpectu ꝑpetue future quietis eccl̓a. li. Hodicum laboraui ⁊ inueni mihi multam quietem. Iſa. vlti.Erit ſabbatum ex ſabbato. Quia .ſ. ad illam quietem eternā que ſabbatū dicit̉ non ꝑuenit̉ niſi exꝗete mentis liberate .ſ. a paſſiōibus ⁊ vicijs. Methe. xi. Tollite iugum meū ſuꝑ vos ⁊ diſcite a meait chriſtus: qꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde ⁊ īuenietis requiē aīabus veſtris. ¶ Quantū ad ſcd̓ꝫ ſciendū: ꝙ ſicut non ſolū ſabbatū in veteri te. eratin precepto ſed ⁊ alie ſolennitates: ſic in nouo nōſolum dn̄ica dies ſed ⁊ multe alie ſolēnitates: q̄figurate ſunt per illas quo ad pͥncipaliores ⁊ qͣldicebat̉ inſignis dies ſolennitatis ꝓpter aliquidīſigne ī illa fctm̄: ⁊ ẜm Tho. pͥª 2ᵉ. q. cij. arti. iiij. Septem erant ſolennitates temporales ī illo populo: vt poteſt colligi Nu. xxviij. ⁊. xxix. Prīa erat⁊ iterabatur qualibet ſeptimana .ſ. ſabbatum: