Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. IIII.

que celebratur in memoriam creationis reꝝ: cuirn̄det ī nouo teſtamento feſtum dn̄ice ī memoriāeſurrectionis quā facta ē creatio ſpual̓ mūdiSecūda ſolennitas iterabat̉ quolibet menſe: dicebat̉ neomenia qd̓ celebrabat̉ ī memoriamgubernationis reꝝ. hec īferiora p̄cipue variantur ẜm motū lune: celebrabāt̉ ī nouitate lune. Cui rn̄dent feſta virginis: pue ſunt plura lune aſſimilātur. Et ipſa ſuis meritis p̄cibꝰ ſuſtentat mundū qͣſi regit. Un̄ regina mundi dicitur.Alia feſta celebrabant̉ ſemel in āno vt feſtum paſce valde ſolenne: qd̓ durabat ſeptem diebusmo menſe ī memoriā liberatiōis de egypto. Cuirn̄det feſtū natītatis xp̄i qd̓ īchoatiue liberatūeſt genꝰ humanū de ẜuitute diaboli. Aliud erat īde ad. l. dies .ſ. pentecoſtes: in memoriā legis date in monte ſynai. Cui rn̄det feſtum ſp̄s ſct̄ī: dati īmonte ſyon lege euangelica. Erat ꝗͣntum feia dies ſeptebris: qd̓ dicebat̉ tubarū inprationē liberationis Iſaac: qn̄ Abraā īuenit arietem quem obtulit eo. Et et erat iſtud fe qͣſi q̄dā īuitatio: ē vt p̄ꝑarent ſe ad feſtum ſeq̄ns. Cui rn̄dēt feſta apl̓oꝝ: tubis predicationinuitauerunt mundū ad feſtū ſuꝑnū. Sextum feū erat expiationis: decima die ſeptēbris in mēoriam bn̄ficij: quo deꝰ ꝓpiciatꝰ eſt ppl̓o iſrl̓: in adoratione vituli aurei ad p̄ces moyſi. Cui rn̄det feſtū aſcenſionis chriſti: aſcēdit vt ſit ꝓpitiatiopctīs noſtris apud patrē. Septimū erat feſtū cenopheie .i. tabernaculoꝝ ī eodem menſe ſeptē diebus ī ſignū deductionis ī deſerto: vbi hītabant ītabernaculis. Cui rn̄det feſtū angeloꝝ: nos deducunt cuſtodiunt deẜtum mundi ſicut illosel̓s dn̄i. Octauo at die illiꝰ feſti erat aliud qd̓dicebat̉ cecꝰ ſeu collecta. Cui rn̄det feſtū dedicationis eccl̓e vel oīum ſctōꝝ. Erāt aliqͣ feſta aliaſed ita ſolennia vt furni encenia hiꝰ. Et ſiceccl̓a debent celebrari vt martyꝝ ꝯfeſſoꝝ proit eccl̓a ſtatuit de con. di. iij. ꝓnunciandū. Quelꝫdicit̉ īſignis ſolennitas ꝓpter īſigne ī ea factumꝗlꝫ dictoꝝ dierū dꝫ ſctīficari vt declarabit̉: p̄ceptū in iſrl̓ ē de ea celebranda. Quātum ad tertiū opꝰ qd̓ dꝫ fieri ī die feſto vt ſctīficetur ē qͣdrūlex declarāduꝫ. Primo corporalis oꝑa abdicāda. Scd̓o mortalis culpa euitanda. Tertio total̓negligentia elimināda. Quarto vl̓is noſtra ſubſtatia ſacrificanda. Un̄ dicit p̄s. buccinate .i. ſonate ī tuba neomenia .i. maxime vtebat̉ ī neoēia.rat āt ſonitꝰ tube ad qͣtuor .ſ. ad ꝯuocandū ppl̓ꝫad vocādū animādū ad p̄lium ad epulū ſolentzandū ad laudandū deū. Eſt .n. feſtū ordinatūad vacādū deo. Et iſta optime vocat̉ vt īpleat̉illd̓ p̄s. Uacate videte qm̄ ego ſū deꝰ exaltaborigentibꝰ. Primo non dꝫ fieri opꝰ ẜuile .i. māuale in feſto. Hiere. xvij. Sanctificabis ſabbatun non faciēs opꝰ ẜuile in eo .i. corporale. Eſt .n. peccatum mortale operari in feſtis ſine vrgenteronabili. Un̄ quēdam iudeū inuentū colligereⁱ li

gna ī ſabbato: iuſſit dn̄s lapidare: que auteꝫ oꝑacorporalia ꝓhibeant hēs diffuſe in ꝑte ti. ix. c.iiij. de negligentia bn̄ oꝑandi. Buccinate ergo tuba ī feſto .i. vocate ppl̓m vt dimittat opera. Secūdo vitanda ē mortalis culpa: hiere. xij. Cuſtoditeaīas veſtras vt non portetis pondꝰ in die ſabbati. Pondus ꝑmaxime eſt pctm̄ ẜm illud p̄s. ſicutonus graue grauate ſunt ſuꝑ me .ſ. iniꝗtates leuiti. xxiij. De opus ẜuile non facietꝭ ī eo .ſ. ſabbato. Opus maxime ẜuile eſt pctm̄ qd̓ facit ſeruꝰ diaboli. Un̄ ẜm Tho. magis facit ꝯtra iſtud p̄ceptūpeccans mortal̓r in feſto qͣꝫ oꝑans manual̓r. Ettalis circūſtantia .ſ. in die feſto trahit pctm̄ in aliam ſp̄em. fornicans in feſto facit ꝯtra duocepta .ſ. non mechaberis illud de ſctīficatōe ſabbati. Buccinate ergo tuba ad excitandū aīam adpugnaꝫ ꝯtra diabolū ad reſiſtendū peccatis. Un̄in figuram dicit Iſa. lviij. Quaſi tuba exalta vocem tua annuncia ppl̓o meo ſcelera eoruꝫ: vt .ſ.caueant matathias cum ſuis dixerunt. i. Machabe. iij. Quicūqꝫ venerit ad nos die ſabbati pugnemꝰ ꝯtra eos. Tertio vitanda eſt negligētiain feſtis: ne .ſ. ꝗs det ſe ocio ludis: qꝛ laborarehꝫ ſicut cōiter fit. Oīa .n. mala docuit ocioſitas inꝗt ſapiēs eccl̓. xxxiij. Un̄ dicit̉ tren̄. iij. Uiderūthoſtes .ſ. aīam aut ꝑſonā ocioſam deriẜunt ſabbata ſua ociū. Dicit. b. tho. 2ᵉ. vicium accidie qd̓ īportat tedium bn̄ oꝑandi eſt ꝯtra hoc preceptū. Buccinate in īſigni die ſolennitatis tuba ad epulum ſpuale .i. ad audiendū v̓bum dei.Iohel̓. ij. Canite tuba in ſyon ꝯgregate cētū vocate ppl̓m act. xiij. Uoces ꝓph̓arum legunt̉ ōneſabbatum. Quarto eſt oīs noſtra ſubſtantia ſacrificio offerēda. vbi .n. alijs diebus offerebaturvnum ſacrificium: in ſabbato duplicabatur: offerendū eſt ergo ſacrificium de aīa per contritiōeꝫDe quo p̄s. Sacrificium deo ſp̄s contribulatusleuiti. xvi. Sabbatuꝫ reꝗeti oīs ē affligetiſqꝫ aīasveſtras .ſ. contritōem ẜm Origenem: examinādo conſcīam dolendo de commiſſis. Offerendum eſt corpn̄s per ſobrietateꝫ ad Ro. xij. Exhibeatis corpora veſtra deo hoſtia .i. in ſacrificiumUnde Aug. rep̄hendit comeſſatiōes ebrietatesque fiunt in feſtis magis qͣꝫ in alijs diebus: di.xliiij. Comeſſationes. dꝫ etiaꝫ corpus exerceri ineundo ad eccl̓as: indulgentias ꝑticipando faciedo diſciplinas: ad laudes diuinas ire p̄s. Sacrificium laudis honorificauit me. Offerenda ēterrena ſubſtantia dando elemoſynas magis qͣꝫalijs diebus eſdre. viij. Mittite partes eis quip̄parauerunt ſibi .i. pauperibus. Sanctus enī dies domini eſt buccinate ergo tuba ad laudandūdeum. Iuxta illud: laudate eum in ſono tube: etſic ſanctificatur ſabbatum ſeu feſtum: ſeruaturdn̄i preceptum..§. V.Quartuꝫ preceptuꝫ ēHonora patrem tuum matrē vt ſis longeuus