Capitulum IIII.

ꝯferendo v̓tutem ⁊ effectum eoꝝ. Sed in vanumaſſumit ī hoc nomen dn̄i: ꝗ male vtit ſacramentꝭꝯferēdo vel accipiēdo ea ī peccato mortali: qꝛ talis non ꝯſeꝗtur ſanctificationeꝫ ⁊ ꝙ ordinanturſacramenta ⁊ ſaluationē: ſꝫ culpa mortalē ⁊ damnationē. Et ſic in vanū aſſumit nomen dei īuocatum. Un̄ Aug. Sacramēta talia fiunt vnicuiqꝫ:cū quali ꝯſcīa quis accedit .i. q. i. ꝙ ꝗdā. ꝗ gͦ irreuerentiā facit ſacramentꝭ: ꝯtra illud p̄ceptū agit:⁊ qꝛ ſit frequenter ideo vniuerſa vanitas oīs hōviuens. ¶ Scd̓o ſumit̉ nomen dn̄i ad ꝯfeſſionēEt hoc vel p̄dicādo ⁊ docendo: vel laudādo deūonfitemī dn̄o ⁊ inuocate nomen eiꝰ: annuncitentes oꝑa eius .ſ. p̄dicando ſicut paulusdixit dn̄s act. ix. Porter nomen meū coentibꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ filijs iſrl̓. Sed in vanū ſūitfalſa predicat vel docet vt heretici: qꝛ non ſeꝗt̉tꝰ ſalutis in̄: ad quē eſt ordinata predicatio:vna gloſa ſuꝑ hoc precepto dicit: n̄ dices creairā eē .ſ. purā chriſtū filiū dei: qd̓ iudei faciunt ⁊alis peccai mortal̓r. Falſa ſcienter p̄dicans ẜmho. in. iiij. Sumitur ēt nomen dei ad laudādūmillud Iſa. xliij. Oēm ꝗ inuocat nomen meumgloria mea creaui eū. Et illud p̄s. Laudate nonen dn̄i. Sed ī vanū aſſumit qui illud noīat ī d̓riſionem in cātilenis mūdanis vl̓ qd̓ peiꝰ eſt: blaſphemando ⁊ maledicendo: qd̓ vtiqꝫ eſt mortaletra iſtud preceptū: ẜm Tho. 2ª 2ᵉ. vbi ſupraContra quos ꝯqueritur dn̄s dicens ꝑ Iſaiā. lij.ugiter nomen meum blaſphemat̉ tota die: ⁊ deplaſphemia hēs difluſe ī 2ª ꝑte ti. vij. c. v. ¶ Tertio ſumit̉ nomē dn̄i ad auxilij īploratione ꝓuer.xviij. turris fortiſſima: nomen dn̄i ad eā confugiet iuſtus ⁊ ſaluabitur. Et hiere. xiiij. Nomen tuūnuocatum eſt ſuꝑ nos ne derelīquas nos. Et adhoc vt citius aliꝗs obtineat auxiliuꝫ in orationeadiungit votum aliqd̓: ſꝫ in vanū aſſumit nomēdn̄i: ꝗ in oratione voluntarie diſtrahitur ad alia.Contra quos dr̄ Math. xv. Ppl̓s hic labijs meonorat: cor aūt eoꝝ longe eſt a me. Sine cā. i. vtilitate colunt me. Et multo magis in vanū aſſūitnomen dei: ꝗ vota facit ꝓ illicitis vel licita nonplet: ⁊ qꝛ peccatores in hoc frequenter incidunt.uerſa vanitas oīs hō viuens de trāſgreſſitoꝝ hēs diffuſe in 2ª ꝑte ti. xi. per totum.¶ Quarto ſumitur nomen dei ad ꝯfirmationeꝫdictoꝝ .ſ. ꝑ iuramentū. Quāuis .n. aliqn̄ iureturꝑ creaturas: aut ꝑ euangeliuꝫ: ꝑ fidē: ꝑ ſctōs: percorpꝰ ſuū ⁊ hiꝰ īplicite aſſumitur nomen dei: ꝑ illa .n. iurat̉ inqͣꝫtum veritas vel bonitas aūt v̓tusdei in illis manifeſtat̉. Eſt .n. iurare ẜm Aug. deūin teſtē īuocare ſuoꝝ verboꝝ. Sed vt dicit Hierony. tractas illud hiere. Et iurabunt in noīe meoin iudicio ⁊ iuſticia ⁊ veritate. Aīaduertenduꝫ ꝙiuſiurandū dꝫ habere tres cōites .ſ. iudiciū: iuſticiam: ⁊ veritatē. Si ꝗd hoꝝ defuerit non iuramētuꝫ ſed ꝑiuriū erit. xxij. q. ij. ⁊ ꝯtra iſtud preceptūdijt preter ip̄m. ¶ Primo .n. reqͥritur v̓itas vt iu

ret ꝙ credit eē verū. Nā iurando ſcienter ſalſuꝫquocūqꝫ mō ⁊ cā ſē ꝑ peccat mortal̓r: ẜm Tho. 2º2ᵉ. Et tunc ꝓpͥe agit ꝯtra iſtud p̄ceptum aſſumesnomen dei īuanū. i. ad aſſerendū falſuꝫ. vn̄ dicitſcriptura. Non ꝑiurabis in noīe meo .i. non iurabis falſū. ¶ Scd̓o reꝗritur iuſticia ī iuramēto qd̓videt̉ habere locū in ꝓmiſſorio iuramento: vt .ſ.iuret̉ qd̓ ſit iuſtū ⁊ licitū. Nā iurando facere ꝗdiniquū ẜuari non dꝫ: ſicut fecit herodes amputare faciens caput Io. bap. ꝓpter iuſiurādū. Et p̄cat mortal̓r qn̄iurat ꝗd illicitū: qͦd ſit mortale:occidere hoīem: n̄ facere pacē ⁊ hiꝰ: ⁊ tunc aſſūitnomen dei in vanū .i. ꝓ re illicita. ¶ Tertio reꝗrit̉iudiciū .i. diſcretio vt .ſ. non iuret̉ niſi ī caſu nccͣitatis vel magne vtilitatis. non .n. ꝓ re vili vel loco dꝫ iurari: et v̓itatē dicendo ⁊ iuſtū ꝓmittendoUn̄ dicit Aug. ꝙ iuramēto ꝗs vti dꝫ vt medicīa.ſ. ꝓ neceſſitate: al̓s iurando leuiter vt cōiter ſit⁊ſi veꝝ ſit: ⁊ licitū qd̓ iurat̉ eſt pctm̄: non tn̄ mortale niſi fieret in ꝯteptum. Et ſic ſumit̉ nomen dei īuanū .i. ꝓ re īutili: ⁊ eſt p̄ter non ꝯtra illud p̄ceptūPeriurans āt ẜm Tho. in dicto libello īiuriat̉ ⁊facit irreuerētiā deo: qꝛ videt̉ ſentire eū eē ignorantē: ⁊ neſcire verū vel falſū dicti ſui vel maliam ī eo: qͣſi diligat deꝰ mēdaciū cꝰ teſtē īducit: vīpotentia qͣſi n̄ poſſit punire. Proximo ē nociuiꝰqꝛ ſocietas hoīum īuicē ꝯẜuari n̄ poſſet niſi crede̓t v̓bis eoꝝ. Dubia at ꝯfirmant̉ iuramēto ẜm illud ad hebr. vi. Oīs ꝯtrouerſie finis ē iuramētū⁊ ē ſibiipſi crudelis: qꝛ ſe obligat ad hoc vt puniatur ſi non dicit veꝝ ī iurando. Exēplū in hyſto.ec. de tribꝰ ꝗ falſo iurauerūt ꝯtra aliquē accuſātes de crīe. Et vnꝰ dixit ꝙ cōbureretur ſi n̄ iuraret verum. Scd̓s ꝙ leproſus efficeretur. ¶ Tertiꝰꝙ cecus efficeretur: ⁊ oībus euenit qd̓ ſibi īprecatus ē: cunctis notificata v̓itate ꝑ vnum illoruꝫDe iuramento ⁊ ꝑiurio habes diffuſe in 2ª partetitulo. x..§. III.De tertio precepto ꝙemento vt diē ſabbati ſctīfices. Exod̓. xx. excluſishis q̄ ꝓhibent debitū cultū deo exhibere .ſ. īfidelitatis ſuꝑſtitōem ⁊ irreuerentiā ꝑ pͥmuꝫ ⁊ ꝑ ſcd̓ꝫpreceptū: ꝯn̄s fuit vt poneret̉ tertiū p̄ceptū: ꝑ qd̓hō v̓a religione fundaret̉. Ad religione āt ꝑtinetdebitum cultū deo exhibere. Sicut aūt dīna nobis tradunt̉ in ſcripturis ſacris ſub ſil̓itudībꝰ rerū corporalium vt intuitꝰ ⁊ cognitio dei dicaturoculus eius ⁊ hiꝰ. Ita ⁊ cultꝰ exterior deo exhibetur ẜm aliqd̓ ſenſibile ſignū. Et qꝛ ad interioreꝫcultū ꝗ ꝯſiſtit in or̄one ⁊ deuotōne: magis ducithō ex interiori inſtinctu ſp̄s ſctī: p̄ceptū legis dadū fuitn̄ de eo ſꝫ de exteriori cultū ẜm aliqd̓ ſēſibile ſignū. Et qꝛ p̄cepta decalogi ſt̓ qͣſi q̄dā pͥma:⁊ cōia legis pͥncipia: iō in tertio p̄cepto decalogi:p̄cipit̉ exterior cultꝰ dei ſub ſigno cōis bn̄ficij: qd̓ꝑtinet ad oēs .ſ. ad repn̄tādū opꝰ creatōis mūdi:a qͦ reꝗeuiſſe deꝰ dr̄ ſeptimo die. In cuiꝰ ſignum