Titulus.XII.
candū niniuitarū pnīam miſſus: qꝛ electꝭ gentibꝰiudeā deſeri timuit: p̄dicationis officiū īplere recuſauit. Nauem petijt fugere. Tarſis elegit: ſꝫ ꝓtinꝰtēpeſtas exoritur. Sors mittit̉: vt vꝫ cognoſcat̉ cuius mare culpa turbat̉. Ionas in culpa dep̄henditur: in ꝓfundo mergit̉: ceto ſorbēte deuorat̉: atqꝫilluc ducēte belua ꝑuenit: qͦ ille ire ſponte ꝯtēpſitEcce fugitiuū dei tepeſtas īuenit: ſors ligat: mareſuſcipit: belua includit. Et qꝛ auctori ſuo obedireremittit̉: a loco qͦ miſſus fuerat: ſuo reus carcereportatur ⁊c̄. ibi vide. Cōp̄hendit gͦ ſapientes dn̄sin aſtutia eorū: qn̄ ⁊ hoc in vſum ſue volūtatis redigit: ꝑ quod ſibi voluntas humana ꝯͣdicit. Et ponit exemplū d̓ iudeis: ꝗ chriſtū occiderūt ne amitterēt regnū tꝑale: ⁊ illd̓ amiſerūt. Et allegat iſtudp̄s. Magna oꝑa dn̄i ⁊c̄. hͨ oīa Greg. .§. VII.Mult autem noueꝫ a nonobis deus ẜm pe. de tarā. ſuꝑ epl̓as Pauli. Octo vult in vita pn̄ti: ꝑ q̄ vult nonū ī alia vita. Uultpͥmo viatorū ꝑ pnīam ꝯuerſionē. Scd̓o ꝯuerſoꝝa pctīs emūdationē. Tertio emūdatorū per oꝑatōne ſanctificatōeꝫ. Quarto ſanctificatorū ad cognitionū illuſtrationē. Quinto illuminatorū per feruorem inflāmationē. Sexto inflāmatoruꝫ per tribulationū ꝓbatōeꝫ. Septīo ꝓbatorū vnitatꝭ ꝯcordationē. Octauo finalem ī ꝓpoſito ꝑſeuerationēNono ꝑ hiꝰ ẜuata vult ꝑſeuerantiū gl̓ificationeꝫ.De p̓mo habes Ezechi. xviij. Nūꝗd volūtatꝭ meeeſt mors impij: dic̄ dn̄s: et nō potius vt ꝯuertatur⁊ viuat. q. diceret: volo ꝙ conuertatur. Sed vt aitAug. Neminem putes ab errore ad v̓itatem in qͦcūqꝫ magno vl̓ ꝑuo pctō ad corruptiōeꝫ ſine pnīapoſſe trāſire: d̓ pe. di. i. Eſt āt ꝯuerſio: cordis vndiqꝫ auerſio: tūc .n. hō ꝯuertitur v̓e: qn̄ ex toto dimittit pctm̄. Corin. i. Uolūtateꝫ auertens a malo oī: ⁊v̓tens ſe totū ad deuꝫ. Cū .n. aīa ſit eſſentia ſimpliciſſima: ⁊ nec hꝫ ꝑtes: non pōt ex vna auerti ⁊ alt̓aꝯuerti: ſꝫ totū ad bonū vel malū ꝯuertit. Cōuertitſe īpijſſimꝰ Manaſſes ad deū ⁊ ſuſceptꝰ ē. De ſecūdo nota: ꝙ vult deꝰ poſt ꝯuerſionem: vt ſatiſfaciatpctīs: ⁊ ſic emundetur .i. liberetur a pctīs. Math̓viij. Uolo mūdare dixit chriſtus leproſo. Et qꝛ nimis ꝯpatit̉ deus: ſemꝑ ſupplet defectū nr̄m ꝯꝑatens nob̓: ne habeamur nimis ſtare ī purgatorio ꝓvenialibꝰ: vel pro alijs debitis pctōꝝ. Nā ſecūduGreg. in. iiij. mora l Deus delictū ſine vltione n̄ patit̉: qꝛ dei hō ꝑ ſe punit: vel deus cuꝫ hoīe. In hꝰ figurā hēmus: ꝙ cū fuit edificatū tēplū Salomōisnō fuit ibi auditꝰ ſonitꝰ mallei: qꝛ pͥus aptabanturlapides ⁊ polliebant̉: vt nō hr̄ent niſi ſuꝑponi. Lēplū iſtud eſt collectio beatoꝝ: vbi deꝰ inhītat ꝑ manifeſtatōem gl̓ie. Quilibet beatꝰ ē tāqͣꝫ vnꝰ lapis: vtgͦ qn̄ ꝑ morte eſt ſupedificandus n̄ habeat penaspati: deus hic ſuos electos qͦtidie ꝑ tribulationespolit: vt ſic plenius ſatiſfaciāt. Tertio vult pꝰ emēdationem ſanctificationem .i. ꝯfirmationem: in bonis v̓tutibꝰ i. ad Theſ. iiij. Hec eſt voluntas dei ſa-
tiſfactio vr̄a. An̄ ꝗs addiſcit aliquā artē: ſi ſe n̄ exerceret ī ea: cito obliuiſcit̉ eā. Si āt ꝯtinuet opuseius hītuat̉ ⁊ firmat̉ ī eo: vt n̄ facile obliuiſcatur:ſic in ꝓpoſito. Quāuis ꝯuerſus receperit v̓tutes:niſi ſe ꝯtinuo exerceat ī actibꝰ eaꝝ: mō in hūilitamō in ſobrietate: mō in caſtitate: reſiſtens tēptatobus: debil̓r eas hꝫ: ſꝫ ꝑ actꝰ frequētes generat̉ hītꝰꝗ eſt de difficili mobil̓ a ſubiecto. Quarto vultd̓in ſanctificatiōe illluminatiōeꝫ i. ad Limo. i. Uroēs ſaluos fieri ⁊ ad agnitionē v̓itatꝭ ꝑuenire. Un̄⁊ moral̓ Seneca. Si vnū pedē hr̄em ī fouea et alum exͣ: diſcere vellē. Non tn̄ debemus q̄rere ſcireoēm v̓itatem: qꝛ ml̓te ſūt v̓itates: qͣꝝ n̄ om̄es ſt̓ capaces. Quedā ēt ſūt q̄ ſciendo hō male vteret̉: neca demonijs ꝗs dꝫ q̄rere v̓itatē. Propt̓ea chriſtusincrepabat demones: p̄cepto eius exeūtes ab hōibus ne dicerent viritatem illam .ſ. Lucꝭ. iiij. Ꝙtu es chriſtus filius dei: qꝛ n̄ vult ꝙ ab eis q̄ramꝰv̓itatē ſcire: cū ēt v̓itatem quā dicūt: dicūt vt decipiant: ⁊ noceāt. Sed hoīes ita paꝝ ſūt auidi ad cognoſcēdū vtilia: ꝙ ſubito ī p̄dicatōibꝰ obdormiūt.Un̄ ī collatōibꝰ patrū narrat̉ de qͦdā pr̄e: ꝙ cū ſataria doceret: dormitare oēs ceꝑūt. Studioſe amutādo materiā .i. narrante fabuloſa: oēs excitatiſūt ⁊ ridere ceperūt. Ex hoc pr̄ on̄dit illd̓ eē opusdiaboli. Quinto vult deꝰ illuminatꝭ feruoris inflāmatōeꝫ. Lucꝭ. xij. Ignē veni mittere ī terraꝫ: dixichriſtꝰ: ⁊ ꝗd volo niſi vt ardeat .ſ. ꝑ feruorem.dit̉ āt feruor mentis ꝑ meditatōꝫ ſctām de pachriſti: de gl̓ia celeſti: ⁊ de bn̄ficijs dei ⁊ hiꝰ: iup̄s. In meditatiōe mea exardeſcet ignis. Uidemꝰꝑ exꝑiētiā: ꝙ qn̄ olla ſtat ſuꝑ ignē ⁊ feruet: muſnō audēt appropinqͣre: ſꝫ ſi deſinat a ſuo feruo⁊ tepeſcat: ſubito currunt oēs muſce ⁊ cooperiunteā ⁊ totū deturpāt. Sic qn̄ mens deſiderijs ſeruetdemones n̄ audēt appropinqͣre: ſꝫ cū vidēt mēttepefactā: deturpāt ſuis moleſtijs ītentōeꝫ. Sexvult deꝰ inflāmatis ꝑ tribulātiōeꝫ ꝓbatiōeHeb. x. Patientia vob̓ neceſſaria ē: vt voldei faciētes: promiſſionē recipiatꝭ. Nō bn̄ cogͦſcitamicꝰ ī ꝓſꝑitate: nā duꝫ ꝗs abūdat: oēs volūt et dicūt ſe eē amici eiꝰ: ſꝫ ſt̓ amici illi qͣles muſce melllupi cadaueꝝ: formice granoꝝ. Sꝫ qn̄ ꝗs trib⁊ hō n̄ deſerit eū: ſꝫ ꝯpatit̉ ei ⁊ adiuuat eū: ꝑtiolabores illiꝰ: ille ē verꝰ amicꝰ. Sic gͦ deꝰ vt cogͦſceamici: n̄ ab eo: qꝛ oīa ſemꝑ videt: ſed ab alijstribulatōibꝰ ſuis: Apoc. iij. Ego qͦs amo: corrcaſtigo: vt .ſ. maīfeſtet̉ bonitas eoꝝ. Septīo vultētdeꝰ ī tribulatꝭ ⁊ ꝓbatꝭ ꝯcordatiōeꝫ ⁊ vnitatē. Mat.xxiij. Quotiens volui cōgregare pullos tuos ſialis ⁊c̄. Ml̓ti tribulāt̉ ⁊ tn̄ n̄ hn̄t vnitatē ⁊ ꝯcorcū hoībꝰ: ſꝫ diſſenſiōes. Sꝫ oīs v̓tꝰ vnita ē foriUn̄ Hūbertꝰ al̓ Hug. ī expoſitōe rege Aug. dic̄. ꝙnil tm̄ timet diabolus qͣꝫ ꝯcordiam. Romani eniꝫqn̄ fuerūt vniti: habuerunt magnas victorias: ſꝫfactis diuiſionibꝰ paulatī defecerūt: ⁊ ad nihilumdeuenerūt. Octauo vult deꝰ finaleꝫ ꝑſeuerātiam.Io. vltꝭ. Sic eū volo manere donec veniā .ſ. ꝓ eo