Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .I.

Sic affici dēmꝰ ad oēs: vt velimꝰ oēs ſaluos fieri:xriiij. q. iij. corripiant̉. Aertō exponit̉ illud ſecūduqiſtributōeꝫ accōmodatā: his .ſ. tm̄ ſaluant̉: qꝛſoēs ſaluant̉: niſi eo volente ſaluatur. SicutIo. i. Illuminat oēm hoīem veniente in hūcu: qꝛ ex his illuminant̉ gr̄a: nullus illuninat niſi ab eo. Quarto pōt exponi ſit ibi diſributio: ſingul̓ geneꝝ: ſed generibꝰ ſingulorum. Sic̄ dicit̉ aīal fuit in archa Noe .i. de qͦliere aīaliū aliqd̓. Et ſic de qͦlibet gene̓ hoīuꝫqͦs ſaluari: qꝛ de viris mulieribꝰ: iugentilibꝰ: fidelibus tn̄. Et italicis: de theu āglicis: de francis: de hyſpanis: oriēoccidentalibꝰ: fidelibꝰ tn̄: vult aliqͦs ſaluanto pōt exponi de ſtatu vicioſo: putaregulari. cl̓icali: laicali: v̓ginali: viduali:oꝝ: dn̄oꝝ: vaſalloꝝ: militū: ſtipediarioꝝntiū tn̄: mercatorū fenerantiū: artifiraudantiū: aduocatorum: medicorū: notaẜuoꝝ al̓s recte tn̄ viuentiū vult aliqͦs ſaluapꝫ diſcurrendo vitas ſctōꝝ. Exēplum de. b.ario: petiſſet in or̄one cui eſſet ſocius īdictū eſt ei pͥmo de qͦdā mercatore: ſecūdaquodā ſimphoniaco: tertio de duabꝰ ſororinuptis duobꝰ germanis artificibꝰ ⁊c̄. Uide inatru. In lege ergo dn̄i eterna: fuit volūtasri lege eiꝰ eterna vel ſcripta: meditabit die ace ad ꝯformādā volūtate ſua volūtate deiēduꝫ: qꝛ fecerit volūtate patris mei: incelis ē: ip̄e ītrabit in regnū celoruꝫ. Math̓. vij. i.it ea d̓clarat ī lege ſua ſcripture ſe velle p̄s.la oꝑa dn̄i .i. oꝑatio exponit glo. exꝗſita .i. diſſime efficaciſſime hn̄s effectū ī oēs volues eiꝰ .i. in his declarat ſe velle a nob̓. Ita eniꝫvult a nob̓ īpleri ſua mādata ordinata cōſultae pͥncipal̓ eſt ad oꝑanduꝫ in nob̓ volūtarie tn̄pacte cooperantibꝰ. Un̄ apl̓s ad Ro. vij. velleadiacet mihi: ꝑficere aūt inuenio. Et Iſa. xxvi.aopera nr̄a oꝑatus es in nob̓ dn̄e. Et qͥcunqꝫruluis opari in vob̓ exꝗſite .i. diligentiſſime ꝑſecꝑat: nos ad illa mouet. Subeſt enī tibipoſſe volueris: dr̄ Sap. xij. c. Et Exodi. xxxiij.ait dn̄s. Miſerebor cui voluero: et clemes ero inquē mihi placuerit. Sic voluit Sauluꝫ ꝑſecutorē ſuū ꝯuerti: ſubito ꝯuerſus eſt: dicente ip̄o: ꝗdme vis facere. Actꝭ. ix. Un̄ ip̄e dic̄ ad Gal̓. i. Cuꝫplacuit ei me ſegregauit ex vtero matrꝭ mee:tinuo acꝗeui carni ſanguini ⁊c̄. Ad ꝓpoſitūbreg. in lib. vi. moral̓. pulchra ponit ad on̄dendūquo volūtas hoīuꝫ: vn̄ q̄rit volūtateꝫ dei ſeu ordinatōeꝫ īpedire. inde in effectu ei ẜuit: dicēs. Sepeeni nōnulli humana ſapīa inflati: dum deſiderijsſuis diuina iudicia ꝯtrarie conſpiciūt: aſtutis eispellictari machinationibꝰ conant: ad votumſuū vim ſuꝑne diſpenſatōis intorqueāt: callidisionibꝰ inſiſtut: ſubtiliora ꝯſilia exꝗrūt. Sꝫolutatem dei ꝑagūt: vn̄ hanc īmutare ꝯtenatqꝫ oīpotentis ꝯſilio reſiſtere nituntur:

obſequunt̉: qꝛ diſpoſitione diuina aꝑte militat:qd̓ ei humanū ſtudium friuole reſultat. Sapiētes dn̄s in ip̄a eorū aſtutia ꝯp̄hendit: qn̄ eiusſilijs humana facta ēt tūc ꝯgrue ẜuiūt reſiſtūt.Qd̓ melius on̄dimꝰ: ſi pauca ad mediū geſtarumreꝝ exēpla ꝓferamꝰ. Ioſeph ſomnium viderat:manipulo ſuo: fratꝝ eius ſe manipuli ꝓſternebāt:Somniū viderat: luna ſol ſe reliꝗs ſtellisadorabāt. Que qꝛ pure fratribꝰ rettulit: eorū cordaꝓtinus future dānationis īuidia pauorqꝫ ꝑcuſſit. Cūqꝫ ad ſe hūc venire cōſpicerent: malicia ſeuiente dixerunt. Ecce ſomniator ille venit: veniteoccidamꝰ: videamꝰ ꝗd illi ꝓderūt ſomnia ſuaCūqꝫ eius dn̄io ſubijci metuūt: ſomniatorē in puteū deponūt: eūqꝫ iſmahelitis trāſeuntibꝰ vendūt.Qui in egypto ductꝰ: ẜuituti ſubditus luxurie accuſatione dānat. Caſtitatꝭ merito adiutꝰ: ꝓphetieiudicio erectus: egypto p̄latus eſt. Per ſuꝑnaꝫv̓o ſapīam ꝓuidus frumēta cōgeſſit: futuro periculo neceſſitatis obuiauit. Cūqꝫ in orbe famesirruit: de alimentoꝝ p̄paratione ſolicitꝰ Iacob filios in egyptū miſit: frumentorū diſpenſationip̄poſitū Ioſeph neſciētes īuenerūt. Atqꝫ vt mererent alimenta ꝑciꝑe: eoꝝ diſpenſatorem ꝯpulſi ſipronis in terraꝫ ceruicibus adorare. Penſemusigit geſte rei ordinē: penſemꝰ quō ſapientes in ip̄aſua aſtucia viſio diuina cōprehendat. Ideo ab eisIoſeph venditꝰ fuerat ne adoraret. Sed ē adoratus: qꝛ vēditus. Aſtute nāqꝫ aliꝗd agere cōpulſi ſunt: vt dei cōſiliū mutaret̉. Sꝫ diuino iudicioqd̓ declinare conati ſunt: renitendo ẜuierūt. Indeꝗppe coacti ſūt dei volūtatem ꝑage: vn̄ hāc molitiſunt aſtute cōmutare. Sic diuinū conſiliū deuitat: īplet̉. Sic humana ſapīa reluctat̉: comphendit. Limuerūt fratres ne Ioſeph ſuꝑ eos excreſceret: ſed qd̓ diuinitꝰ diſpoſitū fuerat cauendo actu eſt: vt eueniret. Humana ergo ſapīa in ſeipſa ꝯp̄ſſa eſt: voluntati dei: vn̄ intentionemreſiſtit: inde eius īpletioni militauit. Sic Saul Dauid ſubiectū quotidiano ſuccreſce̓ v̓tutuꝫſucceſſu conſpiceret: ſuā ei in coniugio filiā ſpōpōdit: atqꝫ in eius dotem centū dari philiſtinorumputia petijt: vt ꝓuocatꝰ miles vltra ſe excreſcere q̄reret: inimicorū gladijs traditus vitā finiret.Sicut ſcriptum eſt. Non hꝫ rex neceſſe ſpolia: niſi tm̄ centum p̄putia philiſtinorum: vt fiat vltio deinimicis regis. Porro ſaul cogitabat tradere Dauid in manibus philiſtinorū. Sed Dauid diſpoſitionis intime fauore roboratus: centum ſe dareperhibuit: ducenta p̄putia reportauit. Cuius nimirū oꝑis Saul argumento ſuperatus: ſupernaprouidentia in ſapīe ſue eſt cōſilio dephenſus: qꝛvn̄ ſuccreſcentis militis vitam ſe extinguere credidit: virtutis gl̓iam eius inde cumulauit. Sedqꝛ nōnunqͣꝫ aſtute aliquid ſapere etiā electi moliunt̉: libet ad medium aliū ſapienteꝫ deducere:īterni ꝯſilij aſtucia mortaliū ꝯp̄hendat̉ demōſtrare. Prudēt̓ ꝗppe Ionas ſaꝑe voluit cuꝫ ad p̄di-