Capitulū .I.
Sic affici dēmꝰ ad oēs: vt velimꝰ oēs ſaluos fieri:xriiij. q. iij. corripiant̉. Aertō exponit̉ illud ſecūduqiſtributōeꝫ accōmodatā: ꝓ his .ſ. tm̄ ꝗ ſaluant̉: qꝛſoēs ꝗ ſaluant̉: n̄ niſi eo volente ſaluatur. SicutIo. i. Illuminat oēm hoīem veniente in hūcu: qꝛ ex his ꝗ illuminant̉ gr̄a: nullus illuninat niſi ab eo. Quarto pōt exponi ꝙ ſit ibi diſributio: n̄ ꝓ ſingul̓ geneꝝ: ſed ꝓ generibꝰ ſingulorum. Sic̄ dicit̉ oē aīal fuit in archa Noe .i. de qͦliere aīaliū aliqd̓. Et ſic de qͦlibet gene̓ hoīuꝫqͦs ſaluari: qꝛ ⁊ de viris ⁊ mulieribꝰ: ⁊ d̓ iugentilibꝰ: fidelibus tn̄. Et italicis: ⁊ de theu⁊ āglicis: ⁊ de francis: ⁊ de hyſpanis: ⁊ oriēoccidentalibꝰ: fidelibꝰ tn̄: vult aliqͦs ſaluanto pōt exponi de oī ſtatu n̄ vicioſo: putaregulari. cl̓icali: laicali: v̓ginali: viduali:oꝝ: dn̄oꝝ: vaſalloꝝ: militū: ſtipediarioꝝntiū tn̄: mercatorū n̄ fenerantiū: artifiraudantiū: aduocatorum: medicorū: notaẜuoꝝ ⁊ al̓s recte tn̄ viuentiū vult aliqͦs ſaluapꝫ diſcurrendo ꝑ vitas ſctōꝝ. Exēplum de. b.ario: ꝗ cū petiſſet in or̄one cui eſſet ſocius īdictū eſt ei pͥmo de qͦdā mercatore: ſecūdaquodā ſimphoniaco: tertio de duabꝰ ſororinuptis duobꝰ germanis artificibꝰ ⁊c̄. Uide inatru. ¶ In lege ergo dn̄i eterna: fuit volūtasri lege eiꝰ eterna vel ſcripta: meditabit die ace ad ꝯformādā volūtate ſua cū volūtate deiēduꝫ eā: qꝛ ꝗ fecerit volūtate patris mei: ꝗ incelis ē: ip̄e ītrabit in regnū celoruꝫ. Math̓. vij. i. ꝗit ea q̄ d̓clarat ī lege ſua ſcripture ſe velle p̄s.la oꝑa dn̄i .i. oꝑatio exponit glo. exꝗſita .i. diſſime ⁊ efficaciſſime hn̄s effectū ī oēs volues eiꝰ .i. in his q̄ declarat ſe velle a nob̓. Ita eniꝫvult a nob̓ īpleri ſua mādata ⁊ ordinata ⁊ cōſultae pͥncipal̓ eſt ad oꝑanduꝫ in nob̓ volūtarie tn̄pacte cooperantibꝰ. Un̄ apl̓s ad Ro. vij. velleadiacet mihi: ꝑficere aūt n̄ inuenio. Et ꝑ Iſa. xxvi.aopera nr̄a oꝑatus es in nob̓ dn̄e. Et qͥcunqꝫruluis opari in vob̓ exꝗſite .i. diligentiſſime ⁊ ꝑſecꝑat: ⁊ nos ad illa mouet. Subeſt enī tibipoſſe cū volueris: dr̄ Sap. xij. c. Et Exodi. xxxiij.ait dn̄s. Miſerebor cui voluero: et clemes ero inquē mihi placuerit. Sic cū voluit Sauluꝫ ꝑſecutorē ſuū ꝯuerti: ſubito ꝯuerſus eſt: dicente ip̄o: ꝗdme vis facere. Actꝭ. ix. Un̄ ⁊ ip̄e dic̄ ad Gal̓. i. Cuꝫplacuit ei ꝗ me ſegregauit ex vtero matrꝭ mee: cōtinuo n̄ acꝗeui carni ⁊ ſanguini ⁊c̄. Ad hͦ ꝓpoſitūbreg. in lib. vi. moral̓. pulchra ponit ad on̄dendūquo volūtas hoīuꝫ: vn̄ q̄rit volūtateꝫ dei ſeu ordinatōeꝫ īpedire. inde in effectu ei ẜuit: dicēs. Sepeeni nōnulli humana ſapīa inflati: dum deſiderijsſuis diuina iudicia ꝯtrarie conſpiciūt: aſtutis eispellictari machinationibꝰ conant: ⁊ ꝙ ad votumſuū vim ſuꝑne diſpenſatōis intorqueāt: callidisionibꝰ inſiſtut: ſubtiliora ꝯſilia exꝗrūt. Sꝫolutatem dei ꝑagūt: vn̄ hanc īmutare ꝯtenatqꝫ oīpotentis ꝯſilio dū reſiſtere nituntur:
obſequunt̉: qꝛ hͦ diſpoſitione diuina aꝑte militat:qd̓ ei ꝑ humanū ſtudium friuole reſultat. Sapiētes gͦ dn̄s in ip̄a eorū aſtutia ꝯp̄hendit: qn̄ eius cōſilijs humana facta ēt tūc ꝯgrue ẜuiūt cū reſiſtūt.Qd̓ melius on̄dimꝰ: ſi pauca ad mediū geſtarumreꝝ exēpla ꝓferamꝰ. Ioſeph ſomnium viderat: ꝙmanipulo ſuo: fratꝝ eius ſe manipuli ꝓſternebāt:Somniū viderat: ꝙ luna ⁊ ſol ſe cū reliꝗs ſtellisadorabāt. Que qꝛ pure fratribꝰ rettulit: eorū cordaꝓtinus future dānationis īuidia pauorqꝫ ꝑcuſſit. Cūqꝫ ad ſe hūc venire cōſpicerent: malicia ſeuiente dixerunt. Ecce ſomniator ille venit: veniteoccidamꝰ eū: ⁊ videamꝰ ꝗd illi ꝓderūt ſomnia ſuaCūqꝫ eius dn̄io ſubijci metuūt: ſomniatorē in puteū deponūt: eūqꝫ iſmahelitis trāſeuntibꝰ vendūt.Qui in egypto ductꝰ: ẜuituti ſubditus luxurie accuſatione dānat. Caſtitatꝭ merito adiutꝰ: ꝓphetieiudicio erectus: oī egypto p̄latus eſt. Per ſuꝑnaꝫv̓o ſapīam ꝓuidus frumēta cōgeſſit: ⁊ futuro periculo neceſſitatis obuiauit. Cūqꝫ in orbe famesirruit: de alimentoꝝ p̄paratione ſolicitꝰ Iacob filios in egyptū miſit: ꝗ frumentorū diſpenſationip̄poſitū Ioſeph neſciētes īuenerūt. Atqꝫ vt mererent alimenta ꝑciꝑe: eoꝝ diſpenſatorem ꝯpulſi ſipronis in terraꝫ ceruicibus adorare. Penſemusigit geſte rei ordinē: penſemꝰ quō ſapientes in ip̄aſua aſtucia viſio diuina cōprehendat. Ideo ab eisIoſeph venditꝰ fuerat ne adoraret. Sed iō ē adoratus: qꝛ vēditus. Aſtute nāqꝫ aliꝗd agere cōpulſi ſunt: vt dei cōſiliū mutaret̉. Sꝫ diuino iudicioqd̓ declinare conati ſunt: renitendo ẜuierūt. Indeꝗppe coacti ſūt dei volūtatem ꝑage: vn̄ hāc molitiſunt aſtute cōmutare. Sic diuinū conſiliū dū deuitat: īplet̉. Sic humana ſapīa dū reluctat̉: comphendit. Limuerūt fratres ne Ioſeph ſuꝑ eos excreſceret: ſed hͦ qd̓ diuinitꝰ diſpoſitū fuerat cauendo actu eſt: vt eueniret. Humana ergo ſapīa in ſeipſa ꝯp̄ſſa eſt: ⁊ q̄ voluntati dei: vn̄ ꝑ intentionemreſiſtit: inde eius īpletioni militauit. ¶ Sic Sauldū Dauid ſubiectū quotidiano ſuccreſce̓ v̓tutuꝫſucceſſu conſpiceret: ſuā ei in coniugio filiā ſpōpōdit: atqꝫ in eius dotem centū dari philiſtinorum p̄putia petijt: vt cū ꝓuocatꝰ miles vltra ſe excreſcere q̄reret: inimicorū gladijs traditus vitā finiret.Sicut ſcriptum eſt. Non hꝫ rex neceſſe ſpolia: niſi tm̄ centum p̄putia philiſtinorum: vt fiat vltio deinimicis regis. Porro ſaul cogitabat tradere Dauid in manibus philiſtinorū. Sed Dauid diſpoſitionis intime fauore roboratus: centum ſe dareperhibuit: ⁊ ducenta p̄putia reportauit. Cuius nimirū oꝑis Saul argumento ſuperatus: ſupernaprouidentia in ſapīe ſue eſt cōſilio dephenſus: qꝛvn̄ ſuccreſcentis militis vitam ſe extinguere credidit: virtutis gl̓iam eius inde cumulauit. ¶ Sedqꝛ nōnunqͣꝫ aſtute aliquid ſapere etiā electi moliunt̉: libet ad medium aliū ſapienteꝫ deducere: ⁊ q̄īterni ꝯſilij aſtucia mortaliū ꝯp̄hendat̉ demōſtrare. ¶ Prudēt̓ ꝗppe Ionas ſaꝑe voluit cuꝫ ad p̄di-