Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.XII.Titulus

Suſanna: inuitaret̉ ad opꝰ nephariū ſubminatōe accuſatōis de adulterio: ꝯn̄s mortis:ſubito rn̄dit. Melius eſt mihi incide̓ ī manꝰ vr̄asabſqꝫ opere: qͣꝫ derelinq̄re legeꝫ dei mei. Si .n. hocegero mors mihi eſt ⁊c̄. Dan̄. xiij. Sil̓r Eleazarusantiquꝰ voluit potius dura mortē ſuſtine̓: qͣꝫ trangredi vnū mādatum legis dei .ſ. comedere carnesporcinas: dicens. Adoleſcentibꝰ exemplū forte relinquā: ſi forte aīo ac ꝓmpto grauiſſimis ſanctiſſimis legibꝰ: honeſta morte ꝑfūgar. ij. Mach.vi. c. Sꝫ ſeptē frēs Machabei matre ſua ſuſtinuerūt ꝯſtātiſſime ml̓ta grauia ſupplicioꝝ genera: demū mortē potiꝰ: qͣꝫ vellent legē dei traſgredi. pͥmꝰ eoꝝ ad tormenta ductꝰ: dixit. Paratiſumus magꝭ mori qͣꝫ patrias dei leges p̄uaricari.Et mr̄ eoꝝ eos exhortando ad ꝯſtantiā martyrij:dicebat. Mūdi creator formauit hoīs natiuitatem: ꝗqꝫ inuenit hoīum originē ſpm̄: vob̓ iterumreddet vitā miſericordia ſic̄ nūc voſmetip̄osdeſpicitis ꝓpter dei leges. ij. Macha. vij. Sic ī nouo teſtō innumeri martyres obſeruatiōe legiseuangelice mortē ſuſtinuerūt. Aitulus duodecimus de lege eterna. legi et̄ne oīa ſubijciūt quo debemꝰ ꝯformari volūtatidine Capl̓m pͥªEx eterna ſecū. b. Tho. pͥª 2ᵉ. q. xciij. ar. i. ēalid̓ qͣꝫ diuine ſapīe: ẜm qd̓ ēdirectiua oīuꝫ actuū motionū. Et qꝛ dīna nihil ꝯcipit ex ꝑte:ſed hꝫ eternuꝫ ꝯceptū: dr̄ lex eterna. Deus .n. ſic̄ ſapīam ſuā eſt ꝯditor vniuerſaꝝ naturaꝝ: ad qͣsꝯꝑat ſic̄ artifex ad artificiata: ita ē gubernator omniuꝫ actuū motionū inueniunt̉ in ſingul̓ creaturis. Un̄ ſic̄ diuine ſapīe in qͣꝫtum ea cunctaſunt creata: hꝫ rōnem artis vel exēplaris vel ideeita diuine ſapīe mouentis oīa ad debitū finemſeu ip̄a gubernationis reꝝ in deo: ſic̄ in pͥncipevniuerſitatis exn̄s: cuꝫ mūdus diuina ꝓuidentiar̄gat̉: obtinet vim legꝭ: nihil alid̓ ſit lex qͣꝫ qd̓dādictamē practice rōnis in pͥncipe: gubernat aliqͣꝫcōitatem ꝑfecte. Eſt āt ip̄a lex eterna in trinitatedeo mūdum regit. Un̄ de ip̄a trinitate canit eccleſia. Qui .ſ. deus trinitas totū ſubdit ſuis orbemlegibꝰ. In ip̄o deo vna eſt lex vt dictū eſt ī creaturꝭtot ſunt: quot ſunt ſpēs creaturaꝝ ꝗbꝰ ſingul̓ indidit diuerſas inclinationes in ſuos debitos fines:que inclinationes leges in ipſis creaturis dicuntur. Et qͣꝫuis ip̄a lex eterna attribuat̉ appropͥationē filio ẜm Tho. vbi ſupra: tn̄ ẜm Alexandruꝫin tertia ꝑte. q. xij. pōt attribui ẜm ꝯditiones legisvarias: et alijs ꝑſonis. Tria .n. ꝯcurrūt ad leges .ſ.auctoritas: v̓itas bonitas. Et ẜm oꝫ lex hēatpͥncipium: formā: et finē. Rōne pͥncipij debet̉ legiauctoritas: qꝛ pōt eſſe pͥncipiū legis niſi hn̄s auctoritatē. Rōe forme debet̉ legi v̓itas: qꝛ nūqͣꝫ ſer

tur ſine rōe recta .ſ. ſi ſit ꝓpͥe lex: iniuſta ē lexRōe finis debet̉ legi bonitas: qꝛ lex ordinaturniſi ad bonū. Si ergo reſpiciamꝰ in lege ęterna auctoritatē: ſic appropͥat̉ ꝑſone pr̄is rōe ptātis. Si r.ſpiciamꝰ ī ip̄a lege eterna v̓itatē: ſic appropͥat filioẜm rōem formalē ſapīe. Si attendamꝰ bonitatē legis: ſic appropͥat̉ ſpūi ſctō. Hec Alexā. de ales.legi eterne oīa ſubijciūt̉.De lege eterna poteſtītelligi illud p̄s .i. qd̓ dr̄ iuſto. In lege dn̄i fuit volūtas eius: ī lege eiꝰ meditabit die ac nocte. DicitAug. pctm̄ non ē alid̓ niſi dictū vel factū vl̓cupitū ꝯͣ legem eternā. Et ſub his ꝯp̄henditur: ẜmTho. oīs exceſſus ſiue locutōis: ſiue actōis: deſiderij ꝯͣ rōem. Quia ergo iuſtꝰ ſūmā diligentiā hētvt caueat a pctīs: affectus eius ē ad legē etern.i. volūtatē dei vt īpleat: intellectꝰ vt ītelligat: vndein lege dn̄i fuit volūtas ⁊c̄. Ubi tria pn̄t notari. eſt vl̓is: mūdus totus ea regulat̉: ibi: ī lege dn̄i. eſt ꝑfectiōalis: affectꝰ bonꝰ ei ꝯformat̉ ibi fuit voluntas eius. eſt rōalis: intellectus rectꝰ eam ſpeculat̉: ibi: in lege eius meditabit̉ die ac nocte:Quantum ad primum.Sciendū nullus qͣꝫtūcūqꝫ habuerit dn̄iuilatū longū: potuit vel pōt dici abſolute dn̄s: ſeẜm ꝗd. ſi Octauianꝰ pͥmꝰ īꝑator pꝰ Ceſarerfecit deſcribi vniuerſū orbē terraꝝ: tāqͣꝫ dinūꝗd dn̄ium habuit aqͣꝝ alioꝝ elemētoloꝝ: aut angeloꝝ: aūt ēt oīum brutoꝝ: Certe. Fuergo dn̄s: n ſimpl̓r oīum: ſꝫ hoīuꝫ: v̓ſabant̉ tunin mūdo. Un̄ illis legē dare volebat: nec tn̄oīa. aūt alijs rebus ſibi ſubditis. Abſoluteſimpl̓r dn̄s eſt deus: oībus dn̄ans creaturis. Un̄ſanctꝰ Mardocheus ī or̄one ſua dicebat. Dn̄e rexoīpotens in ditiōe tua cūcta ſunt poſita: eſt qureſiſtat voluntati tue ⁊c̄. Dn̄s vniuerſorum tu esHeſter. xiij. Sic̄ ergo dn̄ium eſt vl̓e: ita lex eiusdꝫ eſſe vl̓is ip̄a totus orbis regulat̉: qꝛ lex dn̄i. Et legi eterne: differt a dei voluntate: realiter ſubijciant̉ ab ea regulent̉ oīa: declarat̉on̄ditur ſecūdū Tho. pͥª. q. xciij. Nam creatiirrōnales eterne legi ſubijciunt: in qͣꝫtum ſequūt̉ſine iudicio rōnis vel ſenſus id qd̓ eis īp̄ſſum eſta deo: ꝗſi mote ab alio .ſ. deo ad ſuos fines actꝰ.Secūdo creature rōales legi eterne ſubijciuntur noticiā diuini p̄cepti: eo eis datum ē ītelligereꝗd debeāt age̓ vel cauere. Ip̄a .n. lex natural̓ eſī hoīe: eſt q̄dā ꝑticipatio legis eterne. Mali ēt ſubijciunt̉ legi eterne: ſi īꝑfecte .ſ. neceſſitate coactionis: in qͣꝫtum ſubijciunt non eius p̄ceptioni: ſꝫ punitioni .ſ. in qͣꝫtum mali puniunt̉: adeo qd̓ lex etnadictat īperat. Quarto boni ſubijciunt ꝑfecte: inqͣꝫtum .ſ. coactione punitionis: ſꝫ voluntate oſecutōis .ſ. volūtate obediēdi deo: amore tīore ſiſubijciūt. Btī ēt dānati ſubijciunt̉ legi et̓ne: cꝰ