.XII.Titulus
Suſanna: ꝙ cū inuitaret̉ ad opꝰ nephariū ſub cōminatōe accuſatōis de adulterio: ⁊ ꝑ ꝯn̄s mortis:ſubito rn̄dit. Melius eſt mihi incide̓ ī manꝰ vr̄asabſqꝫ opere: qͣꝫ derelinq̄re legeꝫ dei mei. Si .n. hocegero mors mihi eſt ⁊c̄. Dan̄. xiij. Sil̓r Eleazarusantiquꝰ voluit potius dura mortē ſuſtine̓: qͣꝫ trangredi vnū mādatum legis dei .ſ. comedere carnesporcinas: dicens. Adoleſcentibꝰ exemplū forte relinquā: ſi forte aīo ac ꝓmpto ꝓ grauiſſimis ⁊ ſanctiſſimis legibꝰ: honeſta morte ꝑfūgar. ij. Mach.vi. c. Sꝫ ⁊ ſeptē frēs Machabei cū matre ſua ſuſtinuerūt ꝯſtātiſſime ml̓ta grauia ſupplicioꝝ genera: ⁊ demū mortē potiꝰ: qͣꝫ vellent legē dei traſgredi. Uū ⁊ pͥmꝰ eoꝝ ad tormenta ductꝰ: dixit. Paratiſumus magꝭ mori qͣꝫ patrias dei leges p̄uaricari.Et mr̄ eoꝝ eos exhortando ad ꝯſtantiā martyrij:dicebat. Mūdi creator ꝗ formauit hoīs natiuitatem: ꝗqꝫ inuenit hoīum originē ⁊ ſpm̄: vob̓ iterumreddet ⁊ vitā cū miſericordia ſic̄ nūc voſmetip̄osdeſpicitis ꝓpter dei leges. ij. Macha. vij. Sic ī nouo teſtō innumeri martyres ꝓ obſeruatiōe legiseuangelice mortē ſuſtinuerūt.¶ Aitulus duodecimus de lege eterna. Ꝙ legi et̄ne oīa ſubijciūt ⁊ quo debemꝰ ꝯformari volūtatidine ¶ Capl̓m pͥªEx eterna ſecūdū. b. Tho. pͥª 2ᵉ. q. xciij. ar. i. nō ēalid̓ qͣꝫ rō diuine ſapīe: ẜm qd̓ ēdirectiua oīuꝫ actuū ⁊ motionū.¶ Et qꝛ dīna rō nihil ꝯcipit ex ꝑte:ſed hꝫ eternuꝫ ꝯceptū: iō dr̄ lex eterna. Deus .n. ſic̄ꝑ ſapīam ſuā eſt ꝯditor vniuerſaꝝ naturaꝝ: ad qͣsꝯꝑat ſic̄ artifex ad artificiata: ita ē gubernator omniuꝫ actuū ⁊ motionū q̄ inueniunt̉ in ſingul̓ creaturis. Un̄ ſic̄ rō diuine ſapīe in qͣꝫtum ꝑ ea cunctaſunt creata: hꝫ rōnem artis vel exēplaris vel ideeita rō diuine ſapīe mouentis oīa ad debitū finemſeu ip̄a rō gubernationis reꝝ in deo: ſic̄ in pͥncipevniuerſitatis exn̄s: cuꝫ mūdus diuina ꝓuidentiar̄gat̉: obtinet vim legꝭ: cū nihil alid̓ ſit lex qͣꝫ qd̓dādictamē practice rōnis in pͥncipe: ꝗ gubernat aliqͣꝫcōitatem ꝑfecte. ¶ Eſt āt ip̄a lex eterna in trinitatedeo ꝗ mūdum regit. Un̄ de ip̄a trinitate canit eccleſia. Qui .ſ. deus trinitas totū ſubdit ſuis orbemlegibꝰ. In ip̄o deo vna eſt lex vt dictū eſt ī creaturꝭtot ſunt: quot ſunt ſpēs creaturaꝝ ꝗbꝰ ſingul̓ indidit diuerſas inclinationes in ſuos debitos fines:que inclinationes leges in ipſis creaturis dicuntur. Et qͣꝫuis ip̄a lex eterna attribuat̉ ꝑ appropͥationē filio ẜm Tho. vbi ſupra: tn̄ ẜm Alexandruꝫin tertia ꝑte. q. xij. pōt attribui ẜm ꝯditiones legisvarias: et alijs ꝑſonis. Tria .n. ꝯcurrūt ad leges .ſ.auctoritas: v̓itas ⁊ bonitas. Et ẜm hͨ oꝫ ꝙ lex hēatpͥncipium: formā: et finē. Rōne pͥncipij debet̉ legiauctoritas: qꝛ n̄ pōt eſſe pͥncipiū legis niſi hn̄s auctoritatē. Rōe forme debet̉ legi v̓itas: qꝛ nūqͣꝫ ſer
tur ſine rōe recta .ſ. ſi ſit ꝓpͥe lex: nā iniuſta n̄ ē lexRōe finis debet̉ legi bonitas: qꝛ lex n̄ ordinaturniſi ad bonū. Si ergo reſpiciamꝰ in lege ęterna auctoritatē: ſic appropͥat̉ ꝑſone pr̄is rōe ptātis. Si r.ſpiciamꝰ ī ip̄a lege eterna v̓itatē: ſic appropͥat filioẜm rōem formalē ſapīe. Si attendamꝰ bonitatē legis: ſic appropͥat̉ ſpūi ſctō. Hec Alexā. de ales. Ꝙlegi eterne oīa ſubijciūt̉.De lege eterna poteſtītelligi illud p̄s .i. qd̓ dr̄ d̓ iuſto. In lege dn̄i fuit volūtas eius: ⁊ ī lege eiꝰ meditabit die ac nocte. DicitAug. Ꝙ pctm̄ non ē alid̓ niſi dictū vel factū vl̓ cōcupitū ꝯͣ legem eternā. Et ſub his ꝯp̄henditur: ẜmTho. oīs exceſſus ſiue locutōis: ſiue actōis: ⁊ deſiderij ꝯͣ rōem. Quia ergo iuſtꝰ ſūmā diligentiā hētvt caueat a pctīs: iō affectus eius ē ad legē etern.i. volūtatē dei vt īpleat: intellectꝰ vt ītelligat: vndein lege dn̄i fuit volūtas ⁊c̄. Ubi tria pn̄t notari.¶ Ꝙ eſt vl̓is: ⁊ iō mūdus totus ea regulat̉: ibi: ī lege dn̄i. ¶ Ꝙ eſt ꝑfectiōalis: ⁊ iō affectꝰ bonꝰ ei ꝯformat̉ ibi fuit voluntas eius. ¶ Ꝙ eſt rōalis: ⁊ iō intellectus rectꝰ eam ſpeculat̉: ibi: ⁊ in lege eius meditabit̉ die ac nocte:Quantum ad primum.Sciendū ꝙ nullus hō qͣꝫtūcūqꝫ habuerit dn̄iuilatū ⁊ longū: potuit vel pōt dici abſolute dn̄s: ſeẜm ꝗd. Nā ⁊ ſi Octauianꝰ pͥmꝰ īꝑator pꝰ Ceſarerfecit deſcribi vniuerſū orbē terraꝝ: tāqͣꝫ dinūꝗd dn̄ium habuit aqͣꝝ ⁊ alioꝝ elemētoloꝝ: aut angeloꝝ: aūt ēt oīum brutoꝝ: Certe n̄. Fuergo dn̄s: n ſimpl̓r oīum: ſꝫ hoīuꝫ: ꝗ v̓ſabant̉ tunin mūdo. Un̄ ⁊ illis legē dare volebat: nec tn̄oīa. n̄ aūt alijs rebus ſibi nō ſubditis. Abſoluteſimpl̓r dn̄s eſt deus: oībus dn̄ans creaturis. Un̄ſanctꝰ Mardocheus ī or̄one ſua dicebat. Dn̄e rexoīpotens in ditiōe tua cūcta ſunt poſita: ⁊ n̄ eſt qureſiſtat voluntati tue ⁊c̄. Dn̄s vniuerſorum tu esHeſter. xiij. Sic̄ ergo dn̄ium eſt vl̓e: ita ⁊ lex eiusdꝫ eſſe vl̓is ⁊ ip̄a totus orbis regulat̉: qꝛ lex dn̄i.¶ Et ꝙ legi eterne: q̄ nō differt a dei voluntate: realiter ſubijciant̉ ⁊ ab ea regulent̉ oīa: declarat̉on̄ditur ſecūdū Tho. pͥª 2º. q. xciij. Nam creatiirrōnales eterne legi ſubijciunt: in qͣꝫtum ſequūt̉ſine iudicio rōnis vel ſenſus id qd̓ eis īp̄ſſum eſta deo: ꝗſi mote ab alio .ſ. deo ad ſuos fines ⁊ actꝰ.Secūdo creature rōales legi eterne ſubijciunturꝑ noticiā diuini p̄cepti: eo ꝙ eis datum ē ītelligereꝗd debeāt age̓ vel cauere. Ip̄a .n. lex natural̓ qͥ eſī hoīe: eſt q̄dā ꝑticipatio legis eterne. Mali ēt ſubijciunt̉ legi eterne: ⁊ ſi īꝑfecte .ſ. neceſſitate coactionis: in qͣꝫtum ſubijciunt non eius p̄ceptioni: ſꝫ punitioni .ſ. in qͣꝫtum mali puniunt̉: adeo qd̓ lex etnadictat ⁊ īperat. Quarto boni ſubijciunt ꝑfecte: inqͣꝫtum .ſ. nō coactione punitionis: ſꝫ voluntate oſecutōis .ſ. volūtate obediēdi deo: amore n̄ tīore ſiſubijciūt. Btī ēt ⁊ dānati ſubijciunt̉ legi et̓ne: cꝰ rō