Titu. XI. Cap. I.

Fūdamentū huius adeptionis: ibi: īmaculati.Additamētū ipſius exercitationis: ibi: qui ambulant in lege domini.Quantum ad primumdicit Boetius de ꝯſo. ꝙ inſerta eſt mētibus hoīuꝫvi ſūmiqꝫ boni cupiditas. Hoc āt ſūmū bonuꝫ nōhabet̉ niſi ꝑ verā beatitudinē. Nā hāc diffiniensBoetius ait. Beatitudo eſt ſtatus oīuꝫ bonoꝝgatione ꝑfectꝰ. Talem āt ſtatū .ſ. hr̄e oē bonūappetunt. Un̄ Aug. x. de ciui. dei īꝗt. Oīumāt hoīuꝫ ꝗ qͦmodolibet ratione vti pn̄t: certa ſnīam̄es hoīes beatos eſſe velle. Qui āt ſint vel vn̄dū humana mortalitas q̄rit: diuerſe ꝯtrouerſie concitate ſunt: ī ꝗbus ph̓i ſua ocia contriuerūtEt ponit ml̓tas opiniones circa hiꝰ. Sed mgr̄ v̓itatis dn̄s ieſus chriſtus ꝗ ad hͦ venit in mūdū: vtteſtimoniū ꝑhiberet v̓itati: vt ip̄e dicit Io. xix. et infine ſue p̄dicationis ī vltima cena declarauit: in qͦꝯſiſtat iſta beatitudo dicēs in or̄one ad pr̄eꝫ. Heceſt āt vita eterna vt cogͦſcāt te ſolū deū veꝝ: ⁊ quēmiſiſti ieſum chriſtuꝫ. Io. xvij. i. in hoc cōſiſtit vitaeterna: q̄ eſt ꝑfecta beatitudo: cognoſcere clara etꝑfecta viſione te patrē ⁊ filiū quē miſiſti .i. īcarnari feciſti. Et qꝛ ip̄a incarnatio facta ē oꝑe ſpiritusſancti: in hoc includitur ⁊ ꝑſona ſpiritus ſancti: etip̄a incarnatio. Eſt ergo ſenſus. In hoc ꝯſiſtit beatitudo ⁊ vita eterna cognoſce̓ patrē ⁊ filium ⁊ ſpm̄ſctm̄ eſſe vnum ſolum deuꝫ ⁊ ſecūdario chriſti humanitatē. Et viſio: vt dic̄ Aug. ē tota merces .ſ. fūdamētaliter ad ip̄m īmediate ſeꝗtur ꝯp̄henſio: dilectio: ⁊ fruitio ip̄ius dei. Pec .n. viſio tāte pulchritudinis eſt tātoqꝫ amore digniſſima: vt ꝗbuſlibet⁊ quātiſlibet bonis aīaꝫ repletam: ſine hac plotinph̓s extimet īfeliciſſimā. Aug. de ciui. dei. Modūāt ꝑueniendi ad hāc beatitudinē declarauerat cūdixit in monte diſcipulis: in pͥncipio ſue inſtructōnis: ⁊ de eodē deſcēdens ad turbas. Beati pauperes ⁊c̄. Math̓. v. ⁊ Lucꝭ. vi. Que oēs beatitudīes.ſ. ſeptem ſunt actꝰ v̓tuoſi ꝗbꝰ ꝑuenit̉ ad beatitudinē. Et illos oēs modos ꝯp̄hendit p̄s. duꝫ ſubdit īmaculati ꝗ ambulāt in lege dn̄i.Secundum ergo quodnotatur eſt fūdamentū ⁊ modus adipiſcēdi beatitudinē. Hoc āt eſt charitas ſincera: q̄ notat̉ cū dr̄.Immaculati in via. Uiā ad beatitudinem eē charitatem on̄dit apl̓s. i. ad Corin. xij. Poſtqͣꝫ locutꝰde ꝗbuſdā donis ſpiritualibꝰ dicēs. Adhuc excellentiorē viā vob̓ demōſtro vꝫ charitatem: de qͣ immediate loꝗtur ꝑ totū ſequēs. c. ꝯgrue āt charitatis dicta eſt via: qꝛ ſin̄ via n̄ pn̄t hoīes ꝑuenire adterminū optatuꝫ alicuius loci: ita ſine charitate q̄dicta eſt viā n̄ pn̄t hoīes ābulare: ſed errare: inꝗtproſper: de pe. di. ij. Et Aug. in ſermone. Charitaseſt fons ⁊ origo oīuꝫ bonorū. Uia q̄ ducit ad celū:Ip̄am qͦꝫ eē fundamentū totius ſpūal̓ edificij oſtēait idem apl̓s dicens. In charitate radicati ⁊ fūda

ti .ſ. ſitis vt poſſitis ꝯp̄hendere cū oībꝰ ſanctis ſcilꝫdeū ad ephe. iij. c. Sed in hac via .ſ. opeꝝ charitatꝭꝗbꝰ itur ad beatitudinē oꝫ eſſe īmaculatū. Nā maculati n̄ ſūt beati: ſꝫ īmaculati. Apoc. xiiij. Sin̄ macula ſūt an̄ thronū dei .ſ. beati..§. III.Oportꝫ ergo ut uia charitatis ſit īmaculata: ꝙ ſit corde puro: de ꝯſcīa bona in fide non ficta: vt docet apl̓s. i. ad Timo. i. Ethoc eſt diligere deū ex toto corde ⁊ ex tota aīa ⁊ exoī mente ſua: ⁊ ꝓximū ſuuꝫ ſic̄ ſeip̄m. Math̓. xxij.Sed in dilectione dei includitur dilectio ꝓximi ⁊ecōuerſo. Tria ergo notant̉ ī dictis verb̓ .ſ. cordispuritas excludit maculā affectiōis: ⁊ fac̄ diligereex toto corde. Cōſcīe bonitas educit maculā erroris: ⁊ fac̄ diligere ex tota aīa .i. intellectu. Nō fictafides .i. fidelitas reſpuit maculā defectiōis ⁊ fac̄ diligere ex ꝯī mente .i. ſemper. ¶ Quātū ad pͥmū: ſūtaliꝗ ꝗ vident̉ eſſe in via charitatꝭ: qꝛ vꝫ faciūt oꝑade gene̓ bonoꝝ vt el̓yas: or̄ones: ieiunia: ⁊ hiꝰ: ꝓpter deū. Sed qꝛ hn̄t cor maculatū inordinatis affectionibꝰ: iō nō ſūt īmaculati in via. Beatꝰ vir inꝗt ſapiens eccle. ꝗ inuentꝰ eſt ſine macula: ꝗ pꝰ aurū nō abijt nec ſꝑauit ī pecunie theſauris. Ille vadit pꝰ auꝝ: ꝗ inordinate ad tꝑalia afficit̉: magis diligens pecuniā qͣꝫ deuꝫ vel proximum: ⁊ iſte vtiqꝫnon hꝫ corpuꝝ. Charitas āt v̓a eſt de corde puro.Puꝝ ẜm. b. Tho. in ſūma dicit̉: qd̓ non eſt mixtuꝫcū alio ſe viliori. Dicimꝰ vinū puꝝ qd̓ non eſt mixtū aqͣ: qꝛ aqͣ nō ē p̄cioſus liquor ſic̄ vinū: ſꝫ ſi cuꝫaqͣ miſcetur non eſt puꝝ. Auꝝ eſt puꝝ cum non eſtmixtū auricalco vel argento q̄minꝰ p̄cioſa ſūt. Argentū īpuꝝ eſt qd̓ mixtū eſt ſtanno. Sed ſi argētomiſceat̉ auꝝ: vt cum deaurat̉ calix vel aliud. Sianulo aureo includat̉ lapis p̄cioſus adamas carbunculus topaci: ⁊ hiꝰ: nullus dicet illa eſſe īpuraīmo magis ꝑfecta et p̄cioſa: ex eo ꝙ iungunt rebꝰnobilioribus ſe. Ad ꝓpoſitū. Aīa noſtra vbi ē cornoſtꝝ .i. voluntas q̄ eſt nobilior oī re corporea: nōſolum auro ⁊ argento ⁊ lapidibus p̄cioſis q̄ ita appreciātur. Sed oībus celis ⁊ planetꝭ ⁊ ſole ⁊ luna⁊ ſtellis pulchrior ⁊ ꝑfectior eſt naturali ſua cōditione. Cōiungitur āt rebus ⁊ qͦdāmodo miſceturꝑ amorē: qꝛ amor hēt v̓tutē vnitiuā. Si ergo ꝗs īordinate diligit terrena: diuitias: gl̓iam: delectatines corporis: p̄ponēs amorē hoꝝ: dei et ꝓximi dilectioni: cor huiuſmodi .i. volūtas efficitur īpurū⁊ maculatum: qꝛ rebus vilioribus miſcetur. Sꝫſi cor tuū ⁊ affectus tuus ⁊ mēs dirigitur ad deuꝫad ſupernā patriā ad ꝯtēplādum gl̓iam āgeloruꝫ⁊ ſanctoꝝ ad ꝓficiendum in v̓tutibus ⁊ gratia: qꝛom̄ia iſta ſunt nobiliora ip̄a aīa. Ideo ex cōiunctione tali efficit aīa et cor puꝝ diligēdo iſta ſuꝑ oīatrāſitoria. Sic gͦ diliges deum ex toto corde tuo:n̄ ex ꝑte: vt deuꝫ ex vna ꝑte: ⁊ munduꝫ ex alia ꝑteīordinate diligas. Dic̄. n. Iſaias. c. xxviij. Anguſtatum eſt ſtratuꝫ: ita vt alter d̓cidat ⁊ pallium breuevtrunqꝫ oꝑire n̄ pōt. Stratum in qͦ ꝗeſcit amor nr̄