Titulus.XI.

eſt cor ⁊ iſtud eſt ita anguſtū vt n̄ poſſit capere niſivnū deū vel mundū. Sed dei amor quieſcit in eoamor mundi īmediate decidit ⁊ cū eo manere nōpōt. Si intratⁱ amor mūdi inordinatus ⁊ maculoſus decidit ex eo amor dei. Et qͣꝫuis deus ſit īfinitus: ⁊ cor nr̄m ꝑuū: tn̄ ita ſe coaptat vt totus in eꝗeſcat. Et pallium breue affectionis humane vtꝝqꝫ .ſ. viciū ⁊ v̓tutem oꝑire n̄ pōt ſil̓. Sit gͦ charitasde corde puro: vt deū diligas ſuꝑ oīa: ⁊ ꝓpter ſe: n̄propter te .i. tua vtilitatē ⁊ oīa faciēs ꝓpter deum.Diligas ⁊ ꝓximū de corde puro: nō qꝛ tibi vtil̓ vl̓delectabilis: vt amor carnis. Sed qꝛ capax ſuꝑnebeatitudinis: ⁊ ſic eris īmaculatꝰ ī via hac. ¶ Quātum ad 2ᵐ: ſunt ml̓ti ꝗ vident̉ eſſe in viā charitatis: ſuſtinentes ēt tormēta ⁊ multa aduerſa ꝓpterdeū: ſed qꝛ hn̄t aīam .i. intellectum maculatū errore hī non ſunt in via: qꝛ n̄ ſunt īmaculati. Dic̄ apoſtolus ꝙ chriſtus elegit ſibi ſponſam eccl̓iam nonhn̄tem maculā neqꝫ rugam: macula .ſ. erroris necrugā duplicitatis. Nullus error circa ea q̄ ſūt fidei ⁊ bonoꝝ moꝝ: eſt vel eſſe pōt in ſancta eccleſiaUn̄ ꝗ hꝫ aliquem erroreꝫ circa hiꝰ firmatus ī eohic non eſt de eccl̓ia: nec in charitatis viā ābulat:qꝛ charitas eſt de ꝯſcīa bona quā ille n̄ hꝫ: ſed erroneam ⁊ ꝑuerſam. Coſcīa dr̄ cū ſcīa: q̄ ſcīa ſi ē ꝟa:tunc cū ea eſt bona ꝯſcīa. Si eſt falſa eſt mala conſcīa. Qui ergo in aliqͦ articulo fidei errat vel dubitat de aliqͦ determinato ꝑ eccl̓iam circa fideꝫ ⁊ bonos mores: ille n̄ hꝫ bonā ꝯſcīaꝫ nec charitateꝫ ētſi ſuſtineret mortem ꝓpter chriſtū ſaluari nō poſſet nec ꝑuenire ad beatitudine: qꝛ non eſt īmacilatus in via. Qui ſequunt incatationes: diuinatnes: ⁊ varias ſuꝑſtitiōes ꝗbus plenus eſt mūdus⁊ ſi videatur ea facere ꝓpter charitateꝫ ꝓximi: vtſubleuat eum ab infirmitate vel alia moleſtia: adeterna dānatiōem tendit ẜm Aug. xxvi. q. vij. Nōobſeruetis. Non hn̄t hi bona ꝯſcīam. Sil̓r ꝗ mutuat ꝓximo ſuo vt ſubueniat ei in magna neceſſitate cōſtituto certā ſūma pecunie: recipiens in pignus aliquā domū vel agꝝ cuius fructum ꝑcipitdū ille retinet ſua pecunia. Uidet̉ iſte eē in via charitatis: cū faciat illi magnū ſeruitium. Sed certeexͣ viā eſt: qꝛ conſcīam hꝫ maculatā non bonā. Etqͣꝫuis ipſe ſibi non faciat conſcīam: extimās illudlicitum n̄ ꝓpterea excuſat̉: qꝛ illa conſcīa ſua nō ēcum ſcientia iuris diuini vel natural̓: ſed ꝯͣ ius diuinum eſt. Dic̄ n. chriſtus Lucꝭ. vi. Mutuuꝫ datenihil inde ſperantes .ſ. tꝑalē vltra mutuatū: exͣ devſurꝭ. Cōſuluit. Ignorantia āt iuris diuininullūexcuſat. Un̄ ꝗcꝗd fit ꝯͣ ip̄m: ſit cū mala conſciētia.Idē pōt dici de dātibus pecuniaꝫ mercatoribusvel alijs ad diſcretione: ſi non ſubſtāt ꝑiculo ꝓicōiter fit. Itē alij ſunt ꝗ vt faciāt ꝓximos euitarpericula vel dāna magna: nō faciunt ſibi cōſcīammēdacia dicere: ⁊ qd̓ peiꝰ ē ēt d̓ierare. Sꝫ mala cōſcīa ē iſta: nō bona: cū ſit ꝯͣ ordinē charitatꝭ ẜꝫ quāꝗs dꝫ plus diligere ſalutē ꝓpͥam quā alioꝝ. Und̓nūqͣꝫ pōt licite fieri aliqd̓ de ſe malū ꝓpter ſaluteꝫ

alioꝝ. Non ſunt facienda mala vt eueniāt bona:inꝗt apl̓s ad Ro. iij. Indecens eſt .n. crime ſuumalienis cōmodis īpendere: ait Leo papa diſ. xlvij.Sic̄ non ſuo. Sit ergo charitas de conſcīa bonavt non ſit error in conſcientia de his q̄ ſunt fide⁊ bonoꝝ moꝝ: ſed diligas ex tota aīa .i. intelligētiahn̄do ſanū intellectū de agēdis. Et ſic eris īmaculatus in via. ¶ Quātum ad tertiū ſūt plurimi: ꝗꝛſi in via charitatis aliqn̄ reꝑiant̉: tn̄ qꝛ ꝯͣhunt maculam defectionis: n̄ ꝑſeuerantes in ea: iō via illanon ꝑducit eos ad beatitudine. In caſſuꝫ .n. bonūagit: ſi an̄ vite terminū deſerat̉. Greg. ī. iiij. moral̓.Et de Salomone dr̄ eccl̓iaſtici. xlvij. Poſuiſti maculā in gl̓ia tua. Et q̄ fuit iſta macula: niſi qꝛ n̄ ꝑſeuerauit in gr̄a ſibi collata a via recedēs diuini timoris ꝓpter inordinatuꝫ amore mulleꝝ. Sed v̓a⁊ ꝑfecta charitas eſt cuꝫ fide non ficta .i. fidelitateobſeruationis mādatoꝝ non fragili ⁊ caduca. Utenī dic̄ Amb. de pe. diſ. ij. ficta eſt charitas q̄ deſerit in aduerſitate .i. fragilis. Nā omni tꝑe diligit ꝙamicus eſt: vt dr̄ ꝓuer. xviij. ⁊ tꝑe aduerſitatis ettꝑe ꝓſꝑitatis ⁊ tꝑe tēptationis. Et ſi amicus hoīsmulto magis amicus dei. Nā vt dr̄ Can. viij. Mite aq̄ .ſ. tēptationū ⁊ tribulationū n̄ potuerūt extīguere charitate: dum .ſ. ꝗs vult ſeꝗ inſtinctū eius.Sic .n. charitas nūqͣꝫ excidit. i. Corin. xiij. i. ex clritate oꝑans nūqͣꝫ peccat. Sic̄ ex igne non pōt p̄cedere niſi calor: nō āt frigus: ⁊ ex habitu vtuoſonō pōt ꝓcedere actus vicioſus: ita ex charitate npōt ꝓcedere niſi bonū. Uerū qꝛ volūtas vbi ē habitus charitatis eſt libera ⁊ v̓tibilis ad bonū ⁊ milum: iō pōt hn̄s charitatem peccare grauiter ⁊amittere. Sic̄ pꝫ exemplū ī Petro negāte: Dauadulterante. Ezechia infirmante. Et hͦ ē rō quarecharitas viatoꝝ pōt amitti: ⁊ nō charitas ꝯp̄henſorum: qꝛ ſancti ſemꝑ actual̓r vident diuinā eſſentiā facie ad facie: ⁊ cognoſcūt clare ip̄m deū eē ſūmū ⁊ infinitū bonum in qͦ oīa bona ꝯtinētur. Uolūtas āt amat bonū ſibi ꝑ intellectū repn̄tatumqͣꝫtum bonū eſſe intelligit ſibi pn̄tatum tm̄ amEt qꝛ ꝯtinue actual̓r cognoſcit intellectꝰ deuꝫ eſſebonū ſūmum ⁊ vl̓: ꝯtinue volūtas ſūme amatpatria ⁊ n̄ pōt n̄ amare: aut aliꝗd maius eo amquū videat om̄ia alia bona quaſi nihil eſſe in cōparatione eius. Sed in via imꝑfecte cognoſciturdeus ꝑ fidē .ſ. Et ſi ꝑfecti viri in ꝯtemplatione poſiti cognoſcant qͦdā guſtu mētis: ip̄m deū eſſe ſummū bonū: ⁊ oīa q̄ in mūdo ſūt qͣſi lutū in ꝯſpectueius. Un̄ dū hn̄t illū guſtum nunqͣꝫ peccant. Sedqꝛ nō pōt mens viatoris ſemꝑ actual̓r in tali ſpeculatione ⁊ guſtū ꝯſiſtere: qꝛ circa aliud oꝫ occupari: hinc eſt: ꝙ dū circa alia v̓ſatur: aliqn̄ volūtati repn̄tatur aliqd̓ opꝰ vt maximū bonū a rōe obfuſcata paſſione: ⁊ ſic aſſentit poſt ponēs dei mandata: ⁊ inde amittit charitatem. Sit ergo charitasex fide non ficta: non fragili ⁊ deuicta tēptatōibꝰ ⁊tribulationibꝰ. Sed diligas ī omni mēte .i. oī tꝑe.§. IIII.vite: ⁊ eris immaculatꝰ in via.