Titulus. XI.

quatenus p̄fati ſūmi pontifices mō declarato idēſtatuerūt. Paulus v̓o papa ſecūdus: certis ex cāisrōabilibus animū ſuū mouentibꝰ: dictū iubileuꝫaſſignauit de viceſimoꝗnto in viceſimūꝗntū ānucōfirmata ꝑ Sixtuꝫ papā. iiij. vt pꝫ in exͣuaganti.Sixti de bulla cōfirmationis āni iubilei q̄ incipitquēadmodū. Et ne ꝗs ſumat dubia ꝓ certis ſciēdū: ꝙ in copīa cuiuſdā bulle q̄ dicit̉ eſſe clemētis:ml̓ta narrant̉ q̄ non vident̉ eſſe de ſtillocurie: cuꝫſint leuia ⁊ exorbitantia ſatis. Un̄ lꝫ aſcribant̉ clementi: non videt̉ veriſil̓e illius vel alterius ſūmipōtificis fuiſſe: ſed ficticie īuenta: ⁊ ſi etiam eſſentpapa Nicolaus illa n̄ approbauit. Poſſet āt papaabbreuiare dies viſitatōis ſic̄ aliqn̄ fec̄ ꝓpt̓ maximā ml̓titudinem cōcurrentem..§. VII.Notandum de iubileoꝙ hoc nomē ẜm interp̄tationē deriuatur a iobelIobel .n. hebraice latine interp̄tat̉ initiū vel remiſ10. Inde iubileus remiſſiuus vel initians dicit̉:qꝛ vt dicet̉ fiebāt in eo remiſſiones. Scd̓m veroet ymologiaꝫ dr̄ a iubilo: ꝗ ſignificat magnuꝫ gaudiū: nā in tali anno erat magnū gaudiū ⁊ feſtū. Eſtitaqꝫ iubileus.In Abraham inchoatus.In veteri lege prefiguratus.In tꝑe gratie ꝑfectionatus.Et a ſūmo pontifice ad plenariam pene indulgētiam applicatus.¶ Quantuꝫ ad pͥmum refert magiſter in hyſtoriaſcholaſtica: ꝙ hebrei tradunt iubileum habuiſſeinitiuꝫ: qn̄ abraam loth nepotem ſuū: ꝗ ductꝰ eratcaptiuus a quatuor regibus: ꝗ debellauerant ꝗqꝫ reges .ſ. regem ſodomoꝝ: vbi habitabat lothetalios a captiuitate liberauit. Quia .n. fuit remiſſacaptiuitas eius. Gen̄. xiiij. Et tūc dicit̉ loth fuiſſeꝗnquaginta ānoꝝ. Uel ipſe Abraam in ꝗnquageſimo anno erat cū dn̄s ei locutus fuerat qn̄ egreſſus eſt de aran. Uel qꝛ abraam peritus aſtroꝝ: nōuerat ꝙ aeris intemperies q̄ fit ex eleuatis vl̓ dep̄ſſis planetis ſemꝑ vſqꝫ ad ꝗnqͣginta ānos ad tēperiem reducitur: qd̓ fieri vidit in aſtris: voluitimitari in terris: vt ꝗnquageſimus annus diceretur iubileus. ¶ Quantū ad ſcd̓m mandauit deusin lege Leuiti .xxv. vt poſt ſeptē hebdomodas āncrum ānus ſequens ꝗ erat ꝗnquageſimus: diceretur inbileus: in qͦ anno fiebat remiſſio multiplex.Naꝫ remittebatur terra a cultura: qꝛ nō poterātcolere: ſerere ⁊ hiꝰ. Remittebatur ſeruitus hoīuꝫqꝛ tunc ſerui efficiebantur liberi. Remittebantur⁊ debita: ⁊ poſſeſſiones vendite reuertebant̉ ad pͥores poſſeſſores. Sil̓r et pignorate ⁊ plura fiebātalia ad gaudiū. Sꝫ vt dicit apl̓s. i. Corin. x. hͨ om̄iain figuraꝫ contingebant illis facta ſunt aūt ꝓpternos. ¶ Quantum ad tertiū hoc ꝑfectionem habuit ⁊ fuit impletū qn̄ ꝗnquageſima die poſt chriſtireſurrectionem: fuit lex gratie ⁊ amoris data diſcipulis chriſti in mōte ſyon: deſcēdente ſpū ſancto

ſuper illos in ſpecie ignis. Un̄ ⁊ tunc canit eccl̓ia.Patrata ſunt hec myſtice: paſce peracto tꝑe ſacrodieꝝ numero: qͦ lege fit remiſſio. Reſurgēs chriſiꝰet apparens eis dixerat. Io. xx. Accipite ſpm̄ ſctm̄quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̄. Sed ipſa ꝗnquageſima die copioſius receperūt gratiaꝫ: qꝛ remiſſa eſteis omnis iniquitas qͦ ad culpam et penam. Perhanc reuertitur hō ad poſſeſſionem antiqͣꝫ deperditam vite eterne. Prius āt mortali carne indutꝰdixerat petro pͥmo ſummo pontifici. Nō dico tibiſepties: ſed vſqꝫ ſeptuageſies ſepties. Math̓. xiiij.qd̓ multipl̓r exponitur. Et alias expoſitiōes omittendo. Septuagintaſeptem generatōes numerantur a Luca a chriſto vſqꝫ ad adā pͥmū oīuꝫ pr̄em.q. d. Si oīa pctā ꝗs hr̄et: q̄ ꝯmiſſa ſunt ab oībꝰ hominibus ꝗ fuerūt: oīa dimittent̉: ita tn̄ vt ibi dr̄: ſifuerit cōuerſus et penituerit. Uenia .n. non daturniſi correcto de re. iurꝭ. li. vi. ⁊ in vnitate eccl̓ie exiſtat. Un̄ ⁊ flāma ignis vicioꝝ: ⁊ demon infernalisegrediens de fornace babylonica cubitis qͣdragintanouē īcedit: qͦs reperit d̓ chaldeis miniſtrosregis diaboli: qꝛ non venerant ad ꝗnquageſimuꝫremiſſionis ānū: vnitas .n. d̓ficiebatur. Eos aūt ꝙin ea erant: quia in vnitate erant: non tetigit igniDan̄. iij. ſed bn̄dicebant deū ſecū hn̄tes ſimileꝫlio dei. ¶ Quantum ad qͣrtum: qꝛ ſolus papa hꝫplenitudinem ptātis qͦ ad iuriſditionem: a quariuatur vt a fonte oīs iuriſditio ſpūalis in plat⁊ ſacerdotes alios. xxiiij. q. i. loꝗtur. ⁊ conferre indulgentias ꝑtinet ab forū iuriſditionale eccl̓iaſticū: vt dictū eſt ſupra. ¶ Iō dare indulgentiā pleneriam ſpectat ſolū ad papā ꝗ hꝫ vl̓r claues theſauri eccl̓ie .ſ. meritoꝝ ſatiſfactionaliū chriſti et ſctōꝝEt noͣ ꝙ cū in ſymbolo fidei: vnus ex articulis ſitſanctam eccl̓iam catholicā ſanctoꝝ cōionem: pctōrum remiſſioneꝫ: in quo comp̄henduntur effectꝰgr̄e ꝗ eſt remiſſio pctōꝝ ꝑ ſacramēta: ⁊ effectꝰ gratie: ꝗ eſt cōicatio meritoꝝ et bonoꝝ opeꝝ q̄ ē ꝑ charitatem. Cū relaxatio pene q̄ ſit ꝑ īdulgētias initatur meritis eccl̓ie: ⁊ p̄cipue paſſionis chriſti.tinaciter tene̓ ꝙ indulgentie n̄ valeāt ad remnem pene: habitis debitis circūſtātijs: vel ꝙ papanō poſſit concede̓ plenariā īdulgentiā: ē hereticūcū ſit ꝯͣ articulū fidei: ⁊ ꝯͣ d̓t̓minatōeꝫ vl̓is eccl̓ie.¶ Titulus vndecimus de lege ī cōi. De ſeptēplicilege q̄ oīs ordinat̉ ad charitatem. Capl̓m .i.Uia per legemdn̄i docemur vicia euitare: v̓tutes āplecti: ꝗbus ad ſuꝑnā beatitudinē aīa ꝑuenit. Iō ī hac̓ pͥmaparte poſt tractatum de aīa agetde multiplici lege: qͣ aīa ⁊ potētie eius regulanturDe lege at dicit̉ ī p̄s. Btī īmaculati ī via ꝗ ābulāt īlege dn̄i. In ꝗbus v̓bis p̄s. tria oſtendit. ¶Cōplemētum humane appetitionis: ibi. Beati.