Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.X.

Quinīmo abſqꝫ aliqua forma verboꝝ pōt ꝯcedi:vtputa ꝯcedens dicit. Uiſitans talem eccl̓iamvel faciens talem el̓yam penitens et ꝯfeſſus hēatplenariam indulgentiam. Et intelligit̉ vt dictumeſt ſupra: tunc vel antea ſit ꝯfeſſus de neſſarioꝯfitendis. Manifeſtum eſt .n. talem qui illa īplet:ſtatim abſqꝫ alia forma verborū alicuius abſolutionis ꝯſequi effectum illius indulgentie: niſi ponat obſtaculum incōtritionis. Secundo notandum illa dꝫ eſſe forma v̓borum in remiſſioneplenaria ꝯcedenda: quā ꝯcedens indulgentiā decreuit. in illa forma dꝫ miniſter exeꝗ mandatum: in qua eius imꝑator iniunxerit. Cuꝫ ergo inhiꝰ gratijs cōiter tal̓ ſit forma īdulti: vt ꝯfeſſor tali ꝑſone ī obedientiā romane eccl̓ie ꝑſiſtenti etiāplenā remiſſioneꝫ largiat̉. Seꝗt̉ ex tali formamiſſionis īꝑatiua: talis dꝫ eſſe forma executionis indicatiua. Ego auctoritate ſedis apl̓ice mihipro nunc ꝯmiſſa: concedo tibi plenaria remiſſionem oīuꝫ pctōrum tuorū: de ꝗbus es contritusore ꝯfeſſus: p̄ter ea ex ꝯfidentia hꝰ indulti cōmiſiſti. Si addat̉. In noīe pa. fi. .ſ.ſ. ꝯgruū erit: ſed neceſſariū. Et alij addūt: et reſtituo te illi īnocentie in eras qn̄ baptizatus fuiſti: ſuꝑfluū vr̄:ſi tn̄ viciat actū. Tertio eſt notandū ex ꝯmiſſion actualiter plenariā remiſſionem ꝯcedēs: nonoꝫ neceſſario ſit ſacerdos niſi exp̄ſſe in cōmiſſione mādet̉ hoc. .n. eſt ẜuus maior dn̄o ſuo: ſꝫcōcedens plenariā indulgentiā pōt non eſſe ſacerdos: exequēs oꝫ ſit ſacerdos: niſi hectinent in forma indulgentie hꝰ. Sic̄ .n. talis plenaremiſſio pōt dari forma ſine forma: ita etiaꝫ miniſtrū ſine miniſtro: miniſtrū ſacerdote non ſacerdotem: niſi in bulla dicat̉ exp̄ſſe: miniſter huius cōfeſſionis ſit ſacerdos. Si aūt nondicatur in bulla: niſi ſit idoneus cōfeſſor: ꝗs īarticulo mortis conſtitutus hn̄s talem indulgentiam: ſacerdotē hr̄e non poſſit: vel etiam clericuꝫ.Satis vr̄ laicꝰ in eo caſu poſſit iudicari idoneꝰcōfeſſor: qꝛ vt dictum eſt: talis cōfeſſio vel abſolutio non eſt ſacramental̓: que non pōt fieri niſi perſacerdotem. Un̄ cōfitens peccata ſua laico in talicaſu: non hꝫ copiam ſacerdotis: laudabiliterdem facit: ſed euadēs tenet̉ iterū illa ſacerdotifiteri: laicus non habeat clauem ordinis: tamēſi cōfitetur laico neceſſario confitenda: vel mortalia cōmiſſa poſt vltimā cōfeſſionē: valet ꝗdeꝫ ſibad cōſequēdam indulgentiā talem. Quarto eſtnotādū materia circa quā pͥncipl̓r eſt remiſſioplenaria: materia circa quā ē remiſſio ſacramētalis differūt quaſi ſicut culpa et pena Nam ptāsque eſt clauis ordinis: p̄cipue eſt circa culpam actualē: qͣꝫuis etiā v̓tute clauiū dīminuat̉: de penadebita tꝑali plus minus ẜm qͣꝫtitatem cōtritiōis laboris ex oꝑe iniuncto ſatiſfactionis. Sꝫ clauis iuriſditionis eſt in hiꝰ indulgentijs ꝯͣ penā tꝑalem debitam culpa. Nam ſi culpa dimittaturhoc eſt rōe ꝯtritōis cōfeſſionis pͥus facte. Un̄ re

miſſio ſacramētal̓ vel culpaꝝ mortaliū ſemper eſplenaria vel nulla: oīa mortalia ſint cōnexa adinuicem ex ꝑte auerſionis: vt vnū non poſſit dimitti ſine altero. Remiſſio aūt fit īdulgentiaspōt eſſe plenaria ꝑtialis: de aliꝗbus annis vdiebus ẜm formā indulti. Quinto idem videt̉dicendū: ſi ſacerdos vel laicus habet̉ ſacerdos: cum neſciat formā ꝯſueuit cōiter dici: exrantia vel inaduertentia illā dicit: ſꝫ eqpollentia: puta do tibi illā indulgentiā ꝯtinetur in hoctuo indulto. Uel dn̄s te abſoluat a tua culpa et pena ſcd̓m gr̄am quā dicis tibi cōceſſam a ſūmo ptifice. Nec ſeꝗtur fruſtra in forma indulti ponitur: valeat ſibi eligere ꝯfeſſorem idoneū ⁊c̄. ꝗahoc ſit vt faciendo ſi pōt ꝯfeſſionem ſacramētalſacerdoti de mortalibus nōdū cōfeſſis: vel illis ſi iam ꝯfeſſis vel venialibus neceſſarijs corfiteri efficacius tollatur obſtaculū ad ꝯſequenoindulgentiam cōfeſſionē efficiaturde attrito cōtritus: ſcd̓m Tho. ſi in forma īdulti hoc diceretur valeat ſibi eligere cōfeſſorē ſacerdotē ſecularem vel regularē. Ex ip̄a forma pꝫ dꝫ eſſe ſacerdos det ſibi illā plenariā remiſſionē. Quarto q̄rit vtꝝ valeat dicta cōfeſſio adad pct̄a obligta. Et vr̄ non: qꝛ dat̉ ex forma indulgentie remiſſio plenaria pctōꝝ: de ꝗbus ē contritus et cōfeſſus. Sꝫ qͦꝝ eſt oblitus non eſt cōfeſſus: ergo de illis dat: in ꝯͣriū vt credo eſt rei v̓itas. Cuius eſt: qꝛ deꝰ reꝗͥrat ab hoīe īpoſſibile: ita vr̄ ſentiēdū de papa: eiꝰ vices tenet ī tris regl̓a dicat. Nemo ad īpoſſibile obligari pot̓itde re. iu. li. vi. Impoſſibile ē āt ꝗs ꝯfiteat̉ īꝑilari illd̓ qd̓ hꝫ ī memoria: niſi diceret mēdaciqd̓ nullo ē fiēdum. xxij. q. ij. hūilitatꝭ. Sednec iſtd̓ reꝗͥrit̉ ad: vt remittat oblita: ſꝫ ſuffic̄cōterat̉ ꝯfiteat̉ de his ī genere: ꝓpoſito ꝯterēdi ꝯfitēdi ī ſpē: mēti occurrerīt: hoc rentūt̉: ſi al̓s ē bn̄ diſpoſitꝰ. Et ita vr̄ extimādū paphoc ītendere ī tali īdulto .ſ. ꝯfeſtiōe eoꝝ mentioccurrūt: ꝯpetenti diſcuſſionē: eoꝝ neceſſario ꝯfitēda vt moͣtalia: de oblitꝭ aūt ſufficiat ꝯfeſſio ſic̄ ꝯtritio general̓. Ad qd̓ ēt fac̄ a ſil̓i: decretalis oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ: de pe. re. ibi p̄cipit̉ ꝗsoīa pctā ſua debeat ſalteꝫ ſemel ī āno cōfiteri ꝑpͥoſacerdoti: et certū eſt: pctā oblita ſūt pctā. Nonenī obliuio fac̄ pctm̄ ꝑpetratū pctm̄: ꝗsea cōfiteat̉: qꝛ recordat̉: ergo oīa pctā ſuafitet̉: ergo ẜuet mādatū: ea cōfitendo: qꝛoīa: peccabit mortal̓r: qd̓ eēt abſurdū dice̓. Intelligenda ē ergo decretal̓ illa: de pctīs cōfitēdis .ſ.memorie occurrūt ī ꝑticl̓ari alia ī generali. Et ſil̓rī ꝓpoſito ad cōſecutōeꝫ plenarie remiſſiōis: ſuffic̄ ꝯfeſſio oblitis ī gene̓: nec reqͥrit̉ ī ſpē qd̓ eſt īpoſſibile. Itē vr̄ dicēdū: ī forma hꝰ indulti cōtineat̉: ſi hꝫ alt̓i ſatiſface̓ ſeu r̄ſtitue̓ r̄ſtituat ītelligēdū vr̄ ſi pōt. Sic .n. gloſat Aug. illā r̄gl̓aꝫ. Peccatū dimittit̉ niſi r̄ſtituat̉ ablatū: re. iu. li. vi. vꝫſi pōt r̄ſtitui: vt ip̄e Aug. exp̄ſſe dic̄. xiiij. q. vi. ſi res