Titulus. X.
⁊ hoꝝ dictū ſatꝭ vr̄ ꝯcordare eꝗtati: vt nōͣt Inno:Itē noͣ ꝙ cū eſt determinata qͣꝫtitas indulgētietaxata qͣꝫtitas el̓ye: q̄ dat tm̄ hꝫ: ꝗ non dat tm̄ nōhꝫ: etiā ſi ſit pauꝑ. Sꝫ ſi ſimpl̓r dat̉ ſic: ꝗ ſubuenittali loco hēat tm̄ de indulgentia: intelligit̉ ẜm ſuāconditionē. ¶ Item noͣ ꝙ indulgentie date vel ꝑpapam vel ꝑ ep̄os ſimpl̓r ſemꝑ durant: dū duratlocus nec expirant ꝑ mortē concedentis. Sꝫ ſi eccleſia deſtruat̉ vt oporteat eaꝫ iteꝝ dedicare: tunc īdulgentie deſtruūtur date ad tp̄s: vt ꝗnquēniumvſqꝫ ad illud tp̄s durant: hec oīa Pe. de pal̓. Itemnoͣ ꝙ p̄ciſi n̄ pn̄t dare īdulgentias: quia n̄ extēdūt̉niſi ad ſubditos: quos p̄ciſus n̄ hꝫ. Iteꝫ nō ꝙ n̄ ꝓſunt non ſubdito niſi de licentia proprij ep̄i vel ꝓproprij iudicis: vnde ſufficere videtur licentia curati Pe. de palu..§. IIII.Demum videnduꝫ eſtde indulgentia plenaria q̄ dat̉ ſolū a ſūmis pontificibꝰ: qd̓ fit diuerſimode. Aliqn̄ .n. dat̉ vl̓r oībuscertū locū viſitantibꝰ ſimpl̓r .i. ꝓ oī tꝑe. Sic̄ cōiterdr̄ de viſitantibꝰ ſepulchꝝ dn̄i. Ueꝝ eſt tn̄ ꝙ ſine licentia pape n̄ pn̄t illuc accede̓. Qd̓ vr̄ inſtitutū: neob ſuaſionem ſarracenoꝝ ibi habitantiū fideles fidē verā abnegarent vel timore deuicti penaꝝ inferendaꝝ ab eis. ¶ Aliqn̄ dat̉ indulgentia plenariaoībus viſitantibus certū locū certa die īfra ānumvt conceſſum eſt eccleſie ſancte marie de angel̓ ordinis p̄dicatoꝝ ferrarie: ꝑ eugeniū quartū ⁊ in prouincie ī eccleſia ſancte marie magdalene ī balmaꝑ eūdē. Et hiꝰ ī ꝑpetuū ꝑmanēt: niſi ꝑ papā r̄uocēt̉ſic̄ reuocate fuerūt oēs tales īdulgētie date: īſtarīdulgentiaꝝ aliaꝝ īdulgentiaꝝ ī concilio ꝯſtātiēſi.Oportet tn̄ viſitanteꝫ talia loca īplere ea q̄ ī formaipſa cōtinenter ad cōſequendū talē īdulgentiam:nec ad alios viuos vel defūctos pn̄t applicari: ꝗacōiter ibi dr̄ de ipſis accedentibus. ¶ Tertio mōdat̉ indulgentia plenaria oībus facientibꝰ certumopus: puta aſſumētibus crucem ad bellandū ꝯͣ infideles: vel eūtibꝰ vel mittentibꝰ bellatores ꝯͣ illosvel dātibꝰ certā ſūmaꝫ pecunia el̓yaliter ꝓ tali oꝑevel alio pio negocio. ¶ Quarto mō dat certꝭ ⁊ det̓minatꝭ ſiue noīatis ꝑſonis: facientibus infra ānūvel alid̓ tp̄s ī bulla taxatū certas el̓yas ⁊ ieiunia:vel alia pia oꝑa or̄onū ⁊ hiꝰ: ꝙ tal̓ hēat facultateꝫeligendi idoneū confeſſorē ī articulo mortis ꝗ vigore talis indulti valeat abſoluere ab oībꝰ pctīs:de ꝗbꝰ eſt corde cōtritꝰ ⁊ ore ꝯfeſſus: exceptis illisq̄ ꝑpetraſſet ſub fiducia talis gratie. ¶ Quinto detur plenaria īdulgentia viſitantibꝰ certas eccl̓iasvrbis: certis dieb: vt dicet̉. jͣ. Et hͦ de ꝗnquagenario ī ꝗnqͣgenariū: ⁊ dicit̉ īdulgentia iubilei. Circamateriā iſtā pͥmo ſciendū: ꝙ qͣꝫuis tales plenarie īdulgentie vulgariter nūcupent̉ indulgētie de culpa ⁊ pena. Locutio tn̄ talis ꝓpͥe non ē va: qꝛ culpeſolus remiſſor eſt deꝰ auctoritatiue. Iurͣ illud qd̓dn̄s ait ꝑ Iſaiā. c. xliij. Ego ſolus deleo iniꝗtatestuas ꝓpter memetip̄m. Et de cōſe. di. iiij. Nemo.
Pōt tn̄ ſic ſaluari dicta locutio: vt remiſſio culpereferat̉ ad cōtritionē ⁊ confeſſionē: q̄ p̄exigitur adcōſequēdā indulgentiam: vt pꝫ ex forma et remiſſione pene ad effectū indulgentie. Ad hͦ .n. ordinar̄oīs īdulgentia: ſiue ꝑticularis: ſiue vl̓is: ad remiſſionē pene tꝑal̓ debite: ꝓ peccatis cōmiſſis: ꝑtialēvel totalē: ꝓ qͣ ſi ꝗs nō ſatiſfacit ī pn̄ti: ꝑ oꝑa bonain ſtatu gr̄e facta: vl̓ ꝑ pnīas iniuctas in ꝯfeſſionevel ꝑ ſacramētoꝝ pia ſuſceptionē: vel īdulgentiaꝝſuffragationē: in purgatorio pꝰ modū eas luet. Sxtn̄ in ſtatu gratie decedat al̓s ad īferna deſcendetnūqͣꝫ eas ſoluturꝰ ẜm doc. in. 4º. Et qꝛ indulgentietm̄ valent qͣꝫtū ſonāt: iō diligenter attendendus ētenor eaꝝ ⁊ obſeruandus. Nō .n. in hiꝰ votū ꝓ orreputat̉: vt ait Caſſiodorus: d̓ pe. diſ. i. Sed oꝫ orīplere qd̓ ibi mādat̉. Nec ſufficit ꝑtē īplere vt ꝑtehabeat indulgentie: ſed aut totuꝫ aūt nihil: vt v̓bigr̄a. Si ꝗs teneat̉ ex forma īdulgētie certe ieiuniaface̓ īfra ānū ꝓximū: ⁊ ex incuria n̄ faciat oīa: n̄ cōſeq̄t̉. Si ꝗs d̓beat viſitare qͣtuor eccl̓ias ꝑ ꝗndenā⁊ tm̄ tres ex eis viſitat: vel ſolū ꝑ qͣterdenā n̄ cōſequetur eam..§. V.Et quia indulgētie in articulo mortis qͣꝫ plurimis date ſūt ab eugenio qͣrto: q̄ nulli dubiū ꝑmanent in ſuo valore poſt mortem eius ꝑ regulā. Decet bn̄ficiū pͥncipis eſſe manſurū lib. vi: plura dubia inſurrexerunt circa hiꝰ¶ Primū eſt ꝗs dicatur ī hac materia articulusmortis: in qͦ hn̄s hiꝰ indulgentiā abſoluitur. Utrūverꝰ cū ſ. ꝗs morit̉: vel p̄ſumptꝰ: cū .ſ. ꝗs extimaturſecūdū cōe iudiciū moriturꝰ: qͣꝫuis poſtea euadatqd̓ pluries accidit. Ad qd̓ rn̄detur: ꝙ ſi n̄ plus habeat̉ ex forma indulti: nec cōcedens aliter ſuā intentionem expͥmat: vr̄ intelligendū de articulo preſumpto n̄ vero. Sicut etiā extrema vnctio dr̄: q̄ ēſacramentum exeuntium: qꝛ debet dari his quiẜm cōeꝫ extimationem reputantur morituri: ⁊ tamen ſi euadant iterum poſtea inunguntur: et nihilominus extrema dicitur: qꝛ ſic eſtimabat̉ ꝙ foret extrema. Tunc ergo cum in tali articulo p̄ſūpto mortis abſoluitur: conſequi videtur effectiindulgentie vſqꝫ ad illud tp̄s: qͣꝫuis poſtea euada⁊ gratiā illa expirat in poſteꝝ. Ita ꝯſuluit dominIo. dn̄ici. Secus āt eſſet ſi in forma diceret̉: ꝙ cōſequetur effectum indulgentie in caſu quo moriatur tunc: alias ſibi reſeruetur in finem. Tuncenim non conſequitur effectum ſi non morit: necgr̄a expirat ꝑ illā abſolutionē. Item ſi non habeatur hoc in forma: ⁊ tamen concedens declarat ſicintendere .ſ. de articulo vero: non p̄ſumpto: vt dicitur eugenium declaraſſe. ¶ Secundoqueriturvtrum quis teneatur generaliter confiteri de peccatis: etiam que alias rite confeſſus eſt: vt conſequatur effectum indulgentic plenarie: Et aliquibus viſum eſt ꝙ ſic qꝛ dicitur in forma indulti: ꝙconfeſſor quem elegerit in articulo mortis abſoluat ⁊ det ſibi aucͣte apoſtolica plenariā remiſſionē