Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. X.

⁊ hoꝝ dictū ſatꝭ vr̄ ꝯcordare eꝗtati: vt nōͣt Inno:Itē noͣ ꝙ cū eſt determinata qͣꝫtitas indulgētietaxata qͣꝫtitas el̓ye: q̄ dat tm̄ hꝫ: ꝗ non dat tm̄ nōhꝫ: etiā ſi ſit pauꝑ. Sꝫ ſi ſimpl̓r dat̉ ſic: ꝗ ſubuenittali loco hēat tm̄ de indulgentia: intelligit̉ ẜm ſuāconditionē. Item noͣ ꝙ indulgentie date vel ꝑpapam vel ꝑ ep̄os ſimpl̓r ſemꝑ durant: dū duratlocus nec expirant ꝑ mortē concedentis. Sꝫ ſi eccleſia deſtruat̉ vt oporteat eaꝫ iteꝝ dedicare: tunc īdulgentie deſtruūtur date ad tp̄s: vt ꝗnquēniumvſqꝫ ad illud tp̄s durant: hec oīa Pe. de pal̓. Itemnoͣ ꝙ p̄ciſi n̄ pn̄t dare īdulgentias: quia n̄ extēdūt̉niſi ad ſubditos: quos p̄ciſus n̄ hꝫ. Iteꝫ nō ꝙ n̄ ꝓſunt non ſubdito niſi de licentia proprij ep̄i vel ꝓproprij iudicis: vnde ſufficere videtur licentia curati Pe. de palu..§. IIII.Demum videnduꝫ eſtde indulgentia plenaria q̄ dat̉ ſolū a ſūmis pontificibꝰ: qd̓ fit diuerſimode. Aliqn̄ .n. dat̉ vl̓r oībuscertū locū viſitantibꝰ ſimpl̓r .i. ꝓ oī tꝑe. Sic̄ cōiterdr̄ de viſitantibꝰ ſepulchꝝ dn̄i. Ueꝝ eſt tn̄ ꝙ ſine licentia pape n̄ pn̄t illuc accede̓. Qd̓ vr̄ inſtitutū: neob ſuaſionem ſarracenoꝝ ibi habitantiū fideles fidē verā abnegarent vel timore deuicti penaꝝ inferendaꝝ ab eis. Aliqn̄ dat̉ indulgentia plenariaoībus viſitantibus certū locū certa die īfra ānumvt conceſſum eſt eccleſie ſancte marie de angel̓ ordinis p̄dicatoꝝ ferrarie: ꝑ eugeniū quartū ⁊ in prouincie ī eccleſia ſancte marie magdalene ī balmaꝑ eūdē. Et hiꝰ ī ꝑpetuū ꝑmanēt: niſi ꝑ papā r̄uocēt̉ſic̄ reuocate fuerūt oēs tales īdulgētie date: īſtarīdulgentiaꝝ aliaꝝ īdulgentiaꝝ ī concilio ꝯſtātiēſi.Oportet tn̄ viſitanteꝫ talia loca īplere ea q̄ ī formaipſa cōtinenter ad cōſequendū talē īdulgentiam:nec ad alios viuos vel defūctos pn̄t applicari: ꝗacōiter ibi dr̄ de ipſis accedentibus. Tertio mōdat̉ indulgentia plenaria oībus facientibꝰ certumopus: puta aſſumētibus crucem ad bellandū ꝯͣ infideles: vel eūtibꝰ vel mittentibꝰ bellatores ꝯͣ illosvel dātibꝰ certā ſūmaꝫ pecunia el̓yaliter ꝓ tali oꝑevel alio pio negocio. Quarto mō dat certꝭ ⁊ det̓minatꝭ ſiue noīatis ꝑſonis: facientibus infra ānūvel alid̓ tp̄s ī bulla taxatū certas el̓yas ⁊ ieiunia:vel alia pia oꝑa or̄onū ⁊ hiꝰ: ꝙ tal̓ hēat facultateꝫeligendi idoneū confeſſorē ī articulo mortis ꝗ vigore talis indulti valeat abſoluere ab oībꝰ pctīs:de ꝗbꝰ eſt corde cōtritꝰ ⁊ ore ꝯfeſſus: exceptis illisq̄ ꝑpetraſſet ſub fiducia talis gratie. Quinto detur plenaria īdulgentia viſitantibꝰ certas eccl̓iasvrbis: certis dieb: vt dicet̉. jͣ. Et hͦ de ꝗnquagenario ī ꝗnqͣgenariū: ⁊ dicit̉ īdulgentia iubilei. Circamateriā iſtā pͥmo ſciendū: ꝙ qͣꝫuis tales plenarie īdulgentie vulgariter nūcupent̉ indulgētie de culpa ⁊ pena. Locutio tn̄ talis ꝓpͥe non ē va: qꝛ culpeſolus remiſſor eſt deꝰ auctoritatiue. Iurͣ illud qd̓dn̄s ait ꝑ Iſaiā. c. xliij. Ego ſolus deleo iniꝗtatestuas ꝓpter memetip̄m. Et de cōſe. di. iiij. Nemo.

Pōt tn̄ ſic ſaluari dicta locutio: vt remiſſio culpereferat̉ ad cōtritionē ⁊ confeſſionē: q̄ p̄exigitur adcōſequēdā indulgentiam: vt pꝫ ex forma et remiſſione pene ad effectū indulgentie. Ad hͦ .n. ordinar̄oīs īdulgentia: ſiue ꝑticularis: ſiue vl̓is: ad remiſſionē pene tꝑal̓ debite: ꝓ peccatis cōmiſſis: ꝑtialēvel totalē: ꝓ qͣ ſi ꝗs nō ſatiſfacit ī pn̄ti: ꝑ oꝑa bonain ſtatu gr̄e facta: vl̓ ꝑ pnīas iniuctas in ꝯfeſſionevel ꝑ ſacramētoꝝ pia ſuſceptionē: vel īdulgentiaꝝſuffragationē: in purgatorio pꝰ modū eas luet. Sxtn̄ in ſtatu gratie decedat al̓s ad īferna deſcendetnūqͣꝫ eas ſoluturꝰ ẜm doc. in. 4º. Et qꝛ indulgentietm̄ valent qͣꝫtū ſonāt: iō diligenter attendendus ētenor eaꝝ ⁊ obſeruandus. Nō .n. in hiꝰ votū ꝓ orreputat̉: vt ait Caſſiodorus: d̓ pe. diſ. i. Sed oꝫ orīplere qd̓ ibi mādat̉. Nec ſufficit ꝑtē īplere vt ꝑtehabeat indulgentie: ſed aut totuꝫ aūt nihil: vt v̓bigr̄a. Si ꝗs teneat̉ ex forma īdulgētie certe ieiuniaface̓ īfra ānū ꝓximū: ⁊ ex incuria n̄ faciat oīa: n̄ cōſeq̄t̉. Si ꝗs d̓beat viſitare qͣtuor eccl̓ias ꝑ ꝗndenā⁊ tm̄ tres ex eis viſitat: vel ſolū ꝑ qͣterdenā n̄ cōſequetur eam..§. V.Et quia indulgētie in articulo mortis qͣꝫ plurimis date ſūt ab eugenio qͣrto: q̄ nulli dubiū ꝑmanent in ſuo valore poſt mortem eius ꝑ regulā. Decet bn̄ficiū pͥncipis eſſe manſurū lib. vi: plura dubia inſurrexerunt circa hiꝰ Primū eſt ꝗs dicatur ī hac materia articulusmortis: in qͦ hn̄s hiꝰ indulgentiā abſoluitur. Utrūverꝰ cū ſ. ꝗs morit̉: vel p̄ſumptꝰ: cū .ſ. ꝗs extimaturſecūdū cōe iudiciū moriturꝰ: qͣꝫuis poſtea euadatqd̓ pluries accidit. Ad qd̓ rn̄detur: ꝙ ſi n̄ plus habeat̉ ex forma indulti: nec cōcedens aliter ſuā intentionem expͥmat: vr̄ intelligendū de articulo preſumpto n̄ vero. Sicut etiā extrema vnctio dr̄: q̄ ēſacramentum exeuntium: qꝛ debet dari his quiẜm cōeꝫ extimationem reputantur morituri: ⁊ tamen ſi euadant iterum poſtea inunguntur: et nihilominus extrema dicitur: qꝛ ſic eſtimabat̉ ꝙ foret extrema. Tunc ergo cum in tali articulo p̄ſūpto mortis abſoluitur: conſequi videtur effectiindulgentie vſqꝫ ad illud tp̄s: qͣꝫuis poſtea euada⁊ gratiā illa expirat in poſteꝝ. Ita ꝯſuluit dominIo. dn̄ici. Secus āt eſſet ſi in forma diceret̉: ꝙ cōſequetur effectum indulgentie in caſu quo moriatur tunc: alias ſibi reſeruetur in finem. Tuncenim non conſequitur effectum ſi non morit: necgr̄a expirat ꝑ illā abſolutionē. Item ſi non habeatur hoc in forma: ⁊ tamen concedens declarat ſicintendere .ſ. de articulo vero: non p̄ſumpto: vt dicitur eugenium declaraſſe. Secundoqueriturvtrum quis teneatur generaliter confiteri de peccatis: etiam que alias rite confeſſus eſt: vt conſequatur effectum indulgentic plenarie: Et aliquibus viſum eſt ꝙ ſic qꝛ dicitur in forma indulti: ꝙconfeſſor quem elegerit in articulo mortis abſoluat ⁊ det ſibi aucͣte apoſtolica plenariā remiſſionē