Capitulū. III.
ſolutōe chriſti: ꝗ ⁊ ſi ꝓ pctō nature ſoluit ⁊ ſatiſfec̄nō ſic ꝓ pctō ꝑſone. Et ſi dicatur. Cū vltra īfinitūnil ſit: ⁊ vnū īfinituꝫ ꝯſumat aliud: ergo ſatiſfaciochriſti ⁊ ſi fuit īfinita: videt̉ exhauſta: tollēdo penāīfinitā .ſ. original̓ culpe ī baptizatis: nil gͦ remanetad ſoluendū in indulgentijs ꝓ actualibus pctīs.℟º. ꝙ hoc eſt veꝝ in īfinitis eiuſdē rōis: ſꝫ īfinitasv̓tutis dei: eſt alterius rōis ab alijs īfinitatibꝰ: oēsenī excedit: ⁊ oīa alia ad ip̄am cōparata ſunt finita⁊ qͣſi nihil. Paſſio igit̉ chriſti ⁊ in qͣꝫtū meritoria ⁊in qͣꝫtū ſatiſfactoria: eſt infinita rōe ſuppoſiti: quiaoēs infirmitates exn̄tes ⁊ poſſibiles excedit: quiaoēm penā dāni ⁊ ſenſus infinitā ⁊ finitam et nullāfacere pōt. Alioꝗn ſil̓r argui poſſet: ꝙ paſſio chriſti ꝑ vno ſolo ſatiſfacere poſſet: cuius pena ē īfinita ⁊ nō ꝓ duobus ſic̄ pͥus arguebat̉: ꝙ ꝓ originalin̄ ꝓ actuali: niſi diceretur qd̓ dictū ē..§. II.Et nota quod ad conſeuēdū aliqͣꝫ indulgentiā datā qͣtuor ſunt neceſſaria: ẜꝫ Pe. in. iiij. duo ex ꝑte dātis eā. ¶ Primū ēauctoritas plenaria quā hꝫ papa erga oēs vt dictū eſt. Legati āt n̄ niſi in termino ſue legatōis. Archiep̄i v̓o ēt in ep̄atibus ſuoꝝ ſuffraganeoꝝ: exͣ depe. ⁊ re. nr̄o. Ep̄i āt etiā electi: ⁊ ſi nōdū ꝯſecrati: dare pn̄t tm̄ in ſuo ep̄atū ⁊ in dedicatione eccl̓ie: ſiueab vno ſiue a pluribꝰ ꝯſecret̉: dare āt non pn̄t niſivnū ānū. In āniuerſario dedicationis tm̄. xl. diesexͣ de pe. ⁊ re. cū ex eo in fi. idē Ricar. Ꝙ āt p̄latiſint boni vel mali nil hꝫ facere ad valorē īdulgentie Tho. ¶ Scd̓ꝫ eſt cā rōabilis: puta aliqd̓ opuspiū: ad honorē dei ⁊ vtilitatem eccleſie vel ꝓximorū ordinatū: vt viſitatio eccl̓iaꝝ: edificatio hoſpitaliū: redēptio captiuoꝝ: ⁊ hiꝰ. Ueꝝ qꝛ indulgētie ſūtbona ſpūalia ⁊ ſpūalia ꝓ tꝑalibus nō ſunt dāda:iō ẜm Tho. ⁊ Pe. indulgentie nō ſūt dāde pͥncipl̓rpro tꝑalibus: ſꝫ ꝓ ſpūalibus: vt .ſ. ꝑ eas excitēt̉ homines ad bona oꝑa. Et ex hoc on̄ditur ꝙ non pōtpapa extrahere oīs aīas de purgatorio dando eisindulgentias: qꝛ hoc eſſet ī diſcretū ⁊ irrōnabile.¶ Alia duo reꝗrūtur ex ꝑte recipientis. Et pͥmūeſt ꝙ ſit in ſtatu merendi .i. ꝙ habeat gr̄am. Undeẜm Pe. de pal̓. nō valent indulgentie exn̄tibus inmortali: qꝛ manēte oſſenſa: reat pene tolli nō pōt.dic̄ idem Pe. de pal̓. ꝙ cū dicit̉ ī indulgentijs: v̓epenitentibus ⁊ ꝯfeſſis: ītelligit ip̄e ꝯfeſſioneꝫ ī ꝓpoſito: qꝛ nō oportet de facto. Cōtra qd̓ tn̄ eſt: qꝛ in gbuſdā expͥmitur: vel ꝗ infra menſem fuerint ꝯfeſſi: vnde videtur ex mente et pactione ꝯcedentꝭ: ꝙqn̄ ꝗs īplet ꝯfeſſionem n̄ eſt in ſtatu merēdi poſtearecedente fictione recipiat effectū. Scd̓m eſt: vt faciat illud ꝓ qͦ dat̉ indulgentia. Un̄ qͣꝫtūcūqꝫ aliꝗsꝯaberet volūtatē faciendi id ꝓ qͦ datur indulgentia: puta eūdi ad eccl̓iam vel dando el̓yam et nonfaceret: qꝛ nō pōt: n̄ obtinet indulgentiā ſecundūTho. ⁊ Alber. Religioſi aūt pn̄t hr̄e ſic̄ laici: ſi faciūt id qd̓ ꝯtinet īdulgentia. Ꝙͣuis .n. ex ſe nil dare poſſint cū nil hēant ppͥum. xij. q. i. non dicatis.
Pn̄t tn̄ ex licentia p̄lati dare. Lho. Prelati etiā dātes indulgentiā pn̄t ea vti. Et clerici etiā ip̄ius eccleſie vbi eſt indulgentia conſequi poſſunt. vnusautem pro altero indulgentiā capere non pōt niſihoc ꝯtineat forma īdulgentie Tho..§. III.Salent etiam indulgentie ẜꝫ Lho. ⁊ Alber. qͣꝫtū ſonant: vt vꝫ. .xl. dies īdulgentie valent qͣꝫtū. xl. dies pnīe: ẜm taxationē factāſiue a ſacerdote ſiue a iure ſiue a iuſticia diuina.Dies .n. iſte ſiue āni non ſūt anni celi nec purgatorij: ſꝫ mūdi. Et ſic̄ ī mūdo. xl. dies pnīe plus valētvni ꝑficienti cū maiori deuotiōe qͣꝫ valeāt alteri:ita. xl. dies indulgentie plus valent illi: ꝗ cū maiori charitate ſeu rei date qͣꝫtitate accedit. Ricar. ātdic̄ in. 4º. ſen. ꝙ qͣꝫtū ad remiſſionem pene paresſunt iſti ꝗ plus dat ⁊ qui minus: ſi hoc ꝯtinetur īforma indulgentie. Sed qͣꝫtum ad remiſſionē ītētionis pene: ⁊ quātū ad ſui diſpoſitionem ⁊ recipiendū augmentū gratie: plus recipit ꝗ plus dat: niſi in caſu in qͦ minus datū eſſet maius ꝑ ꝯꝑationēad dantem. ¶ Qn̄ aūt indulgentia poſita eccl̓ie eſtdeterminata ad tp̄s: puta ꝗ vadit ad talem eccl̓iaꝫvſqꝫ ad tale ip̄s: habeat tm̄ de indulgentia: ītelligitur ſemel tm̄ haberi ẜm Tho. Un̄ ſi ꝗs ml̓tis vicibus iret ad vnā eccl̓iam in die qͣ eſt ibi īdulgētia⁊ ſemꝑ de nouo offerret: non haberet propterea īdulgentiā niſi ſemel. Sed in eccl̓ia ſancti Petri d̓roma eſt ꝑpetua indulgentia. xl. dieꝝ: vt qͦtiens ingrediat̉ totiens obtineat Tho. ¶ Noͣ ꝙ indulgentia ẜm Pe. de pal̓. in. iiij. tm̄ valet qͣꝫtum ſonat: ⁊ inforo dei: ⁊ hic in purgatorio. ¶ Sic ītelligendo ꝙꝗ lucratur īdulgentiā. xx. annoꝝ: tm̄ ſibi valet adremiſſionem pene ꝓ pctīs ſuis: quātum illi valuiſſent. xx. anni. in pnīa iniuncti. Si illis. xx. annispenituiſſet: alit̓ eccl̓ia deciperet. Sed ſic̄ pnīa qͣꝫtoſit in maiori charitateⁱ tanto ē magis ſatiſfactoriaSic iſti. xx. anni lucrati tanto ſunt plus vl̓ minusſatiſfaciorij iſti qͣꝫ illi: qͣꝫto pnīa iſtius fuiſſet ſatiſfactoria magꝭ qͣꝫ illius. Et ꝓpter hoc indulgentie ſūtmaxime vtiles pctōribꝰ ⁊ ſecure: ꝗ ſepe recidiuāt.⁊ non facile abſtinent ꝑ totū ānū a mortali: ſic̄ abſtinent vno die quo datur īdulgentia. Quibuſdāprobabil̓r videtur ꝙ intelligatur de pnījs iniūgēdis: qͣſi diceret. xl. dies de tali pnīa qͣlis tibi clauenon erante deberet iniungi. Alij dicūt ꝙ tm̄ valētquātum ſonāt: ⁊ plus ſi plus ītendit ille ꝗ dat: ditn̄ poſſit: ꝯcurrentibus debitis circūſtantijs. Sedſi n̄ intendit dare: niſi quātū ſonant: tūc n̄ relaxāt̉niſi pnīe iniuncte in foro pnīali. Un̄ ſi nihil ē iniūctum nihil remittitur: ſꝫ cū datur indulgentia plena: plenior vel pleniſſima tūc oīs pnīa iniuncta etiniungenda remittitur h̓ ⁊ in futuro. Alij dicuntꝙ videtur iſte eſſe ſenſus verborū. Remitto tibivnum annuꝫ de pnīa iniuncta .i. tanto minus punieris ī purgatorio: quātū eſſes ſi vno āno ꝯtinuoegiſſes pnīaꝫ ī hac vita. Nec credūt ꝙ ꝓpt̓ has indulgētias genaͣles minꝰ teneāt̉ age̓ pnīa ī hac vita