L.Titulus
a purgatorio et citius videndo deum plus valeaccelerata ml̓tiplicatio: qꝛ ſacramentū hītū tm̄ inpropoſito nunqͣꝫ tm̄ valet ad pene remiſſioneꝫ exoꝑe oꝑato: quantū ad actū exercitū. Sic̄ pꝫ d̓ bartiſmo flaminis: et forte non eſt tādiu māſurꝰ ī purgatorio ille ꝓ qͦ perpetuuꝫ ſit āniuerſarium ꝙ eisegeat. Sꝫ ꝯtinuata ſucceſſio tm̄ vel plus valet admeritū ml̓titudinis: qꝛ magis eſt ad honorem deiꝯtinuatio taliū āniuerſariorū. Neutꝝ gͦ ꝯdēnanvtrūqꝫ fieri pōt bona ītentione et anniuerſa: vt deus clarius videatur per opꝰ magis ſibihonorificū ⁊ multitudo miſſaꝝ ſimul dicendaꝝ: vtdeus citius videatur ⁊ ne diutius torq̄atur.¶ De indulgentijs. Capl̓m tertium.E indulgentiis nilA exp̄ſſe habemꝰ ex ſacra ſcriptura: quāuis ad hoc inducatur illud apl̓i. ij. adCorin. ij. ſi ꝗd donaui vob̓ ꝓpter vos ī ꝑſona chriſti. Nec ēt ex dictis antiqͦꝝ doctoꝝ: ſꝫ modernoꝝ.Dicitur tn̄ Greg. īpoſuiſſe indulgentias ſeptēnesin ſtatōibꝰ rome. Et qꝛ eccl̓ia hoc fac̄ ⁊ ẜuat nō eſtcredenduꝫ ꝙ erret. Sciendū aūt ꝙ nō valent adremiſſioneꝫ culpe quam ſolus deꝰ remittit auctoritatiue: de ꝯſe. diſ. iiij. nemo. ſꝫ valent ad remiſſionem pene debite ꝓ pctīs: ſeu ſolutionem q̄ fit detheſauro eccl̓ie. Et dicitur īdulgentia plena: ſcd̓De. de pal̓. ī. iiij. di. xx. qͦ ad remiſſionē pene mortaliū. Plenior: reſpectu pene iniūcte mortaliuꝫ ⁊ venialiū. Pleniſſima reſpectu pnīaꝝ n̄ ſolū iniūctarū: ſꝫ ⁊ iniūgendaꝝ. Uel ſic. Plena reſpectu penemortaliū ⁊ venialiū. Pōt .n. vt vr̄ ꝑ īdulgentiam īquātū hꝫ rōeꝫ cuiuſdā abſolutiōis remitti culpavenial̓ ſic̄ ⁊ ꝑ ꝯfeſſionē generalē n̄ ſacramentaleꝫ.Sed ad hoc reꝗritur ꝯtritio nō ꝑfecta: ſꝫ aliqͣ contritio ſemiplena: adiūcta papali abſolutōe q̄ ꝑ ſe n̄eſſet ſufficiens: ſic̄ in adiūcta ep̄ali benedictōe q̄ ꝑſe nō ſufficeret: hͨ pe. d̓ pal̓. Claues āt iſtius theſauri ad ip̄m erogandū plenarie hꝫ papa iō dictum ēpetro. Tibi dabo claues regni celoꝝ ⁊c̄. Particulariter ⁊ ẜm qͣꝫdā determinatiōem eis ꝯceſſam: hn̄tep̄i ⁊ eoꝝ ſuꝑiores: ptātem ad dādū īdulgentias p̄ciſe ſubditis ſuis: ⁊ nō alijs ẜm Hoſti. ex de pe. etre. quō aūt. Inferiores ep̄is dare nō pn̄t īdulgentias: ſed bn̄ p̄nt ꝯcedere ꝑticipationē bonoꝝ q̄ fiūtꝑ ſubditos ſuos ꝗbuſcūqꝫ: dūmō rōabil̓r fiāt ⁊ ingr̄a ꝯſtitutꝰ: al̓s n̄ eſſent capaces. Pn̄t āt valere indulgentie ẜꝫ Tho. ⁊ Ricar. in iiij. n̄ ſolū viuis: ſedēt exn̄tibus ī purgatorio: qn̄ .ſ. ī forma īdulgentieꝯtinet̉: ꝙ ꝗ fac̄ hoc vel illd̓ ipſe faciēs vel alius ꝓqͦ fac̄ ꝯſequat̉ tm̄ indulgentie. Sed ſi in forma indulgentie hͦ n̄ dr̄: ſꝫ ſimpl̓r ꝗ fac̄ hͦ vel illd̓ hꝫ tm̄ īdulgentie: tūc n̄ pōt extendi ad defūctos qͣꝫtūcūqꝫiſte ꝗ faceret id ꝓ qͦ dat̉ īdulgētia ītentōeꝫ ſuā dirigeret ad defūctos. Dare ergo īdulgentiaꝫ ē acciꝑede illo theſauro eccl̓ie dicto: ⁊ ſoluere ꝓ debitis pe
naꝝ recipientibꝰ īdulgentias. Nec ē neceſſariū ꝙſit ꝗs ſacerdos ad dādā īdulgentiam: qꝛ ꝑtinet adiuriſditōeꝫ: ⁊ cū papa ponit generalē īdulgētiam īaliqͣ eccl̓ia: vel dat faciētibꝰ certū ꝗd q̄ īdulgentiacōſueuit appellari lꝫ corrupte: a pena et culpa. Sidiſcrete ⁊ rōabiliter det̉: et fiat debitū ꝓ qͦ dat̉: dic̄Hoſtien. ꝙ ille ſtatim euolat ad celum ſi in tali ſtatu decedat.In valore indulgentiarū eſt triplex cā. Una eſt ex ꝑte chriſti: ⁊ hͦ ē meritū⁊ ſatiſfactio chriſti: cuius vna gutta ſanguinis ſuſfeciſſet. Un̄ iſte theſaurꝰ quo ditauit ſponſā ſuā eccleſiā: reſtat ad mutuādū pctōribꝰ gratis vn̄ ſatiſfaciāt. Scd̓a cā ē merita ſctōꝝ: pene ⁊ penalitatesꝗ ml̓to plura erogauerūt qͣꝫ meruerūt pctā eoruꝫTertia cā eſt ex ꝑte eccl̓ie .ſ. aliqd̓ opꝰ piū ſpūale vl̓tꝑale. Et lꝫ niſi ſit iuſta cā dande indulgentie peccet cōcedens: qͣſi dilapidator tanti theſauri: vr̄ tn̄valere illi ꝗ ꝯditōeꝫ īpleret: niſi ip̄e illā ſine cā īpetraret: qꝛ tunc ⁊ ip̄e peccaret ⁊ ſine cā ſufficiēti īpetrās. Si gͦ papa ꝓpͥo motu moriētē abſolue̓t ab oīpena ꝑ modū īdulgētie: ⁊ ille pie crede̓t: ſtatī ad celū euolaret: ac ſi nullā culpam hēret. Sꝫ alij dicūtꝙ n̄ valet īdulgētia collata ſine cā iuſta ⁊ rōnab̓a qͦcūqꝫ det̉: qꝛ ē ꝯͣ volūtatē dei. Et noͣ ꝙ opꝰ lnū penale ſctoꝝ pōt dupl̓r ꝯſiderari. Uno modo īqͣꝫtū meritoriū: ⁊ ſic n̄ trāſgredit̉ ꝑſonā merētꝭ: niſi ſolū meritū chriſti: ꝗ ſibi ⁊ alijs meruit: ⁊ ſic nullus plus meruit qͣꝫ acceꝑit vel accepturꝰ ſit ī ſeip̄oAlio mō in qͣꝫtū ē ſatiſfactoriū: et ſic ml̓ti ſctī plusſatiſfecerunt qͣꝫ debuerūt. Ꝙ ergo ſancti plus ſuſtinuerūt qͣꝫ meruerīt: ⁊ n̄ ſolū aīo merendi: ſꝫ ēt ſatiſfaciendi: ēt ꝓ ſe ꝗdē pͥmo deinde ꝓ oībꝰ īdigētẜm intentione eccl̓ie: iō illis pͥmo cedit ī ſatiſtanē ſcd̓m ꝙ īdigent: reſiduū reſeruat̉ ꝓ īdigētibusdiſpēſandū ꝑ platos eccl̓ie. Sic igit̉ tota ſatiſfactōchriſti ceſſit ī theſauꝝ ꝓ ceterꝭ: et nil ꝓ ſe: qꝛ nulliꝰpene d̓bitor. De v̓gīe maria: qꝛ nulliꝰ pene ꝓ actuali erat debitrix: oēs eiꝰ penalitates cedūt nob̓ ī ſatiſfactionē. Pena autē original̓ q̄ eſt mors natureſatiſfec̄ pro ſe: qꝛ illi erat debitrix. De alijs ſctīs qd̓ſuꝑeroganerūt ſoluto debito ſuoꝝ pctōꝝ: hoc remanet ī theſauro eccl̓ie: hͨ oīa pe. de pal̓. ¶ Et notaẜm pe. de pal̓. vbi ſupra: ꝙ chriſtꝰ n̄ ſolū oībꝰ meruit: ſꝫ ꝓ oībꝰ ſatiſfec̄: qꝛ ſuppoſitū agebat ⁊ patiebat̉.Un̄ n̄ ſolū actio merēs: ſꝫ ēt paſſio ſatiſfaciēs fuitīfinita. Nō ē ergo ex ſufficiētia ꝙ paſſio chriſti inſacramētꝭ n̄ ſoluit: ſꝫ ex dei ordinatōe ꝗ gratꝭ r̄mitit. Dice̓ .n. ꝙ ī ſacramētꝭ deꝰ nil r̄mittit niſi qͣꝫtūbi ſoluit̉: aut d̓ theſauro cōi eccl̓ie: aut d̓ theſaurocordis vl̓ corporꝭ vl̓ oris: ē dice̓ deū minꝰ liberaliEt licet ī hͦ eēt liberalitas hoīs chriſti nob̓ cōicātisdiuitias ſue penalitatꝭ: ī hͦ tn̄ ī nullo ē liberalitasdei: ꝗ nihil de ſuo nob̓ donat. Propt̓ qd̓ meliꝰ dr̄ꝙ ī ſacramētꝭ ē liberatio: vl̓ a tota pena vl̓ a ꝑtialin̄ ex ſolutōe: ſic̄ ī īdulgētijs: ſꝫ ex liberali d̓i r̄miſſione. Ex merito ꝗdē chriſti .i. amore chriſti: ſꝫ nō ex