Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L.Titulus

a purgatorio et citius videndo deum plus valeaccelerata ml̓tiplicatio: qꝛ ſacramentū hītū tm̄ inpropoſito nunqͣꝫ tm̄ valet ad pene remiſſioneꝫ exoꝑe oꝑato: quantū ad actū exercitū. Sic̄ pꝫ bartiſmo flaminis: et forte non eſt tādiu māſurꝰ ī purgatorio ille perpetuuꝫ ſit āniuerſarium eisegeat. Sꝫ ꝯtinuata ſucceſſio tm̄ vel plus valet admeritū ml̓titudinis: qꝛ magis eſt ad honorem deiꝯtinuatio taliū āniuerſariorū. Neutꝝ ꝯdēnanvtrūqꝫ fieri pōt bona ītentione et anniuerſa: vt deus clarius videatur per opꝰ magis ſibihonorificū multitudo miſſaꝝ ſimul dicendaꝝ: vtdeus citius videatur ne diutius torq̄atur. De indulgentijs. Capl̓m tertium.E indulgentiis nilA exp̄ſſe habemꝰ ex ſacra ſcriptura: quāuis ad hoc inducatur illud apl̓i. ij. adCorin. ij. ſi ꝗd donaui vob̓ ꝓpter vos ī ꝑſona chriſti. Nec ēt ex dictis antiqͦꝝ doctoꝝ: ſꝫ modernoꝝ.Dicitur tn̄ Greg. īpoſuiſſe indulgentias ſeptēnesin ſtatōibꝰ rome. Et qꝛ eccl̓ia hoc fac̄ ẜuat eſtcredenduꝫ erret. Sciendū aūt valent adremiſſioneꝫ culpe quam ſolus deꝰ remittit auctoritatiue: de ꝯſe. diſ. iiij. nemo. ſꝫ valent ad remiſſionem pene debite pctīs: ſeu ſolutionem fit detheſauro eccl̓ie. Et dicitur īdulgentia plena: ſcd̓De. de pal̓. ī. iiij. di. xx. ad remiſſionē pene mortaliū. Plenior: reſpectu pene iniūcte mortaliuꝫ venialiū. Pleniſſima reſpectu pnīaꝝ ſolū iniūcta: ſꝫ iniūgendaꝝ. Uel ſic. Plena reſpectu penemortaliū venialiū. Pōt .n. vt vr̄ īdulgentiam īquātū hꝫ rōeꝫ cuiuſdā abſolutiōis remitti culpavenial̓ ſic̄ ꝯfeſſionē generalē ſacramentaleꝫ.Sed ad hoc reꝗritur ꝯtritio ꝑfecta: ſꝫ aliqͣ contritio ſemiplena: adiūcta papali abſolutōe ſeeſſet ſufficiens: ſic̄ in adiūcta ep̄ali benedictōeſe ſufficeret: pe. pal̓. Claues āt iſtius theſauri ad ip̄m erogandū plenarie hꝫ papa dictum ēpetro. Tibi dabo claues regni celoꝝ ⁊c̄. Particulariter ẜm qͣꝫdā determinatiōem eis ꝯceſſam: hn̄tep̄i eoꝝ ſuꝑiores: ptātem ad dādū īdulgentiasciſe ſubditis ſuis: alijs ẜm Hoſti. ex de pe. etre. quō aūt. Inferiores ep̄is dare pn̄t īdulgentias: ſed bn̄ p̄nt ꝯcedere ꝑticipationē bonoꝝ fiūt ſubditos ſuos ꝗbuſcūqꝫ: dūmō rōabil̓r fiāt ingr̄a ꝯſtitutꝰ: al̓s eſſent capaces. Pn̄t āt valere indulgentie ẜꝫ Tho. Ricar. in iiij. ſolū viuis: ſedēt exn̄tibus ī purgatorio: qn̄ .ſ. ī forma īdulgentieꝯtinet̉: fac̄ hoc vel illd̓ ipſe faciēs vel alius fac̄ ꝯſequat̉ tm̄ indulgentie. Sed ſi in forma indulgentie dr̄: ſꝫ ſimpl̓r fac̄ vel illd̓ hꝫ tm̄ īdulgentie: tūc pōt extendi ad defūctos qͣꝫtūcūqꝫiſte faceret id dat̉ īdulgētia ītentōeꝫ ſuā dirigeret ad defūctos. Dare ergo īdulgentiaꝫ ē acciꝑede illo theſauro eccl̓ie dicto: ſoluere debitis pe

naꝝ recipientibꝰ īdulgentias. Nec ē neceſſariūſit ꝗs ſacerdos ad dādā īdulgentiam: qꝛ ꝑtinet adiuriſditōeꝫ: papa ponit generalē īdulgētiam īaliqͣ eccl̓ia: vel dat faciētibꝰ certū ꝗd īdulgentiacōſueuit appellari lꝫ corrupte: a pena et culpa. Sidiſcrete rōabiliter det̉: et fiat debitū dat̉: dic̄Hoſtien. ille ſtatim euolat ad celum ſi in tali ſtatu decedat.In valore indulgentia eſt triplex. Una eſt ex ꝑte chriſti: ē meritū ſatiſfactio chriſti: cuius vna gutta ſanguinis ſuſfeciſſet. Un̄ iſte theſaurꝰ quo ditauit ſponſā ſuā eccleſiā: reſtat ad mutuādū pctōribꝰ gratis vn̄ ſatiſfaciāt. Scd̓a ē merita ſctōꝝ: pene penalitates ml̓to plura erogauerūt qͣꝫ meruerūt pctā eoruꝫTertia eſt ex ꝑte eccl̓ie .ſ. aliqd̓ opꝰ piū ſpūale vl̓tꝑale. Et lꝫ niſi ſit iuſta dande indulgentie peccet cōcedens: qͣſi dilapidator tanti theſauri: vr̄ tn̄valere illi ꝯditōeꝫ īpleret: niſi ip̄e illā ſine īpetraret: qꝛ tunc ip̄e peccaret ſine ſufficiēti īpetrās. Si papa ꝓpͥo motu moriētē abſolue̓t abpena modū īdulgētie: ille pie crede̓t: ſtatī ad ce euolaret: ac ſi nullā culpam hēret. Sꝫ alij dicūt valet īdulgētia collata ſine iuſta rōnab̓a qͦcūqꝫ det̉: qꝛ ē ꝯͣ volūtatē dei. Et noͣ opꝰ l penale ſctoꝝ pōt dupl̓r ꝯſiderari. Uno modo īqͣꝫtū meritoriū: ſic trāſgredit̉ ꝑſonā merētꝭ: niſi ſolū meritū chriſti: ſibi alijs meruit: ſic nullus plus meruit qͣꝫ acceꝑit vel accepturꝰ ſit ī ſeip̄oAlio in qͣꝫtū ē ſatiſfactoriū: et ſic ml̓ti ſctī plusſatiſfecerunt qͣꝫ debuerūt. ergo ſancti plus ſuſtinuerūt qͣꝫ meruerīt: ſolū aīo merendi: ſꝫ ēt ſatiſfaciendi: ēt ſe ꝗdē pͥmo deinde oībꝰ īdigētẜm intentione eccl̓ie: illis pͥmo cedit ī ſatiſta ſcd̓m īdigent: reſiduū reſeruat̉ īdigētibusdiſpēſandū platos eccl̓ie. Sic igit̉ tota ſatiſfactōchriſti ceſſit ī theſauꝝ ceterꝭ: et nil ſe: qꝛ nulliꝰpene d̓bitor. De v̓gīe maria: qꝛ nulliꝰ pene actuali erat debitrix: oēs eiꝰ penalitates cedūt nob̓ ī ſatiſfactionē. Pena autē original̓ eſt mors natureſatiſfec̄ pro ſe: qꝛ illi erat debitrix. De alijs ſctīs qd̓ſuꝑeroganerūt ſoluto debito ſuoꝝ pctōꝝ: hoc remanet ī theſauro eccl̓ie: oīa pe. de pal̓. Et notaẜm pe. de pal̓. vbi ſupra: chriſtꝰ ſolū oībꝰ meruit: ſꝫ oībꝰ ſatiſfec̄: qꝛ ſuppoſitū agebat patiebat̉.Un̄ ſolū actio merēs: ſꝫ ēt paſſio ſatiſfaciēs fuitīfinita. ē ergo ex ſufficiētia paſſio chriſti inſacramētꝭ ſoluit: ſꝫ ex dei ordinatōe gratꝭ r̄mitit. Dice̓ .n. ī ſacramētꝭ deꝰ nil r̄mittit niſi qͣꝫtūbi ſoluit̉: aut theſauro cōi eccl̓ie: aut theſaurocordis vl̓ corporꝭ vl̓ oris: ē dice̓ deū minꝰ liberaliEt licet ī eēt liberalitas hoīs chriſti nob̓ cōicātisdiuitias ſue penalitatꝭ: ī tn̄ ī nullo ē liberalitasdei: nihil de ſuo nob̓ donat. Propt̓ qd̓ meliꝰ dr̄ ī ſacramētꝭ ē liberatio: vl̓ a tota pena vl̓ a ꝑtiali ex ſolutōe: ſic̄ ī īdulgētijs: ſꝫ ex liberali d̓i r̄miſſione. Ex merito ꝗdē chriſti .i. amore chriſti: ſꝫ ex