Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .II.

ſpāl̓r pro eis oretur. Qui āt ſpāl̓r petit miſſaſe vel ꝓamico viuo vel mortuo ītendit habſe tota miſſam ad ſatiſfaciendū: non poſſit habere totaꝫ ad merendū: qꝛ nullū meritū pōtſic ſingulare ꝗn oēs boni ꝑticipent: ſed ſatiſfactionoſic: vn̄ non eſt ſil̓e ꝓpter differentiā hoc ponitur. Et noͣ duplex eſt differentia int̓ ꝑticipiuꝫqd̓ ē ad merendū illud qd̓ eſt ad ſatiſfacienduꝫ.Prima qꝛ ꝑticipiuꝫ meriti eſt ex ſola vnione charitatis: ſine aliqͣ intentione facientis ſpāl̓r directaad ꝑticipantem: lꝫ ſit maior intentione: ſed ꝑticipiū ad ſatiſfaciendū. Alioꝗn ꝗcūqꝫ eſſet ī charitate: ſiue in hoc mūdo ſiue in alio: ſtatī eſſet īmunis ab pena: theſauro eccl̓ie eſt infinitꝰ diſtributo: eius ſatiſfactione. Sic̄ etiā ꝗlibet ex ꝑticipatione meriti chriſti: ſacramēta meret̉ p̄miunīfinitū: qd̓ ē deꝰ intenſiue extenſiue vita et̓na: vl̓ſaltē ille eſt in maiori charitate eſſet minoris pene debitor in hoc ſeculo in alio qd̓ non eſt verū:ſed ex ſola intentōe facientis. Secūda differentiaeſt: qꝛ ꝑticipiū meriti minuit̉ ex multiplicationeꝑticipantiū: ſic̄ pꝫ non ſit deterior ꝯditio multiplicatis electis: ſed melior: non ſolū qꝛ illi incipiūtparticipare incipiūt cōicare: vt ēt ꝑuuli baptica meti ſunt ꝑticipes bonorū operū nihil oꝑant̉. Etpter hoc ſine p̄iudicio pͥus receptoꝝ ad bn̄ficia ordinis pn̄t recipi: nec minꝰ capiūt nouiſſimi qͣꝫ pͥmi:ſꝫ in ſatiſfactione ſecꝰ ẜm cōem doctrinā. Sꝫ quidīportat illd̓ ꝑticipiū meriti dubiuꝫ ē: .n. propterhoc maiorem hēbit gl̓iam: qꝛ cuꝫ pluribꝰ ꝑticipat:qꝛ poſſibile eſt illū non hꝫ plus de charitate eſſeꝑticipem pluriū. ſic̄ nūc qn̄ ſunt plures fideles qͣꝫtꝑibus ade noe abrahe: vel aliꝗs eſt receptus adbn̄ficia pluriū ordinū religioſoꝝ qͣꝫ aliꝰ hꝫ tantācharitatē ẜꝫ quā dat̉ gl̓ia. Un̄ vr̄ alid̓ niſi qꝛ ꝓpt̓merita aliqͦꝝ p̄ſeruat eum deꝰ qn̄qꝫ a pctō qn̄qꝫ amorte: ſic de alijs. Sic̄ recordatus ē deꝰ abrahā liberauit loth. etiā qn̄qꝫ propter iuſtos ꝑcatimpijs: vbi non ꝯcurrit meritū niſi ex vna parte.Sꝫ qn̄ ambo iuſti tūc ex vtraqꝫ ꝑte. Sꝫ receptōnem ad bn̄ficia cōſeꝗtur aliā vtilitatem: qꝛ ſpāliꝰꝑticipat: ex intentione ſpāli receptis orando:hec Pe. de pal̓. in. iiij.Utruꝫ ſoluens pro multis tot ſuffragia qd̓ dꝫ oībus ſigillatim liberet̉: vtſi ſoluo. xxx. miſſas pro recōmendatis mihi ī capitulo: non illo ⁊c̄. Dico non pōt ꝑfecte: qꝛ minus ſoluit ciuilibꝰ: ꝯn̄s non liberat̉. particularis ſolutio multa hꝫ īcōmoda: vt ſi debeā tibidecem: ticio decem ſeio decem ſoluo hodie. x.tribus: non tm̄ ꝓdeſt oībus eis: ſicut ſi vni ſoluiſſem dece: qꝛ vnus ſtatī de illis facere potuiſſet vtilitatem ſua. Et ſic eſt hic ī propoſito: vt ſi ſint quatuor ī carcere ꝗlibet deceꝫ. Si pͥmo die ſoluo. x.pro oībus: nullus euādet carcerē licet debitū omnium minuat̉. Si ſcd̓o die decem adhuc nullus.Si tertio quarto die: tūc oēs. Sꝫ ſoluendo pro

ſingul̓ pͥmꝰ pͥma die: ſecūdus ſecunda: t̓tius tertiaquartus quarta: fuiſſet liberatus. Et ſic feci triuꝫꝯditionem deteriorē. Si aliꝗ in purgatorio exn̄tes: ſic ſunt diſpoſiti vnus vna miſſa: non minori ſuffragio liberandus eſt. Et ſunt multi tales:vna miſſa oībus iſtis dicta nemineꝫ eripit: provno ſtatim eripit: ſic diutius. ſinguli tenerentur. Nec hoc eſt ꝯͣ antiſiodorenſem: credit nulla miſſa celebrat̉: qua plures de purgatorioliberent̉. Quia qn̄qꝫ ſunt multi ī purgatorio ſicdiſpoſiti: vel ibi diu ſteterūt: vel pauca purganda habuerūt Pe. de pal̓. in. iiij. Itē noͣ ſoluēsper aliū ita liberat̉ ſicut ſi ſolueret ſeip̄m etiaꝫ ſiinduſtria ꝑſone ſit electa: qꝛ non refert ꝗd ex eꝗpollentibꝰ fiat: tn̄ eq̄ bn̄: eſſꝫ āt p̄ſumptuoſusputaret or̄onem ſuam meliorem or̄onibus alioꝝ. Item liberat̉ ꝗſꝗs ſoluendo ſuffragia alio ſicut ſolus ſimplum: īmo ſi a duobus quorumlibet debet pro mortuo pſalterium: ſoluatur ſimplū: dicendo .ſ. ſimul vnū pſalteriū ſufficit. Qd̓ apparet ſil̓e de horis canonicis quoꝝ ꝗlibꝫ clericorum tenet̉ inſolidū: tn̄ dicendo ſimul oēs liberātur vnica vice. Sed tn̄ reqͥritur vnus attendatad v̓ſum ſeu illam ꝑtem quā dicit ſocius: ſicut adid qd̓ dicit ipſe debet attendere: aliter debitū confunderet̉. Pōt etiam dici in hiꝰ caſu: qꝛ magis acceptat deus orationes cōes qͣꝫ ſingulares etiameccl̓ia: ex dei acceptatione eccleſie ordinatiōeliberant̉ non al̓s: pe. de pal̓. in. iiij. Item q̄ritur vtꝝ ſoluens ſuffragia ī mortali liberet̉: vl̓ ſi tenetur ea iterare. Rn̄dit pe. de pal̓. ſic. Zal̓ aūt ē obligatus ad ſuffragiū ex ſtatuto ſuperioris: aut exmiſſione ꝓpͥa: aut rōne beneficij accepti: pͥmo cſu non tenetur: qꝛ ſuꝑior non potuit obligaread hoc qd̓ faceret in charitate: ſed ſolū ad ſubſtantiam facti. In ſcd̓o etiā caſu vr̄ teneatur iterare: qꝛ non eſt veriſil̓e: ſe obligauerit ad dice̓dum in charitate: ſꝫ ſolū ad dicendū vel faciendūabſolute. In tertio caſu tunc aut eſt obligatꝰ exꝯgruitate tm̄ tunc non tenet̉ iterare: aut ex neceſſitate: tunc etiam non tenet̉: quia tenebaturdeterminate ad iſtud vel illud. Unde illud non tenetur iterare ſicut nec tenebatur facere: īmo nectenetur aliud facere ſi fuerit miſſa. Cuius pͥncipalis efficacia eſt ex opere operato: īmo etiam nec tenet̉ ſi ſit aliud qͣꝫ miſſa: qꝛ valet ex charitate poſtulantis ſuffragium interpretatiue per beneficij collationem. Qd̓ dici pōt quando ex mandato vl̓ rogatu alterius in charitate exiſtetis viui vel mortui. Alter qui eſt peccator ſuffragium faciat quaſiex perſona illius alias non facturus tunc prodeſtei. Si autem nomine ſuo faciens illi tantum applicare vellet non poſſet. Pe. de palū. Item cuꝫqueritur vtrum tantum valeant ſuffragia continuata quantum ſuffragia ſimul multiplicata .i.tum. xxx. miſſe dicte per. xxx. dies quantuꝫ triginta dicte in vna die a diuerſis. Reſponſio Pe. depalu. vbi ſupra: ad celeriorem liberationem