Titulus.X.

dicat̉ equal̓r prodeſt defuncto: ⁊ hoc eſt p̄cipuumqd̓ ſit in miſſa. Sed ex ꝑte orationum magis prodeſt illa in qua ſunt orationes ad hoc d̓terminateSed tn̄ iſte defunctus recompenſari pōt: ꝑ maiorem deuotioneꝫ vel eius ꝗ dicit miſſam: vel eiusqui facit dici: vel etiam ꝑ interceſſioneꝫ ſancti: cuius ſuffragium imploratur. Utrum ſuffragia ſpecialiter pro aliquo facta: proſunt alijs? ℟. ſecūdūTho. ⁊ Pe. in. iiij. diſtinc. xlv. cum ſuffragiū ſit virtutis finite: ⁊ deriuetur per intentionem facientisquo voluerit: valet ei pro quo ſit: quantū ad liberationem a pena: tn̄ quantum ad congratulatiōeꝫ⁊ interiorem conſolationem ſecūdum ꝙ vnus incharitate exiſtens d̓ bonis alterius gaudet: ſic valet omnibus in charitate exiſtentibus: ⁊ plus eiin maiori charitate eſt. ¶ Utruꝫ ſuffragia facta prmultis equaliter ꝓſint ſingul̓. Rn̄ſio ſecundumTho. ⁊ Pe. vbi ſupra. Si valor ſuffragioꝝ ꝯſideretur ẜm ꝙ valent ex v̓tute charitatis: ſic tm̄ ꝓſuntꝰſingulis: ac ſi pro vno tm̄ fierēt: qꝛ charitas nō mīnuitur ſi diſtribuat̉ affectus ī multos: īmo magaugetur. Et fil̓r etiā gaudiū ex charitate procedesquāto in pluribꝰ eſt tanto fit maius: vt dic̄ Aug.ī li. de ꝯfeſ. ⁊ ſic qͣꝫtū ad gratulationem pōt ītelligde ꝯſe. di. v. non mediocriter. Si āt ꝯſideretur vlor ſuffragioꝝ in quātum ſunt ſatiſfactōes q̄damꝑ intentionem facientis tranſlate in mortuos ſicmagis valēt ei pro quo ſpāl̓r fiunt. Et ſic effectusſuffragij diuidit̉ ex diuina iuſticta inter eos probus fiunt. Si āt q̄ritur vtꝝ exn̄tes in purgatoripoſſint iuuari ab exn̄tibus in hoc ſeculo. Rn̄ditPe. ꝙ ſic: ⁊ ſic declarat apl̓s .i. ad Corin. xij. loquitur de corpore myſtico ad ſil̓itudineꝫ corporis humani. In corpore v̓o humano natura ꝑ vnuꝫ mēbrū ſupplet indigentiam alterius: ergo cū gr̄a ſutpotentior qͣꝫ natura: ī corpore myſtico vnū mēpōt ſupplere indigentiā alterius. Et hinc eſt ꝙ ſufragia mēbroꝝ eccl̓ie pn̄t prodeſſe mēbris indige̓tibus. Quia v̓o ꝑ mortem non deſinūt eſſe membra eiuſdē corporis: ſuffragia viuoꝝ pn̄t prodeſſeNam ad hoc vt aliꝗs defūctus iuuet̉ duo reꝗrūtur ex ꝑte eius. Unū eſt indigentia: ⁊ iō nō proſūtbeatis. Alteꝝ eſt ꝯditionale meritū .ſ. vt hic merierit ſibi prodeſſe: ⁊ iō non proſūt dānatis. Utrūqꝫvero eſt in his que ſunt in purgatorio: et idcircoproſunt illis. Unde Aug. non eſt negandum defūctorum animas pietate ſuorum viuentiū poſſe iuuari. xiij. q. ij. tp̄s..§. IIII.Solet etiam queri vtrūpromittens ſigillatim diuerſis vnā miſſaꝫ: liberet̉⁊ ſatiſfaciat celebrando vnam pro oībus. ℟º. ẜmpe. de pal̓. in. iiij. ꝙ non liberat̉ a toto: ſed tanto: qꝛſoluit minus qͣꝫ dꝫ. Sic̄ promittēs ticio vnā marcham: ⁊ ſeio vnā: non total̓r liberat̉ offerēdo duobus vnā: qꝛ miſſa celebrata pro ml̓tis nō tm̄ valꝫſingulis. Pōt tn̄ tal̓ celebrans excuſari qn̄qꝫ modis. Primo propter īpoſſibilitatē celebrandi pro

quolibꝫ ſpāl̓r: puta ſi collegiū ſaluo officio ad qꝛ̓eſt inſtitutū non pōt ſoluere plus qͣꝫ tres aūt duasvel vnā miſſam. Aut religioſo ſi poſtqͣꝫ promiſit:a ſuꝑiore īponant alie miſſe: qꝛ difficl̓tas p̄ſtatōis⁊ ſi non liberat tn̄ excuſat. Un̄ ſicut qn̄ bona defūcti non ſufficiunt ad integre ſoluendū creditoribꝰſoluit̉ ſil̓ pluribꝰ qd̓ cuilibet erat ꝑ ſe ſoluendū ſichic. Scd̓o propter ꝯſuetudinē: maxime apd̓ euꝫ oſcit: vel ſcire tenet̉: qꝛ ſcienti dolus n̄ infert̉: ſic̄ deparochianis ꝗ petut miſſas a curatis: aut canonici relinquētes aniuerſariuꝫ canonicis. Tertio propter ꝯuētōeꝫ ſi exp̄ſſe hoc dicat promittēs: qꝛ ꝯͣctꝰex ꝯuentōe legē accipiūt. Qd̓ ēt ſufficit dicere executori: qꝛ cui ꝯmiſit teſtator diſtributōeꝫ pecunieꝓ miſſa vr̄ etiā ꝯmiſiſſe ordīatōeꝫ de miſſa procuranda. Quarto propter recōpenſatōeꝫ: qꝛ n̄ refertꝗd ex eꝗpollentibus fiat: vt ſi ī alijs miſſis vl̓ ſuffragijs recōpenſet̉: ſicut apd̓ nos miſſa dicenda aꝯuentu: īponit̉ vni fratri. Quinto propter ſuꝑitionē dei. Ubi eſt/ ſciendū ẜm quoſdā miſſam n̄valere tm̄ pluribus qͣꝫtum vni ſoli. Si pro vno ſolo dicatur: prouenit ex actuali intentione ſacerdotis: nō propter hoc ꝙ eius intentio vel eius valordiſtribuat̉ diuerſis ẜm diuerſas proportiōes. Sꝫqꝛ non pōt aliꝗs ad plures ſil̓ affici tm̄: quātū advnū: ſic̄ n̄ pōt hr̄i tanta amicitia acꝗſita ad ml̓teſic̄ ad vnū. Et iō miſſa dicta pro pluribus ſil̓: netm̄ valet cuilibet illoꝝ: quātuꝫ ſi pro illo ſolo diceret̉: niſi ſūmus ſacerdos ſuppleat. Tūc āt ſuppletqn̄ rōabile eſt ꝙ ſacerdos tm̄ affectū hēat ad quēlibet quantū deberet hr̄e ad vnū ſoluꝫ: ſi pro illoſolo celebraret. Sic̄ ſi aliꝗ parochiani vel canonici ex deuotōe quā hn̄t ad eccl̓iam ſuā faciūt fieriāniuerſariū in eccl̓ia ſua: qd̓ fieri nō pōt: niſi plures ꝯcurrant ad vnā miſſam. Miſſa illa tm̄ valetcuilibet illoꝝ: qͣꝫtum ſi pro quolībꝫ ſolo dicereturmiſſa ab exͣneo ſacerdote: ꝗ non eſt ita affectus defūcto nec ecōuerſo. Dicūt et iſti ꝙ bona ſpūaliacōicant religioſi ſuis familiaribꝰ: nō iō dicūt muvalere multꝭ qͣꝫ paucis: qꝛ diuidūt̉ diuerſis: qꝛ tota pn̄t applicari diuerſis: ſꝫ qꝛ ẜm curſuꝫ cōeꝫaliꝗs extendit deuotiōem ſuā ad multos: deuoſua minuit̉: ⁊ ex hͦ talia minꝰ valent multis. Sꝫ qꝛēt talia bona plus vel minꝰ valent petentibꝰ ẜꝫ maiorē vel minorē deuotionē ip̄oꝝ. Iō ſi cū inſtantiamulti petāt ⁊ alij recta intentionē eos recipiāt viꝙ tm̄ valent talibꝰ multis ſic̄ paucis: qꝛ ſupplet vicem deuotōis actual̓: cū maneat ſufficiēs ẜm hītū⁊ radicē. Sed pͥma iſtoꝝ diſtinctio inter ſeculareꝫ⁊ regularē: propͥum ſacerdotē ⁊ exͣneū: n̄ valet: qꝛvr̄ eadē rō in exͣneo: q̄ a diuerſis equale bn̄ficiūrecipit. Un̄ non minꝰ tenet̉ ſcd̓o qͣꝫ tertio rōe bn̄ficij: ſic̄ curatꝰ vtriqꝫ parochiano rōe officij. Nec valet pro iſtis ſupplicatio de receptis ad bn̄ficia: qꝛ ꝑhꝰ receptōeꝫ nō eſt īmunis a pena ſibi iniūcta: necī toto: nec in ꝑte: ꝓpter īeiunia q̄ fiūt in ordine ſic̄eſſet ꝑīdulgentias. Nec minꝰ diu puniēt̉ ī purgatorio: ꝓpter qd̓ pꝰ mortem ſolent recitari obitꝰ vt