Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. II.

plura habes in libro dialogoꝝ legendis ſanctoꝝEſt āt ibi duplex pena .ſ. pena dāni: vt carentie diuine viſionis iſta eſt maxima: vt patuit ſupra depena īferni. Alia ē pena ignis: iſta ēt excedit oēmpenā tꝑalē: vn̄ Aug. Hic ignis .ſ. purgatorij ſiſit eternꝰ .ſ. ad officiū: miro tn̄ grauis eſt. Excellit .n. oēm penā quā vnqͣꝫ aliꝗs paſſus ē in vitaiſta: pe. di. vij. c. vltꝭ. Pꝰ rōeꝫ aſſignat Lho. di. xxi.dicens. dolor ſit leſio: ſꝫ ſenſus leſionis:to magis aliꝗs dolet de aliqͣ leſione: qͣꝫtomagis eſtſenſitiuꝰ. leſiōes fiūt ī locis maxīe ſenſibilibꝰnt maximū dolore cauinntes: qꝛ totus ſenſuspp̄oris eſt ab aīa: ſi in ip̄am aīam aliqd̓ leſiuūagat: de neceſſitate oꝫ maxīe affligat̉. āt aīaab igne corporali patiat̉: dictū ē ſupra ī tractatuinferno. Etenī eodē igne cruciāt̉ aīe ſūt ī purgatorio: in īferno. Et dicūt ꝗdā ita ſūt abſorpti penis: neſciūt ſe penā purgari. Sꝫ dic̄ Tho. ē falſum: qꝛ niſi ſcirēt ſe liberādos: peteretſuffragia: vt frequēter faciūt. Suſtinēt ergo illaꝫpenā volūtate abſoluta: ſꝫ ꝯditionata: qꝛ ſciūt ſeſin̄ illa pena ad gl̓iaꝫ venire poſſe.Purgantur autem ipſēaīe ſola diuina iuſticia ignē incendentē: miniſterio d̓monū: qͦꝝ victores extiterūt: nec mīſterio angeloꝝ ꝯciues ſuos vehemēter affligerēt. Sꝫtn̄ poſſibile ē āgeli eos ad loca penaꝝ deducāt: ēt ip̄i demones de penis hoīuꝫ letāt eos comitant̉ aſſiſtūt purgādis: vt de eoꝝ penis ſatient̉ vt ī eoꝝ exitu a corpore ſuū aliquid ibi reꝑiāt.Tho. ī. iiij. di. xxi. Notādū ēt qꝛ q̄dā venialiaſunt maioris adherētie qͣꝫ alia ẜm affectꝰ magiad ea inclinat̉: in eis fortius figit: ea ſunt mris adherentie tardius purgant̉. ꝗdaꝫ ī purtorio diutius qͣꝫ alij torquēt̉: ẜm affectꝰ eoruꝫad venialia fuerit magis merſus. Et acerbitas pene rn̄det qͣꝫtitati culpe ꝓpͥe: ſꝫ diuturnitas reſpondet radicatōi culpe ī ſubiecto. Un̄ pōt ꝯtingē aliꝗs in purgatorio diutius moret̉ minꝰ affligit̉. Ric. in. iiij. dic̄ vr̄ veꝝ: qꝛ pͥuatio ſeucarentia viſionis dei ſit maxīa pena: diutius ibimaneret acerbius affligeret̉: ſꝫ oībꝰ ꝯputatis ſil̓ plus peccauit plus punit̉. Ex duabꝰ autē cauſisaīa recedēs a corpore ſuſtinet penā purgatorij ſcꝫvel qꝛ morit̉ venialibꝰ: de hoc apl̓s. i. Corin.iij. Si ꝗs ſuꝑedificauerit ſuꝑ hoc fundamentū .i.fidē viuā: lignū: fenū ſtipulam: ip̄e ſaluꝰ erit. Sictn̄ qͣſi ignē. Noīe aūt ligni: feni: ſtipule diuerſavenialia deſignātur: vt exponit Aug. xxv. di. §. al̓sea. Alia eſt ex eo ꝗs ſatiſfec̄ plene penis debitis pctīs ſuis: moriēs tn̄ ī ſtatu gr̄e: his ergopoſſumꝰ debemꝰ face̓ ſuffragia. Sed qꝛ diſcerne̓ poſſumꝰ ꝗs moriat̉ ī ſtatu gr̄e vel: vt dit̉ Aug.pro oībꝰ baptizatis ea facere debemꝰ: niſi ꝗs ī notorio moriat̉. xxiij. q. v. placuit.Quatuor autem modis

aīe defūctoꝝ ſuffragiū nr̄m iuuāt̉: vn̄ Greg. Aīedefūctoꝝ qͣtuor modis ſoluūt̉. Aut oblationibusſacerdotū: aut p̄cibꝰ ſctōꝝ: aut charoꝝ el̓ynis. Autieiunijs cognatoꝝ. xiij. q. ij. non eſtimemꝰ. et. c. aīe.Quos modos diſtīguit Rai. dicēs ſic. Suffragiaꝗdem ꝓſunt defunctis ad abſolutionem pene apn̄t abſolui quatuor modis. Uno interceſſionē ip̄ius capitis .ſ. chriſti. Et ſic iuuant oblatione altaris. Secūdo interceſſionē qͣſi pͥuatoꝝbroꝝ .i. or̄ones ſctōꝝ. Tertio modū redēptōispene .ſ. el̓yaꝝ largitionē. Quarto modū ſolutōispene .ſ. ieiunioꝝ afflictionē. Et ad dictos quatuor modos oēs alij reducūtur. Que āt hoꝝ ſintmeliora ſuffragia dic̄ Rai. qꝛ melius ē opꝰ charitatis qd̓ dirigit in deū qͣꝫ qd̓ in hoīem: duo pͥmimodi dirigūt̉ in deū: meliores ſūt qͣꝫ ſcd̓i vltiminiſi accidēs ī qͣꝫtū el̓ya īpetrat or̄ones: qꝛ v̓o melius eſt opꝰ charitatis cōis qͣꝫ pͥuate ſpāl̓: meliꝰſuffragiū ſacramēti altaris qͣꝫ or̄ones. Iteꝝ qꝛ bo qͣꝫto cōius tanto melius: el̓ya melior eſt ieiunio. Suffragia facta malos mīſtros aliqͦ valent aliqͦ valent. Pro cuius declaratōe dic̄Tho. in. iiij. di. xlv. ſuffragia malū fiūt tripl̓r Primo .ſ. velut actoreꝫ: ſicut fiūt ex pͥmo mouēte: ſic ꝓſunt niſi forte ex ꝯn̄ti accidēs: ī qͣꝫtū el̓yam mali hoīs pauꝑes excitati orant pro defūctis. Scd̓o pn̄t fieri malū vt miniſtꝝ publicudei vel totius eccl̓ie. Sic̄ ē ſacerdos qui celebramiſſam vel exeꝗas mortuorū ī eccl̓ia: qꝛ ille ītelligit̉ facere cuius noīe vl̓ vice ſit vt pꝫ Hionyſiūin. xiij. celeſtꝭ hierarchie: vn̄ eſt valent ſuffragiatal̓ ſacerdotis: qͣꝫuis ſit pctōr proſūt defūctꝭ. Tertio pn̄t fieri malū vt miniſtꝝ pͥuatū .ſ. pͥuate ꝑſōe:de mādato .ſ. alicuius exn̄tis ī charitate ſiue ſit defūctus fiue viuꝰ: talia proſūt. Sic̄ ẜuꝰ ī pctō exn̄sqd̓cūqꝫ opꝰ miſericordie fac̄ ex p̄cepto dn̄i charitate hn̄tis magꝭ tn̄ prodeſſent: ſi et miniſtri ī charitate eſſent: qꝛ tūc illa oꝑa eſſent meritoria ex duabꝰꝑtibꝰ. Si q̄rat̉ vtꝝ proſūt facienti. dicit Tho. vſupra: opꝰ ſuffragij qd̓ pro altero fit: pōt ꝯſideradupl̓r. Uno vt expiatiuū pene moduꝫ cuiuſ recōpenſatōis. Et hoc opꝰ ſuffragij reputatur qͣſi eius: pro quo fit ita abſoluit a debitopene ſue: qd̓ abſoluit facientē a debito propͥe pene. Alio pōt ꝯſiderari in qͣꝫtū ē meritoriū viteterne qd̓ hꝫ in quātū procedit ex radice charitaEt ẜm hoc ſolū ꝓdeſt quo fit: ſꝫ faciēti magꝭUn̄ ī p̄s. Or̄o mea in ſinu meo ꝯuertetur. Et Io.dam̄. in ẜmone de his ī fide dormierūt dic̄. Quicūqꝫ ſalutē ꝓximi agonicat: pͥmū ip̄e ſibi ꝓdeſt deīde proximo..§. III.atruꝫ miſſa pro defunctis equal̓r valeat defūcto vna ſicut alia?. ſcd̓ꝫPe. inj. iiij. diſ. xlv. In officio miſſe ſolū eſt ſacr̄mſed etiā orationes ſunt. Et ſuffragiū miſſe continet duo de p̄dictis .ſ. orationē ſacrificiū. Quan igit̉ eſt ex ꝑte ſacrificij oblati: miſſa de quocūqꝫ