.X.Titulus
qꝛ non pōt tolli culpa niſi reordinet̉ volūtas: q̄ reordīari n̄ pōt qͣꝫdiu ī ip̄a deordinatōe manet: aliaseſſent duo oppoſita ſimul. Et iō veniale nullo mōpōt dimitti qͣꝫdiu volūtas ad illud manet: ideꝫ pe¶ Quō āt ad remiſſionē venialis reꝗͥrat̉ ꝯtritio:declarat ſic Tho. vbi ſupra. Pctm̄ veniale n̄ remittit̉ vt dictū eſt ſupra: qͣꝫdiu volūtas manet in illo.Ip̄m āt recedere a volūtate ab eo qd̓ pͥus volebateſt diſplicere ei qd̓ voluit: ⁊ talis diſplicentia qn̄ ēgr̄a informata dr̄ dolor ꝯtritionis: ⁊ iō veniale ſin̄ꝯtritione n̄ dimittit̉. Sed ſciendū ꝙ ꝯtritio pōt accipi tripl̓r .ſ. vel hītu: vel actu: vel medio mō. Hītuꝗdem ꝯtritio n̄ ſufficit ad pctī veniaʸ̓ dimiſſioneꝫqꝛ tūc ꝗcūqꝫ hr̄et hītū v̓tutis pnīe: cuius actus eſtq̄libet ꝯtritio ꝯſecutꝰ venial̓ pctī dimiſſionē. Et ſicpctm̄ veniale cū gr̄a eſſe nō pōt: nec iteꝝ reꝗͥrit̉ ꝙſemꝑ ſit actual̓ ꝯtritio: qꝛ ſeq̄retur ꝙ pctm̄ ꝗſꝗs īmemoria ⁊ ꝯtritionē n̄ hꝫ remitti n̄ poſſet. Et ideodicendū ꝙ reꝗͥrit̉ ꝯtritio medio mō: qn̄ .ſ. ⁊ ſi actupctm̄ non diſpliceat explicite: diſpliceat implicite:qꝛ ex ꝟtute pnīe quā agit ſequeret̉ diſplicentia explicite pctī venial̓: ſi cogitatio ad illud ferret̉: ideꝫPe. ¶ Et noͣ ẜm Pe. de pal̓. in. 4º. ꝙ feruor charitatis ſumitur dupl̓r: vno mō ꝓ actu charitatis cūconatu: ⁊ hoc actu intendit̉ ⁊ auget̉ charitas. Sedh̓ n̄ eſt neceſſarius ad remiſſionē venial̓. Alio mōpro actu ſimplici in quē ꝓrūpit charitas ēt tepidedeteſtando pctm̄. Et hoc reꝗͥrit̉ ad remiſſionē venialiū: hͨ ille. Dicūt ꝗdā ꝙ qͣꝫuis aīa īformata charitate: mereat̉ ꝑ ꝯtritionē remiſſionē venialiuꝫ: tn̄illius remiſſio n̄ dꝫ dici cā efficiens: ſaltē loquēdode cā ꝑ ſe: qꝛ motꝰ ꝯtritiōis n̄ eſt cā remiſſiōis peccati venial̓ efficiens ꝑ hͦ ſolū: ꝙ ꝯtritio immediateelicit̉ a volūtate charitate īformata vt ꝗdaꝫ dixerūt. Sꝫ eſt pͥncipalius ꝑ hoc: ꝙ illa cōtritio eſt ip̄iīmediatꝰ effectus: hͨ ille..§. V.Dimittuntur āt ueniaalia octo modis ẜꝫ Ray. Primo ꝑ dignā cōioneꝫde ꝯſe. di. ij. cū om̄e crimen. ⁊. c. Si qͦtienſcūqꝫ. ⁊ vtꝗdā addūt: ꝑ extremā vnctionem: exͣ de ſacra. ve.c. vnico. Secūdo ꝑ aq̄ bn̄dicte aſꝑſionem: de ꝯſe.diſ. iij. aquā ſale. Tertio ꝑ el̓ yaꝝ largitioneꝫ: d̓ pedi. i. §. qͣꝫobrem. ⁊. c. medicina. ⁊ di. iij. ſane. Addūtꝗdā ꝑ iniuriaꝝ dimiſſionem q̄ eſt el̓ya ſpūalis: dequa Lucꝭ. vi. dimittet̉ vob̓. Quarto ꝑ or̄onem ⁊ p̄cipue dn̄icam: de pe. di. iij. §. de qͦtidianis. Quīto ꝑꝯfeſſionem generalem ml̓to magis ꝑ ꝯfeſſionemſacramentaleꝫ: de pe. di. iij. §. de qͦtidianis. Sextoep̄alem bn̄dictionem: ⁊ ẜm qͦſdam etiā ſacerdotaleꝫ .i. q. i. ml̓ti in fi. Septimo ꝑ deuotā pectoris tūſionem: vt de. pe. di. iij. §. tres ſunt actiones. Octauo ꝑ cordis ꝯtritionem: vt in p̄cedenti. §. dictū eſtDe his ſūt v̓ſus. Cōfiteor tūdo ꝯſpergor conterororo. Signor edo dono per hec venialia pono. Etn̄ ſolū per iſta ſpāl̓r noīata: ſꝫ etiā per qd̓libꝫ bonūopꝰ delent̉ vt ī p̄dicto ca. medicina v̓ſi. Redime teoperibꝰ tuis. Et ſic̄ dic̄ Lho. plura ⁊ pauciora veni
alia per p̄dicta remittunt̉ ẜm ꝙ per hoc maior vrminor feruor ꝯcitat̉ qd̓ de pluribꝰ vel paucioribꝰſaltē īplicite ꝯtritiōem ꝯtineat: vn̄ nō oꝫ ꝙ ſemperoīa venialia dimittant̉. ¶ Noͣ ꝙ dic̄ Pe. de pal̓. īiiij. di. xvi. ꝙ ꝑ hos modos dictos pctā venialia dimittunt̉ plus qͣꝫ per alia bona opera. Lꝫ cōit̓ perhos ēt n̄ dimittāt̉: niſi cū diſplicentia volūtatꝭ. Minor tn̄ dolor cū hisⁱ ſuffic̄ ad remiſſionē venialiū:qͣꝫ ſine his: vn̄ non fruſtra adhibentur: ſꝫ ml̓tū vtiliter ⁊ rōabil̓r. Et pͥmo qꝛ iſti modi plus īcitāt hominem ad motū liberi arbitrij deteſtātis pctā. Secūdo qꝛ plus valent ad remiſſionem pene: qꝛ exmerito ⁊ p̄cibus eccl̓ie ml̓ta ex his oꝑātur. Tertioqꝛ plus ſuffic̄ general̓ contritio h̓ qͣꝫ alibi: ita tn̄ ꝙhō vtatur his hac ītentione. Addit etiā ad p̄dicidē: ꝙ q̄cūqꝫ ſacra vnctio delet venialia: vt ep̄orregū: ⁊ ſacerdotū. Item ⁊ bn̄dictio monialiū: et panis bn̄dictus in eccl̓ia. Item ⁊ patientia flagelloꝝ:⁊ totū intellige qͦ ad eos ꝗ ſunt in gratia: īdulgentie āt ſolū penā: non culpaꝫ nec etiā veniale remittūt: hec ille.¶ De purgatorio ⁊ ſuffragijs mortuoꝝ. ¶ Cap. 2ᵐ.Urgatorium eſſeex ſcriptura on̄ditur: cū dr̄. ij. Macpa.cij. Sancta ⁊ ſalubris eſt cogitatio ꝓd̓functis exorare: vt a pctīs ſoluant̉. Nō .n. iſtd̓ dictum pōt ītelligi de beatis: qꝛ n̄ indigent nec de dānatis: qꝛ eis non ꝓſunt. Intelligitur gͦ de his ꝗ ſūtin purgatorio. Cu .n. ꝑ cōtritionem deleta culpa n̄ex tuto tollatur ſemper reatus pene: nec etiā ſemꝑvenialia: dimiſſis mortalibꝰ tollūtur: ⁊ iuſticia deexigit: vt pctm̄ ꝑ penā debitaꝫ ordinetur: oꝫ ꝙ iſteꝗ poſt cōtritionem de pctō decedit an̄ ſatiſfactiōeꝫdebitā: vel etiam cū minimis venialibus: poſt hācvitā puniatur. Et iō ꝗ negat purgatoriū: cū eccl̓iavl̓is hoc teneat .ſ. purgatoriū eſſe orās ꝓ defūctisillis ꝗ ibi ſūt: hereticus eſt: cū auctoritati eccl̓ie reſiſtat: hͨ Tho. in. 4º. di. xxi. Dinc ⁊ Greg. dicit de qͦbuſdā ꝑuis culpis āte diē iudicij purgatōis igniscredendus eſt: di. xxv. qͣlis. Et Aug. ſi cōuerſus .ſ.peccator fuerit vita viuet ⁊ nō moriet̉: non tn̄ promittimus ꝙ euadat oēm penā: pͥus eſt .n. purgandus igne purgatiōis ⁊c̄. de pen. diſ. vij. c. vltꝭ. Et ſicerrāt iudei ⁊ greci purgatoriū negantes. ¶ De locoāt purgatorij nō reꝑit̉ aliꝗd exp̄ſſe determinatūin ſcriptura: nec rōes efficaces ad hoc poſſent īduci: tn̄ ꝓbabil̓r ⁊ ẜm ꝙ magis cōſonat dictis ſanctorū ⁊ reuelatiōi facte ml̓tis. Locus purgatorij aīabus dupl̓r aſſignatur ẜm Pe. in. 4º. Aut ẜm legecōem: ⁊ ſic purgatoriū eſt cirta limbū. Aut ẜm diſpoſitionē ſpāleꝫ: ⁊ ſic purgātur aīe aliqn̄ in diuerſis locis ī ꝗbus peccauerūt. Aut ꝓpter aliqͣꝫ ſuaꝫreuelationem ꝑ ſuffragia eoꝝ ꝗbꝰ apparent. Autpropter aliqͣꝫ viuentiū edificatōeꝫ: hoc āt nō eſtẜꝫlegem cōem: qꝛ ẜm legē cōem ſil̓ puniūt̉: exempla