Titulus. IX.

mundana: qꝛ cognitio talis ſit ꝑ acceptioneꝫ a rebus: hiꝰ v̓o acceptio non pōt fieri in qͣꝫtacūqꝫ diſtātia. Scd̓o cognoſcūt ꝯiecturando ſtatū viuentiuꝫpn̄tem ex ſtatu preterito in quo eos viderūt. Tertio cognoſcere pn̄t ſi deꝰ vellet eis reuelare. Quarto ēt mō cognoſcūt ꝑ reuelationē demonū vl̓ aīarum quotidie ad eos deſcēdentiuꝫ. Un̄ Aug. xiij.q. ij. dic̄. Fatendū eſt ꝗdem neſcire mortuos ꝗd h̓agat̉: dum h̓ agit̉. poſtea v̓o audit̉ ab eis ꝗ hinc adeos moriendo ꝑgūt: n̄ ꝗdē oīa: ſed q̄ ſinunt̉: ēt iſtimeminiſſe: ⁊ que ilios ꝗbus hec indicant̉ oꝫ audire: pn̄t etiā ab angel̓: qui rebus q̄ h̓ agūt̉ p̄ſto ſuntaudire aliꝗd mortui. Uidēt ēt ipſi dānati gloriaꝫbeatoꝝ ẜm Ricar. in. iiij. vſqꝫ ad diem iudicij: nontn̄ ꝓpͥe nec ſpāli mō: qꝛ viſio ꝓprie eſt cognitio ſucera ⁊ clara. Sic .n. non poſſet videri gl̓ia beatorꝗn videant̉ beati: et ipſe deus eos beatificans. Ingenerali tn̄ ⁊ ꝑtim in ſpāli cognoſcūt gl̓iam beatorum quaſi argumētando. Nullū .n. vident dānatū ꝗ tenuerit fidē ⁊ bonos mores: vn̄ cogit̉ intellectus eoꝝ: aſſentire ꝙ vera ē ſacra ſcriptura: ⁊ ex cōſequēti ꝙ beati hn̄t bona q̄ eis ī ſacra ſcriptura ꝓmittuntur: ⁊ hoc cognoſcut nō tm̄ in generali: ſedpartī ēt in ſpāli: qͣꝫuis non in rōe pure ſpāliſſima:ꝙ ſint tanta ꝙ lingua hoīs ea nō poſſit enarrare.Et de hiꝰ cognitione triſtant̉ dānati ꝓpter inuidiāfelicitatis aliene: ⁊ carentiā beatitudinis proprieSed poſt iudiciū dānati hāc cognitionē nō habebunt: eo ꝙ ad proprias penas quaſi totaliter eoꝝconſideratō flectetur: niſi forte hoc ſciant īeſneraliſſimum ⁊ ad hoc inducit auctoritatē. L.§. IIII.īhomel̓.Iteꝫ ſi queratur. Utrūaīe defūctoꝝ pn̄t ad nos venire? dicit Aug. xiij. q.ij. c. fatendū. ꝙ ml̓ti ad viuos aliquos ex mortuisvenire credunt̉: ſic̄ ⁊ cōuerſo paulū ex viuis ī ꝑadiſum raptuꝫ eſſe ſcriptura diuina teſtat̉: hec ille.Cū aūt venerint ad nos: ad hoc vt ſentiant̉: oportet ꝙ aſſumāt aliqd̓ corpus: puta fantaſticū ſeu d̓aere formatuꝫ. Un̄ dic̄ Ricar. in. 4º. ꝙ aīa ſeꝑatapōt ꝑ v̓tutem ſuā naturale mouere aliqd̓ corpꝰ deloco ad locuꝫ: niſi ꝓhibeat̉ a ſuꝑiori ꝟ̓tute. In aīa.n. ſeparata eſt virtus motiua ẜm locū et v̓tuoſioreſt ſeꝑata qͣꝫ corpori vnita: ⁊ cū corpori. corruptibili vnit̉: hͦ pōt qd̓ tn̄ aggrauat aīam: multo fortiꝰ hͦpōt cū ſeꝑata ē ab eo. Un̄ Greg. in. iiij. dialogoruꝫnarrat germanū ep̄m capuanū īueniſſe paſchaſiūdefūctū ⁊ obſequēteꝫ in balneis. Cū gͦ aīa illa nōeſſet illius corporīs forma: ⁊ tn̄ ip̄ꝫ mouebat: patetꝙ aliqn̄ aīa ſeꝑata mouet aliqd̓ corpus ẜm locū.Nec eſt dicendū vt aliꝗ dicūt ꝙ eſſet angelus bonus vel malus in ſpecie paſcaſii: qꝛ hͦ faciēdo illepaſcaſius faciebat pnīam ſuā: nec tn̄ fuit idem corpus: cuius aīa paſcaſii vera forma. Aīa .n. ſeꝑata ꝓhibet̉ diuina v̓tute mouere illud corpus cuiꝰ fuūforma: ⁊ qd̓cūqꝫ aliud corpus qd̓ pōt aīari aīa rōnali: ⁊ ēt corpora brutoꝝ: ne eſſet hoībus occaſio

ruendi in vilem ⁊ horrendū errorem opinantiuī tellectm̄ poſſe trāſire d̓ corꝑe ī corpꝰ: ita ꝙ ſuccerſiue ſit ꝓpͥus motor corpoꝝ diuerſoꝝ ⁊ qͣꝫlibꝫ aīaꝫqd̓libet corpus ingredi poſſe: vt pictagorice fabule dicūt. ¶ Item nō ẜm Zho. in. iiij. ꝙ aīe ſeꝑate ſiſunt beate: in libertate ſua eſt venire in mundoapparere vbiqꝫ tn̄ videntes gl̓iam dei ſic̄ āgeli ſancti. Sed ſi ſunt dānate n̄ eſt in ptāte eoꝝ exire deꝰferno: ſed ex ſpeciali dei diſpenſatione et ꝑmiſſucircūferente ſecum infernū qͦcūqꝫ ꝑgūt. Et hͦ vſoad diem iudicij. Nam poſtea nec damnate aīe necdemones inde poterūt exire. Sed nec credenduꝫeſt ita ſepe apparere beatos vel damnatos ſic̄ dicitur. Nā aliqn̄ angeli ſancti apparent ī ꝑſona betoꝝ: ⁊ diabolus in ſpecie damnatoꝝ ad decipiēdū¶ Sciendū vlterius: ꝙ aīe damnatorū ad infernū final̓r deputate: qd̓ eſt in oībus ẜm legem cōeꝫde penis inferni liberari non pn̄t: qꝛ ī inferno nulla eſt redēptio vt dic̄ Iob. Un̄ ⁊ Hiero. dic̄. Cū an̄tribunal chriſti venerimus: nec Iob nec Danielnec Noe rogare pn̄t ꝓ qͦ: ſꝫ vnūquēqꝫ portare onꝰſuū. xiij. q. ij. in pn̄ti. Qd̓ dicit Gratianus in. §. ij.eſſe intelligendū de impenitētibus: de ꝗbꝰ ꝓph̓adicit: non dabit deo placationē ſuā nec pctū redēptionis aīe ſue: ⁊ iō frater non redimet eū: ſꝫ laborabit in eternū ⁊ viuet in finē. Contrariū credereē hereſis origenis ꝗ dixit oēs dānatos liberādosvt refert Aug. in. xxi. de ciuii. dei. Nec obſtat d̓traiano: ꝗ vt dicit Damaſcenus: eductus fuit de īſnō or̄onibus Greg. Nam ẜm Tho. in. iiij. eſtipōt ꝙ aīa iſta non eſſet ad infernū final̓r deta. Quāuis .n. ẜm pn̄tem iuſticiā propͥorum meritorū eſſet in inferno: tn̄ ẜm cās ſuꝑiores ꝗbus p̄uidebatur ad vitā reuocandus: deꝰ aliter erat facturus vltra legē cōem: ꝑ ſpeciale pͥuilegiū ꝯceſſūilli: et ſic reuocatus ad vitam credit̉ ꝑ gr̄am conuerſus obtinuit. ¶ Sed nec alqͦ mō p̄nt iuuari ꝑnos ip̄e aīe damnate: qͦcūqꝫ ſuffragio: ad dīminutionem eorū pene: vel intermiſſionē vel ip̄orū ꝯfortationem: vt declarat Tho. in. iiij. Et ꝙ dicit Aug.xiij. q. ij. tp̄s .ſ. ꝙ ꝗbuſdaꝫ ꝓſunt ſuffragia: aut adproſunt vt ſit plena remiſſio: aut certe vt tolerablior fiat ip̄a dānatio: dicūt Tho. Pe. Ric. ꝙ dātio n̄ ſumit̉ ibi ꝓ pena infernali: ſed pena purgrij ad quā ēt pōt dici damnari ꝗ illuc accedit. Etqd̓ dicit in glo. ibi: ꝙ el̓ya facta ꝓ eo ꝗ deceſſitmortali: ꝗ eſt mediocriter malus: valet ad mitiopenam: ⁊ ꝑ qd̓libet ſuffragiū dīminuit̉ de ꝑin tanta qͣꝫta dimiſſa eſt ꝑ p̄cedēs ſil̓e ſuffrain tanta ꝓportōe: ita ꝙ ſemꝑ aliꝗd remaneat d̓ pena. Falſa eſt illa glo. qͦ ad duo. Primo ꝗdē: qꝛ mediocriter malus n̄ dr̄ ille ꝗ morit̉ in pctō mortali:ſed bonꝰ ꝗ morit̉ in ſtatu gr̄e: qui tn̄ deficit a ꝑfectione iuſticie: ⁊ ꝓpterea et dr̄ mediocriter bonusSed mediocriter malus dr̄ ideꝫ ipſe ab Auguſtino: qꝛ deficit a ꝯpleta rōe malicie cū n̄ hēat mōtale ſcd̓m Pe. in. iiij. Scd̓m eſt ꝙ dīminuat̉ aliꝗd d̓pena dānatis ꝑ ſuffragiū. Nam ſi hoc verū eſſet: