Capitulū. III.
ipſi dānati per ſenſibilia peccauerunt inordinateamando: ideo ꝯgruent̉ ab igne ſenſibili in vtroqꝫatiant̉: cū etiā ipſę amor inordinatus ignis methaphorice dicat̉. Un̄ adamātiꝰ dicit. Ignis libidoeſt: ignis auaricia eſt ⁊c̄. de pe. di. iij. īter hͦ. Erūt ātipſa corpora incorruptibilia ſimpl̓r .ſ. ẜm ſubſtantiā: ſꝫ corruptibilia ẜm ꝗd .ſ. corruptione accn̄talivel paſſione alterationis material̓ vel īmaterial̓ꝑ quā corrūpet̉ oīs ꝗes ⁊ delectatio corporal̓ ī eisCa aūt incorruptibilitatis eoꝝ ẜm ſubſtantiā pͥma⁊ pͥncipal̓ eſt ordo diuine iuſticie: q̄ vtit̉ igne infernali ad corruptionem accidentalem in trāſmutatione ẜm qualitates īmateriales: et paſſio erit inrecipiendo nō in abijciendo: ſic̄ oculus patit̉ a ſil̓itudine recepta in eo. Secūda cā ⁊ quaſi inſtrumētalis eſt ordo nature: qꝛ deficit actio pͥme cauſe natural̓ .i. motus rei ꝗ tunc n̄ erit. Exempla ponuntdoctores de ſalamandra q̄ viuit in igne: ⁊ de ꝗbuſdam vermibꝰ qui nō niſi ī aquabulienti. Aug. ētplura ponit ī de ci. dei. li. xxi..§. II.Erunt damnatis et aliepene vltra p̄dictas: vt ille q̄ inferent̉ eis a demonibus. Dic̄. n. Greg. de ipſis. Quos habuerūt incentores ī culpā habebūt tortores in pena. Eūt etiāibi in maximis tenebris. Iuxͣ illud Math̓. xxij. li.gatis manibus ⁊ pedibꝰ ꝓijcite eū in tenebras exteriores. Et ad hoc ſatis facit: vt dicit Lho. ī. 4º. natural̓ ſitus loci: qꝛ in terre medio vbi īferna ponūtur: n̄ pōt ēt ignis ille eē: niſi fetulentꝰ ⁊ turbiduset quaſi ſumoſus. Quidā tn̄ tenebraꝝ haꝝ cām aſſignāt ꝯp̄ſſionem ⁊ maſſam corpoꝝ dānatoꝝ: quepropter multitudinē ita replebūt locū inferni: ꝙnihil ibi d̓ aere remanebit: ⁊ ſic non erit ibi aliꝗdde diaphono: qd̓ poſſit eſſe obiectū lucꝭ ⁊ tenebreniſi oculi dānatoꝝ ꝗ erūt obtenebrati. An̄ qͣꝫuis ille locus ſit tenebroſus: ex diuina diſpoſitōe ē ibialiꝗd lumiuis: qͣꝫtū ſufficit ad videndū illa q̄ aīamtorqueri pn̄t. Eſt ī eis ēt fletus. Iuxͣ illud Math̓.viij. ibi erit fletus. Nō ꝗdē reſolutio lachrymaꝝ:ſꝫ dolor interior ⁊ ꝯmotō ⁊ ꝯturbatio capitꝭ ⁊ oculoꝝ ẜm Tho. in. iiij. qꝛ ceſſante motu celi: ceſſabit ⁊oīs reſolutio corporal̓. ¶ Dic̄ ēt idem ī. iiij. diſ. vlti.ꝙ ẜm baſiliū in vltima mūdi purgatione fiet q̄dāſeꝑatio in elemētis vt ꝗcꝗd eſt puꝝ ⁊ nobile: remanet ſuperius ad gl̓iam beatoꝝ: ꝗcꝗd āt ē ignobi⁊ fetulentū: ī infernū ꝓijciat̉ ad penā dānatoꝝ:ſic̄ oīs creatura dei eſt beatis materia gaudij: itadānatis ex oībus creature tormentū accreſceret:ẜm illud Sap̄. v. Pugnabit cū illo orbis t̓raruꝫ ꝯͣinſenſatos. Hoc etiam diuine iuſticie ꝯpetit: vt ſic̄ab vno recedētes ꝑ pctm̄ in rebus materialibꝰ q̄ ſt̓multa ⁊ varia fine ſuū ꝯſtituerūt etiam multipl̓raffligant̉ ⁊ ex multis. ¶ Item ſcīa acꝗſita ī dānatisin vita iſta non eis ad refrigeriū: ſꝫ ad augmentūpene: ⁊ etiam ſcīa indita. Pro cuius declarationedicit Tho. in. iiij. ꝙ ſic̄ ꝓpter ꝑfectam ſanctoꝝ beafitudinē nihil erit in eis quod nō ſit gaudij mate
ria: ita nil erit in dānatis qd̓ non ſit eis materia eſcā triſticie: nec aliꝗd quod ad triſticiam ꝑtine̓ poſſit deerit: vt ſit eoꝝ miſeria ꝯſumata. Cōſideratiov̓o aliqͦꝝ notoꝝ qͣꝫtū ad aliꝗd inducit gaudiū: velex parte cognoſcibiliū in qͣꝫtuꝫ diligunt: vl̓ ex ꝑteipſius cognitionis ī qͣꝫtū eſt ꝯueniēs ⁊ ꝑfecta. Pōtetiam triſticie eſſe rō: ⁊ ex ꝑte cognoſcibiliū q̄ nataſunt ꝯtriſtari ⁊ exparte ip̄ius cognitionis ꝓut eiīꝑfectio ꝯſiderat: vtpote cuꝫ aliꝗs ꝯſiderat ſe deficere in cognitione alicuius rei: cuius ꝑfectionemappeteret. Sic ergo in dānatis erit actual̓ cōſideratio eoꝝ que pͥus ſciuerūt vt materia triſticie: nōaūt vt delectationis cā. Cōſiderabunt .n. ⁊ mala q̄geſſerunt ex ꝗbus dānati ſunt: ⁊ bona dilecta queamiſerūt: ⁊ ex vtroqꝫ torquebūt̉. Sil̓r etiam torq̄buntur de hoc ꝙ ꝯſiderabūt noticiam quā de rebus ſpeculabilibus habuerūt imꝑfectam eſſe: etamiſſiſſe ſūmaꝫ eius ꝑfectionē quā potuerūt adipiſci. ¶ Item ẜm qͦſdam augeri pōt pena eoꝝ accidental̓ aliqͦ mō. Pro cuius declaratione dic̄ Pe.in. iiij. ꝙ loꝗ poſſumus de ſtatu reproboꝝ poſt iudiciuꝫ et an̄. Nā poſt iudiciuꝫ erit cōpletus t̓minꝰ⁊ ꝯſumatio oīuꝫ bonoꝝ ⁊ maloꝝ vn̄ nō erit iā augmentū qͦ ad meritū vel p̄miuꝫ: ſiue eſſentiale ſiueaccn̄tale: an̄ iudiciū v̓o non eſt ꝑfecta conſumatiobonoꝝ ⁊ maloꝝ. Un̄ dubiū eē pōt vtrū reprobi adhuc demereant̉. Uidet̉ .n. ꝗbuſdā ꝙ demereāturſuppliciū accn̄tale n̄ eſſentiale. Alijs vr̄ ꝙ neutꝝ.Iam .n. acceperūt diffinitiuam ſnīam: et ſunt ī termino vie. Nō ſil̓r aūt eſt in demonibus ꝗ hn̄t officium exercendi hoīes ꝓpter qd̓ n̄ ſunt deductiad terminū vie. ⁊ ſic in eis auget pena accn̄tal̓ vſqꝫ ad iudicium. ¶ Erit ⁊ in eis vermis. Iuxͣ illudIudith. vltꝭ. Dabis ignem ⁊ vermes ī carne eorū.Et qͣꝫuis Aug. in. xxi. de ci. dei dimittat ſub dubioſi in inferno erūt vermes materiales vel nō: dicittn̄ Ricar. in. iiij. diſ. vltꝭ. ꝙ cōiter tenet̉ ꝙ non: ꝗavegetabilia ⁊ bruta nō remanebūt ꝑ pnīam: ergovermis intelligit̉ in ſcriptura ſacra remorſus cōſcientie: qͦ ⁊ ſi pͥncipal̓r ⁊ īmediate affligit̉ aīa eo tn̄ex ꝯſequēti ⁊ ꝑ qͣꝫdam redūdantiam affligit̉ caro.Un̄ caro dānatoꝝ affliget̉ ab exteriori ⁊ interiori.Et probat idem Ricar. ꝙ iſta pena v̓mis .i. remorſus ꝯſcīe: erit maior qͣꝫ pena ignis. Nā aīa non eſtapta pati ab igne ex ꝓpͥa v̓tute īmedīaie: ſed īqͣꝫtuꝫeſt inſtr̄m diuine iuſticie. Patit̉ aūt ex p̄dicto vmeremorſus īmediate ⁊ ꝑ ſe. Eſt aūt pn̄tior aīe v̓misqͣꝫ ignis ⁊ cōiūctio fortior. de ſeptemplici pena dānatoꝝ habes etiam ſupra ti. ij..§. III.Si āt queratur. Utruꝫdānati ſciāt q̄ circa nos agunt̉ ī mūdo. Circa hͦ dic̄Pe. ī. 4º. Ꝙ duplex ē modus cognoſcēdi ꝑ ſe velꝑ alteꝝ. Modus cognoſcendi ꝑ ſe duplex ē. Unꝰ ēqͦ cognoſcūt̉ pn̄tia ⁊ manifeſta .ſ. ꝑ ſcīaꝫ. Alter qͦ cognoſcūt̉ abn̄tia ⁊ occulta: ꝑ cōiecturas. Per alteꝝdupl̓r: aut ꝑ infuſionem ſuꝑioris: aut ꝑ relationeꝫparis ſiue īferioris. Prīo mō r̄probi n̄ cognoſcūt