Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. III.

ipſi dānati per ſenſibilia peccauerunt inordinateamando: ideo ꝯgruent̉ ab igne ſenſibili in vtroqꝫatiant̉: etiā ipſę amor inordinatus ignis methaphorice dicat̉. Un̄ adamātiꝰ dicit. Ignis libidoeſt: ignis auaricia eſt ⁊c̄. de pe. di. iij. īter. Erūt ātipſa corpora incorruptibilia ſimpl̓r .ſ. ẜm ſubſtantiā: ſꝫ corruptibilia ẜm ꝗd .ſ. corruptione accn̄talivel paſſione alterationis material̓ vel īmaterial̓ quā corrūpet̉ oīs ꝗes delectatio corporal̓ ī eisCa aūt incorruptibilitatis eoꝝ ẜm ſubſtantiā pͥma pͥncipal̓ eſt ordo diuine iuſticie: vtit̉ igne infernali ad corruptionem accidentalem in trāſmutatione ẜm qualitates īmateriales: et paſſio erit inrecipiendo in abijciendo: ſic̄ oculus patit̉ a ſil̓itudine recepta in eo. Secūda quaſi inſtrumētalis eſt ordo nature: qꝛ deficit actio pͥme cauſe natural̓ .i. motus rei tunc erit. Exempla ponuntdoctores de ſalamandra viuit in igne: de ꝗbuſdam vermibꝰ qui niſi ī aquabulienti. Aug. ētplura ponit ī de ci. dei. li. xxi..§. II.Erunt damnatis et aliepene vltra p̄dictas: vt ille inferent̉ eis a demonibus. Dic̄. n. Greg. de ipſis. Quos habuerūt incentores ī culpā habebūt tortores in pena. Eūt etiāibi in maximis tenebris. Iuxͣ illud Math̓. xxij. li.gatis manibus pedibꝰ ꝓijcite in tenebras exteriores. Et ad hoc ſatis facit: vt dicit Lho. ī.. natural̓ ſitus loci: qꝛ in terre medio vbi īferna ponūtur: pōt ēt ignis ille: niſi fetulentꝰ turbiduset quaſi ſumoſus. Quidā tn̄ tenebraꝝ haꝝ cām aſſignāt ꝯp̄ſſionem maſſam corpoꝝ dānatoꝝ: quepropter multitudinē ita replebūt locū inferni:nihil ibi aere remanebit: ſic non erit ibi aliꝗdde diaphono: qd̓ poſſit eſſe obiectū lucꝭ tenebreniſi oculi dānatoꝝ erūt obtenebrati. An̄ qͣꝫuis ille locus ſit tenebroſus: ex diuina diſpoſitōe ē ibialiꝗd lumiuis: qͣꝫtū ſufficit ad videndū illa aīamtorqueri pn̄t. Eſt ī eis ēt fletus. Iuxͣ illud Math̓.viij. ibi erit fletus. ꝗdē reſolutio lachrymaꝝ:ſꝫ dolor interior ꝯmotō ꝯturbatio capitꝭ oculoꝝ ẜm Tho. in. iiij. qꝛ ceſſante motu celi: ceſſabitoīs reſolutio corporal̓. Dic̄ ēt idem ī. iiij. diſ. vlti. ẜm baſiliū in vltima mūdi purgatione fiet q̄dāſeꝑatio in elemētis vt ꝗcꝗd eſt puꝝ nobile: remanet ſuperius ad gl̓iam beatoꝝ: ꝗcꝗd āt ē ignobi fetulentū: ī infernū ꝓijciat̉ ad penā dānatoꝝ:ſic̄ oīs creatura dei eſt beatis materia gaudij: itadānatis ex oībus creature tormentū accreſceret:ẜm illud Sap̄. v. Pugnabit illo orbis t̓raruꝫ ꝯͣinſenſatos. Hoc etiam diuine iuſticie ꝯpetit: vt ſic̄ab vno recedētes pctm̄ in rebus materialibꝰ ſt̓multa varia fine ſuū ꝯſtituerūt etiam multipl̓raffligant̉ ex multis. Item ſcīa acꝗſita ī dānatisin vita iſta non eis ad refrigeriū: ſꝫ ad augmentūpene: etiam ſcīa indita. Pro cuius declarationedicit Tho. in. iiij. ſic̄ ꝓpter ꝑfectam ſanctoꝝ beafitudinē nihil erit in eis quod ſit gaudij mate

ria: ita nil erit in dānatis qd̓ non ſit eis materia eſ triſticie: nec aliꝗd quod ad triſticiam ꝑtine̓ poſſit deerit: vt ſit eoꝝ miſeria ꝯſumata. Cōſideratiov̓o aliqͦꝝ notoꝝ qͣꝫtū ad aliꝗd inducit gaudiū: velex parte cognoſcibiliū in qͣꝫtuꝫ diligunt: vl̓ ex ꝑteipſius cognitionis ī qͣꝫtū eſt ꝯueniēs ꝑfecta. Pōtetiam triſticie eſſe: ex ꝑte cognoſcibiliū nataſunt ꝯtriſtari exparte ip̄ius cognitionis ꝓut eiīꝑfectio ꝯſiderat: vtpote cuꝫ aliꝗs ꝯſiderat ſe deficere in cognitione alicuius rei: cuius ꝑfectionemappeteret. Sic ergo in dānatis erit actual̓ cōſideratio eoꝝ que pͥus ſciuerūt vt materia triſticie:aūt vt delectationis. Cōſiderabunt .n. malageſſerunt ex ꝗbus dānati ſunt: bona dilecta queamiſerūt: ex vtroqꝫ torquebūt̉. Sil̓r etiam torq̄buntur de hoc ꝯſiderabūt noticiam quā de rebus ſpeculabilibus habuerūt imꝑfectam eſſe: etamiſſiſſe ſūmaꝫ eius ꝑfectionē quā potuerūt adipiſci. Item ẜm qͦſdam augeri pōt pena eoꝝ accidental̓ aliqͦ. Pro cuius declaratione dic̄ Pe.in. iiij. loꝗ poſſumus de ſtatu reproboꝝ poſt iudiciuꝫ et an̄. poſt iudiciuꝫ erit cōpletus t̓minꝰ ꝯſumatio oīuꝫ bonoꝝ maloꝝ vn̄ erit augmentū ad meritū vel p̄miuꝫ: ſiue eſſentiale ſiueaccn̄tale: an̄ iudiciū v̓o non eſt ꝑfecta conſumatiobonoꝝ maloꝝ. Un̄ dubiū pōt vtrū reprobi adhuc demereant̉. Uidet̉ .n. ꝗbuſdā demereāturſuppliciū accn̄tale eſſentiale. Alijs vr̄ neutꝝ.Iam .n. acceperūt diffinitiuam ſnīam: et ſunt ī termino vie. ſil̓r aūt eſt in demonibus hn̄t officium exercendi hoīes ꝓpter qd̓ ſunt deductiad terminū vie. ſic in eis auget pena accn̄tal̓ vſqꝫ ad iudicium. Erit in eis vermis. Iuxͣ illudIudith. vltꝭ. Dabis ignem vermes ī carne eorū.Et qͣꝫuis Aug. in. xxi. de ci. dei dimittat ſub dubioſi in inferno erūt vermes materiales vel: dicittn̄ Ricar. in. iiij. diſ. vltꝭ. cōiter tenet̉ non: ꝗavegetabilia bruta remanebūt pnīam: ergovermis intelligit̉ in ſcriptura ſacra remorſusſcientie: ſi pͥncipal̓r īmediate affligit̉ aīa eo tn̄ex ꝯſequēti qͣꝫdam redūdantiam affligit̉ caro.Un̄ caro dānatoꝝ affliget̉ ab exteriori interiori.Et probat idem Ricar. iſta pena v̓mis .i. remorſus ꝯſcīe: erit maior qͣꝫ pena ignis. aīa non eſtapta pati ab igne ex ꝓpͥa v̓tute īmedīaie: ſed īqͣꝫtuꝫeſt inſtr̄m diuine iuſticie. Patit̉ aūt ex p̄dicto vmeremorſus īmediate ſe. Eſt aūt pn̄tior aīe v̓misqͣꝫ ignis cōiūctio fortior. de ſeptemplici penanatoꝝ habes etiam ſupra ti. ij..§. III.Si āt queratur. Utruꝫdānati ſciāt circa nos agunt̉ ī mūdo. Circa dic̄Pe. ī.. duplex ē modus cognoſcēdi ſe vel alteꝝ. Modus cognoſcendi ſe duplex ē. Unꝰ ē cognoſcūt̉ pn̄tia manifeſta .ſ. ſcīaꝫ. Alter cognoſcūt̉ abn̄tia occulta: cōiecturas. Per alteꝝdupl̓r: aut infuſionem ſuꝑioris: aut relationeꝫparis ſiue īferioris. Prīo r̄probi cognoſcūt