Titu. ℟. Cap. I.

ſine ple or̄onibꝰ: ieiunijs: et elemoſynis īſiſtebantvt īpetrarēt a deo prolem: nō diffidētes de liberalitate dei: qꝛ qd̓ natura n̄ valet gr̄a ſupplet. Uotūetiā fecerunt ofſerendi ꝓlem deo in templo. Diuidebant qͦꝫ ſuos redditus: vt legitur: ī tres partesenā .ſ. templo: aliā pauꝑibus: tertiā ſibi et familieconcedentes. Et ꝑ hiꝰ cōtinuata īpetrarunt fecūtatem. Ubi oſtenditur exemplo: hͦ nō diſplicereordūmō fiant ſine ſuꝑſtitionibus: et cū ꝯditiōeſi ſaluti ſue expediat. Apparuit ergo angelus eis:⁊ p̄nuntiauit ꝙ hr̄ent filiā noīe Mariam ⁊c̄. vt habetur in legenda. Et ſic anteqͣꝫ eſſent abyſſi .i. apl̓i:ꝗdicūtur abyſſi propter ꝓfunditatem cognitōisdiuinorum ⁊ dilectionis ſuper oēs ſanctos. Und̓dionyſius Paulum appellat ab yſſum ſapientie:virgo ꝯcepta fuit in vtero maternali. ¶ Quātū ad2ᵐ notandū tres fore ſanctificationes. Prima cūpuer egredit̉ ex vtero matris: ⁊ hͨ fuit Hīere. Iujͣillud. An̄qͣꝫ exires de vulua plene .ſ. ſanctificaui teSecūda eſt qn̄ proles eſt adhuc in vtero totus vtIo. bap. qui in ſexto menſe fuit ſanctificatus quādo .ſ. v̓go Maria ꝯcepto dei filio ſalutauit heliſabeth. Tertia eſt in puncto quaſi poſt creationem ⁊infuſionem anime. Formato .n. corpore v̓ginis cōcepto ex anna ⁊ ioachim: nō ex ſpūſancto: hoc enīdicere eſſet hereticū. Solus .n. chriſtus hoc habuit: creata aīa virginis a deo ⁊ infuſa: ſubito ſanctificata fuit et infuſa eadem die p̄s. Fluminis īpetꝰletificat ci. dei: ſanctificauit tabernaculū ſuū altiſſimus. ¶ Quantū ad tertiam rōem. Dico ꝙ firmiter operata ē bonū ⁊ ꝯtinuiter: qꝛ nullū vnqͣꝫ peccatum ꝯmiſit: nec etiā veniale. Nō ſic fuit in alijsab vtero ſanctificatus: nam oēs venialiter peccauerunt.¶ Litulus nonus de peccato actuali mortali.Capl̓m pͥmum penes ꝗd attēdat̉ grauitas variain peccato mortali. Et de. xvi. regulis ꝑ quas pōtcognoſci qn̄ aliꝗd eſt mortale.Ecundū genuspeccati eſt actuale mortale. Et dicit̉ mortale ex eo: ꝙ priuet aīamdei inhabitatione ꝑ gratiam: exqua aīa viuit ſpūal̓r: de pe. diſ. i.reſuſcitatus. Et ꝯducit tandem ad mortē dānatōnis eterne in ipſo morientē. xxv. diſ. §. alias ea. Etde hoc ꝗnqꝫ videnda ſunt. Primū eſt de grauitate ipſius: ẜm ꝗd attendat̉: ex qͦ vnū dicatur grauiꝰaltero. Scd̓m eſt quō diſcernatur vel cognoſcat̉mortale a veniali. Tertiū de nocibilitate ſeu damnō qd̓ infert ꝑpetranti. Quartū quō puniat̉ ī aliavita pena inferni. Quintuꝫ eſt quō remittat̉ mor

Quantum ad primumſcienduꝫ ẜm Tho. pͥª 2ᵉ. q. lxxiij. ꝙ opinio fuit ſtoicorum: ꝙ oīa peccata eſſent paria: ⁊ ex hͦ deriuatꝰeſt quorūdam hereticoꝝ error: qui ponentes oīaeſſe paria dicūt etiam omnes penas inferni eē pares. Et ſiquidem pctm̄ eſſet pura ⁊ ſimplex priuatio: que .ſ. ꝯſiſtit quaſi in eſſe corrupto: ſicut mors⁊ cecitas: ſic veꝝ eſſet: non .n. pōt dici vnus eē magis mortuus qͣꝫ alius. Sed peccatum eſt priuationon ſimpliciter: ſed aliquid retinēs de habitu oppoſito: que conſiſtit magꝭ in corrumpi qͣꝫ in eē corruptum ſicut egritudo corporalis. Unde ſicut verum dicitur: vnus magis vel grauius infirmꝰ qͣꝫalter: vel etiam in eodem vna infirmiitas grauioreſt altera ſic ⁊ vnum peccatum grauius altero. Etꝙ peccatum comparetur infirmitati: pꝫ non ſolūex ſcriptura ſacra que frequenter hoc dicit. Iuxͣillud p̄s. Miſerere mei domine quoniaꝫ infirmꝰſum. Sed etiam ex doctrinis gentiliū. Nā ſeneca⁊ tullius vicia appellant egritudines. Et ꝙ vnūſit grauius altero oſtendit chriſtus dicens pilatoQui me tradidit tibi maius peccatum habet. Io.xix. Hiero. etiam dicit quis dubitat ſceleratiꝰ eſſecommiſſum quod grauius eſt punitum. xxiiij. q.i. non afferamus. Patet etiam hoc ex diuerſis penis taxatis ab eccleſia pro penitentia: ſecundū diuerſam grauitatem peccatorum. ¶ Prima auteꝫ⁊ principalis differentia grauitatis in peccatis ſecundum Lho. vbi ſupra eſt illa: que attenditur penes obiecta eorum. Obiecta autem actuum ſuntfines eorum. Pro cuius declaratione eſt ſciendum: ꝙ grauitas peccatorum differt eo mō quovna egritudo eſt alia grauior. Sicut enim bonuꝫſanitatis conſiſtit in quadam ꝯmenſuratione humorum per conuenientiam ad naturam animal̓:ita bonum virtutis conſiſtit in quadam ꝯmenſuratione humani actus: ꝑ ꝯuenientiam ad regulārationis. Manifeſtū eſt auteꝫ ꝙ tanto eſt grauioregritudo quanto tollitur debita humoꝝ cōmenſuratio: ꝑ ꝯmenſurationē pͥoris pͥncipij: ſicut egritudo que eſt in corde humano quod eſt pͥncipiuꝫvite: vel ex aliquo quod appropinquat cordi periculoſior eſt. Unde oportet etiam ꝙ peccatum ſittanto grauius: quanto deordinatio cōtingit circaaliquod principium quod eſt prius in ordine rōnis. Ratio aūt ordinat oīa agibilia ex fine. Et iōqͣꝫto peccatum ꝯtingit in actibus humanis ex altiori fine: tanto peccatum eſt grauius. Sic̄ patꝫ ꝙres exteriores ordinantur ad hominē ſic̄ ad finē.Homo autem ordinatur in deum ſicut in finemUnde peccatum ꝙ eſt circa ipſam ſubſtantiaꝫ hominis: ſicut homicidium eſt grauius peccato qd̓eſt circa res exteriores ſicut furtum. Et adhuc eſtdine quorūlibet horum peccatoruꝫ: vnum peccatum eſt grauius altero ſecūduꝫ qd̓ eſt circa aliꝗd