Capitulū. III.

maximā noticiā ſeu ſapīam ⁊ dilectioneꝫ eoꝝ. Secundū aūt vtrāqꝫ pͥmā acceptionē creature om̄esdici pn̄t abyſſi. Nā in ſe ꝯſiderate hn̄t qͣꝫdam ꝓfūditateꝫ v̓tutꝭ a deo: vt nec maximi philoſophi potuerint ꝯplete intelligere naturam et ꝓpͥetateꝫ cuiuſcūqꝫ minime ex eis. Sed reſpectu ꝑfectiōis diuine: oēs etiā maxime hn̄t qͣꝫdam ꝯfuſioneꝫ ⁊ turpitudinem. Eſt ergo ſenſus thematis: ꝙ anteqͣꝫ eſent creature facte: q̄ dicūtur abyſſi: virgo mariaerat ꝯcepta. Sꝫ ſubito ꝗcūqꝫ etiā rudis mouebitqueſtionem dicēs. Cum v̓go ſanctiſſima ſit ꝯcepta de anna: quō anna que creatura eſt: potuit cōcipere: ſi nondū erat: ſicut nec alia creatura. Sed adhoc rn̄detur ꝑ diſtinctionem quadruplicem conceptionis.Eſt .n. eius ꝯceptio in intellectu diuinali.Eſt eius ꝯceptio in mente angelicali.Eſt eius conceptio in ſcriptura ſpeciali.Eſt eius conceptio in vtero materiali.¶ De pͥma loquitur thema. Non ſoluꝫ .n. ab eternō ꝯcepta fuit diuina ſapīa .ſ. filius a pr̄e: ſꝫ et v̓gomaria: non quidem eo mō quo filius a patre .ſ. deſubſtantia ſua: ſꝫ per preordinationem eternam.Exemplū ſume in operibus humanis. Quādo .n.aliꝗs vult aliꝗd boni vel mali facere: tunc dic̄ iſtd̓fiet a me: qꝛ ſic cōcipit in corde meo: ſicut qn̄ peccator imaginatur dimittere malā vitam: ⁊ bn̄face̓deinceps: tunc ꝯcipit peccator. Un̄ Iſa. xxvi. dicit̉A facie tua domine ꝯcepimus ⁊ quaſi parturiuimus ⁊ peperimus ſpm̄ ſalutis. A facie dicit dn̄i. i.ab aſpectu quo reſpicit dn̄s peccatorem oculo miſericordie: faciens euꝫ recognoſcere mala ſua. Cūenim homo ꝑſeuerat in malis: deus dicit̉ auerte̓faciem ſuā ab eo: ⁊ merito: qꝛ ⁊ ip̄e peccator vertitei tergum ⁊ non faciem .ſ. rōnis: propter qd̓ ⁊ peccatum dicitur eſſe auerſio ab incōmutabili bonoSed cū deus illuſtrat cor: cōuertit ſe peccator addeum: tunc ꝯcipit deſideriū boni: ⁊ ꝓponit ſe emēdare: ⁊ cū hoc tractat agere tunc parturit: qꝛ laborat in his faciendis. Poſiqͣꝫ aūt executus eſt: peperit ⁊ maſculū cuꝫ opus eſt recte factum: vt reſtitutionis: ꝯfeſſionis: or̄onis: ⁊ hiꝰ: ⁊ tunc iam nō memini preſſure ꝓpter gaudium: qꝛ inde ꝯſequiturſpm̄ ſalutis .i. gratiam ſpūs eum ſaluantē. Sic igipꝫ ꝙ pͥuſqͣꝫ hō aliꝗd faciat illud mēte ꝯcipit mētedecernendo. Ita deus in mente ſua ab eterno cōcepit .i. diſpoſuit mūdum facere: ⁊ hoīem in maxima dignitate. Et preuidens hoīem debere ruerea tanta dignitate: cōcepit etiam in mente ſua antecreationem mūdi: ⁊ preordinauit vnā virginē facere per quā homo recuperaret dignitatem ſuaꝫ.Immo ⁊ maiorem priori cōſequeret̉: ꝑ vnionemverbi cū humana natura. Et ſic ītelligit̉ hͦ themaNondū erant abyſſi .i. creature: et ego ꝯcepta erā.ſ. in mente diuina: vt ſuo tꝑe in mūdo fierē ⁊ ī actuali exiſtētia. Et ſciebat deus ꝙ vna mulier eratſutura in mūdo .ſ. eua: ex qua eueniret oē maluꝫſmūdo. Ita ꝯcepit ⁊ p̄ordinauit ꝙ alia dēret veni

re .ſ. beata maria: ex qua totū malum auferetur.Sicut etiam p̄ſciebat ꝙ eua prima mater ⁊ ſponſa eſſet ⁊ virgo .ſ. dū fuit in paradiſo. Ita ꝯcepit etordinauit ꝙ beata maria deſponſata eſſet: et v̓goſemꝑ intacta: mater viuificatrix cunctoꝝ. Et ſicuteua fuit viſitata per angelū malū ꝗ eam decepit ⁊mortem intulit: ita maria viſitata ꝑ angelū bonuꝫꝗ ei vitam nunciauit. Et ſic̄ eua euacuata fuit gr̄acum de fructu accepit ⁊ comedit: ita maria gratiarepleta: qn̄ fructum in ventrem recepit verbi diuini. Et ſicut fructus quem poſuit in ventrē euaoccidit multos: ita fructus quem in ventreꝫ recepit maria viuificauit electos: ⁊ viuificat quotidiecomedentes deuote: cū ī ſacramento miniſtraturpopulo. Ideo dicitur benedictus fructus ventristui: quia per ipſum benedicti ſumus: ſicut ꝑ fructuꝫ quem porrexit eua viro ad eſum fuimꝰ om̄esmaledicti. Paradiſi porta demum per euam cūctis clauſa eſt: ſed per beatam virginem iterum patefacta eſt: vt canit eccleſia. Et ſicut rex dum mittit ad prelium milites ſuos: quia vt ſapiēs cognoſcit ꝙ multi ibi vulnerantur: mittit etiam medicūad curandum. Ita deus ſapientiſſimus preſciensnos habituros continuum certamen cumʳ demonibus: et ſepe ab eis vulneribus peccatoruꝫ damnificari: concepit in mente ſua ⁊ diſpoſuit mundomittere medicam .ſ. virginem beatiſſimam. Undeet deuotus Bernardus dicit de ea: ꝙ de plenitudine eius omnes recipiunt: eger curationem: triſtis conſolationem: peccator veniam: iuſtus gr̄aꝫ.Et de ipſa virgine maria poteſt intelligi illud. Eccleſiaſtici. xxxvi. vbi non eſt mulier īgemiſcit egerNam contra vulnus ſuperbie: ponit ipſa exēplovite ſue ligaturam ſeu emplaſtrum humilitatꝭ adcurandam. Contra vulnus auaricie emplaſtrumliberalitatis cum aurum ſibi oblatuꝫ a magis: nōreſeruauit pro futuris neceſſitatibus: ſed pauperibus erogauit ſecundum Bernard. Contra vulnus luxurie remedium caſtitatis: cum votum fecerit ſecundū Aug. perpetue virginitatꝭ: vt. xxvij.q. ij. §. beata maria. et ſic diſcurrendo ꝑ alia. Permaxime autem placuit ⁊ deo electa fuit: vt materdei eſſet propter humilitatem. Sicut expulſa deparadiſo eua cum viro ⁊ omni progenie propt̓ ſuperbiam: ⁊ hoc eſt quod ipſa dicit in epiſtola iſta.Dominus poſſedit me ab initio viarum ſuarum.Uie dei ſunt virtutes quibus nos imus ad deuꝫInitium virtutuꝫ eſt humilitas: vnde ⁊ fundamētum dicitur earum. ¶ Secunda conceptio: ſcilicꝫangelicalis fuit: non ab eterno: ſed in principiomundi ante creationem aliarum rerum. Namcum dominus deus creauit angelos: qui ſignantur nomine celi cum dicitur. In principio creauit deus celum ⁊ terram ſecundum Auguſtinūtunc etiam concreauit ſeu indidit in mētibus eorum ſpecies ſeu ſimilitudines omnium creaturarum: que in ſex diebus referuntur facte: quaſi q̄dam ſemina ad concipiendum intellectum rerū.