TitulusVIII.

parentꝭ. Poſſet aūt deus exciꝑe a tali debito quēcūqꝫ cōcipiendum: tn̄ non decuit ꝙ ꝑtinet ad potētiam ordinatā qͣ voluit honorare matreꝫ rōe iamdicta. Et vt etiā dic̄ Agidius ꝗ ſupra. Aliqd̓ ē laudabile in inferiori: qd̓ nō eſt laudabile in ſuꝑiorichriſto nō eſt tn̄ laudabile ꝙ eſſet cōceptus in originali: eſt in laudabile in v̓gine matre: nō qꝛ originale ꝯͣxit: ſꝫ qꝛ facta ē mēbꝝ chriſti ab ip̄o redēpta.Dicit. n. Aug. de baptiſmo ꝑuuloꝝ ꝙ nullū membrum chriſti fuit ſine pctō. Si gͦ dicat̉ virgo nonꝯxiſſe originale ſic nō erit membꝝ chriſti qd̓ eſt indedecus eius. Immo ẜꝫ Nicardū ordinis minorum hoc derogat̉ matri ⁊ filio. Matri. virgini: ꝗaeius pͥuilegium eſt: ꝙ ſola ſine peccato ꝯcepit. Derogat ⁊ filio qui ſolus eſt īmunis ab oī labe etiaꝫoriginali. Et ꝑ hoc pꝫ eos non ſufficienter rn̄dereAd id qd̓ pͥmi dicūt de redēptione ⁊ ſaluatione dictum eſt ſupra ibi: ſcd̓o ad id ꝙ dicit. ¶ Ad ſextuꝫ.ſ. de feſto ꝯceptionis. Rn̄det. b. Zho. in. iij. partevbi ſupra: ꝙ eccl̓ia romana non ſac̓ illud: cū nūqͣꝫreꝑiat īſtitutuꝫ. Immo Bern̄. ī epl̓a ad fagdunēẜ.dicit nō deberet fieri. Zolerat aūt hoc fieri ab aliquibꝰ eccl̓ijs: referendo hoc ad tꝑs ſanctificationis: qd̓ qꝛ ignotū eſt qn̄ fuerit: ſit feſtū de ipſa ſanctificatione die quā dr̄ eſſe cōcepta. Uel ſcd̓m Ioneapo. pōt dici ꝙ tale feſtū nō eſt feſtū ꝯceptioniseius vt illi dicūt: cū fiat ꝑ nouem mēſes an̄ eiusnatiuitateꝫ: qͣ die nondū aīa erat infuſa q̄ ē ſubiectum ſanctitatis. Sed magis eſt feſtū gr̄aꝝ actionūſic̄ in veteri lege erat feſtū pentecoſtes ⁊ ī nouo feſto epiphanie: ī qͦ nulla ſanctitas fuit noua collata:ſed eccl̓ia regratiat̉ de bn̄ficijs: ⁊ ſic in ꝓpoſito.¶ Ad rōes aūt ⁊ auctoritates nō ſufficiēter rn̄dūtNā pͥma rn̄ſio nō valet .ſ. ꝙ doctores loquāt̉ ī cōmuni: ⁊ ſcd̓m cōem curſum nō intendēdo de v̓gne illud dicere: qꝛ ꝗ totum dic̄ nihil excludit: et qoēm dic̄ nullū excipit: ⁊ ꝗ nullū dicit oē excipit: ſꝫin p̄dictꝭ auctoritatibus nō dicit̉ indiffinite: ſꝫ vl̓roēm ab adam ꝓpagatū vl̓r culpā incurrere originalē. ergo ſancti nullū intendūt excipere ⁊ v̓gineꝫmariā: cū ⁊ ip̄a expͥmatur in aliꝗbus auctoritatibꝰhic ⁊ alibi. Philoſophi aūt ⁊ ſancti loquētes de aliquā materia in cōi: tractāt illā materiaꝫ cōiter loquēdo indiffinite: ⁊ non vl̓r: ſi ea que dicūt in illa.materia in cōi aliqͦ ſingulari exceptōem habeant.¶ Ad illud aliud qd̓ cū dicit̉ ſolū de chriſto et dematre ītelligat̉ nulla rō cogit hoc dicere: īmo plures exp̄ſſe auctoritates Aug. excludūt chriſtū aboriginali: ⁊ includūt matre: nec enim eſt tāta vniochriſti et matris: qͣꝫta ꝑſonarum diuinarum: vt ſicut dicimus ꝙ cū dicit̉ aliꝗd de vna perſona: etiācum dictione excluſiua ꝑtinens ad ſubſtantiā illd̓intelligendum eſt ⁊ de alia. Sicut cuꝫ dicit chriſtꝰNemo nouit patrem niſi filius ⁊c̄. nō excluditurſpiritus ſanctus: ita etiaꝫ oporteat dicere de virgine quod dicitur de chriſto cum ſine comparatiōefilius fuerit maioris ſanctitatis: etiam in quantūhomo. ¶ Ad illud aliud ꝙ ⁊ ſi de iure ⁊ d̓bito cō-

traxit non tamen de facto: qꝛ priuilegiata. Reſpōdet Io. de policratis: ꝙ priuilegium ſurrepticiuꝫreputatur: ⁊ igitur vitandū: qd̓ eſt contra tenoreꝫconcilij: nec de hoc facit aliquam mentionem. Sꝫnullum priuilegium legitur in ſcriptura pertinēsad virginē qd̓ de lege cōi de ea faciat mentionemItem puilegium ẜm iura dꝫ eſſe expreſſiuū: vndecū in ſanctificatione etiā in vtero ſit pͥuilegiuꝫ nōcreditur de aliquo eſſe ſatiſfactum niſi iſtud hēatur clare in ſcriptura: vt de Hiere. ⁊ Iohāne bap.Et multo magis videt̉ hoc dicendū de emunitatea culpa originali: cū illud nō ſit maius: ⁊ tn̄ nil expreſſe reꝑitur in ſcriptura de iſto pͥuilegio: ſed contrarium: ergo ⁊c̄. ¶ Ad illud de reuelatione ⁊ viſione Bernardi ⁊c̄. Dicit Io. neapo. ꝙ ſūt viſiōesfantaſtice ꝗbus non eſt credendum. Et ſi dicit̉ aliquas ſanctas habuiſſe reuelationē de hiꝰ: vt ſancta brigida. Sciendū ꝙ alie ſancte que claruerūtmiraculis vt beata catherina de ſenis: habuerūtreuelationem de ꝯͣrio: ⁊ cū etiaꝫ veri ꝓph̓e aliqn̄putent ſe ex reuelatione ſpūs ſancti aliqua hr̄e: q̄ex ſe dicūt: non eſt incōueniens dicere ꝙ tales reuelationes non fuerūt a deo: ſꝫ ſomnia humana.Exemplū in Nathan ꝓph̓a loquente a dauid ī. ij.Regū: ꝗ credebat ſpiritū ꝓphetie rn̄diſſe dauid:⁊ tn̄ non ſic erat: vt poſtea patuit. ¶ Cōcluſiue circa iſtā materiam: ſic vni iſtaꝝ opinionū dꝫ homo īherere ⁊ potius pͥme rōibus dictis: ꝙ paratus ſittenere ꝯͣrium: ſi eccl̓ia ꝯͣrium determinaret: ⁊ ātedeterminationem non iudicet hereticū vel īpium⁊ malum alteram harum tenentem quecunqꝫ ſit:⁊ caueat a predicatione huius materie corā ppl̓iscum impugnatiōe alterius partis: qꝛ materia ſcādaloſa in ppl̓o: cū velut noctue nō poſſit ſufferretm̄ radium veritatis: et nil fructus reportauerit.Et modus pulcher traditur ex quadam p̄dicatōemagiſtri ⁊ ſancti Uincentij eximij predicatoris q̄hic īmediate ponitur.¶ De ꝯceptione virginis marie per modum p̄dicationis. ¶ Capl̓m tertium.Ondū erāt abyſſi⁊ ego iam cōcepta eram: ꝓuer. viij. et īepl̓a huius ſolēnitatis. Abyſſus īportat qͣꝫdam voraginem ſeu ꝓfunditatem cuius terminus nō inuenitur. Et ſic p̄s. dicit. Iudicia tuaabyſſus multa: qꝛ .ſ. ꝯp̄hendi nō pn̄t: iuxͣ illd̓ apl̓iad Ro. xi. O altitudo ſapīe ⁊ ſcīe dei: qͣꝫ incōp̄hēſibilia ſūt iudicia eius. Aliqn̄ ēt īportatabyſſus cōfuſionē ⁊ indecorē: ⁊ hͦ ex eius deriuatione: dr̄ enīab a qd̓ eſt ſine: ⁊ byſſus: ꝗ ſcd̓m bedā eſt genus ligni candidiſſimū ⁊ pulchrū: ⁊ ſic ſumit̉ ibi. Gen̄. i.Zenebre erāt ſuꝑ faciem abyſti. Dicit̉ .n. abyſſusmateria iſta prima informis et ꝯfuſa: vn̄ ⁊ indecora. Abyſſi etiā dici pn̄t ſcripture ſacre: ꝓpt̓ profunditatē īdeterminabilē ſenſus eaꝝ. Ac etiā apl̓i ꝓpt̓