Capitulū. II.

de virgine dicentes: ex hoc ꝙ nō fuit macula peccati in ea: ergo nec originalis. Secundo inducūtillud Aug. cum de peccatis agitur propter honorem domini: nullam prorſus de ea .ſ. virgine nolohabere mentionem. Tertio illud Anſelmi. Decuitvt ea puritate nitiret .ſ. v̓go maria: qua maior ſubdeo nequeat. inueniri. Quarto id oſtendunt ꝑ hācrationem. Quia ordinans vas ad ſeruitiuꝫ altarꝭconſeruat ipſum a maculis: hoc enim eſt valde decens: ſed virgo fuit vas deitatis: ergo decuit vt p̄ſeruaretur etiam a macula originalis. Quinto ſicDecuit ꝙ chriſtus eaꝫ ſingulari ⁊ nobiliori modoredimeret et liberaret qͣꝫ alios: ſed hoc fuit ſi ſinepeccato fuit. Decuit enim magis honorare eaꝫ: ꝗamater eius qͣꝫ ceteros. Sed nobiliꝰ et melius liberatur ⁊ redimitur: cui prouidetur ne cadat ⁊ ī ſeruitutem incurrat: qͣꝫ vt lapſus erigitur ⁊ factꝰ ſeruus redimatur: ergo ⁊c̄. Sexto ſic eccleſia errarenon pōt. Sed ip̄a celebrat feſtum ꝯceptionis octauo die decembris: ergo ⁊c̄. ¶ Ad rationes in contrarium inductas ſic reſpondent. Primo ad illudꝙ omnes in adam peccauerunt: ⁊ ꝙ omnes geniti ex adam originale contraxerūt: dicunt ꝙ ſanctiquādo loquebantur omnes cōtraxiſſe originale:loquebantur in communi de filijs ade ẜm cōemcurſum. Sed cum locuti ſunt de virgine in ſingulari dixerunt oppoſitum: vt in auctoritatibus inductis. Aug. ⁊ Anſelmi pꝫ. Dicunt etiam ꝙ vbicūqꝫ ponitur ſolum vel tm̄ anima chriſti: intelligituretiam anima virginis: qꝛ partus eſt pars viſcerūAlij eoꝝ dicunt: ꝙ omnes ex adam contrahūt originale de iure ⁊ ex debito: ⁊ ſic etiam virgo: ſed defacto ipſa non contraxit in hoc priuilegiata et exempta a iure communi. ¶ Secundo ad illd̓ qd̓ dic̄alia opinio .ſ. ꝙ ſequeretur ꝙ chriſtus nō eēt vniuerſalis omnium redemptor: reſpondent: ꝙ nō ſequitur ex iſta poſitione hoc: qꝛ redempta eſt ⁊ ſaluata per preſeruationē ab originali ne īcurreret.¶ Ad illud Bernardi: quia gloſari nō pōt: dicūtquidam ſimplices ꝙ in viſione ei apparuit cū macula in pectore: eo ꝙ hoc dixerat: vel qꝛ retractauit. Inducunt etiam reuelationes ſuper hoc quarūdam muliercularum. ¶ Sed ad omnia iſta faciliter reſpondetur clare non extorte. ¶ Ad pͥmūꝙ illa auctoritas canticoruꝫ intelligitur de eccl̓iaproprie: tranſumptiue auteꝫ dicitur de virgine pꝰqͣꝫ fuerat ſanctificata. Unde in aſſumptione eiuscanit̉: hec durandellus. ¶ Ad ſecundū ẜm Tho⁊ duran. dicitur: ꝙ loquitur ibi Aug. de peccatisactualibus vt clare patet ex precedentibꝰ et ſequetibus illius libri. Et auctoritate Iohā. ī canonicaquā īmediate. Aug. inducit. Si dixerimus: quiapeccatum non habemus ⁊cͣ. In hoc autem om̄esdoctores concordāt ipſam virginem ſolam interadultos fuiſſe etiam a veniali īmunem. ¶ Ad tertium dicit Io. neapolitanus: ꝙ illud Anſelmi eſtmagis pro qͣꝫ contra: decuit eniꝫ vt puritas mr̄iseſſet ſub puritate chriſti dei: qui non contraxit ori

ginale nec commiſit actuale: ⁊ hoc ſit ꝑ hoc quodmater actuale nullum commiſit: ſed originale cōtraxit. Si autem non contraxiſſet originale: iā puritas eius equaretur puritati chriſti: nec eſſet ſubea. Nec valet inſtantia de angelis bonis: quia ineis non poteſt eſſe peccatum per originem cōtractum eo ꝙ vnus ab alionon originatur: ſꝫ oēs immediate creantur a deo. Unde aliter ⁊ melius. Sicut non refertad hoc ꝙ aer poſſit dici magis lucidus: an quandoqꝫ fuerit tenebroſus vel nō. Aer.enim qui plus habet de luce magis eſt lucidus: lꝫaliquando tenebroſus fuerit. Sic ī propoſito. Cūſpiritualis puritas ſit ꝑ carentiaꝫ impuritatis culpe: quā puritatē cauſat lux gratie dei. Uirgo queplus habuit de luce gratie qͣꝫ quecūqꝫ alia creatura: pura dꝫ dici ꝙ enituit maiori puritate qͣꝫ creatura quecunqꝫ: dato ꝙ fuerit qn̄qꝫ ſubiecta culpeoriginali. Sicut etiā pōt dici magis album qd̓ aliquādo fuit nigrum. ¶ Ad quartuꝫ ſic rn̄deat̉ ꝙdecuit virginem nō ꝯcipi cuꝫ originali: qꝛ vt dicitIo neapolitanus: non decuit vt cōceptio natural̓cuiuſcūqꝫ hoīs etiā matrꝭ virginis equaret̉ qͣꝫtuꝫin īmunitate a culpa originali ſuꝑ naturali ꝯception chriſti. ¶ Herueus autē in qd̓libeto dic̄: ꝙ ideſt decentius oībus fieri qd̓ magis in honore deicedit: magis aūt cedit in honorē dei totā humanānaturā deſcendentē ab adam ꝑ generatiōeꝫ īdigēredēptiōe facta ꝑ chriſtū: īducendo virginē: qͣꝫ aliquā ꝑſonā non indigē vt virginem. Quāuis eniꝫ⁊ cedat ī honorē filij .ſ. puritas talis matris: pͥmuꝫtn̄ magꝭ. Rō eſt: qꝛ illud ꝑtinet ad honorē chriſtivt deus .ſ. general̓ influetiā eius redēptionis: hecenim fuit qꝛ diuina ꝑſona fuit incarnata: puritasaūt p̄dicta matris ꝑtinet ad honorē eius in qͣꝫtumhō: qꝛ lꝫ ſit mater dei: nō tn̄ ſcd̓ꝫ ꝙ eſt deus: ſed īqͣꝫtuꝫ hō: ergo ⁊c̄. ¶ Sꝫ dicet̉ ꝙ ꝑ talē emunitatēab originali non tollit̉ ꝗn fuerit redēpta ꝑ p̄ſeruationem ſeu meritū p̄acceptū qd̓ ꝗnto dicebat̉. Sꝫrn̄deo ꝑ Io. neapo. et alios ꝙ redēptio ſeu ſalus n̄eſt niſi exn̄tis. Sicuti .n. nihil ꝓpͥe hꝫ eſſe cū eſt incā ſua ſolū: niſi habeat eē ī ſeipſo. Sic nec ꝓpͥe pōtdici redēptus vel ſaluatus exn̄s ſub ſpūali ſeruitute q̄ eſt ꝑ culpā: ſolū in ſuis ꝑentibus ⁊ non in ꝓpria ꝑſona. Quātūcūqꝫ gͦ virgo fuerit ab originali peccato p̄ſeruata: nō poſſet dici redēpta ⁊ ſaluata: niſi qn̄qꝫ fuiſſet ſubiecta pctō: nō ſolū in ꝑſonaparentuꝫ: ſꝫ ꝓpͥa. Rō eſt ẜm ip̄m: ⁊ Io. de policratis. Redēptio ⁊ ſaluatio īportant qͣꝫdam mutatōeꝫ⁊ tranſitū de pctō ad gratiā. Res .n. que aliqn̄ fuitmea ⁊ poſtea non eſt: dicit̉ redimi. Sꝫ res que nūqͣꝫ fuit mea dr̄ emi. Res autem que ſemꝑ fuit ⁊ ēmea: non pōt dici emi neqꝫ redimi. Si gͦ virgo beata nulli vnquā pctō ſubdita fuit: gͦ ſemꝑ fuit dei⁊ ſic non fuit redēpta: ⁊ idē de ſaluatione: qꝛ p̄ſuꝑponit caſum ſeu īfirmitateꝫ pctī. Et qͣꝫuis deus d̓potentia abſoluta potuerit face̓ ipſam originale n̄contraxiſſe. Eſt .n. originale pctm̄ carentia originalis iuſticie determinate volūtaria volūtate primi