Titulus. VII.

⁊ ſancti viri hanc conſeruare ⁊ augere nitunturnon proper ſe: ſed ad proximorum edificationē:propter quod dicebat apoſtolus. Expedit mihimagis mori qͣꝫ vt gloriā meaꝫ ꝗs euacuet. Sed ⁊bonum iſtud ꝑ pctm̄ tollit̉ vel diminuitur. Un̄ ⁊Salomon ſapientiſſimꝰ: quē ꝓpter famā v̓tutis⁊ ſapīe: oīs terra deſiderabat eum videre. Cui ētdixit regina Sabba ad eum veniens de finibusterre: viciſti famā v̓tutibus tuis: ꝓpter pctā laſciuie ſue adeo ſibi gloriam ⁊ honorem minuit: vtēt de ſui ſalute dubitaretur. De quo etiaꝫ dicit ſapiens eccl̓. xlvij. Dediſti maculaꝫ in gloriā tua ⁊cͣSic ⁊ Magdalena qͣꝫtūcūqꝫ eſſet genere nobilisdiues ⁊ pulchra: ꝓpter laſciuias ſuas ita famamattriuerat: vt diceretur peccatrix. ¶ Potās quoqꝫ qua ꝗs alijs p̄eſt: donum eſt non ꝑuum a dn̄oꝯceſſum: ẜm illud ſap̄. vij. O iudices data eſt vobis ptās a dn̄o ⁊ virtus ab altiſſimo. Et ī hoc hn̄tquandā ſil̓itudinem cum deo ſpalem participantes diuinā ptātem: vt ſicut deus oībus p̄eſt ⁊ oīaregit: ita p̄ſidentes in mundo ꝗbuſdam p̄eminēt⁊ eos regunt: vn̄ ⁊ dij aliqn̄ vocātur ꝓpter quoddicit dn̄s Moyſi exod̓ .vij. Conſtitui te deū pharaonis. Hec autem poteſtas ⁊ dn̄ium frequenterper peccata tollitur. Un̄ ⁊ nabuchodonoſor ꝓpt̓ſuperbiam ſuā ablatum fuit ſibi regnū ad tꝑ̄serat monarcha mundi: voce emiſſa de celo dicete. Tranſijta te regnum tuū: ⁊ ab hoībus eijcierꝭ⁊ cum beſtijs hītatio tua. Sed Baltaſar filius eiꝰpropter peccata ſua ex toto amiſit ip̄m regnū: ip̄ointerfecto a cyro rege perſaruꝫ ⁊ dario capta babylonia: Sic ⁊ ſeptem nationes que habitabant īterra promiſſionis: amiſerunt terras ſuas ipſisinterfectis cum regibus ſuis a ioſue cuꝫ exercituſuo .ſ. iſrahelitaꝝ: ⁊ ꝓ eis ipſis iſrahelite poſſederunt. Un̄ ⁊ cum dn̄s ꝓmitteret illaꝫ terram ſe datuꝝ ſemini abrahe quaſi rōneꝫ aſſignans quaretunc non dabat ipſi Abrahe: ſubdit. Nonduꝫ cōplete ſunt iniꝗtates eorū. Gen̄. xv. i. nondū aſcenderunt ad tantam maliciaꝫ: ꝙ adhuc mereanturperdere illa dn̄ia. Inſuper ⁊ ipſi iudei poſſeſſamillam patriam fertilem ⁊ gratioſam: ꝓpter peccata ſua ꝑ. lxx. annos amiẜunt: tranſlati in captiuitatem babylonicam: cum rege ſuo Sedechia. iiijRe. vlti. Et demum reuerſi grauiora perpetrantes ⁊ dei filium interimentes poſt maximam ſtragem: amiſſa oī dignitate regali ⁊ ſacerdotali: captiuitati ⁊ venditi in ſeruos diſperſi ſunt per vniuerſum orbem. Libertas vtiqꝫ magnum bonuꝫeſtimatur. Non .n. bene ꝓ toto libertas venditurauro. Sicut econtra ẜuitus eſt maxima miſeria.Quia ꝑ pctm̄ inducta eſt ſeruitus. vn̄ Amb. Nōeēt hodīe ẜuitus ſi ebrietas non fuiſſet: di. xxxv.ſexto die. Et loquitur de cham qui ex eo ꝙ deriſit Noe patrē ſuum: quē ꝓpter ebrietatem viditnudatum: maledictionē ẜuitutis ab eo accepit īgenere ſuo. Peccator ẜuus ēt efficitur diaboli etpeccati. Iohā. viij. Qui facit pecatum feruus eſt

peccati. Male ergo vexatur hō a demonio peccati cū de magnis dignitatibus deuoluatur ad magnas miẜias: propter qd̓ clamare cogitur. Miẜerō mei vel noſtri.I. §. II.Tona auteꝫ naturaliatripartita ſunt videlꝫ.Familia parentalis.Conſiſtentia corporalis.Potentia animalis.Familia parentalis ſunt ꝓpinqui: precipue filij: qui cum ſint de ſubſtantia patris ⁊ matris rōnabiliter dicuntur bona naturalia. Et hoc bonūcū non hētur multum deſideratur ēt a probis vris. Sicut pꝫ in Iſaac orante pro conceptu rebecce vxoris ſue. Et Abrahā de hoc dn̄o pie cōquerenti cum dixit. Uernaculus meus helieſer iſtedamaſcus erit heres meus: mihi autem n̄ dediſtiſemen. Et cum hētur: multum amatur conſeruatio vite eorū ⁊ ſanitas. Et rō huiꝰ eē pōt: qꝛ naturaliter vnūqd̓qꝫ appetit ꝑpetuari qͣꝫtum poſſibile eſt: cognoſcit autem quilibet experientia docēte: qꝛ in ſe diu permanere non pōt: cum mortalisſit ⁊ corruptibilis: ⁊ cū filius ſit de ſubſtantia parentum dū ſunt ⁊ viuunt filij: ſic in eis ⁊ per eosvident̉ ꝑmanere ⁊ perpetuari per ſucceſſiuaꝫ exeis generatōem. Sed certe filij ꝓpter peccata parentum qn̄qꝫ ex hac vita ſubtrahuntur: aliquando diu ⁊ grauiter infirmantur. Exemplū in dauid cui dictum fuit a nathan: qꝛ blaſphemare feciſti nomen dn̄i: iccirco morietur filius tuus ꝗ .ſ.fuerat natus ex berſabee: quod ⁊ factuꝫ eſt vt habetur. ij. Reg. xij. Sic ⁊ helij ſacerdos ꝗ peccauerat in non hn̄do curam de filijs ophim ⁊ phincesaudito ꝙ filij eius in bello mortui eſſent ⁊ occiſi⁊ archa dn̄i capta a philiſteis ex dolore cedit retro ⁊ fractis ceruicibus expirauit. i. Re. iiij. Quāuis ẜm leges humanas filius non d̓beat aliquomodo occidi pro peccato patris: etiam ſi commiſiſſet crimen leſe maieſtatis ſed alijs penis prri poteſt: vt amiſſione honorum rerum temꝑlium ⁊ patrie: tamen in iudicio dei ⁊ ẜm legeꝫam: etiam morte corporali punitur filius protre. Nec ex hoc ſit iniuria vel īiuſticia filio: qꝛomnes ſumus ⁊ iuſti ⁊ iniuſti debitores moriquo ad deum propter originale peccatum. Sedquo ad animam ſeu penam inferni vel purgatorij: vtiqꝫ firma manꝫ ſententia dn̄i illa. Eze. xviij.Filius non portabit iniquitatem patris ⁊ ecōuerſo. ¶ Conſiſtentia corporalis ſeu conſeruatio vte corporalis quantum ametur precipue cumnitate eius: ꝗlꝫ exꝑit̉ in ſeip̄o vt induci non opoteat illud quod Sathan dixit domino Iohi. i.Pellem pro pelle ⁊ cuncta que habet homo dabit pro anima ſua .i. vita conſeruanda. Propterhoc tempore peſtis vitantur etiam conſanguineine inficiāt: querunt̉ diligentiſſime medici: ſuinūtur potiones amariſſime vſtiones ⁊ inciſiones