Capituluꝫ.III.

iudicabatur: nec ad templum dei qd̓ ſignat eccleſiam militantem: poteſt accedere vel truimphantem. ¶ Per eueum qui interpretatur ferus velpeſſimus ſignificatur auaricia que facit hoīeꝫ ſeram peſſimam: deuoratricem ſui proximi adeoꝙ non miſeretur amicoꝝ ⁊ ꝓpinquorum eccl̓. xNihil iniqus qͣꝫ amare pecuniā: hic enī aīam ſuāvenalem hꝫ. ¶ Per iebuſeū qui interp̄tatur p̄ſepe ſignatur gula: que ſēper vellet eē ad menſamſicut aīalia bruta ad p̄ſepe Iſa. v. Ue ꝗ conſurgumane ad ebrietatem ſectandā ⁊cͣ. Ul̓ interp̄tat cōculcatio: qꝛ aīa ſaturata calcauit fauū. ¶ Scd̓mdnotatur in p̄dicto pſalmo: eſt iuſticia refor: dum dr̄ plantaſti eos .ſ. filios iſrl̓. Ad lr̄amdicitur plantaſſe: qn̄ de nouo inducit in terrā ꝓmiſſionis. Et ſicut planta cum noua ē ſepe irrigetur vt ꝯualeſcat: ita deus illuꝫ ppl̓m ſuū de nouointroductū in terrā ꝓmiſſionis miraculis plurimis irrigauit: ⁊ bonis varijs fecundauit. Moraliter aūt filij iſrahel ſunt v̓tutes ⁊ boni mores: qͦꝫdeus aīabus conuerſorum infundit. Nā vt dicitAmb. Cū renunciat̉ īprobitati ſtatim aſſiſtit̉ virius. Egreſſus .n. malicie virtutis oꝑatur ingreſſum. Eodēqꝫ additu quo viciuꝫ excludit̉ innocētia copulatur. xxvij. q. i. Has aūt virtutes vt firmentur ⁊ creſcant deus ſpualibꝰ ꝯſolatōibus irrigat vt fructū faciant. Ego ait ipſe deus ꝑ hieremiam: plantaui te vineā meā electā: oē ſemen verum .ſ. virtutū poſui ibi. ¶ Tertiū notatū eſt malicia euacuata ⁊ hoc ꝑ pn̄iam dum dr̄: afflixiſti populos ⁊ expuliſti eos. Ppl̓s dicit illas nationesgentiū que ſignant vicia vt dictū eſt. Affligit aūtp pn̄iam. Nā guloſus dum dolet ⁊ penitet verede gula: affligit ſe mente ⁊ corpore ieiunādo ⁊ abſtinendo. Luxurioſus penitens triſtatur de viciis ꝑpetratis ⁊ affligit ſe ꝯtinēdo. Sic mō ſuo auaꝰ ſuꝑbꝰ ⁊ alij. Dicunt̉ aūt hec vicia gentes quaſipehenne dedita qꝛ deducunt ad gehennā. Sꝫ exafflictione pn̄ie expellunt̉ de terra ꝓmiſſionis .i.de aīa. Un̄ magdalene ſe affligenti in pn̄ia quodfigurabat ēt vnguentum ſecū ablatū dictum fuit. Remittuntur tibi pctā tua. Lu. vij. Et per afſlictionem pn̄ie factum fuit: vt chriſtus eijceret ſeptem demonia ab ea vt dr̄ Marci vlti .i. ſeptem vicia capitalia.De nocumentis peccati mortal̓ que ſūt. xxiij.¶Capitulum tertium.Ffectus ſeu nocumenta peccati mortalis colligēdo ſūmatim notabimꝰ vigintitria. Que cūmagna mala ſint cogit̉ peccator clamare cuꝫ p̄s.peccante ſed penitente. Miẜere mei deꝰ ẜm magnam mīam tuā. Magna eſt mīa dei erga hoīemin creando: qꝛ d̓ non ente qd̓ eſt magna miſeria

⁊ ſil̓itudinē ſuā. Magna ēt mīa dei ī gubernādohoīem ⁊ ꝓuidendo oībus ſuis neceſſitatibꝰ: ſedmagna ꝑ excellentiā ⁊ maxima eſt educendo peccatorē de lacu peccati ⁊ de luto fecis: de tenebrisinferni ad lumen celi. Et ꝓpter hoc efficiendumde celo venit ad terras ⁊ ſuſtinuit paſſionē. Ideoaūt mīam poſtulare dꝫ peccator potiꝰ qͣꝫ aliud: qꝛmīa hꝫ ꝓ obiecto miſeriaꝫ ⁊ ipſā leuat. Non pōtaūt eē maior miſeria qͣꝫ pctm̄: vn̄ dr̄ miſeros facitppl̓os. Cōducit .n. tandē ad ſūmā miſeriam ꝯtraria ꝑfectiſſime felicitati. Un̄ in figurā decē leproſi deſignantes tranſgreſſores decem p̄ceptoꝝ clamabant ad ieſum. Miẜere nr̄i dn̄e fili Dauid luce xvij. Et chananea ꝓ filia ſua demoniaca ſignāte aīam poſſeſſam a diabolo. Miẜere mei ⁊cͣ. īꝗt.Filia mea male a demonio vexat̉. Uexat̉ aūt aīaa peccato multiplici malo. Et in vite hꝰ ꝯuerſatione ⁊ ipſiꝰ aīe ſeꝑatōe. Et in ipſiꝰ collatione. Et invite ꝗdem ꝯuerſatione miſeriā patit̉ ⁊ vexat̉ ī triplici drīa bonorū .ſ.In bonis tꝑalibus.In bonis naturalibus.In bonis ſpiritualibꝰ.Et bona quidem tēporalia ⁊ ſi minima ſint reſpectu aliorū tn̄ bona ſūta deo. Et vt dicit ph̓s organice d̓ſeruiunt felicitati .i. inſtrumental̓r: qꝛ ſunt tanqͣꝫ media ad perficiendū aliqua oꝑa virtuoſa. Sunt aūt hiꝰ tripartita. Uidelꝫ diuitie ſeu ſubſtantia tꝑalis. Honorificentie ſeu gloria mundialis. Preſidētię ⁊ libertas humanalis. ¶ Diuitias ꝗdem ſiue naturalesvt poſſeſſiones aīalia victualia ⁊ hiꝰ: ac ēt diuitias artificiales: vt pecunie argentee: auree veſtes⁊ hiꝰ dn̄s tribuit: vt mediante earum fideli diſpēſatione quis ſibi meretur vitam eternā. Sꝫ ſiꝗseis abutatur vel alias eorū largitorem offendatper pctm̄: frequenter eas amittit vn̄ ad magnammiſeriā ⁊ vexatōeꝫ deueniat. Sic egyptijs ꝓpterpctm̄ ſuum iniurias videlꝫ ⁊ offenſiōes quas hebreis inferebāt ablata ſunt eis vaſa aurea ⁊ argētea ⁊ plures aliorū diuitie: dn̄o hebreis illa cōcedente: vt hētur exod̓. xi. Iſrahelitis autem idolatrantibꝰ in terra ꝓmiſſionis ꝓpter pctm̄ eoꝝ clauſum eſt celū annis tribꝰ ⁊ menſibus ſex. Un̄ magnam penuriam credendū eſt īdubitanter ibi exortam. Et iterū al̓s ſub heliſeo ꝓph̓a tanta fameſamaria opp̄ſſa eſt: vt matres comederent filiosvt habet̉. iiij. Re. vij. ꝙ etiam quotidie talia flagella populi patiuntur ꝓpter peccata ipſorum.¶ Bonum honoris ⁊ glorie multum appetitur:vnde ⁊ Aug. de ciui. dei dicit allegans CiceroneꝫHonos alit artes quiqꝫ gloria ad ſtudia accedūt̉Et ꝓpter hanc ꝯſequendā antiꝗ romani ad innumera ⁊ immenſa pericl̓a ⁊ labores ſe expoſuerūtEt hoc eſſe magis bonum ſcilicet habere bonaꝫſamā ſalomon on̄dit magiſqͣꝫ diuitias hr̄e dicēs.Melius eſt nomen bonum qͣꝫ diuitie multe. Un̄