Titulus. VI.

de adiutorio dei: ⁊ p̄cipue vt propter hoc agat aliquid iniquuꝫ. Mirabl̓r .n. deus adiuuat in caſi.bꝰ vbi deficit virtus humana. Reſpicite filij nationes hoīum ⁊ videte: qꝛ nll̓s ſperauit in dn̄o ⁊ d̓relictus eſt: eccl̓. ij. Et de dauid legimus. i. Re. ꝙcū Saul ꝑſequens eum in quodā monte ſeu loco cinxiſſet eum cū ſocijs: ita ꝙ dauid d̓ſperabateuadere de manibus eius: ſubito delata fueruntipſi ſaul noua ꝙ philiſtijm inuaẜāt ⁊ diſcurrerātper territoriū eius ꝓpter qd̓ coactꝰ fuit redire etſic dauid euaſit. Nunqͣꝫ ergo dꝫ quis in anguſtiis deſperare: ſed deo ſe recomendare qui oīa poteſt. Sen̄. Fortuna tibi oīa abſtulit ſpē reliꝗt. Id̓Tolle ſpē nemo victꝰ tentabit arma. Cum tamenvideas quotidie aliqn̄ fortes viros ⁊ bene munitos vinci ⁊ capi ⁊ econuerſo: paucos ⁊ debiles ꝑuenire ad magnas victorias p̄ter oēm ſpeꝫ ⁊ credulitatem humanam.¶ De nona paſſione que dicitur audacia. Capitulum nonum.Ontraria autempaſſio ad timorem dicitur audacia.Cum .n. de ratione contrariuꝫ ſit qd̓maxime a ſe diſtent ⁊ audacia maxime diſtat a timore. Nam timor refugit nocumentum futuꝓpter eius victoriam ſuper ip̄m timentē. Sꝫdacia aggreditur pericl̓m imminens ꝓpter victoriam ſui ſupra ip̄m pericl̓m. Et ſic pꝫ ꝙ cōtrariatur audaciā timori. Et nota ꝙ audacia ira ⁊ noīoīum paſſionum: ẜm ꝙ important abſolute motum appetitus ſenſitiui ī aliquod bonum vel malū ſic ſunt noīa paſſionum: ẜm vero ꝙ ſimul cuꝫmotu tali important receſſum ab ordine rōis: ſicſunt noīa vicioꝝ ⁊ iſto mō loquendi vtunt̉ cōiterdoctores .ſ. de tra: audacia: ⁊ hiꝰ. ꝓut importāt vicium. Conſequitur aūt audacia ad ſpem: ex hocꝙ aliꝗs ſperat ſuperare terribile imminens: ex hͦaudacter inſequit̉ ip̄m. Sic ad timorē ſeꝗtur deperatio. Iō eīm quis deſꝑat qꝛ timet difficultatēque eſt circa bonū ſperādum. Et ſic ꝓſecutio boni pertinet ad ſpem. Fuga vero boni ad deſperationē. Fuga aūt mali ad timorem. Inſecutio v̓omali terribilis ad audaciaꝫ. Cātur et audacia exꝑte ꝗdem appetitiui motꝰ qui ſeꝗtur app̄henſionē: per ea q̄ faciunt eſtimare ꝙ poſſibile ſit adipiſci victoria. Uel ꝑ ꝓpriam pn̄iam: ſicut fortitudocorporis: exꝑientia in ꝑiculis: multitudo pecuniaꝝ ⁊ talia hiꝰ. Siue ꝑ potentiā alioꝝ: ſicut multitudo amicorū vel quorūcūqꝫ auxiliantiuꝫ: ⁊ p̄cipue ſi hō ꝯfidat de auxilio diuino. Un̄ illi qui ſebn̄ hn̄t ad diuina audaciores ſunt vt ēt dicit ph̓sEx p̄dictis .n. oībus ꝓuocat̉ ſpes que cāt audaciam. Cātur etiam ꝑ remotōem terribilium appropinquantium per qd̓ tollit̉ timor: qꝛ non hꝫ hō īimicos qn̄ nulli nocuit ⁊ hiꝰ. Ex ꝑte v̓o tranſmu-

tationis corporalis cātur audacia ꝑ ꝓuocatōeꝫſpei in excluſione timoris ex his que faciunt caliditatem circa cor. Un̄ ẜm ph̓m hn̄tia paruum coraīalia ẜm qͣꝫtitatē ſunt magis audacia: ⁊ hn̄tia magnū cor ſunt timida: qꝛ calor naturalis non tātūpōt calefacere magnū cor ſicut ꝑuum. Hn̄tes ētpulmonem ſanguineū ſunt audaciores: ꝓpter caliditatem cordis ex in̄ ſequētē. Uini ēt amatoresſunt magis audaces ꝓpter caliditatem vini. Itēaudaces ẜm ph̓m ſunt volantes an̄ pericula: ſꝫ inipſis deſcendunt. Et ratio eſt: qꝛ cum audacia ſitmotus appetitus ſenſitiui: ſequit̉ app̄henſionenſenſitiue virtutis. Uirtus aūt ſenſitiua non ē colatiua nec inꝗſitiua ſingulorum que circunſtantrem: ſed hꝫ ſubitum iudicium. Un̄ qn̄ audaces.ex ſubita app̄henſione aggreſſi ſunt aliqd̓ difficile: non conſiderantes ꝑicula quando iam exꝑiūtur ipſa pericula: ſentiunt maiorem difficultateꝫqͣꝫ eſtimauerunt: ⁊ ideo deficiunt. Sed rō eſt diſcurſiua oīum que afferunt difficultatem negocij⁊ ideo forte qui ex iudicio rōnis aggrediunt picula: in principio vidētur remiſſi: quia nō ꝑſed cum deliberatione debita ingrediuntur:do aūt ſunt in ipſis periculis: non experiūtur aliquid improuiſum: ſed quandoqꝫ minora illis ē̄precogitauerunt ⁊ ideo magis perſiſtunt. b. Thomas pͥma ſcd̓e. q. xlv.¶ De decima paſſione que dicitur Timor ⁊ effectu ⁊ vtilitate eius. Capitulum decimum.E timore vidēdaſunt ꝗnqꝫ .ſ. ortum: obiectū: defectuꝫeffectum: ⁊ ꝓfectum ẜm Rai. in ſumma. ¶ Quantum ad pͥmum ſcienduꝫ: ꝙ cauſatimoris eſt duplex .ſ. amor ⁊ defectus virtutis. Ꝙamor ſit cā timoris ꝓbatur tali ratiōe: ex hͦ ꝙ alquis amat aliquod bōum: ſequitur ꝙ timeat priuatiuum illius boni quod amat: ergo amor bonieſt cauſa timoris mali priuatiui illius boni. Ad hͦetiam facit quod ait Aug. in li. lxxxiij. q. videliceNulli dubium eſt non eſſe aliam cauſam metuedi: niſi ne illud quod amamus aut adeptū amittamus: aut non adipiſcamur ſperatum ergo ⁊cͣ.Per accidens auteꝫ eſt ꝙ econuerſo timor ſit cāamoris. Inquantum enim homo qꝛ timet puniri a deo ſeruat eius mandata: ſic incipit ſperarede deo ⁊ ſpes introducit amorem. Hec. b. Tho. j.ma ſcd̓e. q. xliij. ¶ Secundo defectus virtutis ēcauſa timoris quod ſic ꝓbatur. Contrariorū ſūtcontrarie cauſe ſed diuitie: robur: ml̓titudo amicorum: poteſtas: excludunt timore̓ ẜꝫ ph̓m. ij. rhetorico. ergo ꝑ ꝯtrarium defectus hoꝝ bonoꝝ cāttimorem. Probatur ⁊ alia rōne ſic. Obiectum timoris eſt malum qd̓ de facili vitari non pōt: ſedex defectu virtutis ꝯtingit ꝙ aliquis vitare n̄ pōt