Capitulū. VIII.

creuerti v̓elit ad v̓tutis viā: ſuſcipit ⁊ libent̉ amplectitur: ⁊ omnia facit qͣtenꝰ ad pͥorem reuocetſtatum: de pe. di. iij. tal̓. Exemplū pꝫ in parabolade pdigo filio ꝗ abierat in regionē lōginquam:aꝯſumpẜit oēm ſubſtātiā ⁊cͣ. Ubi notat ml̓tiplicitas vicioꝝ: tn̄ reuerſus cū magno gaudio receptꝰfuit a patre Luc. xv. ¶ Tertia cā ꝓuenit ex flagitij enormitate Michee .i. Deſperata ē plaga eiꝰ ſcut eſt pctm̄ ꝯtra naturā: ꝓditio homicidiū ⁊ hiꝰ.Sic iudas ſcarioth attendens enormitatē ſceleris cōmiſſi: deſꝑans ſe vnqͣꝫ poſſe ſatiſfacere: laqueo ſe ſuſpendit Math. xxvij. Maius aūt fuitctm̄ ipſa deſperatio ⁊ occiſio ſui qͣꝫ ꝓditio: abſtulit .n. ſibiipſi tꝑ̄s pn̄ie: qd̓ ſolū eſt in vitā pn̄ti. Sic.n. ſibi fuiſſet indultū ſicut petro: ſi pn̄iam egiſſetnā. i. q. vij. ſi ꝗs dicit̉. Bonus eſt in oībus deꝰ: etipta viſcera eiꝰ .ſ. mīe oī hoī penitēti: vn̄ leo papaiẜmōe. Sceleratior oībus o iuda ⁊ infelicior extitiſti: quē non pn̄ia reuocauit ad dn̄m: ſꝫ d̓ſperalio traxit ad laqueū. Expectaſſes ꝯſumatiōeꝫ crinis tui: ⁊ donec ſanguis chriſti ꝓ pctōribus funderetur informis leti ſuſpendiū diſtuliſſes: d̓ pedi. iij. ¶ Quarta cā deſperationis eſt ex tp̄is diuturnitate: puta cū ꝗs permanet ī pctō per multaip̄a vel vſqꝫ ad mortē ꝓuer. xxiiij. Si deſperaueris lapſus in die anguſtie eſt dies mortis. Neqꝫ.n. lapſus ī pctā vſqꝫ ad finem dꝫ deſperare. Quāuis .n. periculoſuꝫ ſit per manere diu in pctīs: qꝛvſus vtitur ī naturā: ⁊ naturalia niſi ꝑ diuinā potentiā n̄ mutent̉: tn̄ manet vſqꝫ ad extremū vite liberū arbitriū: ad aptandū ⁊ p̄ꝑandum ſe ad gratiā: quā deus infundit ſꝑ facienti hoī qd̓ in ſe eſtym. b. Tho. in. iiij. Que gratiā ſubito tollit oēm hīnvicij: inqͣꝫtum ꝯtrariū v̓tutibus īfuſis: vndepapa. Nemo eſt deſꝑandꝰ dum eſt in hoc core ꝯſtitutꝰ: qꝛ nonnunqͣꝫ qd̓ diffidentia etatisdiffert̉ ꝯſilio maturiori ꝑficit̉: de pe. di. vij. IdemMīe dei nec menſuras poſſumꝰ ponere nec tꝑadiffinire: apud queꝫ nullas patit̉ moras ꝯuerſioExemplū de latrone in cruce de quo Iulius para. Latro vniꝰ momenti pn̄ia meruit eē in ꝑadiſoin hora vltime ꝯfeſſionis. xxvi. q. vi. ſi p̄ſbyter penitentiā. Exēplum d̓ manaſſe impijſſimo rege iuda: ꝗ diu perſeuerauit in multis mal̓. Regnauit.n. ꝑ. l. annos ⁊ in ſenectute ꝓpter peccata ſua captus ab inimicis ⁊ incarceratꝰ: penitens meruitindulgentiā ⁊ reſtōem regni ſui. iiij. Regum. xxi.Quinta cā eſt ex puſillanimitate: du . videtucatori nimis difficile ⁊ quaſi īpoſſibile poſſepn̄ias ſibi iniungendas: cuꝫ pro vnoquoqꝫ motali ẜm regulas antiquas eccleſie deberet īponſeptennis pn̄ia: vt hētur. xxij q. i. p̄dicandū. Sedhodie cum ſint arbitrarie pn̄ie: vt hēt̉ exͣ de pe. etoīs. non iniungitur pnīa alicui quā nō poſſitiliter ꝑagere: dummō peccata velit dimittere:⁊ reſtituere ⁊ ſatiſfacere ꝓximis de his que tenetur. Et ſi hoc durum tn̄ neceſſariū. Et rōnabilis⁊ vtilis eſt hoī p̄ponere ſalutem ſuam ſubſtantie

tꝑali ⁊ familie que in breui hꝫ dīmittere: ⁊ nil ſecum pōt ferre: qͣꝫ p̄ter amoreꝫ filiorū ⁊ diuitiarūaliena retinendo: in infernū demergi cum familia ſua. Alius aūt ex puſillanimitate deſperat ſepoſſe vitare peccata: expertus frequenter recidiuum. Sed cū gratia potior ſit qͣꝫ natura: gratia q̄datur in pn̄ia credere dꝫ ꝙ faciet eum fortioremcunctis hoſtibus. Nam ẜm. b. Tho. mīmus gradus gratie eſt ſufficiens ad reſiſtendū oī tentatōivt .ſ. non aſſentiat: ⁊ ēt ſuffragia eccleſie euꝫ iuuātDebilis quoqꝫ eſt hoſtis ꝗ non vincit niſi volētēvn̄ dicebat Iob dn̄o. Pone me iuxta te .ſ. per gratiam: ⁊ cuius vis manus pugnet contra me. q. d.nullus p̄ualebit. ¶ Sexta ca deſperationis ꝓcedit ex falſa imaginatōe: dum .ſ. ꝗs videt ſe multūtepidum in dei ſeruitio: ⁊ oīa defectuoſe ⁊ paucabona agere ⁊ multuꝫ vexari a tentationibꝰ fideivel luxurie ⁊ hiꝰ: dubitat ⁊ quaſi eſtimat ſe a deoreprobatum ⁊ odio hītum ꝓpter qd̓ deſperat ſepoſſe ſaiuari. In quoruꝫ ꝑſona dicebat pͣs. Egodixi in exceſſu meo .ſ. rōnis ꝓiectus ſum a facieoculorū tuorum: vt .ſ. n̄ videas me ad approbationem ⁊ ſalutem. Sed vt dicit̉. ij. regꝭ. v. Periculoſa ē deſperatio: hanc ꝑ modū tentationis īgreſſi ſunt ſancti viri ad tp̄s: vt legimus d̓ ſācto Bernardo ⁊ ꝗbuſdam alijs: ſed falſa eſt iſta imaginatio. qꝛ vt dicit ſaluator Luc. xviij. Non eſt voluntas patris vt pereat vnus ex his puſillis. Propt̓ea toti mundo omnibus proponit documenta ſalutis ⁊ ſacr̄a gratie. Et dicit. b. Tho. i. ſen. ꝙ ſi reuelaretur alicui ꝙ eſſet reprobatus ⁊ deberꝫ dānari: non dꝫ credere ſed eſſe illuſionē diaboli ſubſp̄e angeli lucis. Uel ſi ſciret eē a deo talem reuelatiōem: dꝫ credere hoc dictum fore ſub conditione: videlꝫ ſi ſuā conuerſatōem non mutet quamhꝫ malam. Sed talis dicat cū effectu illud Iob.Etiam ſi occiderit me .i. occidendū ⁊ damnandūreuelauerit: ſperabo in eū. Qm̄ ſperauit ī me liberabo eum ait ipſe ꝑ p̄s. protegā eū ⁊ infra. Cū ip̄oſuꝫ ī tribulatōe eripiā eū ⁊ glorificabo eū. ¶ Sepma cā deſperatōis eſt multiplicatio tꝑalis afflictionis: a qua cū quis non credit poſſe erui necpoſſe ſufferre ſe: deſperat procurans ſibi morteꝫvt ille aduerſa euadat Hiere. xv. Quare factꝰ eſtdolor meus ꝑpetuus ⁊ plaga mea deſperabilis.Multū .n. talis decipitur: qꝛ duꝫ credit euaderemiſerias illas quas patitur: incurrit multo maiores ⁊ ipſam .ſ. mortē que eſt vltimū terribiliuꝫ⁊ eternas penas inferni. Sicut fecit ſaul rex iſrael: ꝗ in monte gelboe p̄lium exercens cum philiſtijm: videns exercituꝫ ſuū deuictū: timens capi⁊ in vltōem illudi ab inimicis ex deſꝑatione ſuꝑhaſtam ſuā ſe proiecit ad ſe occidendū. Et qꝛ perillum modū non plene mortuus ē: rogauit adoleſcentē amalechitā vt cōplete occideret eum: neviuus caperetur a philiſteis: qd̓ ⁊ factū eſt ⁊ damnatus in̄: vt hētar. ij. Re. i. Sed qͣꝫtūcūqꝫ ꝗs aduerſis circundetur ⁊ anguſtiet̉: nunqͣꝫ dꝫ diffide̓