Titulus.VI.
cogitationes peſſimas: vt facientes coniuratōnes⁊ proditiones tractātes: Pedes veloces ad currēdum in malū. .i. ꝗ precipitāt̉ ⁊ ſine conſideratōe feſtināt ad mala. Proferentē mendacia: vt on̄dat diſferentiā a ſcd̓o: v̓bi dictū ē: līguā mendacē quaſi d̓clarās ⁊ magis determinās qd̓ dixerat ſubdit. Teſteꝫ fallaceꝫ .i. mendaciū in iudicio: ⁊ qꝛ p̄dicatoresdicūt̉ teſtes dei: iō ſi ſint fallaces: vt .ſ. non dicāt vera vel ad debitū finē ſꝫ ꝑꝑ lucrū vel honorem propriū: aut n̄ bn̄ viuāt: facientes qd̓ docent: hos oditdeus. Septimū eſt ꝗ ſeminat īter frēs diſcordias:Ꝙꝛ ergo iſta odit d̓s: ab his dꝫ quilibet cauere: ne.§. II.odio habeatur a d̓o.Quantum ad ſecunduꝫdr̄ Amos. v. Odite malū ⁊ diligite bonū. Odiū aūthn̄t iuſti ad tria mala .ſ. ofſenſe deitatꝭ: collecte praue ſocietatis ⁊ nociue ꝓpīꝗtatis. Hn̄t primo odiooēꝫ iniꝗtateꝫ: īqͣꝫtū eſt offenſa dei: ⁊ ꝯͣ rōeꝫ: ſiue ſit īſe ſiue ī alijs. Iuxta illd̓ p̄s. xviij. Oēꝫ viā iniquaꝫ.i. actū iniꝗtatis odio habui. Un̄ ⁊ magiſter ſen. iniiij. diſ. xiiij. dic̄ ꝙ penite̓ ē pctā odire .ſ. ꝯmiſſa ⁊c̄.Diſcernūt tn̄ iuſti naturā a culpa in odio ſuo. Naꝫita odiunt culpā in ſe ⁊ in ꝓximis: ꝙ diligunt naturā ⁊ merito: qꝛ creatura ī quātū creatura ⁊ deoeſt ⁊ bona: ⁊ ideo diligenda ⁊ amāda. Et qꝛ eiuſdeꝫrōnis eſt velle alicui bonū ⁊ appetere illi aliqd̓ malū: qd̓ procederet ī bonū eiꝰ. Sic̄ deſiderare abſciſioneꝫ manꝰ: vt ſeruaret̉ vita hoīs: iō recte iuſti aptant aliqua mala tp̄alia pccōribꝰ: vt emendet̉ d̓ iniquītatibꝰ ſuis. Et ſignū hꝰ .ſ. ꝙ diligāt naturā: ⁊ odiant culpā eſt: qꝛ cū videāt īdigentiā nature: ſubueniūt ill̓ qͦrū vitiā odiūt: ⁊ hoc eſt qd̓ ait Augu. Sicdiligendi ſunt hoīes: vt eorū n̄ diligāt̉ errores: qꝛaliud eſt odiſſe qd̓ fecerūt .ſ. pccm̄ ⁊ alid̓ eſt odiſſeꝙ facti ſūt .i. naturā qd̓ vtiqꝫ n̄ lꝫ. Et diſ. lxxxvi. dic̄leo papa. Odio habeant̉ peccata n̄ hoīes: corrigantur tumidi: tolerant̉ infirmi: ⁊ qd̓ caſtigare ſeuerius neceſſe eſt: n̄ ſeuientis aīo plectant ſꝫ medentꝭhec ille. Odit iuſtus prauaꝫ ſocietatem: ex eo ꝙmultū pōt nocere. Iuxta illud p̄s. Odiui eccleſiaꝫmalignantiū. Et precipue ſocietas hereticorū odienda eſt ⁊ vitanda: qꝛ vt dic̄ apl̓s. Sermo eorū vtcancer ſerpit: ſꝫ ⁊ iuſtus ieſus ſyrach dic̄ Eccleſia.xxv. Tres ſpēs odiuit aīa mea: pauꝑeꝫ ſuꝑbū: diuītem mendacē: ⁊ ſeneꝫ fatuū ⁊ inſenſatū. Pauꝑ ſuꝑbus eſt: ꝗ rebꝰ tp̄alibꝰ indigens ita ſe hꝫ in exterioriapparatu: ac ſi diues eſſet. Uel ꝗ vacuꝰ ſcīa ⁊ intellectu: pōit ſe ad ardua ⁊ ſubtilia. Uel ꝗ vacuꝰ ſcīa ⁊ī v̓tutibꝰ ꝑuꝰ: magnā de ſe extīat. Diues magis d̓teſtabilis ī mendacio: qꝛ n̄ hꝫ occaſioneꝫ mentiendiſcꝫ neceſſitate. Uel diues ī virtutibꝰ ⁊ ſcīa: cꝰ mēdatiū multū nocet. Seneꝫ fatuū ī locutōibꝰ vanis etlaſciuis. Inſenſatꝰ qͦ ad cognitōꝫ ſpūaliuꝫ. Odit iuſtus nociuaꝫ propīquitateꝫ. Propinꝗ enī hoīs: cōiter n̄ q̄rūt niſi terrena de eis: honores. ⁊ diuicias ⁊hiꝰ. Et diligere eos ī hiꝰ eſſet aſſentire volūtati eorū: ⁊ tradere ſe mūdo: qd̓ fiendū n̄ eſt: ſꝫ deteſtan-
duꝫ: ⁊ odiēdi ſt̓ qͣꝫtuꝫ ad iſta .i. habēdi ī diſplicētia.Et ſic ītelligit̉ qd̓ xp̄s a̓it. Qui n̄ odit pr̄eꝫ ⁊ matreꝫfratres ⁊ ſorores ⁊c̄. nō pōt eſſe meus diſcipulusEt illud Ioh. xij. Qui odit aīam ſuam in hoc mūdo id eſt qͣꝫtū ad ea que ſūt mundi: vt vitia ⁊ peccata: ⁊ delectationes carnis habendo in deteſtationē⁊ vitando: in vitam eternaꝫ cuſtodit eaꝫ. Et qd̓ auapl̓s. Qꝛ nemo vnquaꝫ carneꝫ ſuaꝫ odio habuit:ſed nutrit ⁊ fouet. Uerū eſt quantuꝫ ad ea q̄ ſt̓ neceſſaria vite: ẜm inſtinctuꝫ etiaꝫ nature. .§. III.Quantum ad tertiumdr̄ de fratribꝰ Ioſeph: ꝙ oderant euꝫ nec poterantquicquaꝫ pacifice loꝗ Gen̄. xxxvij. Et d̓ egyptijsꝙ oderant filios iſrl̓ Exo. i. Et de eſau ꝙ oderatiacob Gen̄. xxvij. Et cōiter mali odiunt bonos. Etratio eſt: quia veritas odium parit vt dicit ſaluſtius ⁊ iuſti veritatem dicunt reprehendētes maloscum oportet propter quod dicebat xp̄s. Me oditmundus: qꝛ teſtimonium perhibeo de illo: quiaopera eius mala ſunt Ioh. vij. Sed aduertenduꝫꝙ peruerſi odiunt deum: proximuꝫ ⁊ animuꝫ ſuum. Odiunt quidem deum: in quantuꝫ eſt punitor ſceleruꝫ ſuorum: ⁊ flagellat ⁊ prohibet mala qoptant ꝑpetrare: ſꝫ aliqn̄ nō valent ⁊ ipſum eſt maximū peccatū: qꝛ directe contra charitatem dei: ⁊eſt conditio demonum et damnatorum qui deuꝫodiunt qꝛ punit eos: ⁊ de hoc pſal. Suꝑbia eorumꝗ te oderūt. aſcēdit ſēꝑ. ¶ Odiūt mali ſeip̄os: qꝛ eafaciūt: q̄ ſūme nocēt eis .ſ. peccata. Utiqꝫ diceret̉ ſeꝗs odire. ꝗ ſeip̄ꝫ occiderꝫ ſꝫ hͦ agit pctor occidēdoper iniquitatem: aīam ſuam. Unde pſal. qui diligit iniquitatem: odit animam ſuam. quantum .ſ.ad partem intellectiuam que eſt pars principalior. Nam quantum ad partem ſenſitiuaꝫ nimis ſediligit. Odiunt ⁊ proximos intendentes maluꝫ eorum in quantum malum .i. in nocumentum ſoluꝫeoruꝫ. Sed vt dicit Ioh. in canonica pͥma. c. iij.Qui odit fratrem ſuum: homicida eſt: occidensſcꝫ animam ſuaꝫ ⁊ priuans gratia. Hoc auteꝫ prohibetur in Leui. xix. vbi dicitur. Ne oderis fratrem in corde tuo. Odiunt autem cōiter bonos ꝙreprehendunt eos: ſicut odebat achab micheam:dicens. Non prophetat mihi niſi malum ⁊ iccircoodiui eum. iij. Re. xxij. Sed qui odit correctioneꝫminuetur vitā dicitur Eccleſiaſtici. xix. De odioquomodo ſit peccatum: ⁊ qͣꝫ graue ⁊ mortale: habes in ſecunda parte.De tertia paſſione que dicitur d̓ſideriuꝫ ⁊ quarta que dicitur abhominatio. ¶ Ca. iiij.rtia paſſio dicitur concupiſcentia ſeu d̓ſideriuꝫ. Procuius declaratione eſt ſcienduꝫ: ꝙ bonum delectabile ſecundum ſenſum: in quantumſibi appetitum adaptat quodāmō ⁊ conformat: ſic