Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.VI.

cogitationes peſſimas: vt facientes coniuratōnes proditiones tractātes: Pedes veloces ad currēdum in malū. .i. precipitāt̉ ſine conſideratōe feſtināt ad mala. Proferentē mendacia: vt on̄dat diſferentiā a ſcd̓o: v̓bi dictū ē: līguā mendacē quaſiclarās magis determinās qd̓ dixerat ſubdit. Teſteꝫ fallaceꝫ .i. mendaciū in iudicio: qꝛ p̄dicatoresdicūt̉ teſtes dei: ſi ſint fallaces: vt .ſ. non dicāt vera vel ad debitū finē ſꝫ ꝑꝑ lucrū vel honorem propriū: aut bn̄ viuāt: facientes qd̓ docent: hos oditdeus. Septimū eſt ſeminat īter frēs diſcordias:Ꝙꝛ ergo iſta odit d̓s: ab his dꝫ quilibet cauere: ne.§. II.odio habeatur a d̓o.Quantum ad ſecunduꝫdr̄ Amos. v. Odite malū diligite bonū. Odiū aūthn̄t iuſti ad tria mala .ſ. ofſenſe deitatꝭ: collecte praue ſocietatis nociue ꝓpīꝗtatis. Hn̄t primo odiooēꝫ iniꝗtateꝫ: īqͣꝫtū eſt offenſa dei: ꝯͣ rōeꝫ: ſiue ſit īſe ſiue ī alijs. Iuxta illd̓ p̄s. xviij. Oēꝫ viā iniquaꝫ.i. actū iniꝗtatis odio habui. Un̄ magiſter ſen. iniiij. diſ. xiiij. dic̄ penite̓ ē pctā odire .ſ. ꝯmiſſa ⁊c̄.Diſcernūt tn̄ iuſti naturā a culpa in odio ſuo. Naꝫita odiunt culpā in ſe in ꝓximis: diligunt naturā merito: qꝛ creatura ī quātū creatura deoeſt bona: ideo diligenda amāda. Et qꝛ eiuſdeꝫrōnis eſt velle alicui bonū appetere illi aliqd̓ ma: qd̓ procederet ī bonū eiꝰ. Sic̄ deſiderare abſciſioneꝫ manꝰ: vt ſeruaret̉ vita hoīs: recte iuſti aptant aliqua mala tp̄alia pccōribꝰ: vt emendet̉ iniquītatibꝰ ſuis. Et ſignū hꝰ .ſ. diligāt naturā: odiant culpā eſt: qꝛ videāt īdigentiā nature: ſubueniūt ill̓ qͦrū vitiā odiūt: hoc eſt qd̓ ait Augu. Sicdiligendi ſunt hoīes: vt eorū diligāt̉ errores: qꝛaliud eſt odiſſe qd̓ fecerūt .ſ. pccm̄ alid̓ eſt odiſſe facti ſūt .i. naturā qd̓ vtiqꝫ lꝫ. Et diſ. lxxxvi. dic̄leo papa. Odio habeant̉ peccata hoīes: corrigantur tumidi: tolerant̉ infirmi: qd̓ caſtigare ſeuerius neceſſe eſt: ſeuientis aīo plectant ſꝫ medentꝭhec ille. Odit iuſtus prauaꝫ ſocietatem: ex eomultū pōt nocere. Iuxta illud p̄s. Odiui eccleſiaꝫmalignantiū. Et precipue ſocietas hereticorū odienda eſt vitanda: qꝛ vt dic̄ apl̓s. Sermo eorū vtcancer ſerpit: ſꝫ iuſtus ieſus ſyrach dic̄ Eccleſia.xxv. Tres ſpēs odiuit aīa mea: pauꝑeꝫ ſuꝑbū: diuītem mendacē: ſeneꝫ fatuū inſenſatū. Pauꝑ ſuꝑbus eſt: rebꝰ tp̄alibꝰ indigens ita ſe hꝫ in exterioriapparatu: ac ſi diues eſſet. Uel vacuꝰ ſcīa intellectu: pōit ſe ad ardua ſubtilia. Uel vacuꝰ ſcīaī v̓tutibꝰ ꝑuꝰ: magnā de ſe extīat. Diues magis d̓teſtabilis ī mendacio: qꝛ hꝫ occaſioneꝫ mentiendiſcꝫ neceſſitate. Uel diues ī virtutibꝰ ſcīa: cꝰ mēdatiū multū nocet. Seneꝫ fatuū ī locutōibꝰ vanis etlaſciuis. Inſenſatꝰ ad cognitōꝫ ſpūaliuꝫ. Odit iuſtus nociuaꝫ propīquitateꝫ. Propinꝗ enī hoīs: cōiter q̄rūt niſi terrena de eis: honores. diuiciashiꝰ. Et diligere eos ī hiꝰ eſſet aſſentire volūtati eo: tradere ſe mūdo: qd̓ fiendū eſt: ſꝫ deteſtan-

duꝫ: odiēdi ſt̓ qͣꝫtuꝫ ad iſta .i. habēdi ī diſplicētia.Et ſic ītelligit̉ qd̓ xp̄s a̓it. Qui odit pr̄eꝫ matreꝫfratres ſorores ⁊c̄. pōt eſſe meus diſcipulusEt illud Ioh. xij. Qui odit aīam ſuam in hocdo id eſt qͣꝫtū ad ea que ſūt mundi: vt vitia peccata: delectationes carnis habendo in deteſtationē vitando: in vitam eternaꝫ cuſtodit eaꝫ. Et qd̓ auapl̓s. Qꝛ nemo vnquaꝫ carneꝫ ſuaꝫ odio habuit:ſed nutrit fouet. Uerū eſt quantuꝫ ad ea ſt̓ neceſſaria vite: ẜm inſtinctuꝫ etiaꝫ nature. .§. III.Quantum ad tertiumdr̄ de fratribꝰ Ioſeph: oderant euꝫ nec poterantquicquaꝫ pacifice loꝗ Gen̄. xxxvij. Et egyptijs oderant filios iſrl̓ Exo. i. Et de eſau oderatiacob Gen̄. xxvij. Et cōiter mali odiunt bonos. Etratio eſt: quia veritas odium parit vt dicit ſaluſtius iuſti veritatem dicunt reprehendētes maloscum oportet propter quod dicebat xp̄s. Me oditmundus: qꝛ teſtimonium perhibeo de illo: quiaopera eius mala ſunt Ioh. vij. Sed aduertenduꝫ peruerſi odiunt deum: proximuꝫ animuꝫ ſuum. Odiunt quidem deum: in quantuꝫ eſt punitor ſceleruꝫ ſuorum: flagellat prohibet mala qoptant ꝑpetrare: ſꝫ aliqn̄ valent ipſum eſt maximū peccatū: qꝛ directe contra charitatem dei:eſt conditio demonum et damnatorum qui deuꝫodiunt qꝛ punit eos: de hoc pſal. Suꝑbia eorum te oderūt. aſcēdit ſēꝑ. Odiūt mali ſeip̄os: qꝛ eafaciūt: ſūme nocēt eis .ſ. peccata. Utiqꝫ diceret̉ ſeꝗs odire. ſeip̄ꝫ occiderꝫ ſꝫ agit pctor occidēdoper iniquitatem: aīam ſuam. Unde pſal. qui diligit iniquitatem: odit animam ſuam. quantum .ſ.ad partem intellectiuam que eſt pars principalior. Nam quantum ad partem ſenſitiuaꝫ nimis ſediligit. Odiunt proximos intendentes maluꝫ eorum in quantum malum .i. in nocumentum ſoluꝫeoruꝫ. Sed vt dicit Ioh. in canonica pͥma. c. iij.Qui odit fratrem ſuum: homicida eſt: occidensſcꝫ animam ſuaꝫ priuans gratia. Hoc auteꝫ prohibetur in Leui. xix. vbi dicitur. Ne oderis fratrem in corde tuo. Odiunt autem cōiter bonosreprehendunt eos: ſicut odebat achab micheam:dicens. Non prophetat mihi niſi malum iccircoodiui eum. iij. Re. xxij. Sed qui odit correctioneꝫminuetur vitā dicitur Eccleſiaſtici. xix. De odioquomodo ſit peccatum: qͣꝫ graue mortale: habes in ſecunda parte.De tertia paſſione que dicitur d̓ſideriuꝫ quarta que dicitur abhominatio. Ca. iiij.rtia paſſio dicitur concupiſcentia ſeu d̓ſideriuꝫ. Procuius declaratione eſt ſcienduꝫ: bonum delectabile ſecundum ſenſum: in quantumſibi appetitum adaptat quodāmō conformat: ſic