Capitulum.III.

ti ⁊ affici. Et propter hoc proprium amicoruꝫ ē eadem velle: ⁊ eodē triſtari ⁊ gaudere: ſcd̓m phūm in.ix. etbicorum: ⁊ in. ij. rheto. vt ſic in qͣꝫtum que ſūtamici eſtimat ſua amans videatur eſſe in amatoquaſi idem factus amato. In qͣꝫtum autē econuerſo vult ⁊ agit propter amicum ſicut propter ſeip̄mquaſi reputans amicum idem ſibi: ſic amatum eſtin amante. Poteſt autē ⁊ tertio modo mutua īheſio intelligi in amore amicitie ẜm viam readamationis: in quantum mutuo ſe amant amici: ⁊ ſibiinuicem bona volunt ⁊ operantur. ¶ Ꝙ autemamor cauſet mutuam inheſionem dicitur Can. ij.Dilectus meus mihi ⁊ ego illi. Quod verbum ſexmodis exponitur. Primo ſic vox eſt ſponſe: ſponſiimperio parituram: ⁊ promittentis ⁊ dicentis. Dilectus meus mihi: ſcꝫ precepit vt ſurgerem ⁊ venirem ⁊ faciem meam ei oſtendam. Et ego illi .ſ. integerrime ⁊ deuotiſſime obediā: qꝛ ipſe diligit me:⁊ ego illum: ⁊ ideo vna prorſus debet eſſe volūtasſui precipientis ⁊ mei obedientis. Scd̓o mō exponitur ſic. Dilectus meus mihi intendit: qꝛ ſolicituſmihi: ⁊ ego illi .ſ. intendo ſolicita ſeruire ſibi. q. d.oīo miranda eſt ſponſi mei dignatio qꝛ intēdit mihi. Sed minus laudanda miſeratio qua efficit vtego intendā illi. Tertio mō exponitur ſic. Dilectusmeus mihi .ſ. congruit: qꝛ ſi puritas: ſi ſpecioſitas:ſi generoſitas: ſi fidelitas: ſi qd̓ precipuū eſt charitas mutua in alterutrū attendat̉ oīo cōgruit mihiſponſus: ⁊ ego illi. Sed oīa hec habet ipſe ꝑ naturam: ego per gratiam. Quarto mō exponit̉ ſic. Dilectus meus mihi ē oīum laborū dolorū fatigatōnum preciū ſiue premiū: ẜm ꝙ ipſe dixit Abrahe.Gen̄. xv. Ego merces tua magnanimis: et ego illi.ſ. ſum oīum laborum dolorū fatigationū merces⁊ premiū. Oīa .n. propter me habendum fecit: ⁊ ſuſtinuit oēs labores: īmo ſeip̄m propter me habendum dedit. Un̄ apl̓s. i. ad Corin. vi. Empti eſtꝭ precio magno ⁊cͣ. Quīto mō expōitur ſic. Dilectus meus mihi. ī ad meam vtilitatem bibit caliceꝫ paſſionis. Un̄ tota eius vita ⁊ tota mors eius fuit mihi.i. propter me: ⁊ ego illi. i. ad gloriam eius ⁊ honorebibam ⁊ dicam. Quid retribuā dn̄o pro oībus qͦretribuit mihi: calicē ⁊c̄. E exto modo exponit̉ ſic.Dilectus meus mihi: eſt totum quod amo: qd̓ cupio: quod quero. Quid enim venit querere in terris: niſi ouem que perierat: ⁊ dragmā quaꝫ perdiderat: ⁊ ego illi ſcilicet ſum totum qd̓ amat qd̓ cupit: quod querit.¶ De ſecunda paſſione .ſ. odij. Cap. iij.ium quod eſtamori cōtrariū prout eſt naturale ſic īportat quādā diſſonātiā naturaleꝫ: adid qd̓ eſt repugnās ⁊ corruptiuū nature: ⁊ ſic ē ī oībus rebus: ſicut amor naturalis: ꝗ īportat cōſonā

tiā coactionē ad id qd̓ cōuenit rei. Sꝫ prout ē paſſio: ſic odiū ē quedā diſſonātia appetitus: ad id qd̓apprehēdit̉ vt nocuiū ⁊ repugnās. Ꝙ aūt ē repugnans rei: hꝫ rōem mali: ⁊ ſic odiū eſt de malis. Cātur aūt odiū ex amore. Nil enī oditur: niſi ꝑ hocꝙ contrariat̉ ēt cōueniēti qd̓ amatur. Dicit̉ āt aliquis odire ſeip̄m in quātū vult ſibi aliqd̓ bonumqd̓ ei ē ſimpliciter maluꝫ ⁊ nociuum vt pccm̄: ⁊ qꝛvult illud qd̓ ē cōtrariū rōni ⁊ ſi placitū ſenſualitati. Ueritas in vniuerſali odio haberi non pōt: importat enī cōſonātiā q̄ cōis eſt oībus rebus. Sꝫ inparticl̓ari pōt aliqua veritas odio haberi: qꝛ .ſ. repugant bono amato: vt cū quis nō vellet aliquodverū eſſe qd̓ eſt: vel non vellet ſcire aliqd̓ opus eēpeccatum vt liberius peccaret: vel cū quis vult latere in peccato odit ꝙ cognoſcatur veritas peccati. hec tho. pͥª 2ᵉ. q. xxix. ¶ Triplex eſt genꝰ odij .ſ.dn̄i dei: viri iuſti: ⁊ hoīs peruerſi: ad Ro. xij. Odiētes malū adherentes bono Math. xviij. Sic faciet pater meus celeſtis. Si non remiſeritis vnuſꝗſqꝫ fratri ſuo de cordibus veſtris .ſ. odiū: ita .ſ. vt nōhabeatis in corde ex iniurijs receptis.Odit deus ſed ſine ſui mutatione.Odit iuſtus ſed cū diſcretione.Odit impius ſed cū malignatōe.Quantum ad primumdixit Achior holoferni: vt habet̉ Iudith. v. Deꝰ illorum .ſ. iſrahelitarū: qui ſoli colebant verū deuꝫodit iniquitatem. Iacob dilexi: eſau odio habui.Iacob qui interpretatur ſupplantator: ſignat bonos ſubplantantes. id eſt dn̄antes ⁊ vincentes demones ⁊ vicia. Eſau īterpretatur fruſtra vel rube⁊ ſignat peccatores rubeos peccatis: qui fruſtrantur fine vltimo. Odit autem deus: non ẜm paſſionem que eſt cum trāſmutatione corꝑali: ſicut odiunt aīalia: qꝛ deus incorporeus eſt. Nec etiā oditcum mutatione affectus ⁊ volūtatis ſicut odit angelus ⁊ hō qui variant̉ in affectibus ⁊ motibusvoluntatis. Deus autem īmutabilis ⁊ vnicum voluntatis. actum habet: que non differt a ſua volūtate ⁊ eſſentia. Eſt ergo odium dei ad creaturam:ipſa ſubtractio gratie: vel non conferre eam ⁊ punitio pctī. Et qꝛ oīs creat̉a ī qͣꝫtū creat̉a bōa ē: qꝛ adeo facta: ideo bene dicitur Sapi. xi. Diligis oīa q̄ſunt: ⁊ nihil odiſti eorū que feciſti. Diligit vtiqꝫ oīaad eſſe naturale. Nec odit ſeu punit peccatoreꝫ inquantum creaturam: ſed in quantum peccatoreꝫid eſt ratione mali: quod ipſe deus non facit. Quāuis autem odiat omnem iniquitatem: precipue dicit Salomon ſex odire: ⁊ permaxime ſeptimumquod additur. Dicitur enim prouer. vi. Sex ſuntque odit dominus: ⁊ ſeptimuꝫ deteſtatur animaeius. Oculos ſublimes .i. ſuperbos ⁊ arrogantes.Linguam mendacem: que .ſ. eſt habituata in mendacijs dicendis. Manus effundentes ſanguineminnoxiū .i. crudeles et homicidas. Cor machinās