Titulus. .VI.

cum melle non ſuo: ſicut chriſtiani exiſtentes ī peccato mortali: qui credunt in eo eſſe ſalutem: ei eſtquidem: ſed non eorum. Quidam alij comeduntfauum cum melle ſuo: ſicut boni chriſtiani qui ſumunt ⁊ ſuam ſaluteꝫ in eo conſtituunt. Et vide ꝙdicit fauum: ſed non meum. Comedi inquit fauūſed non meum ⁊cͣ. Sed mel dicit meum. Comedi fauum cum melle meo: qꝛ corpus xp̄i chriſti eſtſalus vnde prouenit noſtra ſalus. ¶ Secundo pͥncipaliter tangitur ſingularis dilectio cū ſubditurin principali auctoritate: amici mei chariſſimi. Nāſuos amicos vocat. precipue propter tres ratiōesPrima eſt propter voluntatum ⁊ affectuuꝫ vnitatem. qꝛ vera amicitia eſt idē velle ⁊ idem nolle: vtdicit Lulius. Secūda rō eſt ꝑꝑ p̄ceptorum adimpletionem Ioan. xv. Uos amici mei eſtis ſi feceritis ⁊c̄. Tertia eſt propter amoris continuationemprouer. xvij. Omni tempore diligit: qui amicus eſtUocat autem eos non ſolum amicos ſed chariſſimos. Unde dicit amici chariſſimi .i. charitate pleniſſimi. Ubi nota ꝙ inter electos quos amicos appellat: triplex eſt differentia. Quidam eniꝫ ſūt onere carnis grauati: qui adhuc gemunt: et hi habentur chari ꝑ charitatem quā hn̄t. Quidā alij ſūt ocarnis pondere ſunt ſoluti: qui ſunt in celo: ⁊ hi ſt̓cariores: eo ꝙ promptiores ⁊ expeditiores facti ſt̓ad amandum. Quidam vero ſunt in celo vtraqꝫſtola veſtiti. Et hi ſunt chariſſimi eo ꝙ amore diuino fruuntur: ⁊ alacriores: quanto d̓ proprio nihilreſiduum eſt: qd̓ eos aliqualiter ſolicitet vl̓ retardet. Uel dicas: ꝙ apoſtoli ⁊ alij electi ſūt chari: chariores ⁊ chariſſimi. Sunt enim chari in quantuꝫcreatura dei. Chariores qꝛ gratiā informati. Chariſſimi qꝛ gloria coronati Ephe. v. Eſtote imitatores dei ſicut filij chariſſimi. Tertio principaliter tāgitur mentalis tranſformatio: cum ſubiungitur: ⁊inebriamini .ſ. diuino amore. Ex ꝗbus verbis datur intelligi: ꝙ comedere .i. per fidem xp̄o incorꝑari eſt bonum. Bibere .i. xp̄o delectari eſt melius.Sed inebriari .i. ſui obliniſci eſt optimū. Ubi ſciēdum ꝙ comedentium hoc ineffabile ſacramētuꝫcorꝑis ⁊ ſanguinis redemptoris noſtri ieſu xp̄i eſtdifferentia triplex. Quidam enim comedunt ⁊ nōbibunt ſicut illi qui non ſunt amici. Quidam cōmedunt ⁊ bibunt: ſed non inebriantur: ſicut illi ꝙſunt amici non tn̄ chariſſimi. Quidam vero comedunt: bibunt ⁊ inebriantur: vt illi qui ſunt chariſſimi .i. perfecti. Qd̓ probo de oībus ꝑ exēplū. Primo .n. dico ꝙ ſunt quidā qui comedunt ⁊ non bibunt: vt illi qui non ſunt amici: vt verbi gratia.Quidam ſūt qui in ſancta eccleſia diuina precepta ⁊ iuſtorū exempla audiūt ⁊ addiſcunt: nec tamēpropter hoc vitā ſuā corrigunt. Scd̓o quidaꝫ alijſunt qui comedunt ⁊ bibunt: ſed nō inebriant̉: ſic̄amici dei: non tn̄ chariſſimi ⁊ perfecti: ſicut ſunt illi ꝗ in ſaucta eccleſia precepta diuina audiūt: ⁊ celeſtia pluſqͣꝫ terrena amare diſcunt ⁊ volunt: ⁊ prodeſiderio celeſtiuꝫ multa pauꝑihus tribuūt: a pra

uis oꝑbus ſe cuſtodiunt: nulla alicui violēter rapiunt: predicationem libenter audiūt: in fide ⁊ opibus bonis proficiūt: ⁊ tn̄ vxores ⁊ filios hn̄t: pignora nutriunt: res ſuas diligunt: qͣꝫuis his oībꝰ xp̄mpreponāt: hi profecto cōmedunt: ⁊ amici ſūt: qn̄ viuunt ſine crimīe. Sed adhuc ē āplius .ſ. bibere etinebriari: ⁊ iō tertio ſunt aliꝗ alij: qui tāta auiditate diuinam ſcripturā audiūt vel legunt: vt protinꝰcunctis terrenis oꝑibꝰ abdicatis: ſola celeſtia ambiunt: parentes vxores: filios: ⁊ domos ⁊ oīa tranfitoria abijciunt: ⁊ ſolūmō xp̄m ſequūtur: vel ſeꝗ⁊ amplecti concupiſcunt: eius deſiderio ſe affligūtieiunijs afficiunt: lachrymis exercent meditatōnibus diuinis. Sola que ſunt eterna cogitant: cōtēplatōibus vacant: ad hoc vacantes: vt ea que retro ſunt obliuiſcentes: in anteriora magis ac magis ſe extendant. Et iſti quid aliud agūt: niſi ꝙ bibentes inebriantur: dum oīum terrenorū per deſiderium obliuiſcuntur. Iccirco a ſponſo celeſti n̄tantū amici: ſed etiam chariſſimi vocari imerent̉Umde ergo dicit inebriamini: glo. i. torporem mētis excutite: ⁊ ad amorem eternorum accenſi tpales penas non ſentietis: ſicut ebrius qui obliuiſcitur oīum tp̄alium: vn̄ in p̄s. Inebriabuntur ab.§. XI.vbertate domus tue.Alius effectus amoriseſt inheſio. Pro cuius declaratione dicit. b. Tho.pͥª 2ᵉ. q. xxviij. arti. ij. ꝙ iſte effectus mutue inheſionis poteſt intelligi: ⁊ quantum ad vim apprehenſiuam: ⁊ quantum ad vim appetitiuam. Nam quātum ad vim apprehenſiuā. Amatum dicitur eſſe īamante: in quātū amatū īmorat̉ ī apprehenſioneamātis: ẜm illud Phil̓. i. Eo ꝙ habeā vos ī cordeAmans vero dr̄ eē in amato ẜm apprehenſionē: inqͣꝫtū amans non ē cōtētus ſuꝑficiali apprehenſiōeamati: ſed nititur ſingula q̄ ad amatū pertinēt ītriſecus diſquirere ⁊ ad interiora eius ingredit̉. Sicut de ſpūſancto ꝗ eſt amor dr̄. i. ad Corī. ij. ꝙ ſcrutatur etiā profunda dei. Sed qͣꝫtū ad vim appetituā amatu dicit̉ eſſe in amante: prout eſt ꝑ quādaꝫcōplacentiā in eius affectu vt vel delectetur in eoaūt in bonis eius apud pn̄tiam: vel in abn̄tiā ꝑ d̓ſiderium tendat in ip̄m amatum ꝑ amorem cōcupiſcentie: nō ꝗdē ex aliqua exttrinſeca cā: ſicut cūaliquis deſiderat aliꝗd ꝑꝑ alterū: vel cū aliꝗs vl̓rbonum alteri ꝑꝑ aliquid aliud: ſed ꝑꝑ cōplacētiāamati interius radicatā: vnde ⁊ amor dicit intimꝰ⁊ dicuntur viſcera charitatis. Econuerſo autemamans eſt in amato: aliter quideꝫ per amorem cōcupiſcentie: aliter per amorem amicitie. Amor nāqꝫ concupiſcentie non requieſcit in quacunqꝫ extrinſeca aūt ſuperficiali adeptōe vel fruitōe amati: ſed querit amatum perfecte habere quaſi ad intimaꝫ illius perueniens. In amore vero amicitieamans eſt in amato in qͣꝫtum reputat bona vl̓ mala amici ſicut ſua: et voluntatem amici ſicut ſuamvt quaſi ipſe in ſuo amico videat̉ bōa vl̓ mala pa