Capitulum. II.

uidit vnam partem ab altera: ſic amor amantemdiuidit a ſeipſo .i. ab effectu proprio: et ꝯiūgit amato. Unde dicit idem dionyſius. iiij. c. de diui. no. ꝙamor non ſinit eſſe ſui ip̄ius: ſed amatorū. Scdoſubdit ꝙ amor eſt acutus intente: quo ad intellectum: qꝛ amans oblitus ſui: per amorem trahiturad intendenduꝫ amato .ſ. d̓o et proximo. Tertio dicit ꝙ amor eſt acutus intime: quo ad effectum: qꝛamori non ſufficit qualiſcunqꝫ coniunctio: ſꝫ querit et facit ſubintrare amatum et penetrare amatum: ⁊ vnire ſe ſibi: ẜm ꝙ etiā ſi poſſet cum amatovellet fieri vnum. Quarto dicit ꝙ amor eſt acutꝰactiue ⁊ reductiue ſicut ignis: qui ſuam ſimilitudinem in alijs cauſat: excludendo vnam formam etinducendo propriā. Sic amor d̓i formā facit. Hecbeatꝰ diony. vbi ſupra: ⁊ Albertꝰ ibideꝫ ⁊. b. tho. iij.ſen. di. xxvij. Qd̓. b. tho. ꝯformat ibidē auctoritateſſacre ſcripture Cāti. iiij. Uulneraſti cor meum invno oculorū tuorū. In quibus verbis tangunturtres effectus quos amor ⁊ precipue charitatis hꝫꝓducere. hꝫ enī diuidere vnire oecernere vel eligere. pͥmo hꝫ amor charitatis diuidere vnde dicitUulneraſti. Magna .n. eſt ⁊ violenta vis charitatis ip̄m affectū dei attīgēs ⁊ penetrās: ⁊ velut ſagitta iecur eius vbi ē cor ⁊ per ꝯn̄s ſedes amorꝭ traſfigens: vt dicitur ī prouerbijs. Uulneraſti igit̉ triplici vulnere .ſ. amoris: cōpaſſionis: ⁊ paſſionis.Primo vulnere amoris in incarnatione. Un̄ glo.pro amore tuo carnem ſuſcepi. Secundo vulneraſti vulnere cōpaſſionis in progreſſu huius viteLuce. xix. Uidens ciuitatem fleuit ſuper illā. Tertio vulneraſti vulnere paſſionīs in cruce Iſa. liij.Uulneratus es propter iniquitates noſtras. Ecundo amor ⁊ precipue charitatis habet vnire:ideo ſubdit. Cor meum. Nā amor amat perietraaffectum amantis. vnde dicitur cor meum. Ex qſequitur: ꝙ vulnus non eſt ſine ſenſu: qꝛ etiaꝫ corpenetrat bonum vulnus: de quo tanta virtꝰ egreditur. Letigit mulier fimbriam veſtimenti eius: etvirtutem de ſe xp̄s ſenſit exire: quāto magis ſi coreius non leuiter tangitur ſed vulneratur. Reſpexit petrum: ⁊ cor eius percuſſit ⁊ cōpūxit ad penitentiam. Uulnerati cordis lachryme p̄bent ſignaTertio amor charitatis hꝫ diſcernere ⁊ eligereſed amor mundi non: qꝛ cecus. Unde dicit ī vnooculorū tuorum. Qd̓ verbū quatuor modis exponitur. Primo ſic. Uulneraſti cor meū amore invno non in pluribus: qꝛ martha ſolicita eſt turbatur ergo plurima. Porro vnū ē neceſſariū Lucex. Et in pͣs. Unam petij a dn̄o ⁊c̄. Scd̓o ſic. Si vniadherere ē neceſſariū: quo magis inheret qͣꝫ oculo: certe nullo ergo in vno oculorum. Nam vbi amor ibi oculꝰ: ⁊ ecōuerſo. Cuiꝰ rō ē: qꝛ p̄t vide̓ ⁊ vderi: ⁊ iō index ſolet eē amoris. Tertio ſic. In vnooculorum dicit ſe vulneratum: ⁊ n̄ in pluribꝰ: adoſtendendū ꝙ duplex eſt oculus .ſ. affectꝰ ⁊ intellectus. Oculus affectus vulnerat deſiderijs ⁊ ſuſpirijs. Intellectꝰ vero nō: qꝛ conſiſtit in pura ſpecu-

latione. Quarto modo exponit̉ ſic. Nā intentio aſſimilatur oculo: ergo ſicut duplex ē oculus: ita eſtduplex intentio. Una qua intenditur honori dei: ⁊iſte oculus .ſ. recte intentionis vulnerat: qꝛ rectiſſime in deū tendit. Alia intentio eſt q̄ obliquie tendit in deū. Cuiꝰ figurā habemus ī geneſi. vbi dicit̉ꝙ rachel erat venuſta facie ⁊ decora aſpectu. Liav̓o lippis erat oculis ⁊cͣ.Alius affectus amoris ēinebriare per totū: quod dupl̓r ꝓbo .ſ. ſimilitudīe⁊ auctoritate. Prīo probo hoc rōe vel ſimilitudīeqꝛ ſicut ebriꝰ calore vini ſui: ⁊ alioruꝫ obliuiſcituroīum: ita amans ex amore amati ſic in amatum tēdit: ꝙ ſui ipſius ⁊ oīum rerū preter illū quē amatobliuiſcatur. Scd̓o hoc idē probo auctoritate Cā.x. Comedite amici mei ⁊ inebriamini chariſſimi.Que quidem verba pn̄t eſſe verba xp̄i ad diſcipulos in cena: vel dei ad ſuos ſpeciales amicos. Inquibus verbis tangūt̉ tria .ſ. delectabilis refectioincōꝑabilis ⁊ ſingularis dilectio: mentalis trāſformatio. Primo tangitur delectabilis refectio: ibi.Comedite. Sed forte queris quid. Actus .n. n̄ eſtſine obiecto: ſic nec ꝯmeſtio ſine cōmeſtibili: quidergo comedemus? Rn̄detur ibidem ſupra īmediate. Comedi fauū cum melle meo: bibi vinum meūcum lacte meo. In quibus verbis vide tria. Primo modū quo aſſumitur. qꝛ comedi glo. i. mihi īcorꝑaui. Nam per modum manducationis ſumitur corpus xp̄i. Scd̓o vide bonū qd̓ percipitur: qꝛfauum ⁊ vinū. Fauū .ſ. deitatis prouer. xxv. Melinueniſti: comede ꝙ ſufficit tibi: ne forte ſatiatꝰ euomas illud. Uinū redemptōis .ſ. ſanguinē xp̄i Mathe. xxvi. Bibite ex hoc oēs. Tertio vide nexū quoconiungitur: qꝛ fauū cū melle ⁊ vinum cū lacte.Dicit ergo. Comedite fauū cū melle. Nam fauumeſt quoddā cōpoſitum ex ceraª ⁊ melle. ⁊ ꝑꝑ ſui excellentiā aureis litteris ſcribebatur. Eſt enī fauuꝫcera continens mel .i. caro continens deitateꝫ: velcaro continens deum. Aut fauus eſt mel in cera. i.deus in carne. vel diuinitas in hūanitate: vn̄ Can.iiij. Mel ⁊ lac ſub lingua eius. Benedicit ſub lintis: ⁊ lachūanitatꝭ. Hoc mel guſtauit Iōathas qn̄cū ſūmitate virge guſtauit de melle: et exhilaratiſunt oculi eius vt dicitur. i. Re. xiiij. Scd̓o addit:Bibi vinū meū cum lacte meo. Illud vinum fuitſanguis noſtre redemptionis qui fluxit de laterechriſti: quod quidem vinuꝫ infirmis eſſet ſalubrius vel vtilius ad bibendum aqua fuit admixtumprouer. ix. Bibite vinuꝫ quod miſcui vobis. Hocvinum recuſat bibere: qui contradicit paſſiōi eiꝰ.Bene igitur vtriuſqꝫ nexus ſcilicet faui ⁊ mellis.vini ⁊ lactis eſt neceſſarius. Ubi nota ꝙ quidamcōmedunt fauum ſine melle: ſicut occulti hereticiqui comedunt corpus chriſti: ſed non credunt exeo prouenire ad eternā ſalutem. Quidā comedūt