Capitulum. II.

Ut ergo non ſit diuiſus: ſed vnitus cū deo: ī vnūdebet habitare .i. ſolum ſine coniuge. Unum eniꝫdicitur quod indiuiſum eſt a ſe ⁊ diuiſum a quolibet alio. Non ergo vniatur ſeu coniungatur carnaliter alteri. Sed in ſe maneat indiuiſus .i. impollutus. ¶ Bonū delectabile notatur in ſtatu hu ꝑſimilitudinem poſitam ibi. Sicut vnguentū in capite ⁊c̄. Et ſicut ros hermon. Hec nō poſſunt inteligi ad litteram .i. ſecūdū corticem: qꝛ nūqͣꝫ Aaronfuit ita inunctꝰ: vt vnctio deſcenderet in oram veſtis. Nec ros hermon pōt deſcendere in montemſyon: cum ſint multum diſtantes: ⁊ mons ſyon ſitaltior mōte hermon ſecundū Pugo. cardīa. Oportet ergo intelligere ſpiritualiter. Aaron primꝰ etſūmus ſacerdos eſt figuratiue xp̄s. Caput Aaroneſt ipſe xp̄s: in quātum caput ⁊ rector eccleſie. Unuentum eſt gratia: qua ſanātur vulnera peccatorum ⁊ leniūtur aduerſa. Barba aaron q̄ ſignat virilitatem ⁊ capiti inheret: eſt congregatio apoſtolorum qui xp̄o adheſerunt: ⁊ viriles fuerunt in grauia ſufferendo ⁊ ardua aggrediendo. Et ideo bisponitur barba. Ueſtis aaron eccleſia que circūdatchriſtum. Ora veſtis ſunt minores fideles eccleſievel qui erunt in fine mundi. Sicut gratiā deſcendens a capite. Ieſu chriſto in apoſtolos: ⁊ d̓ apoſtolis in omnes fideles vſqꝫ ad finem ſeculi: ita ſe habet ꝙ facit eos iucundos ⁊ letos: ita ꝙ ibant apoſtoli gaudentes a conſpectu concilij: quoniam dimni habiti ſunt pro nomine ieſu contumeliam pati. Unde ipſa gratia dicitur ſicut paradiſus: vbi ēmagnum gaudium. Ita ſtatus religiōis: vbi ē vnitas vera facit iucundos. Hermon īterpretatur lumen exaltatum ⁊ ſignat chriſtum. Syon ſpeculatio: ⁊ ſignat eccleſiaꝫ. Sicut ergo ros miſericordiedulcedinis ſpiritualis deſcendit a chriſto in eocleſiam triumphanteꝫ: ita ros dulcedinis ſpiritulis a deo infunditur in religioſos: precipue ſpeculantes per contemplationeꝫ. Unde Bern̄. dicit: ꝙibi irroratur frequentius. ¶ Bonum vtile ibi notatur cum ſubdit. Illic mandauit dominus benedictionem ⁊ vitam vſqꝫ in ſeculum. Ecce vtilitasmagna quia dominus mandauit .i. miſit illic in tali vnitate benedictionem .i. multiplicationem vututum ſecūdum hugo. cardi. ⁊ ſic perfectionem ⁊vitam .ſ. ſpiritualem gratie conſeruandam: vſqꝫ īſeculum .i. aliam vitam .ſ. glorie. Nil vtilius homini virtutibus. Unde de his dicitur Sapi. viij. Sꝫpientiam ⁊ ſobrietatem docet iuſticiam: ⁊ veritatē.i. fortitudineꝫ quibus nil vtilius in vita eſt homībus. ¶ De ſexta vnitate .ſ. perſōali dicitur ī Pſal.Simul in vnum diues ⁊ pauper. Quod impletuꝫeſt quando verbum caro factum eſt. Tunc eniꝫ diues in miſericordia deus: ⁊ pauper in multa miſeria: homo: in vna perſona ⁊ eadem perſona reperta ſunt. Deus enim ⁊ homo vnus eſt chriſtus: īꝗtAthanaſius in ſymbolo. Neqꝫ enim natura hūana que erat in chriſto erat vna perſona: ⁊ naturadiuina erat alia perſona: vt dixit neſtorius heri-

ſiarcha. Neqꝫ natura humana aſſumpta: conuerſa eſt in naturam diuinam: vt dixit eūtices hereticus. Sed vt dicit leo papa in ſermone. Salua vtriuſqꝫ proprietate nature .ſ. diuine ⁊ humane: ⁊ invnam coeunte perſonam: ſuſcipitur ab eternitatemortalitas .i. a deo eterno natura humana mortalis. Si enim deus non eſſet: non afferret remediūSi verus homo non eſſet: non preberet exemplūNeceſſarium ergo eſt hoc vnuꝫ .i. vnio nature diuine cum humana: vt mori poſſet ex vno: ⁊ reſurgere ex altero. Et ſic ſecundū Greg. in. iij. mora. ꝑvnicam ſuam mortem .ſ. tm̄ corporis: nos a duplici morte redemit corporalis ⁊ ſpiritualis. In cuiꝰſignum vna die integra artificiali: ⁊ duabus noctibus mortuꝰ iacuit: qꝛ ſua vnica morte lucida: qꝛſine peccato: nos a duabus mortibꝰ tenebroſis liberauit. Unde petrum volentem eū ī tp̄e paſſiōisdefendere reprehendit: dicens. qm̄ ſic oportet fieri: vt .ſ. patiar ob redemptionem peccatorum.De ſeptīa vnitate .ſ. eēntiali dicitur. i. Io. v. Tresſunt qui teſtimonium dāt in celo .ſ. xp̄o: pater: verbum ⁊ ſpūſſanctus: ⁊ hi ires vnum ſunt. Et Io. x.Ego ⁊ pater vnum ſumus non inde excluſo ſpirituſancto: qui ē nexus āborū. Ubi notandum ē ꝙabbas Ioachim male intellexit iſtam vnitatem indiuinis. Dicebat .n. hāc vnitatē nō eē veram ⁊ propriā ſed quaſi collectiuā ⁊ ſimilitudinariā. Sicutmulti hoīes dicūtur vnus ppl̓us ⁊ multi fidelesvna eccleſia. Et ſicut dr̄ in li. Re. ppl̓s meus ⁊ populus tuus vnū ſūt .ſ. collectiue non ſubſtantialiter. Et ad aſtruendā ſuā ſententiam vt veram inducebat ip̄e Ioachim illud qd̓ xp̄s dixit in oratōede fidelibus ſuis ad patrē. Uolo pater vt ſint vnūin nobis .ſ. fideles: ſicut ⁊ nos vnuꝫ ſumus: vt ſintconſumati in vnum Ioh. xvij. Non enim fidelesdicebat Ioachim ſunt vnum .i. quedam vna res q̄cōis ſit oībus: ſed tm̄ ſunt vnum .i. vna eccleſiapropter fidei vnitatem et tandem vnum regnumpropter vnionem indiſſolubilis charitatis. Similem dicens eſſe vnitatem in perſonis diuinisſeu trinitate. Et magiſtrum petrum in primo ſendiſ .i. dixerat: ꝙ quedā res ſūma ē pater filius ⁊ ſpirituſſāctus ⁊ illa non eſt generans nec genita necprocedens. Dixit eum in hac ſententia fuiſſe hereticum: qꝛ quaternitatem non trinitateꝫ aſtruebatin deo: vꝫ tres perſonas ⁊ illam cōem eēntiaꝫ quaſi quartam. Sed ſacroſanctum concilium vniuerſale: determinauit opinionem ſeu ſententiam Ioachim hereticam ⁊ falſam ⁊ veriſſimam eſſe ſentētiam magiſtri petri: predictam vꝫ: ꝙ vna quedamſūma res eſt: que veraciter pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus ineffabilis ⁊ incōprehenſibilis tres ſimulperſone: ac ſigillatim quelibet earūdem. Et ideo īdeo trinitas non quaternitas: quia quelibet triūperſonarum. ē illa res ſubſtantia: ſeu eſſentia: ſeunatura diuina: que ſola eſt vniuerſorum principium: preterqͣꝫ aliud inueniri non poteſt. Et illa resnon eſt generans nec genita nec procedens: ſed ē