Titulus. VI.

honores ⁊ officia pluraliter diſtribuantur: ⁊ nonoīa vel multa vni ⁊ nihilum alteri. Un̄ Greg. Sic̄in vno corpore multa mēbra habemus: oīa auteꝫmēbra non eūdem actum habēt: ita in vno eodēqꝫcorpore ſpirituali .ſ. eccleſie vel ciuitatis: conferendum ē hoc officiū vni alij cōmittēdū eſt illud. Uarietas enī perſonarū ꝑ diuerſa officia diſtributa ⁊fortitudinē ⁊ venuſtatē manifeſtet. lxxxix. diſ. Singula. Tertio debet eē vnitas ciuiū: vt onera ꝓporcionaliter īponātur. Nā ſi maioribus vel amicisleuia iniungātur: plebeis aut ⁊ minus notis onera grauia ⁊ importabilia īponātur: oportet ſeꝗ diſcordiam: īuidiam: ſeditionē ⁊ alia mala deſtruentia ciuitatē. Melius etiā gubernatur ciuitasregnū per vnū vel paucos ſapientes cōiter: ꝙͣml̓tos. Un̄ hiero. dic̄ ad ruſticū. In apibꝰ prīcepsvnus eſt. Grues vnā ſequūtur ordine iterato: iudex prouīcie vnus. Roma cōdita duos fratres reges ſimul habere non potuit: ſed paricido dedicatur. In rebecce vtero eſau ⁊ iacob bella geſſerunthec ille. Romani dū vniti fuerāt ad querēdū bonum cōmūe: totius orbis dominiū adepti ſūt ⁊ ecōuerſo diuiſi ad querendū quīqꝫ ꝓpriā ad nihilum deuenerunt. De quarta vnitate .ſ. eccleſiaſtica dicit̉ Actuū. iiij. Multitudinis credentiū eratcor vnum ⁊ aīa vna/ Aīa quidem vna qͣꝫtū ad ītellectum ꝑ vnitatem fidei. Cor vnū qͣꝫtū ad voluntatem ꝑ vnitatē charitatis. Dicitur aūt charitas quaſi chara vnitas: qꝛ vnit nos cum deo ⁊ proximo.Qui enim adheret deo vnus ſpūs ē cū eo. i. ad Corin. vi. Adheſio aūt ſit per charitatem. Nil aūt carius ⁊ perfectiꝰ tali vnione. Hec aūt vnitas eſt neceſſaria ad conſecutionē ſalutis. Un̄ ⁊ Beda ſuꝑMatheū dicit. Quicūqꝫ ab vnitate fidei: vel ſocietate petri apl̓i .ſ. ꝑ charitateꝫ quolibet modo ſeipſos ſegregant: tales nec vinculis peccatorū abſoui: nec ianuā regni celeſtis poſſunt ingredi. Sicutaūt eſt vnum ouile .ſ. eccleſie: ita ⁊ vnus paſtor vthabet̉ Ioh. x. Et vt ait Cyprianus ep̄s. Ut hāc vnitatem manifeſtaret vnitatis eiuſdem originem abvno incipientē ſua anctoritate diſpoſuit: cum dixitpetro. Tibi dabo claues ⁊c̄. Hoc erāt vtiqꝫ ceteri apoſtoli qd̓ ⁊ petrus. Sed exordiū ab vnitate proficiſcitur: vt eccleſia xp̄i vna monſtret̉. Et infra.Qūo radij ml̓ti ſt̓: ſꝫ vnū lumē ⁊ rami arboris ml̓ti ſūt: ⁊ robur vnū tenaci radice fūdatū: ⁊ quō deſonte vno riui plurimi defluūt: ⁊ numeroſitas licꝫdiffuſa videatur exūdantis copie largitate: vnitastn̄ ſeruatur in origine. Auelle radiū ſolis a corpore: diuiſionem vnitas non capit. Ab arbore frāgeramū: fructus germinare non poterit. A fonte p̄cide riuum preſciſus areſcit. Sic eccleſia dn̄i luce ꝑfuſa: per totum orbem radios ſuos porrigit: vnūtn̄ eſt quod vbiqꝫ diffūditur. Hec ille. xxiiij. q. i. loquitur. Figurata eſt aūt ipſa eccleſia per tunicamdn̄i inconſutilem: que ſortita eſt cuius eēt: nō aūtdiuiſa Ioh. xix. Sicut autem qui recedit ab vnitate eccleſie romane ſaluari non pōt: ita qui recedit

ab vnitate capitis ſui .ſ. ſūmi pontificis per ſciſmadānari neceſſarium eſt: vt on̄dit Cyprianus. vij. q.i. Deniqꝫ. ibi vid̓. Et vt dicitur Eccle. ix. Qui ī vnoofſendit .i. in hac vnitate multa bona perdit: qꝛ oīaſpiritualia. ¶ De quinta vnitate .ſ. regulari .i. religioſorum dicitur ps. cxxxij. Ecce qͣꝫ bonum ⁊ qͣꝫ iucundum habitare fratres in vnum. Ubi dicit Augu. ſuper p̄s. Ꝙ hec vnitas ⁊ ſi conueniat omnibꝰfidelibus proprie tamen monaſterijs ⁊ fratribꝰ cōuenit habitantibus in vnum ſpiritualiter ⁊ corporaliter. Unde ⁊ monaſterium dicitur a monos qd̓eſt vnum: qꝛ maxime debet ibi vnitas reperiri.Et pōt in dicto verſo triplex bonum notari: vt oēbonum comprehendatur ibi in tali ſtatu.Bonum vttle: ibi. Ecce qͣꝫ bonum.Bonum delectabile: ibi. Et qͣꝫ iucundum.Bonū honeſtum vel virtuale ibi. ha. fra. in vnum.Et incipiendo a tertio. Tunc bonum honeſtum⁊ perfectum eſt in ſtatu religioſo: quando fratrehabitant in vnum .i. in vnitate non in diuiſion.In vnitate .ſ. ſubſtantie cōmunalis remota protate. In vnum obedientie totalis abiecta propvoluntate: in vnum continentie integralis: ſine vnerea ſocietate. Hec triplex vnitas eſt neceſſariaad perfectionis adeptionem. Nam vt dicitur Luce. vi. perfectus oīs erit ſi ſit ſicut magiſter eius .ſ.xp̄s. Qui fuit mendicus ⁊ pauper: factus obediēsvſqꝫ ad mortem. Et lilium conualliuꝫ per contintiam virginalem. Sicut ergo fratres ẜm carnē cūhabitant in vnum: viuunt de vna cōi ſubſtātia domus: ita fratres ẜm ſpirituꝫ habitantes in vnamo: debent accipere neceſſaria ab vno cellarivno veſtiario: viuere ſub vno modo: vt vnitain cordibus: foueat ⁊ repreſentet vniformitas īterioribus moribus Iuxta illud p̄s. Qui habitre facit .ſ. deus vnius moris .i. ẜm vnum morem īdomo religionis. Unde clemens papa. Cōmunisvita omnibus neceſſaria eſt fratres: maxime hisqui deo militare irreprehenſibiliter cupiunt ⁊ vitam apoſtolorum imitari. i. perfecte viuere. Et ſic̄aer diuidi non poteſt neqꝫ ſplēdor ſolis: ita nec reliqua que cōiter data ſunt omnibus. xij. q. i. dilectiſſimis. Quod intelligitur de religioſis ẜm glEt ſic̄ fratres carnales obediūt ſuo patri carnſic fratres ſpirituales obedire debent patri ſpūalin vnum .i. in totum. Cū enim ꝑ iniunctioneꝫ obdientie prelati manifeſtetur voluntas dei: nō aūper inſtigationem proprie voluntatis: ſed ſepe perhanc deuiatur ab ea: ideo obedire oportet Actuū.iiij. vt conformetur quis voluntati dei. Hovnum quod poſtulabat dauid dicens. Unartij a domino hanc requiram ⁊c̄. vt videam votatem domini: vt .ſ. ea cognita impleam. Fratresẜm naturam habitant in vnum: ſine aliqua interſe venerea voluptate: niſi ſint peiores beſtijs: quetalia oſtendunt horrere. Sic religioſi debēt caſteviuere mente ⁊ corpore. Qui enim cum vxore ē ſolicitus eſt quomodo placeat vxori ⁊ diuiſus eſt.