Capitulum .II.

⁊ ſibi ipſi. Et inde ē ꝙ amicus dicitur alter ip̄e. EtAug. dicit in. x. confeſſo. ꝙ bene dixit quidaꝫ deamico ſuo: dimidiū aīe ſue eſſe. Primā igit̉ vnionem amor facit effectiue: quia mouet ad deſiderandum ⁊ querendum preſentiam amati: quaſi ſibi conueniētis ⁊ ad ſe pertinentis: Secūdā vnio.nem facit formaliter: qꝛ ipſe amor ē talis vnio vl̓nexus. Unde Aug. dicit in. viij. de trini. Ꝙ amoreſt vis quedam duo aliqua copulans vel copulare appetēs .ſ. amantē ⁊ qd̓ amat. Ꝙ enī dic̄ Augꝰ.copulās: refert̉ ad vnionē affectus: ſine qua nō ēamor: ꝙ vero dicit copulare intederes. ꝑtinet advnionē realem. Itē ſciēdū ẜm. b. tho. vbi ſupra.Ꝙ vnio triplex ſe hꝫ ad amorē. Quedā enī vnioeſt que ē cā amoris. Et hec quidē eſt vnio ſubſtantialis: quātum ad amorē quo quis amat ſe ipſū.Quātum vero ad amorē quo quis amat alia: eſtvnio ſimilitudinis vt dictū ē. Quedā vero vnio ēeēntialiter ip̄e amor: ⁊ hec ē vnio ẜm coaptationēaffectus: ꝗ ꝗdem aſſimilatur vnioni ſubſtātiali inquantū amās ſe hꝫ ad amatū. In amore quidemamicitie vt ad ſeip̄m. In amore auteꝫ concupiſcētie vt ad aliquid ſui. Quedam vero vnio eſt effectus amoris ⁊ hec eſt vnio realis: qua amans querit de re amata. Et hec quidem vnio ē ẜm cōuenientiam amoris: vt enī philoſophus refert in. ij. politice. Ariſtoꝑantes dixit. ꝙ amātes deſiderarentex ambobus fieri vnum. Sed quia ex hoc accideret aūt ambos aūt alterum corrūpi: querūt vnionem que conuenit ⁊ decet: vt .ſ. ſimul conuerſentur: ſimul loquantur ⁊ in alijs huiuſmodi coniūgantur. ¶ De vnitate ẜm triplicem ſtatum .ſ. incipientium proficientiū ꝑficiētiū ſeu ꝑfectorū loquit̉pͣs. Qui habitare facit .ſ. deus vnius moris in domo .ſ. eccleſie militantis ⁊ triumphantis. Utrāqꝫenim dicitur domus dei: vnius moris .i. ẜm vni⁊ eūdem morē .i. actus virtuoſos in genere. Necperueniri poteſt ad vnitatem ciuitatis ſuperne: niſi per vnitateꝫ pn̄tis eccleſie. Et hoc ē qd̓ ait apl̓s.i. Corin ix. Qui in ſtadio currunt omnes quideꝫcurrūt: ſed vnꝰ accipit brauiū. Currimus quidemoēs ad mortē qͣꝫtū ad corpus: ad vltimū finē beatitudinis quātum ad naturale deſideriū anime.Sed ſolum vnus .i. qui manet in vnitate eccleſielle accipit brauium ſuꝑne glorie. Sic qui deſcendebat in piſcinā poſt motionem aque ab angelovnus ſanabatur ab oī īfirmitate. Qui enī in piſcinam baptiſmi vel penitētie deſcendit: ſe humiliādo ad illud ſuſcipiendū poſt contactum aque inlordane a xp̄o: qui eſt magni conſilij angelus: ſeipoſt paſſionem ſuam: per quā aquas intrauit ſūme afflictionis: ſanus efficitur ab oī infirmitateaīe: ſi vnus .i. in vnitate eccleſie hoc agit. De hocIo. y. Ad hanc vnitatem hortatur Aug. dicens. i.q. l. Leneamus vnitatem fratres: qm̄ preter vnitalem: etiam qui facit miracula nihil eſt. Naꝫ ⁊ maAl pharaonis fecerunt miracula: ⁊ tamen reprobiquia extra vnitatem. Propterea voluit glorioſuſ

deus vnum eſſe principium oīum hominū .ſ. adāex quo poſt eua formata eſt: vt conſiderantes homines ſe vnū principium habere quo ad corpulentam ſubſtantiā ſeu propagationē: vnitatem amaret ⁊ tenerent ad inuicē: vt dicit magiſter ſētēin. ij. li. Et ſicut ē vnus pater qui in celis eſt deus.quem ſolū debemus cognoſcere noſtrū creatorē⁊ actorem omniū bonoꝝ ⁊ nō aliū: ita ē vnus magiſter noſter xp̄s: vt dr̄ Math. xxiiij. qui ſolus illuminat mentes hominū: ſine quo nullus illuminari poteſt. ¶ De vnitate incipientiū dicitur Act.iiij. Multitudinis credentiū erat cor vnum ⁊ aīavna. Ad hāc vnitatē requiritur primo: vt idē credat̉ quātū ad ſubſtātiam fidei implicite vel explicite preterituꝫ vel futurū ẜm tp̄a varia ad Ephe.iiii. Una fides: vnū baptiſma. Scd̓o reꝗͥritur vtvnū ⁊ idē appetatur ab oībus .ſ. honor ⁊ gloria d̓i⁊ ſalus aīarum Ephe. iiij. Soliciti ſeruare vnitatem ſpiritus in vinculo pacis. Glo. ibi. Ut idē velimus ⁊ idem nolimus cū fratribus. Quod intelligenduꝫ eſt de his que mala non ſunt. Tertio vteidem ⁊ pro eodē gratia agat̉ ſeu petatur Ephe.iiij. Unus deus ⁊ pater oīum: a quo .ſ. ē omne datum optimū: qui ē ſuper oēs requirēdus ⁊ ꝑ oēs.ſ. fideles regratiādus: ⁊ in oībusⁱ inuocandus.At enī dicitur Math. xviij. Si duo ex vobis conſenſerint ſuper terram: de oī re quā petierint: fiet illis a patre meo. Conſenſerint. id ē ī vnum cōuenerint ad petendū. Quarto vt defectus aliorūſufferatur ſeu ſupportatur Ephe. iiij Supportantes inuicē ī charitate. Charitas dicitur quaſi chara vnitas glo. Zalis actio nec fūgitur negocio: necfrigida eſt ocio: nec turbulenta: nec marcida: necaudax: nec fugax: nec preceps: nec iacens. Quītovnitas in hoc reperitur in incipientibus: quia idēſperatur ſcilicet premium Ephe. iiij. Uocati eſti.in vna ſpe. Hec quinqꝫ notantur ad Ro. xv. vbdicitur. Quecunqꝫ ſcripta ſunt ⁊c̄. Ubi notat̉ vnitas in credendo in eo ꝙ dicit: ad noſtram doctrinam ſcripta ſunt: doctrinam ſcilicet fidei que eſtde eiſdem. Secunda vnitas: ſcilicet in appetendovel volendo ibi notatur cum ſubditur. Deus autem pa. ⁊ ſo. det vobis id ipſuꝫ ſapere in alterutrūCum autem aliqui idem ſapiunt de aliqua re etidem iudicium habent ſi boni ſunt: idem voluntEx hoc enim aliquando diuerſa boni volunt: qꝛvni videtur hoc: alij illud eſſe melius. Tertia vnitas ſcilicet in gratias agendo vel petēdo: notaturin eo quod ſequitur. Omnes vnanimes vno orehonorificetis deum: ⁊ patrem domini noſtri Ieſuchriſti. Quarta ſcilicet in ſupportando ibi notaturcum ſequitur. Suſcipite inuicen ſicut ⁊ chriſtusſuſcepit vos id eſt ſupportate. Conſequenter declarans quomodo chriſtus ſuſcepit iudeos quidem quos appellat circunciſionem eis predicando primo et per ſe. Exinde gentes per predicationem apoſtolorum. Et ſic ſuſcepit vtroſqꝫ:et faceret vtraque vnum ſecundum apoſtolum