Titulus. VI.

amicitie ſit proprium delectabiliter cōuerſari adinuicem: tamen ẜm tho. 2ª 2ᵉ non debet verꝰ amicus vereri contriſtari amicum ſuum cum expedit .ſ. in reprehendendo eum de defectibus ſuis:ſi committit aliquos. Alias ſi ſemper vellet placere: eſſet adulator non amicus. Super oēs autemamicitias mundi: perfectiſſima ⁊ fructuoſiſſima ēilla: qua aliqui vel alique ſub vna regula ⁊ religion in debita obſeruatione viuunt. De qua venerabilis caſſianus facit vnam ſolationem: que intitulatur abbati Ioſeph: vbi ponuntur proprietates eius. Tales ergo non perit ⁊c̄. ¶ Septimus etvltimus eſt amor creature irrationalis. De dominō deo dicitur Sapi. xi. Diligis omnia ⁊ nihil odiſti eorum que feciſti. Unde cum debeamus dominum imitari debemus ⁊ oīa amare. Aliter tamencreaturas rationales ⁊ aliter irrationales. Namcreaturas rationales que ſūt in ſtatu glorie amamus ex charitate: qꝛ iam poſſident beatitudinemglorie. Que autem nondum adepti ſunt: ſed adipiſci poſſunt: vt qui ſunt in purgatorio ⁊ omnes viātores ex charitate ⁊ in charitate diligimus: vt .ſ. ꝑueniant ad ſupernam patriam. Alias autem creaturas amamus: non in charitate: vt .ſ. habeant vitam eternam: cum non ſint capaces: ſed amamusin quantum ſunt creature dei: vt ſint ad quod ordinauit eas deus. Sicut ſeruus bonus: non ſolūamat familiam domini ſui: ſed etiā aīalia brutavt veſtes: equos: domos. ⁊ oīa eius. Nos etiaꝫ poſſumus ea amare: in quantum deſeruiunt nobis:ſed ita moderate d̓bemus amare. ꝙ propterea nilfiat iniquū. Si igitur amas pecuniā: honores: domos: vineas: cibū: potū: gloriā: veſtes: ⁊ huiuſmōiita ama: ꝙ propter hec nō facias aliquod inordinatum: ita ama ꝙ totum referas in deū. Nam vtdicit Aug. Minus te dn̄e amat: qui tecum aliꝗdamat: qd̓ nō propter te amat. Sed ſuper oīa amari debet ſapientia: hanc amaui ⁊ exquiſiui a iuuētute mea ait ſapͥiens doctus a ſpirituſancto Sapientie. vij. Hiero. Ama ſtudia ſcripturarum ſcilicꝫſacrarum: vbi eſt vera ſapientia: ⁊ carnis vitia nōamabis. Sapiētia enim ducit ad claritatem eternam: ad quā nos ꝑducat ⁊c̄..§. III.Sunt autem effectusamoris plures .ſ. extaſis: vnio: zelus: ſeu feruor: lāguor: liqueᶠ actio: inheſio: inebriatio: que videturreduci ad extaſim. Et de ſingulis dicendum.Extaſis ꝙ ſit effectus amoris: patet per id qd̓dicit Dionyſius: ꝙ diuinus amor extaſiꝫ facit nōſinens homines ſui eſſe amatores. Pro cuius declaratione: nota ẜm. b. tho. pͥª 2ᵉ. q. xxviij. ꝙ extaſiꝫpati aliquid dicitur: cum aliquis extra ſe poniturQuod quidem contingit ⁊ ẜm vim apprehenſiuā⁊ ẜm vim appetitiuam. Scd̓m quideꝫ vim apprehenſiuam aliquis dicitur extra ſe poni: quādo ponitur extra cognitionem ſibi propriam: vel qꝛ adſuperiora ſublimatur. Sicut homo duꝫ eleuatur

ad apprehendenda aliqua que ſunt ſupra ſēſun⁊ rationem: dicitur extaſim pati: in quantum patitur extra naturalem apprehenſionem rōnis ⁊ ſenſus. Uel quia ad inferiora deprimitur: puta cumaliquis in furiaꝫ vel amētiā cadit: dicitur extaſipaſſus. Secundum appetitiuam vero partem dicitur aliquis extaſim pati: quando appetitus alicuius in alterum fertur: exiens quodāmodo extra ſeipſum. Primaꝫ quidem extaſim facit amodiſpoſitiue: in qͣꝫtum .ſ. facit meditari de amato: vtdictum eſt. Intenſa autem meditatio vnius abſtrahit ab alijs. Sed ſecundam extaſiꝫ facit amordirecte. Simpliciter quidē amor amicitie. Amorautem cōcupiſcentie nō. ſimpliciter: ſed ẜm quid.Naꝫ in amore cōcupiſcentie quodāmodo ferturamans extra ſeipſum: in qͣꝫtum ſcilicet non contetus gaudere d̓ bono quod habet: querit frui aliquo extra ſe. Sed qui illud extrinſecum bonumquerit ſibi habere: non exit ſimpliciter extra ſe: ſꝫtalis affectio in fine infra ipſum cōcluditur. Sedī amore amicitie affectus alicuius ſimpliciter exitextra ſe: qꝛ vult amico bonum: ⁊ operatur quaſi gerens cauſam ⁊ curam atqꝫ prouidentiam ipſius propter amicū ipſum. ¶ Nota ꝙ zelus ex intenſione amoris prouenit. Manifeſtum eſt enimꝙ quāto aliqua virtus intenſius tendit ad aliꝗdfortius etiam repellit omne contrarium vel repugnās. Cum enim amor ſit quidam motus ī amatum: vt Aug. dicit ī li. .lxxxiij. q. intēſus amorerit excludere oē qd̓ ſibi repugnat. Aliter tn̄ hocōtīgit in amore cōcupiſcētie: ⁊ aliter ī amore amicitie. Nam in amore concupiſcentie: ꝗ ītēſe aliqꝫꝯcupiſcit: mouetur circa oē illud qd̓ repugnat cōſecutōi: vel fruitioni vel quieti eius qd̓ amatur.Et hoc modo dicūtur viri zelare vxores. Si eſt amor amicitie querit bonū amici: vnde ſi intenſifacit hominē moueri cōtra oē illud qd̓ repugrbōis amici. Et ẜm hoc dicit̉ aliꝗs zelare pro amico vel pro deo: qn̄ ea que ſūt circa honorē vel voatē d̓i repellere ẜm poſſe conatū.dionyDe unionē Di Ctl. iiij. d diuuiusnominibꝰ. Ꝙ amor eſt virtus vnitiua. Pro cuiꝰdeclaratione dicit Tho. pͥª 2ᵉ. q. xxvij. arti. i. Ꝙ duplex eſt vnio amantis ad amatum. Una ſecunduꝫrem puram: cum amatum eſſentialiter adeſt amāti. Alia vnio eſt ſecundum affectum: que quidemvnio conſideranda eſt ex apprehenſione precedēti. Nam motus appetitus ſequitur apprehenſionem. Cum autem duplex ſit amor ſcilicet concupiſcentie ⁊ beniuolentie: vterqꝫ procedit ex quadam apprehenſione vnitatis amati ad amantemCum enim aliquis amat aliquid quaſi concupiſcens illud: apprehendit illud quaſi pertinensad ſuum bene eſſe. Similiter cum aliquis amat aliquem amore amicitie: vult ei bonum ſicut et ſibi vult bonum. Unde apprehendit eumvt alterum ſe: in quātū ſcilicet vult eī bonū ſicut