Capitulum. VI.

in viribus. Idem dicendum eſt de habitu .ſ. ꝙ qͣꝫtum ad id quod aliquid preſentis ſcientie habeteſſe in inferioribus viribus: non remanebit ī anima ſeparata: qͣꝫtum autem ad id quod habet eſſein intellectu: neceſſe eſt vt maneat. quia talis forma intellectus: nec per ſe corrumpi poteſt ſic̄ corrumpitur aliquid a ſuo contrario: vt frigidum acalido: quia ſpeciebus intelligibilibus que ſunt īintellectu poſſibili ſeu intentione intelligibili nileſt contrarium: precipue qͣꝫtum ad ſimplicium intelligentiaꝫ .ſ. eius qd̓ quid eſt. Nec per accidensrumpi poteſt talis forma .ſ. per corruptionemſubiecti: quia ſubiectum ſcientie quod eſt intellectus eſt incorruptibile. Quod auteꝫ apoſtolus .i. adCorin. xiij. dicit ꝙ ſcientia deſtruetur: intelligiturquantum ad actum qui nunc eſt: quia .ſ. intelligēdō per ſpeciēs intelligit a ſenſibilibus abſtractas.cut aliquis minus bonus ſecundum ſtaturāpris: erit maior aliquo magis bono: ita nihilprohibet aliquem minus bonum aliquam habere ſcientiam: quam non habet magis bonus: ſedtamen nullius momenti eſt in comꝑatione ad alias prerogatiuas quas meliores habebunt. Quātum vero ad actum habituum hic acquiſitorum:de ſcientijs non erit idem modus intelligēdi quinunc eſt: ſecundum ergo ſpeciēs intelligibiles hicacquiſitas anima ſeparata intelligere poteſt queprius intellexerat: non tamen eodem modo .ſ. perconuerſionem ad fantaſmata: ſed per conuenientem modum anime ſeparate. b. tho. vbi ſupra ar.§. III.Anima ſeparata ſecundum naturalem cognitionem de qua hic agiturque cōis eſt ſaluatis ⁊ damnatis: in alia vita noncognoſcit que hic aguntur particularia ſecundū.b. tho. vbi ſupra arti. viij. Et huius ratio eſt: quiaanima ſeparata per hoc cognoſcit ſingularia: ꝙ qdammodo eſt determinata ad illa per veſtigiū alcuius precedentis cognitionis vel affectionis: vl̓per diuinam ordinationem. Anime autē mortuorum ſecundum ordinationem diuinā. ẜm modūeſſendi: ſegregate ſūt a conuerſatione viuentium⁊ coniuncte conuerſationi ſubſtantiaruꝫ ſpiritualium: que ſūt a corpore ſeparate. Unde que apudnos aguntur ignorāt. Et hāc rationē aſſignatgo. in. viij. mora. Tractans illud Iob. Siue fuefilij eius nobiles ſiue ignobiles ignorant. Ubi ſicdicit. Mortui vitam in carne viuentium poſt eosqualiter hic diſponatur ignorant: quia vita ſpūsloge eſt a vita carnis: ⁊ ſicut corporea ⁊ īcorporeaoluerſa ſunt genera: ita ſunt diſtincta cognitione.¶ Si autem obijciatur illud Luc. xvi. de diuite epulone qui dixit. Habeo quinqꝫ fratres vt maniſeſtetur illis ne ipſi veniant in hunc locum ⁊c̄. Etſic videtur ꝙ habuerit curam de fratribus: ⁊ perdn̄s cognouerit ſtatum eorum. Rn̄det. b. Tho. ꝙanime mortuorum pn̄t habere curam viuentiuꝫ:

etiam ſi ignorent ſtatum eorū. Sicut econuerſo vīuentes habent curam de mortuis: ſaciētes ſuffragia pro eis: lꝫ neſciant ſtatum eorū. Poſſunt etiammortui facta viuentium ſcire: non quidē ꝑ ſeipſosſed ꝑ aīas eorum qui hinc accedunt ad eos: vel ꝑangelos ſeu demones vel ſpū dei reuelante: vt dicit Aug. ⁊ habetur. xiij. q. ij. fatendum. Diſtantia ātlocalis inter nos ⁊ ipſos: non eſt cauſa huius ignorantie: ſed cauſa ſupradicta. Et ratio eſt ẜm. b. tho.vbi ſupra arti. ij. qꝛ aīa ſeparata intelligit ſingulario per influxum ſpecierum ex diuino lumine.Quod lumen equaliter ſe habet ad propinquum⁊ diſtans. Unde diſtantia localis nullo modo impedit cognitionem aīe ſeparate. Quod etiā patet:qꝛ diues in inferno vidit abraham a longe. ¶ Sꝫqͣꝫtum ad aīas ſeꝑatas beatoruꝫ dicit. b. Greg. vbiſupra. Ꝙ hoc de eis ſentiendum non eſt. qd̓ .ſ. dictum eſt de alijs ẜm cognitionem naturalem: qꝛintra oīpotentis dei claritatem vident: nullo modo credendum eſt ꝙ ſit foris aliquid qd̓ ignorentAug. tamen in li. de cura pro mortuis agenda dicit expreſſe ꝙ neſciunt mortui: ꝗd in hac vita agūtviui ēt filij eorum: vt habetur in glo. ſupra illudImnus. Abraham neſciuit nos. Quod confirmatidem Aug. per hoc ꝙ non viſitabatur a matre ſua⁊ in triſticijs conſolabatur ſicut qn̄ viuebat. Neceſt probabile vt vita facta felicior quia beata ſit eſfecta crudelior. Sed per hoc ꝙ promiſit dominusIoſie regi: vt prius moreretur ne videret mala q̄ſuperuentura erāt populo ſuo. iiij. Reg. xxij. Aug.dubitando hoc dixit. Sed Greg. aſſertiue dicit: ꝙnullo modo eſt credendū. ẜm ergo ſententiā Grego. videtur ꝙ anime ſanctorum deum videntes:omnia pn̄tia que hic aguntur cognoſcunt. Suntenim equales angelis dei: de quibus etiam Aug.aſſerit: ꝙ ea que apud viuos aguntur non ignorant. Sed quia anime ſanctorum ſunt perfectiſſime coniuncte iuſticie dei: nec triſtātur nec rebusviuentium ſe ingerunt: niſi ſecundum ꝙ ordo diuine iuſticie exigit..§. IIII.De apparitionibus animarum ſeparatarum. Sciendum ẜm. b. tho. vbiſupra arti. viij. Ꝙ cum apparent viuis anime defunctorum ad aliquod annuntiandū: qd̓ vtiqꝫ aliquando contingit: vt dicitur Math. penul. ꝙ ml̓ta corꝑa ſanctorum qui dormierunt ſurrexerunt⁊ apparuerunt multis. Aliquando etiam apparētanime ſine corporibus proprijs ſuſcitatis: ſꝫ alijscorporibus aſſumptis: ex aere formatis: ſicut potuit eſſe moyſi iam defuncti coram chriſto ſe trāſfigurante Math. xvij. Uel de anima paſcaſij queapparuit beato germano in balneis pro loco purgatorij ſibi aſſignatis: vt narrat Grego. in. iiij. dialogorum. ⁊ de pluribus alijs ibi ⁊ in vita fratrumhabetur. Ꝙ cum euenit per ſpecialem dei diſpenſationem contingit: vt anime defunctorum rebusAnentium interſint. Et eſt hoc inter dei miracula