Titulus. V.

decedit: ſed oportet ꝙ ſit valde intenſa: ita ꝙ auferat oēm culpā ⁊ debitā penā. de qua dicit̉ tren̄. ij.Magna ē .n. velut mare contritio tua. Hanc quiahabuit diſmas latro .ſ. ille qui cū xp̄o crucifixusēa dextris eius: audire a xp̄o meruit. Hodie mecūeris in paradiſo. Non enim martyrium fecit illūſubito decedenteꝫ paradiſuꝫ introire: qꝛ martynon fuit: cum pro ſuis ſceleribus damnatus fuerit: non pro fide: ſed propter maximam ſui cōpunctionem. Hāc etiam credit̉ habuiſſe maria Magdalena: que cuꝫ lachrymis ſuis lauit pedes domīni Ieſu. Similiter ⁊ de quadā meretrice legit̉: ꝙaudita quadam predicatione tanta cōpunctione⁊ lachrymarum effuſiōe ad cōfeſſionem acceſſerit: ꝙ ī proceſſu ipſius pre dolore mortua eſt. Etcum predicator dubitās de eius ſalute recōmēdaret populo: vox de celo audita ē: ꝙ non īdigeret illa eorum oratōibꝰ: ſed potius ipſi ſuis: quia īmediate ad celum euolauerat. Et de huiuſmodi taꝫintenſa cōpūctōe ad litteram ītelligitur illd̓ dictūAug. ꝙ vera penitētia ad puritatē baptiſmi conatur adducere penitentē. ¶ Quarta via ē virtual̓perfectōis. De qua Prouer. iiij. Iuſtorum ſemitaquaſi lux ſplendens profecit ⁊ creſcit vſqꝫ ad perfectū diem. id ē perfectam conuerſationē. Hec ꝑfectio cōſiſtit in perfectiſſima charitate que ſcd̓mapoſtolum ad Col̓. iij. eſt vinculum perfectionis.Huius effectus ⁊ ſigna ſunt martyrij deſideriuꝫ:pro dei honore ⁊ proximi ſalute: carnem ſpirituiſubiectam experiri: ſedatum eē ſatis a paſſionibꝰ⁊ ſi aliquando aliquantulum inſultum eam ſentiat: cogitationes turpium non multum moleſtarideum: animo occupari per contēplationem. Concipere viſionis eius affectuꝫ: peccati odium: mundi faſtidium: vitam pn̄ie in patientia habere: mortem in deſiderio in alijs exercitijs niſi quantumcharitas vrgeat non delectabiliter occuparet: ſedmagis cōtemplationi ⁊ lectioni vacare. Per hancviā hortatus ē dn̄s Abraham incedere: cum ei dixit. Ambula coram me ⁊ eſto perfectus Gen̄. xvij.id eſt totaliter dirige mentem tuam ad me: omniaad me referendo ⁊ mee voluntati te ſubijciendo:ſic eris perfectus. Hanc perfectionem intraueratapoſtolus cum dicebat. Cupio diſſolui: ⁊ eſſe cumxp̄o. Et iterum: que retro ſunt oblitus ad brauiūſuperne vocationis feſtino. Quicūqꝫ perfecti ſumus hoc idem ſentiamus. Hanc conſecuti ſūt viam perfectōis. Beatus Bernardus benedictus:dn̄icus: franciſcus: thomas: ⁊ alij. Et iō ſubito eisaperte ſunt ianue celi immediate ī eorū tranſitu:vt patet ex eorū legēdis de eorū tranſitu ꝑ variasviſiōes. Et ad hanc viam perfectōis ītrādam inſtitute ſūt religiōes ſācte: ⁊ ceremonie ⁊ ſtatute earūſūt adminicula ⁊ media ad iſtam viā. Et cum permediū veniatur ad extremū ꝗ feruenter nō tepprogrediēdo: non retrocedēdo: volūtatē propriabnegando: non ſuperioribus detrahēdo: nō ocio⁊ cōfabulationibꝰ ⁊ murmuratōibus vacādo: ſed

pijs exercitijs: orationi: deuotioni: cōtēplationiofficio attentioni īſiſtēdo: cū his infimū ſe extimādo. Sic qui ꝑ huiuſmodi media ad perfectionemvenies celū introibit. Naꝫ ẜm. b. Tho. in ſūma piecreditur: religioſo in ſuſceptione habitus p̄cipueprofeſſorū debito modo oīa peccata ſibi remittietiam quo ad penā. Et in. iiij. ſn̄iarum inducit ſententiā que habetur ī vitis patꝝ .ſ. ꝙ ſuꝑ huiuſmodi eadē gratiā deſcendit: que ſuꝑ baptizatos. Edeuotus Bernardus dicit: ꝙ tales cōfidētiꝰ moruntur: ⁊ copioſius remunerātur. ¶ Quīta via eſttribulatōes patiēter tolerare Sapi. x. dicitur dehac via. Iuſtū deduxit dn̄s per vias rectas: ⁊ oſtēdit illi regnum dei. Et paulo poſt. Honeſtauit illūin laboribus: quaſi labores ⁊ tribulatōes ſūt vierecte: per quas oſtēdit deus ꝑueniri ad regnumſuum. Propter quod ⁊ ipſe dicit Hiere. xxxi. Adducam eos per torrētes aquarum ꝑ vias rectas.Corrētes aquarū ſignāt tribulatiōes magnas. Eact. xiiij. dicitur: ꝙ per multas tribulatiōes opotet nos intrare in regnum celorū. In cuius figuram dn̄s populū ſuū non per viā planam ſeu propriam: que erat breuior ⁊ facilior: ſed per viā d̓ſerti circūduxit: vt habetur Exo. xiij. que viā erat ml̓tū aſpera ⁊ in ipſa ſuſtinuerunt multos labores⁊ tēptationes: ⁊ exinde intrauerūt terram lacte etmelle manantem: que ſignat celeſteꝫ patriā. Pauciſſimi tn̄ intrauerūt: qꝛ ⁊ pauci ſunt qui viriliteraduerſis vtātur. Ad qd̓ etiā facit quod ait Gregorius vꝫ. Ab ectis ſuis deus maculas peccatoꝝtēporali afflictione curat abſtergere quas īteternum nō vult videre: de pe. diſ. i. Si pecNec tamē oīs tribulatio ⁊ afflictio liberat hoīema peccato: ſed contritum ⁊ humiliatum. Nec etiam contritum liberat ab omni pena cōiter: ſeda quota .i. certa quantitate plus ⁊ minus ẜm patientiam ⁊ deuotionem ſuſtinentis ⁊ grauitateꝫ doloris ⁊ diuturnitatem temports. Unde tot poſſetquis ſuſtinere ⁊ tādiu deuote: ꝙ plene purgatus īfine ſubito ad celeſtem patriam euolaret. Exēplūde lazaro mēdico vlceribus pleno: portato ab angelis in ſinum Abrahe Luc. xv. Et ſimiliter d̓ tarſilla ⁊ ſeruulo in. iiij. dialogorum. ¶ Sexta via ēīdulgentiarū: que dicuntur plenarie conceſſe particularibus perſonis in articulo mortis: vel alicui eccleſie: quas ſolus papa poteſt conferre. Et d̓hac poteſt intelligi illud Iſa. xxxv. quia hec via ſācta vocabitur: ⁊ Eccleſiaſtici. xvij. Penitentibusdedit viam iuſticie. Signanter dicit penitentibꝰquia īpenitentibus nulla valet indulgentia. Perindulgentiam ipſam appellat viam iuſticie: dū videlicet debita peccatorum .i. pene ad quas ſūt obligati: non ex obrupto dimittit: ſed facit ſibi ſoluide theſauro eccleſie .ſ. merita ſeu ſatiſfactiōes xp̄i⁊ ſanctorum per eum cui commiſſus eſt talis theſaurus .ſ. papam. Et exigitur etiam ibi quēdā iuſticia equitatis: vt .ſ. papa diſcrete ⁊ rationabiliterconcedat: ⁊ recipiens id quod iniūgitur in forma