Titulus V.
mutabilitas eſt in hoīe: ita vt dicat Iob. xiij. Fuit velut vmbra: ⁊ nūqͣꝫ in eodē ſtatu permanet.Mutat̉ .n. de etate in etatē: de ſano in infirmuꝫ: ⁊econtra de frigore ī calorē: ⁊ econuerſo de gaudioī merorē. de odio ⁊ abominatione in amore: ⁊ ecōuerſo: de ſapiente in īſipientē: de vna fantaſia cogitationum ad aliam imaginationeꝫ: de libero inſeruum: de diuite in pauperrimum: de domino incaptiuum: de gloriā in ignominiam ⁊ huiuſmodi.Et ſic: vt dicitur. i. Iohā. ij. mundus tranſibit ⁊ cōcupiſcentia eius. Cum auteꝫ omnis motus ſit ꝗdimperfectū reſpectu quietis: ⁊ naturaliter appetatur ꝑfectū non īperfectum: ergo relinquendus ēmundus. ¶ Tertia miſeria mūdi eſt nullitas trāquillitatis. Unde ſaluator noſter inquit. In mundo preſſuram habebitis. in me auteꝫ pace. Iohā.xiiij. Nec mirū: qꝛ cum mundus abudet iniquitatibus habere pacem nō valet: qꝛ non eſt pax impijs dicit dominus. Sed xp̄s eſt qui habet ⁊ datveram pacem ⁊ perfectam. Et in ſignum huiꝰ dic̄Piero. ꝙ ſcrutando antiquas hiſtorias: ſemꝑ reperitur mūdus pace caruiſſe: ⁊ bellis īnumeris laceſſitus: vſqꝫ ad aduentum xp̄i ī carne. Tunc eniꝫfuit plena pax per orbem: ad oſtendendum ꝙ ip̄e.ep̄s tunc natus eſt pax noſtra: actor ⁊ amatocis ⁊ dator. Vnde dixit diſcipulis Iohā. xiiij.cem meam do vobis: pacem relinquo vobis. Nōquomodo mundus dat ego do vobis. Pax mūdi.i. amatorū mundi: ē gaudere ī temporalibus: triūphare in honoribus: delicijs affluere: tribulationibus carere. Concordare inuicem ī peccatis cōmittēdis: nō cōtriſtare prauos in vicijs corrigendis. Sed hoc mō xp̄s nō dat pacē: ſed pax eius ēſubiectio carnis ad ſpiritum: dilectio animi ad ꝓximum: cōformatio volūtatis ſue ad deū. Et hancvtiqꝫ mūdus dare nō pōt pacē: vt canit eccleſia.Quāta aūt mundus careat tranquillitate ⁊ pace īteriori ⁊ exteriori oībus patet: cū vix reperiat̉domus vna: ī qua non cōtingat frequens diſcordia. Sic ⁊ prima domus ade: habuit bellum īterfilios. Et archa Noe inter fratres: Et ſchola xp̄i īter diſcipulos. Cum igitur tranquillitas ⁊ pax ml̓tum appetatur: ⁊ in mundo parū habeatur: ergorelinquenduſ ē. ¶ Quarta miſeria mundi ē defectuoſitas veritatis ſeu cognoſcibilitatis. Und̓ ſaluator noſter Ioh. xvii. īquit. Pater ſācte mūduste non cognouit. Sed neqꝫ ipſū xp̄m dei filiū ītel 6lexit: vt dicitur Ioh. i. Mundus eum non cognouit .ſ. verbum incarnatum. Ipſum quoqꝫ ſpiritūveritatis percipere nō valet: prout ſaluator dicitdiſcipulis ſuis. Spiritum mundus non poteſt accipere: qꝛ non vidit eum nec ſcit eum. De diuinisigitur parum vel nihil ſcit ſeu cognoſcit mundus: vbi eſt ſumma ⁊ perfectiſſima veritas. De humauis ⁊ naturalibus pauciſſimas cognoſcit veritates per ſcientiam. Naſcitur ſiquideꝫ aīa noſtra Ꝙſecundū philoſophum ſicut tabula raſa in qua nihil ē pictum. Et ſi poſtea aliqua addiſcat: tamē cū
multa difficultate: ⁊ temporis prolixitate: ⁊ freq̄nter mixta falſitate. Unde ⁊ omnes philoſophātesqui ſpiritum veritatis non acceperunt: in multiserrauerunt. Propter quod dicit apoſtolus ꝙ ſapientia huius mundi ſtulticia eſt apud deum .i. acCorin. iij. Et iteꝝ. i. ad Corin. ij Nōne ſtultā fec̄ deſapētiā huiꝰ mundi .ſ. apparere. dum per effectumoſtendit ſe poſſe agere quod illi dicebant impoſſibile: neſcientes dei omnipotentiam. Unde aꝑte ſiguratus eſt mundus per egyptum: que interpretatur tenebre: que ita denſiſſimis tenebris flagelata eſt: vt per triduum alter alterum videre nonpoſſet: nec de loco moueri ſuo. Et ipſa dicitur moter ſuperſtitionis ⁊ idolatrie de qua Egypto iuſſitdominus exire populum ſuuꝫ. Cū ergo tenebrashorreamus: ⁊ lucem veritatis naturaliter appetamus: relinquendus eſt mundus ⁊c̄. ¶ Quinta miſeria ē varietas periculoſitatis. Qui. nauigāt mare inquit ſapiens enarrant pericula eius: quia .ſ.frequenter ea experiuntur. Mare autem amarūſecundum doctores ſignat mundum. Quia ſecūdum Boetiū. Felicitas huius mundi multis amaritudinibus reſperſa eſt. Nauigant auteꝫ quiconuerſantur in mundo: ⁊ hi experiuntur pericula eius. Qualiā expertus p̄s. ait. Pericula inferniinuenerunt me. Nam cum lapſus de alta contplatione ⁊ perfectione in adulterium ⁊ homicidipericulum incurrit intrandi infernum. Et ſic diſcurrere vales per exempla ſanctorum ⁊ lapſuſ eorum: vt Ade: ſaulis: moyſi ad aquas contradictionis: ezechie: ſalomonis: iude proditoris: nicolai eſepteꝫ diaconibus: ⁊ in vitiſpatrū: ⁊ clare videbipericula varia ⁊ noxiā mundi: que ſine dei adiutorio vitari non poſſunt. Solus xp̄s omnia euaſit pericula: quia impeccabilis erat. Et ſecunduꝫhoc poteſt intelligi illud dictū iudeis. Uos de hocmundo eſtis. Ego non ſum de hoc mundo .ſ. periculis viciorum ſubiectus ſicut ⁊ vos. Unde beaius Anthonius videns in oratione mundum laqueis plenum: cōnectentibus ſeinuiceꝫ exclamauit. O quis iſtos euadet .ſ. laqueos periculorum⁊ reſponſum fuit. Sola humilitas. In cuius figuram diſcipuli nauigantes cuꝫ chriſto orto periculo naufragij: clamauerūt humiliter dicentes. Domine ſalua nos perimus. Cum auteꝫ naturale ſiteuitare pericula: ergo relinquendus eſt mūdus.Relinquo mundum ⁊c̄. ¶ Sexta miſeria eſt ẜuitus corruptibilitatꝭ. De qua apoſtolus ad Ro. viij.Ipſa creatura liberabitur .ſ. egrediendo per mortem de mundo a ſeruitute corruptionis .i. corporis corruptibilis. Multipliciter enim ſubijcimurpartim neceſſitatibus ⁊ partim voluptatibus corporis: ⁊ frequenter vincimur ab appetitibus eiꝰ:id eſt ſenſualitatis. Dicitur autem. ij. pe. ij. A quoquis victus ē eius ⁊ ſeruꝰ ē. Narrat̉ ī libro d̓ ſepidōis: ꝙ cū ꝗdā nobil̓ fuiſſet īgreſſus religione ēgermanꝰ hoc audito cū eēt miles ⁊ potēs: diſpoſūit in mente illum reducere de religiōe. Un̄ ſumes