Capitulum .IIII.

eſt. Nam cum quis ſuſtinet calorem magnuꝫ nōhabet frigus ⁊ econuerſo. Et tranſeundo de vnoad aliud ſentit refrigerium ſaltem in principio.Sed in inferno experiuntur ⁊ calorem ⁊ algoreꝫ⁊ nullam habent conſolationem. Item cum quispatitur aliquod malum: non timet illud: ſed anteqͣꝫ patiatur: ſed in inferno ⁊ patiendo timet ⁊ timēdo patitur. Bene igitur ait pͣs. Mors peccatoruꝫpeſſima. Prima enim que eſt corporalis eſt malaſcilicet nature. Secunda que eſt criminalis ē peior. Sed tertia que eſt infernalis eſt peſſima. Eteo doctrina chriſti eſt obſeruanda: per quamys peſſima euitatur. Iuxta illud Ioh. viij. Siquis ſermonem meum ſeruauerit mortem nō videbit in eternum.¶ de ſententia que datur pro his qui aſcenduntad celum. Capitulum quartum.Atur ſentētia a ſuperno iudice erga ſecundum genushoīuꝫ .ſ. oīno purgatorum: qui liberſunt ab omni defectu. Et iſta eſt celi via: per quaꝫincedens anima cum a corpore ſeparatur: immediate peruenit ad ſummam felicitatem ⁊ gloriaꝫ.De qua p̄s. Ibunt de virtute in virtutem: videbitur deus deorum ī ſyon. Et viſio dei: vt ait Augeſt tota merces. Hanc docuit chriſtus tenere exēplo ſuo: dicens. Relinquo munduꝫ ⁊ vado ad patrem. Ioh. xvi. Relinquit chriſtus mundum: nōſolum quo ad preſentiam corporalem: ſed etiamquo ad conſeruationeꝫ mundialeꝫ: liber ſemperab omni peccato. Unde dicebat ipſe. Ego nō ſumde hoc mundo. Ioh. viij. Iuit ad patrem per paſſionem vt per aſcenſionem pararet nobis locum.Aduocatus noſter factus apud patrem. Unde dixit diſcipulis. Uado vobis parare locuꝫ. Io. xiiijid eſt ad preparatum vobis regnuꝫ ab eterno: vobis diſponendo per gratie infuſionem ⁊ veſtramexercitationem. Unde apoſtolus ad Gal̓. ij. Tradidit ſemetipſuꝫ pro nobis chriſtus: vt eriperet nosde hoc ſeculo nequam. Et hoc faciens .ſ. relīquēsſeculum in qͣꝫtuꝫ neqͣꝫ: dicere poteſt. Relinqͦ mundum ⁊c̄. Ubi tria nota.Primum eſt egreſſus a loco animum inficienteibi. Relinquo mundum.Secundum eſt progreſſus in bono ad celuꝫ dirigente: ibi. Uado.Tertium eſt acceſſus in terminio deſiderium implente: ibi. Ad patrem.Quantum ad primumſciendum ꝙ mundus ſecundum aliquos diciturper antifraſim: eo ꝙ mundicia caret. Sic piſcinaque piſce caret. Unde Aug. O munde īmunde: ꝗte diligunt non te norunt. Qui auteꝫ voluerit amicus eſſe huius mundi: inimiciis dei cōſtituetur.

Et iō relīquēdus eſt mundus. Sex enim generamalorum reperiuntur in ipſo notata per litterasipſius dictionis.Prima eſt multiplicitas malignitatis.Secunda eſt vanitas mutabilitatis.Tertia eſt nullitas tranquillitatis.Quarta eſt defectuoſitas veritatis.Quinta ē varietas periculoſitatis.Ita ē ſeruilitas corruptibilitatis.Quantum ad primum dicitur. i. Ioh. v. Lotusmundus in maligno poſitus eſt .i. in malo ignequaricie: concupiſcentie: ſuperbie ⁊ alioꝝ vicioEt ideo in figurā huius legit̉ Ioſue. vi. ꝙ Hiericho tota igne ſuccenſa ē: p̄cepitqꝫ dn̄s: vt de rebillis nullus de populo ſuo aliquid ſumeret. Et qꝛAchur contra mandatum fecit aliquid ſurripiendo lapidatus fuit. Hiericho interpretatur luna:quia ſicut ipſa eſt aliquando vacua in apparentialuminis: ita in mundo aliqui ſunt pleni temporalibus: aliqui vacui: aliqui mediocriter ſe habent:⁊ pene omnes incendit ignis cupiditatis: que ē radix omnium viciorum: vt dicitur .i. thimo. vi.Et qꝛ bonorū auctori īherere non valeamus: niſicupiditate fūditus euellamus: vt dicit Greg. diſ.xlvij. Ideo dominus prohibet acciꝑe res Hiericho: id eſt vicia mundi. Qui vero accipit mortē ꝑpetuam incurrit: ſicut Achor corꝑalem. Unde .i.Io. ij. dicitur. Nolite diligere mundū: nec ea quein mundo ſunt .i. vicia que ſunt in mundanis: qꝛqui mundū diligit nō eſt charitas patris in eo.Et pͣs. lij. Exite de medio eius .ſ. babylonis: que īīterpretatur cōfuſio: ſignificans mundū plenumcōfuſiōe peccatorū. Et īmūdū ne tetigeritis: id eſtmundo immundo affectu nō adheſeritis: vt poſſitis dicere. Relinquo ⁊c̄. ¶ Quantum ad ſcd̓mdico: ꝙ ī mūdo eſt vanitas vertibilitatis ſeu mutabilitatis: propter quod ait apl̓us .i. ad Corin. vij.Qui v̓tuntur hoc mundo fiunt tanqͣꝫ nō vtentes.i. ita vtāt̉ rebus mūdi ꝙ in eis fine nō cōſtituantnec vt rebus ꝑmanētibꝰ ihereāt. Et ſubdit. Preterit enī figura huius mundi: nō ꝗdem quo ad ſubſtātiā: ſed quo ad ſuꝑficialē qua nature hꝫ formā.⁊ quo ad apparentiam. Apparent enī diuitie delicie: honores: potētie: ⁊ huiuſmodi magna bona q̄oīa cito deficiūt. Un̄ ⁊ in figuram: regionē ſodomēq̄ videbat̉: vt paradiſus d̓liciarū: iuſſit dn̄s Lothiuſtū cum familia ſua egredi: ne īuolueret̉ igne ⁊ſulphure vicioꝝ: ⁊ eterne dānatōis cū eis: pbuſtailla regiōe: vt habetur Gen̄. xix. Dicit magiſter hyſtoriarum: ꝙ ibi ex arboribus naſcūt̉ ꝗdā fructꝰpulcherrimi aſpectu: ſed ipſis aꝑtis nō reperit̉ ineis niſi fauilla: fetor ⁊ cinis. Sic et ex mundo vbiparet multa pulchritudo: demū finis eius eſt fe⁊ viciorum. Ignis tormentorū ⁊ cinis mortuorEt qͣꝫuis oīa q̄ ſūt ī mūdo mutabilia ſint: propterqd̓ ẜm Iſidorū. Mūdus dicit̉ a motu ꝗ ꝑ maxīemutabilitatis reperit̉ in hoīe mundi. Iō dicit pͣsͣ.Uniuerſa vanitas oīs hō viuēs .i. tota vāitas ſeu