Titulus. V.

mur: id eſt de animalibus mortuis: quod maxīefaciunt guloſi: de quibus p̄s. Hec viā illorum inſcandalum ipſis: poſtea in ore ſuo complacebūt.Quāuis enim recipiant ſcandalum ſepe anime etcorporis doloribus: tamen poſtea tranſacto dolore volunt complacere ori ſuo. ¶ Septima viā eſtdifficilis: quando eſt tedioſa. Et hoc eſt quando ēmultuꝫ ſaxoſa: vel tota plana ⁊ vniformis: ⁊ neſcitur terminus. Hec viā eſt accidie: que inſurgit exduricia penitentie: ac etiam quando aliquis vultſēꝑ occupari ī vno aliqͦ: puta vl̓ ſēꝑ legēdo: vl̓ ſēꝑmeditādo ⁊ orādo vl̓ ſēꝑ māibus laborādo. Dicūtenim communiter ꝙ viā quando eſt totaliter plana: magis fatigat ambulantem: qͣꝫ cum eſt aliquādo plana aliquando aliqualiter mōtuoſa per colliculos ⁊ ratio eſt: quia in via plana ⁊ vniformi:omnes partes corporis ſimul fatigantur. Sed inviā aliqualiter montuoſa in aſcendendo dum fatigantur genua ⁊ tibie: quaſi refrigerantur cruraIn deſcendendo auteꝫ crura fatigantur ⁊ genua:⁊ tibie quaſi pauſantur. Sic in opere humāo melius fertur labor: quando aliquis vno temporelegit: altero orat: alio in exterioribus vacat: qͣꝫ ſi ſēper vellet legere: orare: vel operari: quia ex tali cōtinuatione vniformi alicuius rei: attediatur communiter homo. Exemplum Anthonij quando vidit angelum aliquando laborantem: aliquandoorantem. De viā horum poteſt intelligi illud. Eſtvia que videtur homini recta: ⁊ nouiſſima eiꝰ ducunt ad mortem: ſcilicet accidie. Uidetur enim aliquando alicui bonum eſſe ſemper ſe occupari exterioribus pro temporali ſalute vel ſpirituali proximi. Alteri multum legere ⁊ per hoc intrant frequenter in mortem accidie: videlicet negligendoea que ſunt eis magis neceſſaria. Quando etiamnon attendit quis ad premium: qui eſt terminusnoſtre vie cito fatigatur bonis operibus. Cum igitur quelibet harum viarum ducat ad perditioneExi de eis: ſi vis mortē euadere. Iuxta illd̓ Iſaie.lv. De relinquat impius viam ſuam. Dicit enī Augu. ꝙ quicunqꝫ cum aliquo mortali tranſit eterīa flamma illum trucidabit: inferni non purgatorii: diſ. xxv. §. vltimo.Quantum ad ſecundūprincipale dico ꝙ pena infernalis domus eſt perpetua non habens finem. Quod notat Iob in auctoritate prefata: dicens. Non reuertar. In īfernonulla eſt redemptio: ait idem capitulum. Uideturforte alicui iſtud inconueniens eſſe ⁊ iniuſtum: vtcuꝫ culpa fuerit tēporalis ⁊ ad tempus pēa pro eadatur eternalis. Sed ſex rationibus demonſtrat̉iuſtiſſime animam in culpa mortali recedendameternaliter cruciari. Prima eſt qualitas offenſe.Nam ⁊ in humana conuerſatione quanto maioris dignitatis eſt offenſus tanto offendens maiorem penam meretur. Dando eniꝫ alapā regi mor

tem meretur. Hando puero pro iniuria non habtur. Cum enim per peccatum homo quantum inſe eſt: percuſſerit ⁊ offenderit deum qui eſt dignitatis infinite meretur peccator penam infinitamPena autem infinita non poteſt eſſe ſecunduintenſionem: quia ſic conſumeret naturam: ortet ergo vt ſit infinita ſecundum extenſionem: ideſt ſecundum durationem: ⁊ ſic pena reſpondeatculpe. ¶ Secunda ratio eſt: quia manente cauſadebet remanere effectus: cauſa autem illius peneeſt culpa. Cum autem culpa mortalis poſt morteꝫab anima tolli non poſſit: quia vt dicit Dama. Qꝛeſt homini mors: eſt angelo caſus. Igitur ſemperdebet manere pena. Quod autem dicit Augꝰ. xiijq. ij. tempus. ꝙ quibus proſunt ſuffragia: ſcilicetpro defunctis facta: vel ad hoc proſunt vt plēa remiſſio ſit: aut vt tolerabilior ſit ipſa damnatio: nōvult Augu. propter hoc: ꝙ pena damnatorum minuatur per ſuffragia: vt quidam dixerunt: ⁊ habetur in glo. quia ſi ſic eſſet: poſſet aliquis per ſuffragia multiplicata liberari ab inferno: quod hereticum eſt dicere ſecundum Thomam in. iiij. Sꝫ loquitur Aug. de his qui ſunt in purgatorio. quibꝰproſunt ſuffragia vel ad liberationem: vel ad penarum alleuiationem: ad quaꝫ damnati: id eſt cōdemnati ſunt. Dicitur enim quis damnari cuꝫ deputatur ad penam. ¶ Tertia ratio eſt: quia peccator quantum in ſe fuit: peccauit voluntate perpetua. Nam ſemper voluiſſet viuere: vt ſemper potuiſſet peccare. Quod autem peccator peccatuꝫ dimiſerit quantum ad actum. hoc fuit ex parte deiqui per mortem ſubtraxit ſibi facultatem: ⁊ iō iuſtum eſt vt puniatur pena eterna ſiue perpetua.Iuxta illud. Itē maledicti in ignem eternuꝫ Mathe. xxv. Hanc rationem aſſignat Gregori. in. iiij.dialogorum: dicens. Uoluiſſēt iniqui ſiue fine viuere: vt potuiſſent ſine fine peccare. Quod oſtendit: quia dum viuunt peccare non deſinunt. Admagnam ergo iuſticiam pertinet iudicantis: vt nūquam careant ſupplicio: qui dum viuerent nunqͣꝫ voluerunt carere peccato. ¶ Quarta ratio eſt:uia ratio concupiſcibilis ⁊ iraſcibilis errauerūtreponentes finitum minimum bonum: ſummobono infinito. Nam diuitie: honores: voluptates⁊ huiuſmodi valde parum ſunt bonum ⁊ mixtuꝫcum amaritudine: deus autem ſummum bonuꝫeſt: ⁊ non habet amaritudinem conuerſatio ip̄iusdicit ſapiens. Miſer autem peccator vt conſequatur illud fragile bonum temporale: contemnit etdimittit ſummum bonum: tranſgrediendo eiusprecepta ⁊ ideo quia in infinitum errauit: in infinituꝫ debet puniri. Und̓ dicit Chryſo. ꝙ chriſtusin fine reprobis dicet: oſtendensᵇ quam iuſtecondemnet eos ad penas eternas. Ego proptervos homo factus ſum: propter vos d̓luſus: ceſus⁊ crucifixus. Ego ſuper gloriam meam vos habui ⁊ vos omnem rem viliſſimam terre amplius