Titulus. V.

proximo: vel recordatur de alia ſibi facta: nō vultignoſcere ſed querit vindictam. Et perſeuerādoin huiuſmodi crudelitate: deus ſecundo vocat .ſ.per mortem. Et ſi cum tali indiſpoſitione ad tribunal chriſti accedit: poſt maximam confuſioneꝫtandem traditur tortoribus carceris infernalis.Et ad hoc facit quod dicit Augꝰ. Qui diuini beneficij oblitus: ſuas vult vindicare iniurias: nonſolum de preteritis peccatis veniam non merebꝰtur: ſed que ſibi dimiſſa fuiſſe dimiſſa gaudebatei imputabitur ad penam. de pe. diſ. iiij. ¶ Quītoponit rationeꝫ ſeu exigit de bonis omiſſis: que īnumera ſunt: propter quod dicit p̄s. Delicta quisintelligit: quaſi diceret nullus. Et dicuntur delicta peccata omiſſiōis: quaſi derelicta .ſ. bona quefieri debebant. Et que ſint iſta delicta ſeu bonaomiſſa in parte oſtendit in eo ꝙ ſubdit. Ab occultis meis munda me ⁊ cetera. Multa eniꝫ ſūt peccata: que qꝛ ſunt nobis ignota ⁊ oblita: omittimꝰde ipſis agere penitentiam. Multa enim ſūt que⁊ ſi in ſe bona ſint ⁊ bona intentione facta: propialiquam circunſtantiam debitam ibi omiſſam demeritoriā ſunt. Quis etiam poſſet intelligere tempus omiſſum: in quo potuit quiſquam bona plura agere De quo inquit Bernardus. Omne tempus tibi impenſum exigetur a te ratio qualit̓ fuerit expenſum. Secundo erga proximum omittitquis etiam multa que debet facere: vt fraternamcorrectionē. De qua ꝯmiſſiōe Aug. ait. Si neglexerꝭ corrige̓ peior effectꝰ es eo qui peccauit. Sꝫde hac materia fraterne correctionis habes in ſecunda parte. Similiter omittit quis bona exēplaproximo ſuo dare: ⁊ a ſpecie mali ſibi cauere: propter quod efficitur alteri occaſio ruīe. Et iſta ſūtdelicta aliena: de quibus p̄s dicit. Ab alienis parce ſeruo tuo. Ab alienis .ſ. peccatis quorum ſumoccaſio. ¶ Tertio omittit ꝗs facere plura bona: vtmundum deſerere: religioneꝫ intrare: ⁊ alia opera perfectionis facere: propter amorem ſuorumne diſpliceat eis: propter quod ſubdit propheta.Si mei non fuerint dominati .ſ. amici ⁊ propinꝗ:vel etiam cum proponit quis ſenſus ſuos diligenter cuſtodire: ne mors peccati intret per eos: tractus poſtea ſenſualitate: omittit illud exequi: ⁊ ſicſui .ſ. ſenſus dn̄antur eis. Sed tunc quis erit immaculatus: vt ſubditur ī p̄s. Si ab occultis ⁊ alienis ⁊ ſuis liber fuerit peccatis. Hec conuerſio immaculata .ſ. libera ab omnibus mortalibus: figuratur per veſtem nuptialem: quā quis non habꝫin nuptijs eccleſie militantis: ſed ſine ea preſentatur ante cōſpectum ſuperni iudicis cum ſummaſui confuſione: dicitur ſibi. Amice quomodo hucintraſti: non habens veſtem nuptialem: vt habet̉parabolice Math. xxij. Sicut enim illi qui noluerunt inuitati ire ad illas nuptias: ſignificant iudeos ⁊ alios infideles: qui ad nuptias eccleſie .i. fideaccedere noluerunt: propter quod igni cum ciuitate traditi ſunt: ideſt anime ⁊ poſtea corpora ipſo

rum. Sic ille qui nuptijs interfuit ſine veſte nutiali: ſignat quēlibet xp̄ianum non habentem virtuoſam conuerſationem: ſed maculataꝫ: ⁊ ob hoctalis etiam mittitur ī tenebras exteriores obmuteſcens. ¶ Sexto exigetur ratio de ſubditis commiſſis. Unde apoſtolꝰ ad Hebre. vlt. Subditi eſtote prepoſitis veſtris: ipſi eniꝫ peruigilant quaſi rationem reddituri pro animabus veſtris. Et alioquidem rationem reddituri ſunt quātum ad gibernationem economicam: ſicut pater ⁊ mater īmoribus filiorum. Non enim minus de animabus eorum curam gerere debent ne īfirmenturper peccata: quam de corporibus vt ſana ſeruentur. Quod quia non fecit Hely: ⁊ ſi in ſe bonꝰ fuerit: horribili morte mulctatus eſt. i. Reg. iiij. Aliorationem reddent de alijs quo ad gubernationepolliticam .ſ. ciuitatum ⁊ caſtrorum. Et hi rationehabent reddere: ⁊ puniri de legibus iniuſtis veliniuſte conſtitutis: de malis conſuetudinibus nōextirpatis: ſi potuerūt extirpare: de tallijs ⁊ alijsgrauaminibus extortis: de ſententijs iniquis ⁊alijs huiuſmodi. Et vt dicit̉ Sapi. vi. Iudiciū duriſſimum fiat his que preſunt: durum ſi non bene rexerint ſeipſos: durius ſi non bene gubernauerint familiam propriam: duriſſimum ſi iuſticiam legalem omnibus nō miniſtrauerint. Alij vero rationem reddituri ſunt quo ad gubernationē eccleſiaſticā: vt prelati eccleſie: videlicet ſi regimen conſecuti ſunt canonice: ⁊ non per ambitionem vel ſimoniam. Si per ſe vel ſaltem per aliospopulos docuerunt neceſſaria ſaluti. Si bona eccleſiarum bene tractauerunt: pauperes ſubleuādo: non in pompis veſtium: in mulis: in cōſanguineis: ī ludis ⁊ ī turpitudinibus male exponēdo.Si plus de anima ſubditi: qͣꝫ de lacte ⁊ lana curam habuerunt. Si vitia debite correxerunt. Unde. xiij. q. i. c. Eccleſias dicitur de talibus vnuſꝗſqꝫ terminis ſuis ſit contentus: ⁊ taliter eccleſiam⁊ plebem ſibi commiſſam cuſtodiat: vt ante tribunal iudicis eterni: ex omnibus ſibi commiſſis rationem reddat: ⁊ non iudicium: ſed gloriam proſuis actibus percipiat. Unde ⁊ dominꝰ dixit Luxij. Quiſputas eſt fidelis diſpenſator ⁊ prudensquem conſtituit dominus ſuper familiam ſuam?quaſi diceret rarus. Sed beatus ille ſeruus quēcum venerit dominus inueniet ita facientem .ſ. fideliter ⁊ prudenter. Sed ſi ſeruus fecerit: venietdominus hora qua neſcit: ⁊ diuidit eum parteqꝫeius cum hypocritis.Tertium et nouiſſimumquod eſt memorandum: eſt poſt rationem redditam coram chriſto iudice ſententie illatio. Eſt autem ſuper omnia hoc horrendum ⁊ expaueſcendum. Quia vt dicitur Eccleſiaſtes. xi. In quamcūqꝫ partem lignum ceciderit: ſiue ad auſtrum ſiue ad aquilonē: ibi erit. Et loquitur de ligno ſeuarbore rationali: que tunc cadit cum moriens